+ยัยบ้าบ๊องกับนายต๊องหน้ารำคาญ ตอนที่ 2+
อ้าว...คุณหนูไม่ไปโรงเรียนหรอคะ น้าหนิ่งถามขึ้นเมื่อออกมาเปิดประตูหน้าบ้านให้ฉัน
ไม่แล้วล่ะคะ วันนี้ผักบุ้งไม่มีอารมณ์แล้ว
แล้วปากคุณหนูไปโดนอะไรมาหรอคะ เอาแล้วไงเพราะไอ้บ้านั่นแท้ๆ เลย
อ้อ ก็ชนกับเสาไฟฟ้าน่ะคะ ฉันแต่งเรื่องที่คิดออกสดๆ เลยค่ะงานนี้
อ้าว คุณหนูนี่ซุ่มซ่ามจังเลยนะคะ อ้าวหรอกด่ากันซะงั้น ถ้าไม่เกรงใจว่าคุ้นเคยกันเดี๋ยวต่อยเลยนะเนี้ย
งั้นผักบุ้งขึ้นห้องก่อนนะคะ ฉันพูดพรางเดินเลี่ยงขึ้นห้องเพราะรู้สึกว่าพี่หนิ่งจะดูปากฉันมากมายไม่รู้เจ๊แกเป็นอะไรกับปากฉันนักหนา พอเดินขึ้นมาบนห้องก็นอนฉันก็ส่องกระจกทันทีง่ะ ปากฉันทำไมเป็นแบบนี้เนี้ยฮือๆๆๆอยากจะกรี๊ดให้ลั่นโลกเพราะแกคนเดียวเลยไอ้โรคจิตบ้า ภาพของไอ้โรคจิตนั่นก็ผุดขึ้นมาทำให้ฉันนอนไม่หลับ โอ้ยอยากจะบ้าตายไอ้บ้า ไอ้ชั่ว แกทำอะไรกันฉันเนี้ยถึงแกจะหล่อแต่ก็ไม่สมควรทำกับฉันแบบนี้นะเว้ย ชาตินี้อย่าได้เจอกันอีกเลยฮือๆๆๆ ถึงจะไม่ใช่จูบแรกแต่ฉันก็ไม่อยากเสียจูบให้คนโรคจิตอย่างนายนะเว้ยถึงแม้ว่าจะหล่อก็เถอะ ชื่ออะไรเป็นใครมาจากไหนก็ไม่ได้รู้เลยแล้วนายมาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงฮะไอ้บ้าเอ๊ย ถ้าเกมสุดหล่อของฉันรู้จะเป็นยังไงล่ะเนี้ย (เกมคือเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันแล้วยัยผักบุ้งก็แอบปลื้มด้วย) ฮือๆๆๆ (TOT)
ก๊อกๆๆๆ ไอ้ผักบุ้ง เสียง 28 หลอดของพี่กระต่ายทำให้ฉันตื่นนอน ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหน
มีอาราย ฉันตะโกนตอบกลับไปอย่างัวเงีย โอ้ยเจ็บปาก
แกไม่ไปโรงเรียนทำไมไม่โทรบอกฉันฮะ แกรู้ไหมว่าฉันรอแกตั้งนาน แกเปิดประตูให้ฉันไปฆ่าแกเดี๋ยวนี้เลยนะ เฮ้ยอะไรวะ กลับมาถึงบ้านก็มีแต่ด่าๆๆ
บุ้งเปิดก็โง่อะดิ บุ้งไม่ใช่Buffaloนะพี่ ขอกระแดะพูดอังกฤษหน่อยฮ่าๆๆๆๆ (^O^) โอ้ยเจ็บปากง่ะ (Y_Y)
หรอ พึ่งรู้นะเนี้ย ดูดู๊ดูมันไอ้พี่เวนนี่ มันกวนTeen
