ช่วยฉันได้พอดีชะมัด^^

''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด>O< โฮจิน ซุนโย ดาซอง ทำไมเข้าข้างยัยโสโครกนี่ล่ะT^T ต้องช่วยซินนะ นังนี่มันตบหน้าซิน ฮือๆๆ''อ้าว เจ๊อย่าโมเมๆ- -*

''เฮ้อ~ วาซินอย่าโกหกเลย.. รินะไม่ใช่คนอย่างนั้น= =''นายจะเป็นแค่พระเอกขี่ควายดำมาช่วยฉันแค่ครั้งนี้เท่านั้นล่ะดาซอง= =

''ว่าไงนะ!? ดาซองก็เข้าข้างยัยนี่หรอ''

''ดาซองมันไม่ได้เข้าข้าง กลับไปได้แล้วล่ะ วาซิน''

''ซุนโย...''

''ได้ยินรึยัง วาซิน-*-''โฮจินเสริม 555 ดีมากๆ^O^

''ไม่! ซินจะค้างที่นี่1อาทิตย์!!!''

''เฮ้ย!!!''ดาซอง โฮจิน ซุนโย ฉันประสานเสียงออกมาเป็นคำอุทาน=_=

''ทำไมล่ะ''

''เปล่าๆ- -*''

''งั้นไปเตรียมห้องให้ซินสิ >O<''

''ฉันไม่ใช่คนใช้เธอนะวาซิน-*-''

''ซินไม่ได้ใช้จิน แต่ซินใช้ยัยรินะโสโครก''

''ถ้าเธอว่ารินะโสโครกอีกละก็... ฉันไล่เธอนอนหน้าบ้านแน่''

''ดาซอง!! ทุกคนเป็นอะไรกันหมด!? เข้าข้างยัยรินะนี่ไปหมด เกิดอะไรขึ้นล่ะ!!!!????''

''เลิกบ่นซะเถอะ.. รินะ เตรียมห้องให้วาซินก็แล้วกัน- -*''โฮจินหันมาบอกฉัน

''อือ''ฉันพูดแล้วเดินขึ้นบันไดบ้านไป แล้วเตรียมห้องให้ อย่างน้อย...ฉันก็ไม่ได้เกลียดมากถึงขนาดไม่จัดห้องให้หรอกนะ- -*

พอจัดห้องเสร็จฉันเดินลงไปข้างล่างแล้วบอก4คนนั้นว่า

''เตรียมห้องเสร็จแล้วล่ะ''

''อืม พาวาซินขึ้นไปสิ''

''อาฮะ''

''วาซินตามรินะไปนะ''

''ชิ!''ยัยนี่เชิดหน้าคอหักเดินตามฉันมาแบบไม่พอใจ ขณะเดินไปอยู่ดีๆ ยัยนี่ก็สะดุดบันได- -* โชคดีที่ฉันจับมือไว้ได้

''เจ็บหรือเปล่า?''

''โฮจิน.. ฮึก ฮือๆ''

''เป็นอะไรหรอวาซินO_O"โฮจินหันมาถาม

''ก็..รินะจะผลักซินลงบันไดน่ะ ฮือT^T''

''แค่นี้น่ะหรอ- -''โฮจินพูดแค่นี้แล้วกลับไปนั่งดูทีวีต่อ 555+ สมน้ำหน้า ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว หาเรื่องเจ็บตัวเองนะเนี่ย วาซิน ก๊าก~

''เอ้า ถึงแล้ว''

''เหอะ แกต้องจัดห้องเละสุดๆแน่ๆ ชิ''

''ดูก่อนเหอะ- - ฉันลงแล้วล่ะ ตามสบาย''

''ย่ะ!''

ฉันเดินลงบันไดมา โฮจินเห็นเลยหันมาทัก

''ตะกี้เธอผลักวาซินป่าวอ่ะ-.-''

''คิดว่าฉันงี่เง่าผลักยัยนั่นน่ะเรอะ-*-''

''อ้าว''

''ที่ฉันเห็นน่ะ ยัยนั่นทำเป็นสะดุดล้มบันได ฉันเลยไปจับมือไว้ แล้วก็หันไปตะโกนบอกนายเนี่ย''

''อ๋อ มิน่า.. เป็นท่าตกบันไดที่แปลกมาก ที่คนผลักจับมือคนที่โดนผลักเนี่ย- -*''คิดเหมือนกันแหละโฮจิน= =

''ฉันไปอุ่นข้าวเช้าให้นะ ข้าวอาจจะเป็นไข่เจียวอ่ะ เดี๋ยวต้องทำข้าวให้วาซินอีก''

''อื้ม''