อ้ายยยยย>O< พอถึงกลางคืนปุ๊ป อีตาดาซองก้ไล่ฉันออกมานอกบ้านแล้วล็อกบ้านทุกบานประตูหรือแม้แต่หน้าต่าง หน้าต่างบางบานสูงซะ... หมอนี่ยังล็อกเลยT T ไม่ต้องล็อกบานนี้ก็เข้าไม่ได้เฟ้ย!

อ๊ากกกก!  ยุงๆๆ คันอ่ะ ค๊านนนนนนนToT ฉันเป็นบอดี้การ์ดหรือว่าคนใช้กันแน่ ไม่แคร์กันบ้างเลย ฮือT T

ว่าแล้วฉันก็ผลอยหลับไป พอตื่นเช้ามา...

โธ่เว้ย! บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ บ้าทั้งสามตัวเลยT T  ตื่นมาฉันยังคงนอนนอกบ้านอยู่ ใจคอให้ฉันตายเพราะยุงกัดเลือดหมดตัวรึไงยะ ฮึ่ย! แล้วนี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย

ขณะที่ฉันบ่นอยู่ในใจ ประตูบ้านก็เปิด และไอ้คนที่มันเปิดคือ....

คนที่ทำให้ฉันไม่ได้ไปบ้านยายน่ะสิ-_-^คงพอเดาได้นะว่าใคร... ก็อีตาโฮจินไงเล่า ชิ! เพราะหมอนี่คนเดียว ถ้าหมอนี่ไม่พาฉันมาที่นี่ล่ะก็ ป่านนี้ฉันคงนั่งกินอาหารเช้าแล้วล่ะ(แน่ใจเร้อออ นางเอก= = ช้านว่าเธอเบ๊อะลืมกระเป๋าเองนะ...  :คนเขียน)

''เฮ้ย ยัยบ๊อกๆ ตื่นได้แล้ว ตื่นสายเป็นบ้า''

''อ่าว แช่งฉันหรือไงยะ-*- ว่าถ้าตื่นสายแล้วจะเป็นบ้าเนี่ย''

''ไม่ได้หมายความว่ายังงั้นเฟ้ย นอกจากจะเบ๊อะๆ บ๊อกๆ ยังบ๊องๆอีก''อ้ายยยยยย ดูสิคะ!! ดูมัน!  สาม บ.ใบไม้เลยนะ แถมยังด่ากันชัดๆ- -^

'' ไป! เข้าบ้าน ไปกวาดถูได้แล้ว อ้อ ล้างจานแล้วขึ้นไปเก็บห้องให้ฉันด้วย!''

''เฮ้! นายจ้างฉันให้มาเป็นบอดี้การ์ด หรือแม่บ้านกันเนี่ย''

''ฉันไม่ได้จ้าง แต่ฉันบังคับต่างหาก ส่วนที่เธอถาม เธอเป็นทั้งสองอย่าง''

''เฮ้ย!''หมอนี่ เกินไปแล้วนะ ฉันโมโหแล้วนะเฟ้ยยย!>O<

''นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันกัน!''ฉันตะโกนใส่หน้าเขา

''เฮ้ ถ้าเธอไม่ได้ฉัน เธอไม่ได้กระเป๋าเธอคืนหรอกนะ..''

''ห..เหอะ!  ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันไปหาคุณยายได้นี่นา แล้วให้คุณยายซื้อชุดให้ฉัน ก็..ก็เท่านั้นเองนี่!!''ฉันเถียง

''ยังไงเธอก็ตกลงมาแล้ว ฉันคิดว่าเธอคงไม่ใช่คนผิดคำพูดหรอกนะ.. หรือว่าใช่''ฮึ่ย กวนประสาท!!!

