ฉันซึ่งกำลังเดินมาที่หน้าห้องเรียนห้องหนึ่งของโรงเรียนอยู่ดีๆ ก็มีคนวิ่งมาชนแล้วหันไปพูกกับฉันว่า

"ขอโทษนะแนรีบมีคนเจอผีเมื่อตอนเช้าน่ะ"

"เหรอ แล้วเจอที่ไหนล่ะ"0.0

"ชั้น 4 น่ะสิ ไปแล้วนะ ฉันรีบน่ะ"

"ชั้นวิ่งตามเขาขึ้นไปชั้น 4 แล้วเดินแซกเข้าไปดูที่หน้าห้องน้ำ แล้วก็เห็นมีเด็กผู้หญิงนั่งร้องไห้กับพื้นอยู่น่ะสิ คงเจอดีเข้าแล้วล่ะ"

แล้วฉันกำลังเดินกลับ ก็หันไปเจอผู้ชายหน้าตาดีสูงหุ่นดีกำลังมองมาที่เด็กสาวที่กลางห้องน้ำ แล้วเดินจากไป และฉันก็พยายามเดินตามแต่ก็ไม่ทัน

จนชั้นเดินกลับมาที่ห้องเรียน แล้วหันไปเจอเขาที่โต๊ะหลังห้องที่ไม่มีคนนั่งมานานแล้ว ฉันเดินยิ้มมาที่คิดว่าต้องเป็นเด็กใหม่ที่ห้องเรียนองฉันแน่ๆ

ฉันเดินมานั่งของฉันที่อยู่ข้างหน้าเขาเพียงโต๊ะเดียวแล้วหันไปยิ้มให้เขา

"นายเด็กใหม่เหรอ"เขาทำหน้างง

"ก็นายนั่นแหละ จะมีใครอีกล่ะ"ฉันยิ้มให้

"เทอมองเห็นเราเหรอ"

"อ้าวก็ต้องเห็นน่ะสิ ถามแปลก"

"ก็.. เออช่างมันเหอะ"

"นี่นายย้ายมายังไม่มีใครมาทักเลยเหรอ"

"ก็ไม่มีใครมองเห็นเราน่ะสิ"

"ทำไมจะไม่มีใครมองเห็นนาย นายออกจะเด่นขนาดนี้"

"เด่นเหรอ เขาเดินหนี"

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา อ้าวฝันหรอกเหรอ โธ่ นึกว่าจะมีหนุ่มหล่อมาอยู่ที่ห้องจริงๆ ซะแล้ว

ฉันลุกขึ้นอาบน้ำไปโรงเรียน แล้วเดินมาที่ห้องอาหารมานั่งทานข้าวกับแม่และน้องชายของฉัน

แม่ต้องไปส่งฉันไปเรียนที่โรงเรียนทุกวันเพราะแม่ของฉันเป็นเพียงแม่บ้าน แล้วมาคอยรับกลับบ้านทุกวัน ส่วนพ่อของฉันเขาทำงานที่ต่างประเทศแล้วส่งเงินมาให้พวกเราได้ใช่ นานถึงจะกลับมาทีประมาณ ปีละ 3 ครั้ง

"สวัสดีค่ะแม่"ฉันหันไปมองแม่ที่นั่งอยู่ในรถ

"ขวัญ โทรมาหาแม่ก่อนเลิกเรียนสักครึ่งชั่วโมงนะลูก"

"ค่ะแม่ แล้วเจอกันค่ะแม่"ฉันหันเดินกลับมาในโรงเรียน

"แล้วเจอกันนะควัน" น้องชายของฉันอยู่คนล่ะตึกกันเรียนอยู่ ม.2 ส่วนฉันอยู่ ม.6

ฉันเดินขึ้นมาบนห้องเจอเพื่อนๆที่รออยู่บนห้องแล้ว

"ขวัญ ทำการบ้านเสร็จแล้วหรือยัง"

"เออ ทำได้แล้ว 2 วิชา ส่วนวิทย์ทำไม่ได้เลยว่ะ ยากมาก"

"เออ นี่ขวัญวันนี้เวรเทอส่งการบ้านนะ"

"เออ ถ้างั้นเดี๋ยวเราไปส่งก่อนแล้วพวกเทอไปรอเราข้างล่างแล้วกันนะ"

"ได้แล้วเจอกันนะขวัญ"ฉันหยิบสมุดการบ้านออกจากกระเป๋าแล้วยกหนังาอเดินไปส่ง"

