วันนี้ต้องออกไปซื้อกระดาษอ่อนทำซองอีก เฮ้ออยากจะตีหัวตัวเองทำไมไม่ซื้อตั้งแต่เมื่อวาน สงสัยรีบที่เจอไอซ์เลยลืมซื้อวันนี้เลยต้องซื้อแพงกว่าปกติเลยเรานี่เบอะจริงๆ

ฉันปั่นจักยานออกมาหน้าหมู่บ้าน ซื้อกระดาษเอ4สีฟ้ามาปึกหนึ่ง กับ กาวตัวอย่างซองจดหมายมาด้วย แล้วปั่นกลับมาบ้าน

"อ้าวรถเหมือนของบ้านไอซ์เลยแฮะ"ฉันเดินเข้ามาในบ้าน

"หวัดดีคับพี่ขวัญ วันนี้แม่ผมให้เอาขนมมาฝากน้ากับพี่คับ บอกว่าผมรบกวนเมื่อวานเลยให้เอาของมาฝาก"ไอซ์ยื่นตะกร้าผลไม้ตะกร้าเล็กให้ฉัน

"ส่วนของแม่แม่เก็บไปแล้วจ๊ะ แม่ของไอซ์ซื้อรังนกมาฝากแม่กระเช้าใหญ่เลย"แม่ฉันยิ้มอย่างเอ็นดู

"วันหลังก้อมาบ่อยๆ นะไอ้ไอซ์ จะได้มีของกินเยอะๆ"ควันหัวเราะอยู่หน้าทีวี

"มาได้นะจ๊ะ แต่ไม่ต้องซื้อของฝากมาทุกครั้ง น้าเกรงใจคุณแม่"

"คับน้า"

"ไอซ์มาฝากเราก้อพอ แม่กับพี่ขวัญไม่ต้อง แล้ววันนี้มีเปอร์มาด้วยนะ เดี๋ยวก้อมาแล้วมั้งเห็นบอกคุณป้าจะมาส่งเองเลย"

"เปอร์จะมาด้วยเหรอ ไม่เห็นมันบอกเมื่อคืนก้อโทรคุยกันนะ"ไอซ์ทำหน้างง นึกถึงไอ้เปอร์ดูท่าทางจะชอบพี่ขวัญด้วย

"นั่นไง มาแล้วนั่นไง"

หน้าบ้านมีรถเบนซ์อีคลาสสีดำ จอดอยู่หน้าบ้าน แล้วมีเสียงกดกริ่ง

"ขวัญออกไปเปิดประตูหน่อยไปลูก"

"ไม่เป็นไรพี่ขวัญเดี๋ยวผมไปเปิดเอง"ควันหยุดเกมส์แล้ววิ่งไปเปิดประตูรับนายเปอร์กับคุณแม่เข้ามา

"สวัสดีค่ะ ฉันแม่น้องเปอร์ค่ะ ขอโทษที่รบกวนนะค่ะ"แม่น้องเปอร์ยื่นกระเช้าผลไม้ส่งให้แม่

"ขอบคุณค่ะ ที่หลังไม่ต้องเปลืองซื้อมาหรอกนะค่ะ ขวัญจ๊ะช่วยเอาไปแช่ตู้เย็นที่นะจะได้ปลอกมาทานกัน"

"สวัสดีค่ะคุณป้า"ขวัญเดินมาไหว้แม่ของเปอร์แล้วเดินยกกระเช้าเข้าครัวไป

"นี่ควันเข้ามาหาพี่หน่อยสิ"ขวัญเรียกน้องชายเข้ามาหลังครัว

"ทำไมเหรอพี่ขวัญ"ควันเดินเข้ามาทำหน้าซื่อ

"นี่นายเล่นอะไร ทำไมชวนเพื่อนนายมาหลายคนจัง ดูแต่ล่ะคนสิ แม่รวยทั้งนั้น มีของฝากจนแม่กับพี่เกรงใจไปหมด"