พี่ไม่ต้องมาพูดอะไรละไปไกลๆ เลย
เออ ฉันได้ข่าวว่าแกปากเจ่อหรอ ฮ่าๆๆ ไหนเอามาดูหน่อยดิ กรี๊ดดด ดูมันว่าฉันดิ ต้องเป็นพี่หนิ่งแน่ๆ ที่เล่าให้ไอ้พี่ต่ายฟัง ฮือๆๆๆ อับอาย
ออกไปให้พี่วิจารปากบุ้งน่ะหรอไม่มีทาง บุ้งไม่ได้โง่นะ ที่จะให้พี่มาวิจารปากบุ้งหรอกนะ ปากบุ้งสวยกว่าปากพี่ละกัน
ปากของฉันทำไมยะ ฉันรู้หรอกหน่าว่าปากฉันสวยน่ะ
ตรงไหนกันยะ
สวยกว่าปากเจ่อๆ ของแกละกัน
แค่ชั่วคราว พี่อย่าพูดได้ไหม
แต่ยังไงมันก็คือปากเจ่อ
ช่างเถอะบุ้งจะนอนพี่จะไปไหนก็ไปเลยไป
แกไล่ฉันหรอ
อือ
เออไปก็ได้วะ และแล้วภาพของไอ้โรคจิตหน้าจิ้งจกนั่นก็ผุดขึ้นมาในสมองอีกครั้ง
วันต่อมา...
ก๊อกๆๆ คุณหนูคะตื่นได้แล้วค่ะ
ค่ะ ฉันขานรับทันทีที่พี่หนิ่งมาเคาะประตูเพราะว่าเมื่อคืนฉันไม่ได้นอนเลยส่องกระจกดูปากตัวเองจนไม่เป็นอันนอนและมันก็เป็นไปตามที่คาดคือมันยังไม่หายบวม (TOT)
อ้าวตื่นแล้วหรอคะแปลกจัง พี่จัดอาหารให้เรียบร้อยแล้วนะคะ มันแปลกตรงไหนฮะที่คนไม่เคยตื่นเช้านอนตื่นเช้าน่ะ (แน่ใจหรอว่าได้นอนน่ะ_นังแม่มด) แฮะๆ (- -^)
ค่ะ พี่หนิ่งบอกพี่ต่ายให้บุ้งหน่อยนะ ว่าวันนี้บุ้งไม่ไปโรงเรียน
คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าคะ พี่หนิ่งตะโกนถามผ่านประตูอย่างเป็นห่วง
เปล่าหรอกค่ะ ผักบุ้งไม่สบายนิดหน่อยนอนที่บ้านซักวันคงจะหาย
เอายาไหมคะเดี๋ยวพี่ไปเอามาให้
ไม่หรอกค่ะ และแล้ววันนี้ฉันก็ได้เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง จนกว่าไอ้พี่ตัวดีออกไปจากบ้านเรียบร้อยแล้วฉันถึงค่อยๆ ย่องลงมากินข้าว พอเห็นอาหารฉันก็ถึงกับอึ้งเพราะอาหารแต่ละอย่างสีสันมันบ่งบอกถึงความเผ็ดได้เป็นอย่างดี (TOT) ไอ้พี่ต่ายเป็นคนสั่งพี่หนิ่งทำแน่เลย ฮือๆๆๆ ทำไมต้องแกล้งฉันกันดีจังนะ ทีใครทีมันละกันฮือๆๆ (TTOTT) ไม่กงไม่กินมันแล้วไปนอนดีกว่าตอนนี้ฉันง่วงมากมาย ส่วนเรื่องที่ไอ้โรคจิตที่มันทำให้ปากฉันเป็นแบบนี้น่ะฉันทำใจได้แล้วล่ะ แต่ขออย่าได้เจอะได้เจอมมันอีกเลย
วันต่อมา...
