ตื่นเช้ามาฉันก็รีบไปโรงเรียน หวังว่าจะเจอเขาอีกที่หลังโรงเรียน แต่ก็ไม่มี วันนี้ฉันไม่เจอเขาเลยทั้งวัน และตอนเย็นฉันกลับบ้านพร้อมแม่

ฉันนั่งรถมาถึงบ้านแล้วได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังออกมาจากที่บ้าน น้องชายเลยวิ่งเข้าบ้านไปรับ

 ฉันเดินไปหลังบ้านเพื่อหาอะไรกิน

"นี่พี่ขวัญ เพื่อนโทรมาหา"

"ออ เดี๋ยวไป"

"ผู้ชายด้วยอ่ะนะ"

มันมองหน้างงแล้ววิ่งขึ้นห้องไป

"ฮัลโหล"

"ว่าไงขวัญ เราเองนะ"

"ยู เหรอ"

"นี่นาย ว่างหูซะ" ฉันบอกไอ้น้องตัวแสบให้รีบว่างหูข้างบนซะ"

"น้องเหรอขวัญ"

"อืม แล้วยูได้เบอร์มาจากไหนล่ะ"

"เพื่อนขวัญน่ะ"

"เหรอ ขอบใจนะ"

"ขอบใจที่เราโทรมาเหรอขวัญ"

"ก็ประมาณนั้นอ่ะ"

"เราไม่รู้จะเริ่มยังไงดี อ่อเอาไงดีอ่ะ"

"ขวัญก็ถามเรามาดิ เราจะตอบเอง"

"เราไม่มีอะไรจะถาม ยูอ่ะ ถามเรามาดิ"

"อืม เอางี้ เราก็อยู่เฉยๆ รอจนจะว่างแล้วกันนะ"

"อืมก็ได้"

ฉันก็ถือโทรสัพท์เอาไว้อย่างนี้ แต่ในใจอิ่มเอม เพราะเรารู้ว่ายูถือสายฟังเราอยู่อีกผั่งหนึ่งของปลายสาย แค่นี้ก็สุขใจแล้วล่ะ

ไม่อยากวางจริงๆเลย

แค่นี้ก็สุขใจแล้วล่ะ

"ขอบคุณนะยู" แล้วฉันก็หลับตานอนหลับ

คืนนี้ฉันคงนอนฝันหวานจริงๆ

ตอนเช้าฉันเดินมาที่โรงเรียนแล้วน้องชายฉันก็เรียกฉันไว้

"พี่ขวัญ"

"มีไรเจ้าตัวยุ่ง"

"พี่มีแฟนจริงๆ เหรอ"

"ทำไมมองพี่อย่างนี้ล่ะ"

"เปล่า ถ้าผมรู้ว่าเขาคือใคร ผมจะช่วยพี่ดูอีกแรงนะ ว่าเขาอยากจะคบพี่จริงหรือเปล่า" แค่นี้เขาก็วิ่งไป

"ขอบใจนะน้องรัก"