''เอะอะอะไรกันน่ะ-*- ฮ้าวววววว~~~=O=''ดาซองเดินลงมาจากบันไดพลางหาว(แปลงฟันยังฟระเนี่ย)

''หิว ไปทำอาหารหน่อย..''คนที่เดินตามลงมาคือซุนโย พูดน้อย...จริงๆ=_=

''กำลังจะให้ไปทำพอดี เอ้า ไปทำอาหารเซ่ ยัยบ๊อกๆ''หมอนี่หันมาสั่งฉัน

ไปก็ได้ ชิ! ฉันเดินเชิดหน้าคอหักไปที่ห้องครัว ทำไรให้กินดีล่ะเนี่ย... อ๊ะ! นึกออกแล้ว^O^ได้เวลาแก้แค้นแล้วล่ะฉัน.. หึๆ ฉันจะทำให้สาสมกับที่พวกนายทำกับฉันเลย แต่ว่า ซุนโยเค้าไม่ได้ทำไรนี่ งั้นแกล้งแต่สองคนนี้ก็พอละมั้ง...

ฉันทำผัดกระเพราสามจานสองจานที่ให้ดาซองกับโฮจินฉันแอบบีบมะนาว6ลูกลงไป ส่วนซุนโยก็กระเพราะธรรมดาๆ พอทำอาหารเสร็จ ฉันก็ทำน้ำส้มปั่น ของดาซองกับโฮจินฉันใส่เกลือไปคนละกระปุก เพราะบ้านหลังนี้เก็บเกลือไว้เยอะเหลือเกิน=_= ฉันทำเครื่องหมายไว้แล้วล่ะว่าอันไหนของใคร หลอดไง ของซุนโยฉันไม่แกะกระดาษหลอดออก เหลือไว้ปลายๆหลอด ส่วนสองคนนั่น ไม่ใส่กระดาษ ว่าแล้วฉันก็เดินไปเสิร์ฟ ฮ่าๆ จะได้เวลาล้างแค้นแล้ววววว*0*

''โห ไม่น่าเชื่อ เธอทำอาหารเป็นด้วยหรอOoO''คิกๆ สุดยอดเลยล่ะ  นายจะจำฝีมือฉันไปตลอดชีวิตนายเลย 555+

''เอ้า เอาไปกินสิ''ฉันแกล้งทำหน้ามุ่ยแล้ววางจานให้กับแต่ละคน ของซุนโยที่ฉันรู้เพราะข้าวมันไม่ได้เปียกๆ แต่ของสองคนนั้นเปียกนิดหน่อยเพราะน้ำมะนาว6ลูก

พอสองคนนั่นจะกินเข้าไป ฉันทนไม่ไหวแล้วว อ้ายยยย>_<

''พรวดดดดดดดดดดดดดด!! แค่กๆ โอ้ยยย เปรี้ยวโว้ยยยยยยย>O<''สองคนนั่นวิ่งเต้นไปรอบโต๊ะอาหาร ซุนโยนั่งงงอยู่แบบไม่รู้เรื่อง เอาล่ะ คิก^^

''อุ๊ย ตายแล้วๆ กินน้ำซะสิ อ่ะๆๆ''ฉันทำเป็นตกใจแล้วกุลีกุจอส่งน้ำให้เขา ดื่มเลย ดื่มๆๆๆๆ

''อ้ากกกกกกกกกกก นี้เค็มๆ''อ้ากกกกกกกกกกก นี้สะใจๆ     555+

''เป็นไง อร่อยมั้ย ฝีมือฉัน^^"ฉันยิ้มถาม

''นี่เธอใส่อะไรลงไปเนี่ย!?''

''ก๊ากๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ โอ้ยยย>O< ขำๆๆ''ฉันกลั้นหัวเราะไม่ไหวเลยพ่นไปเต็มแล้วบอกคำตอบกับเขาว่า

''กระเพราฉันใส่น้ำมะนาวไป6ลูก ส่วน..น้ำส้มน่ะ คิกๆๆๆ''

''น้ำส้มทำไม!!!''หมอนั่นตะโกนใส่   ไม่กลัวเฟ้ย

''ฉันใส่เกลือไปกระปุกนึงอ่ะ 5555+''ฉันหัวเราะใส่ก่อนจะเดินไปอาบน้ำ ว่าแต่บ้านตานี่ห้องอาบน้ำคนใช้อยุ่ไหนฟะ-*-