ก๊อกๆ
''ฮ้าววว~=O= ใครอ่ะ''
''ฉันเอง-*- มีใครอีกเรอะ''
''มาปลุกอีกทำไม ยังนอนไม่พอเลย= =''2ชม.ยังไม่พออีกหรอฟะ= =''
''มีคนมาหานาย''
''ใคร???''
ชั้นล่างของบ้าน.....
''อ้ายยยยย! โฮจินนนนน>O<''
''วาซิน??? มาที่ทำไม''
''พูดเหมือนไม่เต็มใจให้ซินมาเลยนะ โฮจิน...''
''เปล่าๆ แค่..สงสัยนิดๆอ่ะ แฮะๆๆ^^;;;''เหงื่อท่วมตัวเลยแฮะ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันล่ะ
''ก็ซินน่ะ คิดถึงโฮจินนี่นา''
''เอ่อ..อืม ไปนั่งก่อนนะ รินะทำน้ำส้มให้ทีสิ''
''อือ''ฉันเดินเข้าไปในครัวแล้วทำน้ำส้มให้ ผู้หญิงคนที่ชื่อวาซินน่ารักชะมัด ตาโต แก้มป่องเล็กน้อยแถมยังเป็นสีชมพูอ่อนๆ ริมฝีปากสวย น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย><
''นี่ค่ะ น้ำส้ม^^''ฉันพูดแล้วเอาน้ำส้มให้...
''ขอบใจ!''วาซินแย่งแก้วน้ำส้มไปจากฉัน เลยทำให้น้ำกระเด็นใส่เสื้อฉันนิดหน่อย แถมทำหน้าไม่พอใจอีก หล่อนเป็นใครกันยะ- -^ นิสัยไม่เห็นน่ารักเหมือนหน้าตาเลย
''โฮจิน ยัยนี่มันเป็นใครน่ะ โสโครกชะมัด!!!''วาซินพูดแล้วชี้หน้ามาที่ฉัน หนอย... เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้เลยนะ-*-
''เอ่อ..บอดี้การ์ดน่ะ''นายตอบผิดล่ะมั้ง โฮจิน=_= ฉันเหมือนคนใช้มากกว่าอ่านะ
''เป็นแค่บอดี้การ์ด งั้นหล่อนก็หมดสิทธิ์แหละย่ะ คิก''
''พูดเหมือนฉันชอบตาโฮจินเลยนะ ฉันไม่ได้ชอบหรอก= =''
''ดูท่าทางเธอชอบนี่ แต่ในเมื่อเธอบอกมาแล้วว่าไม่ชอบโฮจิน ก็อย่ายุ่งแฟนฉันเด็ดขาด!!!''
''เฮ้...''โฮจินพูดขัดมานิดนึง แต่ฉันแทรกมาก่อน
''เอ้า ฉันเป็นบอดี้การ์ดนะ บอดี้การ์ด=_=^ โง่รึไง บอดี้การ์ดเขามีไว้ใช้ดูแลเจ้านายนะยะ หรือถ้าไม่ใช่ ยังไงฉันก็เป็นคนใช้ด้วยเหมือนกัน ไม่เชื่อถามโฮจินก็ได้!!''
''โอ๊ยย!! หยุดๆ>O<''โฮจินตะโกนขึ้นมา ทำเอาฉันกับยัยวาซินหยุดทันที
''เห็นมั้ยล่ะ หึ เค้าบอกให้เธอหยุดยุ่งกับเขา สมน้ำหน้า!''
''ฉันบอกให้หยุดทั้งสองเฟ้ยยย''ดูท่าคงรำคาญเต็มทนแล้วล่ะ- -*
''ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอ วาซิน ฉันเป็นแค่เพื่อน แล้วที่รินะบอกน่ะ ก็จริงของรินะเค้า จะให้ไม่ยุ่งกับฉันน่ะ มันไม่ได้หรอก เพราะฉันจ้างเขามา!!! เข้าใจมั้ยยยยยยย>O<''
''รินะ!? ยัยนี่น่ะหรอ อะไรกัน!! โฮจินเข้าข้างยัยนี่หรอ!!!!?''
''ฉันไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น แต่ฉันเลือกที่ถูกเข้าใจมั้ย!? ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว=O=^''พูดเสร็จอีตาโฮจินก็เดินปึงปังขึ้นห้องไป จะขอบใจนายแค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ ชิ! ส่วนยัยวาซิน.. ยัยนั่นเดินดูทั่วบ้าน แล้วบ่นๆ
''ขัดไม่สะอาดเลย...''
''เธอเป็นเจ้าของบ้านหรอ=_=^''
''อนาคตเป็นแน่ย่ะ!''
''ขี้โมเมชะมัด..''
''ว่าไงนะ!?''
''ฉันบอกว่าเธอน่ะ ขี้โมเม= = หูหนวกหรอ น่าสงสารชะมัด ไม่มีตังค์รักษารึไง''
''กรี๊ดดดดดดดดด>O< แกว่าไงนะ ยัยโสโครก!!''
''ถ้าฉันโสโครก เธอคงโสโครกจนเกินไปแล้วล่ะ!!''
''แกมันต่ำต้อย!''
''ถ้าฐานะละก็..ใช่เลยล่ะ แต่นิสัย ฉันมั่นใจว่าฉันดีกว่าเธอแน่ๆ''
''เธอมันโสโครกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>O<''ยัยนี่ด่าฉันคำซ้ำๆ เฮ้อ เบื่อเป็นบ้า..
''นี่ ฉันขี้เกียจถูพื้นอีกทีนะ ช่วยเอาสุนัขในปากของเธอไปไว้หน้าบ้านด้วย- -*''
''ยัยคนเกียจคร้าน!!''
''คำก็ด่า..สองคนก็ด่า ถามหน่อยเถอะ ทั้งหมดเนี่ย เธอด่าตัวเองทำไมกัน ถึงมันจะจริง แต่ไม่ต้องตอกย้ำตัวเองหรอกย่ะ สงสาร!!''
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!''
อ๊ะๆ! ฉันเห็นสามคนนั้นยืนอยู่ตรงบันไดนี่นา แต่แล้ว ฉันก็ต้องเอามือปิดหูเพราะสามคนนั้นพร้อมใจกันประสานเสียงใส่วาซินว่า..
''วาซินเงียบซะที!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!''
สะใจชะมัด^^