"แม่เหรอเกรงใจ ดูสิพี่ไม่รู้เหรอว่าแม่เราเหงาแค่ไหน แม่แทบจะไม่ได้คุยกับใครเลยนะ นอกจากพวกเราน่ะ ผมเลยชวนแม่ของเปอร์มา แล้วผมก้อถามแม่แล้วด้วย"

"ก้อจริง แต่นายไม่น่าชวนมาพร้อมกันเลยนิ"

"ผมไม่ได้ชวนไอ้ไอซ์นะ มันมาเอง ผมนึกว่าจะมาแค่เมื่อวาน เลยชวนเปอร์มาด้วย เมื่อสายมันมาผมยังแปลกใจเลย"

"เอางี้เดี๋ยวเรามาช่วยพี่ทำของว่างนะ จะได้มีเสริฟป้าเค้า"

"พี่ทำคนเดียวเหอะ ผมจะออกไปเล่น นานจะมีเพื่อนมาเล่นด้วยที สนุกกว่าเล่นกับพี่ตั้งเยอะ ไปล่ะ ตามสบายล่ะ" ควันวิ่งไปที่กลางบ้านหน้าทีวีอีก

คุณแม่ก้อคุยกับแม่น้องเปอร์อย่างออกรสออกชาติเลย ดีแล้วล่ะแม่จะได้ไม่เหงา ตั้งแต่พอไปทำงานที่ต่างประเทศ แม่ก้อไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนบ้านเท่าไหร่ คนแถวบ้านส่วนมากจะออกไปทำงานบริษัทตัวเองกันหมด จะมีก้อแต่คนรับใช้ออกมานิททาเจ้านายช่วงบ่ายๆ ที่ทำงานจนเสร็จหมดแล้วเท่านั้นเอง

"พี่ขวัญคับ ผมช่วยเอาไหมคับ"ไอซ์เดินมายื่นหน้ามองอยู่หน้าครัว

"ทำเป็นเหรอจ๊ะไอซ์" ขวัญหันไอยิ้ม

"นิดหน่อยคับ ก้อพอเป็นบ้าง เคยดูป้าที่ป้าทำ"

"ถ้างั้นพี่ไม่เกรงใจนะ ช่วยต้มน้ำให้พี่ที  พี่อยากทำมักกะโรนีกุ้งหน่อยจ๊ะ"

"เหรอฮะ ของโปรดเลยนะฮะ"

"จริงเหรอไอซ์ พี่ก้อทำเป็นไม่กี่อย่างหรอกจ๊ะ"

ขวัญให้ไอซ์เอาหม้อมาต้มน้ำ แล้วส่วนตัวของขวัญก้อปลอกหัวหอมใหญ่อยู่ แล้วก้อหันไปปลอกมะเขือเทศ

"นี่ไอซ์ ร้องไห้ทำไมล่ะ"ขวัญแกล้งให้ไอซ์ปลอกหัวหอมจนน้ำตาไหล

"พี่ขวัญไม่ช่วยผมเลยนี่ฮะ ปล่อยให้ผมปลกคนเดียวหลายลูกแล้วด้วย"ไอซ์ปราดน้ำตา แต่ก้อยิ่งแสบ

"มานี่พี่ช่วยเช็ดให้นะ" ขวัญหยิบกระดาษมาเช็ดน้ำตาให้ไอซ์

"ขอบคุณคับ" ไอซ์หน้าแดงโดยที่ขวัญไม่รู้สึกตัว

"อย่างแรกนะเราต้องใส่เกลือแล้วปล่อยให้เส้นพองประมาณ10-12 นาที ไม่ต้องสุกมากเดี๋ยวเราต้องนำมาผัดอยู่แล้ว"ขวัญพูดไปด้วยแล้วทำไปด้วยเหมือนสอนเด็กทำอาหาร

"คับ"ไอซ์มองขวัญทำกับข้าว

"อย่างนั้น แล้วต่อมาพี่จะผัดซอสนะ เอาหอมใหญ่ให้พี่ทีจ๊ะ  แล้วก้อมะเขือเทศด้วยนะ เกลือจ๊ะ ดูเส้นด้วยนะไอซ์ นายนี่เก่งกว่าเจ้าควันอีกนะ รายนั้นต้องคอยให้บอก"

