อ้ายยยยยย why my point of test is soน้อยแบบเน้ToT แงๆ ทุกทีก็ชิวๆนี่นา ทำไมวันนี้มันยากแบบนี้ล่ะ ฮือT T กลับไปแม่ต้องว่าฉันแน่ๆเลย

แอ๊ดดดดด

ฉันค่อยๆเปิดประตูบ้านให้เงียบที่สุดแต่ว่า...

''กลับมาแล้วหรอ รินะ ขอแม่ดูผลสอบหน่อย''แม่ที่อยู่ในครัวพูดออกมา จึ๋ย จะรอดมั้ยเนี่ย>_<

''เอ่อ...''ฉันอ้ำอึ้งๆ อิดๆออดๆ ก็มันกลัวนี่นา ทุกทีสอบได้90+ นี่-50อ่ะ แง

''เอ้า ส่งมาซิ รอต้นข้าวโตหรอลูก-*-''นั่นพูดกับหนูแน่หรอคะ แม่...

''นี่ค่ะ..''ฉันก้มหน้างุดเตรียมรอบทเทศนาวิวาห์นรกในเร็วๆนี้ ซึ่งมันเริ่มทันทีตั้งแต่แม่เห็นคะแนนผลสอบ

''นี่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ อธิบายกับแม่มาสิ รินะ ทุกทีลูกได้90+นะ ครั้งนี้ทำไมมันถึงได้แค่36คะแนนล่ะ แม่ไม่เข้าใจเลย บอกแม่ทีเถอะ ว่า......บลาๆๆๆ''แม่เปิดคอนเสิร์ต         แรพแบบไม่หายใจ โธ่ แม่ขาT^T

''ถ้าลูกเป็นแบบนี้ล่ะก็ แม่จะส่งลูกไปอยู่เกาหลี!!!!"

ฉึก!!

"ว่าไงนะคะ แม่!!!!!!!!"ฉันถามอย่างไม่เชื่อหู ไม่จริงน่า ถึงฉันจะฟัง-พูดภาษาเกาหลีได้ แต่ว่า จะให้ฉันไปอยู่เกาหลีเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้ๆๆๆๆๆ>O< ฉันต้องฟังแม่แรพจนหูฉันเพี้ยนไปเองแน่ๆเลย

''แม่บอกว่าจะส่งลูกไปอยู่เกาหลีไง หูหนวกหรอ ลูกฉัน!!"ถ้าหูหนวกจริงก็ดีสิคะT^Tจะได้ไม่ต้องรู้ว่าแม่จะส่งหนูไปเกาหลี ฮือๆๆ

"ไปเก็บเสื้อผ้า ไป!!''เอ๋!?

''ไปคืนนี้เลยหรอคะ!?''ฉันถามอย่างไม่เชื่อหู

''ก็ใช่น่ะสิ ไปเก็บสิ สั่งแล้วยังไม่ยอมทำตามอีก''

แงๆๆๆ คุณแม่คะT T แค่ครั้งเดียวเอง ทำไมกันล่ะ ทำไม๊>O<

ฉันเดินอย่างคนไร้ชีวิตชีวาขึ้นไปบนบ้าน  แค่ครั้งเดียวเนี่ยนะ!! ฮือTT.,TT.....