นักเรียนห้องฉันมีแค่ 26 คน เท่านั้น เพราะเป็นโรงเรียนเอกชนจึงมีนักเรียนน้อยเป็นเรื่องปกติ

ฉันเดินมาที่ชั้น 2 ห้องคณิตศาสตร์แล้วหันไปชนกับเด็กที่กำลังวิ่งมา

"ขอโทษค่ะ" เด็กคนนั้นขอโทษที่วิ่งมาชนชั้นแล้วช่วยเก็บของ

"คือหนูรีบน่ะค่ะ ต้องรีบไปชั้น 4"

"ไปทำไมเหรอ"

"เออ มีนักเรียนเจอผีเมื่อเช้านี้น่ะค่ะ ตอนนี้ยังไม่ลุกออกมาจากห้องน้ำนั้นเลยค่ะ"

"เหรอ 0.0เอ๊ะ เหมือนในฝันฉันเลยว่ะ"ฉันบ่นพึมพัมกับตัวเอง

ฉันรีบไปส่งการบ้านแล้วเดินไปที่ห้องชั้น 4 ที่ห้องน้ำแล้วก็เห็นคนมุ่งดูอยู่หน้าห้องน้ำ ฉันจึงรีบเดินเข้าไปดูเหมือนในฝัน พอนึกมาถึงตรงนี้ก็นึกขึ้นมาได้ว่าฉันก็คงจะเจอนักเรียนใหม่คนนั้นสินะ

ฉันหันไปมองตรงทางข้างนอกแล้วก็จริงอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย ฉันเจอเขาอยู่ด้านหลังคนมากมายแล้วฉันก็วิ่งตามเขาลงมาแล้วเขาก็เดินมาทางห้องของฉันจริงๆ ด้วย ฮิฮิฉันวิ่งไปเรียกเขาไว้

"นี่นาย"ฉันตะโกนเรียกแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ยินที่ฉันพูดเลย

"นี่ นายน่ะแหละเด็กใหม่"เขาหยุดแล้วหันมามองแล้วก็หันกลับไป"

"นี่นายหยุดก่อนสิ"ที่นี้เขาหันมาฉันเกือบเดินชนเขาแล้วดีนะที่เบรกทัน

"เทอ เห็นเราเหรอ"เขาหันมามองหน้าฉัน

"ก็ใช่น่ะสิ ก็นายนั่นแหละเด็กใหม่"ฉันมองหน้าเขายิ้มๆ

"เทอเห็นเราจริงๆ ด้วยอ่ะ"

" อ้าวแล้วทำไมเราต้องไม่เห็นนายด้วยล่ะ ไม่ใช่คนหรือไง"เขาเดินเหมือนจะเดินหนีฉันวิ่งไปขวางหน้าเขาไว้

"เราเป็นเพื่อนคนแรกของนายใช่ไหม"

"อืม.. ก็เหมือนจะใช่อะนะที่เป็นคน"

"แหม นายก็ คือถ้านายยังรู้จักใครเดี๋ยวฉันพาเทอไปเข้าแถวดีไหม"

"เออไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเราไป ทำไมเทอถึงเห็นเรานะ"

"มีใครบ้างไม่เห็นเทอล่ะ"หล่อขนาดนี้ ฉันคิดในใจ

"เทอบอกว่าฉันหล่อเหรอ"เขาก้มหน้ามองฉันอย่างสงสัย

"เออ คือ นายรู้ได้ไงอ่ะ คือว่า"ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังดี หน้าของฉันแสดงออกขนาดนั้นเลยเหรอเนี๊ย

"เอางี้ เดี๋ยวเราไปข้างล่างก่อนแล้วเดี๋ยวตามลงไปนะรู้เปล่า บาย"ฉันหันไปยิ้มก่อนวิ่งลงมาข้างล่างเพื่อเตรียมตัวเข้าแถว

"นี่ขวัญ ตั้งนานแน่ะกว่าจะลงมา หลงอยู่หรือไงนะ"

"แหมเปล่า แค่ติดธุระนิดหน่อยแค่นั้นเอง"

"ธุระ อะไรเหรอ ขวัญ"

"เปล่าหรอกเดี๋ยวพวกเทอก็รู้เองแหละน่า"ฉันยิ้ม ก็ฉันเป็นเพื่อนของเขาคนแรกนี่น่าคนหล่อแบบนั้น โชคดีจังเลยที่ฝันเหมือนจริงมากๆ 555