วันนี้เป็นวันที่ปากของฉันหายพอที่คนสังเกตไม่ค่อยเห็นแล้วหลังจากที่ประคบประหงมมันมา 1 วันเต็มๆ
นี่แกหายเป็นไข้แล้วหรอ ไอ้พี่ต่ายถามเมื่อฉันลงมากินข้าว ถึงว่าแหละทำไมเมื่อวานไม่เห็นไปกวน ห่วงฉันอ่ะดี๊ ควรจะดีใจดีไหมเนี้ย (^.^)
อือ ฉันตอบแบบไม่ได้ใส่ใจอะไร
แล้วปากแกหายเจ่อแล้วหรอ
พรวด แหกๆ เสียงพรวดคือเสียงน้ำที่ฉันพ่นออกมาก็ฉันกำลังกินน้ำออกมา แล้วมาถามเรื่องนั้นอีกทำไมล่ะเนี้ย จะพูดตอกย้ำกันอะไรนักหนาวะเนี้ย
อี๋ โสโครก ดีนะที่ฉันหลบทัน ไอ้พี่ต่ายว่าพรางทำหน้าขยะขแยงเต็มที่ไอ้พี่บ้าเอ๊ยทีใครทีมันละกันเว้ย
ทีใครทีมันละกัน เชอะ พูดแค่นั้นฉันก็เดินออกไปรอพี่ต่ายอยู่ที่รถ
ที่โรงเรียน
ไอ้บุ้งเมื่อวานทำไมไม่มาโรงเรียนฮะ ไอ้เจิ้นเพื่อนสาวที่บ้าเรื่องศัยศาสตร์ (แต่ว่ามันก็ทำนายอะไรก็ถูกไปหมดซะทุกเรื่อง) พูดขึ้น
พอดีฉันไม่สบายน่ะโทษทีที่ไม่ได้โทรบอก
ไม่เป็นไร เออวันนี้จะมีคนย้ายมาเรียนที่ห้องเราด้วยแหละ
จริงหรอ ผู้หญิงหรือว่าผู้ชายล่ะ (*O*) ฉันถามด้วยสายตาที่ลุกมันเป็นวาวๆ
เห็นเค้าบอกว่าเป็นผู้ชายนะ
จริงหรอๆ ว้าวดีจังเลยแฮะ
แล้วหล่อไหมวะ ไอ้หงส์เพื่อนสาวเอ๊ะหรือว่าชาย (มันเป็นสาวห้าว ห้าวแบบสุดจะบรรยาเลยแหละนอกจากนี้ยังส.เสือใส่เกือกมาหน้าหล่ออีก จนคนทั้งโรงเรียนคิดว่ามันเป็นทอม เพราะงั้นแฟนคลับมันจึงมีเป็นผู้หญิง) ถามขณะที่หน้าของมันยังอ่านหนังสือการตูนอยู่ ถ้าให้ฉันทายก็คงจะเป็นการตูนลามกๆ แหละ (เพราะเคยยืมมาอ่านประจำ) (นางเอกหรอวะเนี้ย<<<นังแม่มด)
ไม่รู้เหมือนกันว่ะ ทำไมหรอ ไอ้เจิ้นพูด
เปล่าหรอก ถ้าหล่อกรูจะได้จับมาเป็นผัวซะเลยคนอื่นจะได้เลิกว่ากรูเป็นทอมซะที ปากมันพูดไปแต่ตามันยังจ้องหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตาย ฉันล่ะยอมมันจริงๆ เลย
ฮ่าๆๆ อย่าเลยสงสารมันว่ะ ฉันพูดอย่างขำๆ
พูดงี้หมายความว่าไงวะ เดี๋ยวจับมรึงเป็นเมียก่อนเลยหนิ มันพูดพรางปิดหนังสือแล้วมองหน้าฉันอย่างกวนTeen
แฮะๆ อย่าพูดแบบนั้นได้ไหมสยิวว่ะ กรูยังชอบผู้ชายอยู่นะ มรึงไปผ่านตัดแปรงเพศก่อนแล้วค่อยคุยกัน
