เราสี่คนหาวาซินทั้งวันยังไงก็หาไม่เจอ..ทำยังไงดี??

''เฮ้อ~ เริ่มมืดแล้ว.. กลับก่อนเถอะ''ดาซองพูดออกมา สองคนพยักหน้า แต่ฉัน...

''ไม่!!! ฉันจะหาวาซินต่อ!!''(ไม่แน่ใจนะเนี่ย นางเอกหรือพระเอกกันแน่- -*)

''เอ๋!?''ทั้งสามคนหันมามองฉันแบบงงๆ ฉันพูดต่อไป

''ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าพอฉันมาอยู่กับ3คนนี่แล้วดูเหมือนทุกคนเข้าข้างฉันแล้ว วาซินจะประชดด้วยการไม่ขัดขืนเมื่อตอนที่เขามาลักพาตัวรึเปล่า... แต่ถ้าใช่ มันผิดที่ฉัน!!''

''ไม่ใช่!!''โฮจินพูดออกมา แล้วอีกสองคนก็พูดต่อ..

''เธอไม่ผิดหรอก พวกเราจะช่วยตามหาวาซินต่อนะ''

''เอ่อ..ขอบใจ_///_''ฉันหน้าแดงทันทีเมื่อรู้ตัวว่าฉันพูดอะไรออกไป เฮ้อ~

5ชั่วโมงต่อมา...

เรา4คนแยกย้ายกันหาอีกครั้ง แล้วฉันก็รับโทรศัพท์เมื่อซุนโยโทรมา

''ตอนนี้ฉันเจอแล้วว่าวาซินอยู่ที่ไหน!!!''

''หา~! ที่ไหนๆO_O''

''เธออยู่ตรงร้านชิบิใช่มั้ย ตรงมาเรื่อยๆนะแล้ว...''

''เดี๋ยวๆ แล้วอีกสองคนล่ะ??''

''มันมาแล้ว เหลือแต่เธอน่ะ''

''อืม''

ฉันเดินตามทางที่ซุนโยบอกมาเรื่อยๆจนถึง...

ตึกร้างแห่งหนึ่ง....

''เอ่อ...แน่ใจหรอว่า..ที่นี่??''ฉันถามแบบกล้าๆกลัวๆ

''ใช่! ตะกี้ฉันเห็นไฟมันเปิดแวบๆที่ตึกชั้น3!!''

''ง่า~T^T''

ดูเหมือนสามคนจะอ่านใจฉันออกว่าฉันกลัวเลยจับมือฉันแล้วให้ฉันอยู่ตรงกลาง แล้วบุกเข้าไปในตึก...อ๋ายยย~ มืดชะมัด><

เรา4คนเดินขึ้นบันไดไปเรื่อยๆจนถึงชั้นสาม พอถึงหน้าประตูที่ซุนโยบอก ฉันก็หันไปบอกสามคนนั่น แต่ว่า...

ไม่มีใครอยู่เลย...

เฮ้ยย~ หายไปหนายยยยT^T ฉันกลัว!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ฉันตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องแล้วก็เจอ...

วาซิน ซุนโย ดาซอง และ..

โฮจิน!!!

ทุกคนถูกมัดเอาไว้ แต่พอฉันจะไปแก้เชือก...

''หึๆ''เสียงหัวเราะดังขึ้น แล้วไฟก็เปิด..

ฉันเห็นหน้าคนร้ายแล้ว!!

''ว่าไง สาวน้..''

ผัวะ!! พลั่ก!! ตุบ!!

ฉันไม่รอให้มันพูดจบจัดการอัดมันทันที โดยใช้วิชาเทควันโด= =

ฉันสู้ไปเรื่อยๆอย่างเหนื่อยๆ แต่ไม่ยอมอ่อนมือให้มัน...

''ระวัง!!!''

ฟุบ!!

ฮู่ว~ ดีนะที่ดาซองบอกฉันก่อน-0- ไม่งั้นฉันโดนกระบองฟาดหัวไปแล้ว หนอยแน่ะ!! เล่นลอบกัดเรอะ!?

ฉันเดินไปที่โต๊ะทำงานแล้วใช้แรงที่มีทั้งหมดจัดการยกโต๊ะขึ้นแล้วทุ่มใส่พวกมันทั้งหมด...

''อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~''