พอฉันเอาข้าวไปให้วาซินโดยมีสามคนตามมา แต่ให้อยู่ข้างนอก พอวาซินกินเข้าไปคำนึง ก็ทำหน้าทรมาน เฮ้! อาหารฉันห่วยเรอะ-*-

''แอ๊กก! แค่กๆๆ>O<''

''เป็นอะไรหรือเปล่า!!''

''อึก! ช่วยด้วย ซุนโย ดาซอง โฮจิน!!''

''อะไรๆ''สามคนนั้นพรวดเข้ามาในห้อง จะเล่นไม้ไหนอีกล่ะนังนี่- -^ ชักเคืองๆแล้วนะ!

''ฮือๆ ซิน..พยายามจะผูกมิตรกับรินะ แต่ว่า..ฮึก รินะ บอกให้ซินกินข้าวเร็วๆ ซินก็กิน แต่พอกินแล้ว... ฮือ ซินรู้สึกจะอ้วกออกมา ฮือๆ เหมือนรินะใส่ยาพิษ.. ลงไปเลยล่ะ ฮึก ฮือๆๆๆๆT^T'' เฮ้ย! อะไรวะ มั่วนิ่มชิบเป๋ง- -++

''เฮ้อออ~''

''ทำไมล่ะ ดาซองต้องช่วยซินนะ..''

''วาซินเลิกทำแบบนี้เถอะ พวกฉันไม่ชอบ...''

''หมายความว่าไงน่ะ..โฮจิน''

''ตอนที่รินะทำอาหารอยู่น่ะ ฉันช่วยรินะทำด้วย แต่ฉันไม่เห็นเธอจะใส่อะไรลงไปเลย-*-''

''ฮึ่ย! ชิ!!''ยัยนั่นฟึดฟัดๆ ทำหน้าไม่พอใจ 555+ ดวงดีเหมือนกันนะเนี่ยฉัน>_<

''กินเสร็จบอกฉันแล้วกัน จะได้เอาจานลงไปล้าง''ฉันบอกวาซิน แต่ว่า..

''ไม่!! ฉันไม่กิน!!''อ๊ากกกกกกกกก!  ยัยเรื่องมาก! ยัยมั่วซั่ว!!

''ทำไมล่ะ-*-''ฉันถามอีก

''ฉันไม่กินฝีมือเธอหรอกย่ะ!''

''แล้วจะกินฝีมือใครเล่า- -^''

''โฮจิน!! ไม่อย่างนั้นฉันไม่กิน!''

''เหอะๆ ว่าไงล่ะโฮจิน= =''

''ฉันไม่ทำ พูดง่ายๆคือ ถ้าเธอไม่กินอาหารที่รินะทำมาให้ก็.. ไม่ต้องกินอะไร''

''โฮจินน!!!!''

''เลิกตะโกนซะ- -''

''โฮจิน! ทำไมล่ะ!! เมื่อก่อน..โฮจินชอบวาซินไม่ใช่หรอ... แล้วตอนนี้ ทำไมล่ะ ทำไม!!!!''ยัยนั่นตะโกนทั้งน้ำตา  ดูไปดูมาก็น่าสงสาร....นิดๆ=_=

''เพราะเธอเป็นแบบนี้ไงเล่า!!!!''

''โฮจิน!!''ประโยคนี้..คุณนักอ่านคงคิดว่าวาซินจะพูด...แต่ไม่หรอกค่ะ ฉันพูดเองแหละ- -*

''รินะ..''

''นาย..พูดดีๆกับวาซินก็ได้นี่นา อีกอย่างนะ ถ้าวาซินไม่กินข้าวละก็..คงหิวอ่ะ''

''เอ๋?????''สามคนหันมามองฉันงงๆ จะว่าไปแล้วรู้สึกอยากตบปากฉันตงิดๆแฮะ=_=

''ไม่ต้องมาทำเป็นนางเอกหรอกย่ะ!! นังโส...รินะ!!''55+ เกือบหลุดมาแล้วล่ะสิ คงกลัวจะโดนไล่ไปนอนหน้าบ้านจริงๆล่ะมั้ง แต่ยัยนี่ว่าฉันอีกแล้วหรอฟะ!? เอาว่ะ! นางเอกต้องใจดีๆ เย็นไว้ว้อย>O< ดีมากๆ+ +

''เฮ้อ~ เอาเถอะ ฉันลงไปก่อนนะ จะได้คุยได้สะดวกๆ..''

''อืม''

ว่าแล้วฉันก็เดินลงบันไดมาแล้วเดินไปที่ห้องของฉันแล้วกินข้าวเช้าแกมกลางวันตามเคย.. ให้ตายเถอะนะ!! จะมีซักวันมั้ยเนี่ย ที่ฉันจะได้กินข้าวเช้าตอนเช้าๆเหมือนคนอื่นๆบ้างน่ะT^T