ควันยื่นหน้าออกมาหลังจากยืนดูอยู่นานแล้ว

"แหมพี่ขวัญมีน้องใหม่เลยว่าเราเลยนะ" ควันเดินเข้ามาในครัว แล้วเดินมากอดคอเพื่อน

"นี่ไอ้ไอซ์ แกมาหาฉันหรือมาหาพี่สาวฉันกันแน่ ออกมาเลยออกไปเล่นเกมส์กับไอ้เปอร์โน่น ฉันช่วยพี่ฉันได้ ออกไปเลยไป" ควันเดินลากไอซ์ออกไปจากครัว

"นี่ควันนิ"ขวัญหันไปว่าน้อง

"ผมช่วยก้อได้ ไม่ต้องให้แขกมาช่วยหรอก"ควันเดินไปหยิบเส้นมักกะโรนีออกจากหม้อแล้วเทลงกะทะ แล้วใส่กุ้งลงไป

"แค่นี้ต้องให้คนมาช่วยด้วย เดี๋ยวผมฟ้องพี่คนนั้นเลย"

"คนไหนควัน" ขวัญถามเสียงตกใจ

"ก้อคนที่โทรมาไงล่ะ เดี๋ยววันหลังโทรมาจะฟ้องให้ดู" ควันเดินไปหยิบจานแล้วนำมาเรียงไว้ แล้วเดินออกไป

"นายนี่นะ แสบนัก เดี๋ยวเหอะ" ขวัญส่ายหัวกับน้องเจ้าปัญหา

เสริฟอาหาร

"นี่ขวัญทำเองหมดเลยเหรอลูก"แม่เปอร์ชิมแล้วเอ่ยปากทัก

"ค่ะ มีไอซ์ มาช่วยด้วย"

"คับ" ไอซ์รับคำ

"เก่งนะค่ะ"แม่เปอร์หันไปชมกับแม่ขวัญ

"ปกติก้อไม่ค่อยทำหรอกค่ะ นานๆจะทำทีแต่ฝีมือแกดีนะค่ะ ว่าจะส่งไปเรียนทำอาหารซักคอร์ส จะได้ไม่อายใครเขา"

"ดีนะค่ะ ที่บ้านไม่มีลูกผู้หญิงด้วย ไม่งั้นคงจะส่งไปเรียนด้วยกัน"

ตอนเย็น

"เฮ้อกลับกันหมดแล้ว"

"เหนื่อยไหมลูก ขวัญ"

"ไม่อ่ะค่ะแม่ แค่เห็นแม่มีเพื่อนบ้างก้อดีแล้วล่ะค่ะ"

"ขอบใจนะควัน" แม่หันไปขอบใจลูกชายที่แนะนำเพื่อนให้แม่รู้จัก

ขวัญเดินขึ้นห้องทำซองกระดาษการ์ดวันเกิดอีกจนเสร็จ แล้วก้อเดินไปอาบน้ำนอน

"พี่ขวัญ มีคนโทรมาแน่ะ" ควันวิ่งขึ้นมาบอก

"จ๊ะ"ขวัญยกหูพูดนึกว่าฝน

"ไง เป็นไงบ้างขวัญ เรายูนะ"

"อ้าวยูเหรอ นึกถึงถึงโทรมาเหรอ"

"อืม คิดว่าวันนี้ขวัญคงยุ่งๆ น่ะ เลยไม่โทรมารบกวน"

"ก้อจริงอ่ะ เพื่อนๆ น้องมาที่บ้านกันเต็มเลย ทำของว่างซะยุ่งไปหมดเลย"

"ไม่เหนื่อยใช่ไหมขวัญ"

"จ๊ะ แค่ยูถามเราก้อดีใจแล้ว"

"เอางี้ขวัญนอนก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเราเจอกันพรุ่งนี้"

"ก้อได้จ๊ะ บายนะ"

"บาย ขวัญ"

ยูวางหูไป เห้อ เหนื่อยซะลืมยูเลยนะเนี่ยเรา

พรุ่งนี้จะเอาการ์ดไปให้นะยู