ชิ มันพูดแค่นั้นแล้วก็ก้มลงไปอ่านการ์ตูนของมันต่อ
ฮ่าๆๆๆ แล้วฉันกับไอ้เจิ้นก็หัวเราะกันต่ออย่างเอาเป็นเอาตาย
เกมจ๋า.... ฉันเรียกเกมเสียงหวานเมื่อเกมเดินเข้ามาในห้อง
อ้าว ผักบุ้งทำไมเมื่อวานไม่มาโรงเรียนล่ะ ว้ายดีใจจังเกมสนใจด้วยว่าฉันมาโรงเรียนหรือไม่มาโอ้ยปลื้มนะเนี้ย
ก็ไม่ค่อยสบายน่ะ
แล้วหายยัง
หายแล้วจ๊ะ ดีใจจังเกมเป็นห่วงด้วย อิอิ ฉันพูดพรางบิดตัวไปมาอย่างเขินๆ ว้ายเกมเอามือไปลูบท้ายทอยด้วยล่ะเขินหรอน่ารักจังเลยง่ะ (>///<)
นี่เกมนอกใจลินลี่หรอ ยัยลินลี่พี่โผล่มาทางประตูหลังพูดขึ้น ฉันล่ะไม่ชอบขี้หน้ายังนี่เลยแฮะ
นี่เกมนอกใจลินลี่หรอ ฉันพูดจีบปากจีบคอพรางทำท่าล้อเลียนโดยการไปเกาะแขนเกมสุดหล่อของฉัน หุหุ ได้กำไร
นี่ไอ้ผักบุ้งแว่ง แกล้อเรียนฉันหรอ มันพูดแล้วชี้หน้าฉันค่ะ แกชี้หน้าฉันงี้ได้ไงอ่ะ แล้วว่าฉันว่าผักบุ้งแว่งได้ไงวะอยากตายใช่ไหมยัยบ้าเอ๊ย ไม่ยอมๆๆๆ
อะไรของแกยะ ไอ้เล่อล่า ฉันถามกลับไปด้วยสีหน้าและน้ำเสียงกวนTeen มากมาย (มั้ง) ก็ทันทีที่ฉันพูดจบก็...
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด แกว่าฉันหรอไอ้ผักบุ้งแว่ง ยิ่งกว่า 180 เดสิเบวอีกค่ะ หูฉันจะแตกไหมเนี้ย
ไม่รู้สิฉันไม่ได้ว่าเธอหรอกมั้งยังเล่อล่า ฉันพูดด้วยท่าทางที่ดัดจริตเต็มที่
แกมาตบกับฉันเลยมา คิดว่าฉันกลัวหรอ ฉันเทควันโดสายดำเลยนะเว้ย (ที่ได้มาเพราะพ่อสร้างโรงเรียนสอนเทควันโดมั้ง แต่จ้างคนอื่นสอน ตอนยังเด็กฉันไปเล่นบ่อยแต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ไปหรอก ขี้เกียด) แกตบฉันถีบแต่ว่า...นะ
เกม ไอ้เล่อล่ามันจะตบบุ้งน่ะ ฉันพูดพรางไปหลบข้างหลังเกมที่ยืนหัวเราะฉันกับยัยเล่อล่าอยู่ด้านข้าง
คุณครูมาแล้วๆ ไอ้วาราดิน (ฉายาอ่ะนะ แบบว่าน่ามันเถื่อนๆ อ่ะส่วนชื่อจริงๆ ของมันชื่ออะไรนี่แหละจำไม่ได้เรียกมันแต่วาราดินเลยลืมชื่อมันง่ะถ้าจำได้เมื่อไหร่เดี๋ยวบอกละกัน) ตะโกนบอกเพื่อนๆ ฉันกันยัยเล่อล่าเลยสงบศึกชิงเกมกันชั่วคราว