ก๊อกๆ

''ฮ้าววว~=O= ใครอ่ะ''

''ฉันเอง-*- มีใครอีกเรอะ''

''มาปลุกอีกทำไม ยังนอนไม่พอเลย= =''2ชม.ยังไม่พออีกหรอฟะ= =''

''มีคนมาหานาย''

''ใคร???''

ชั้นล่างของบ้าน.....

''อ้ายยยยย! โฮจินนนนน>O<''

''วาซิน??? มาที่ทำไม''

''พูดเหมือนไม่เต็มใจให้ซินมาเลยนะ โฮจิน...''

''เปล่าๆ แค่..สงสัยนิดๆอ่ะ แฮะๆๆ^^;;;''เหงื่อท่วมตัวเลยแฮะ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันล่ะ

''ก็ซินน่ะ คิดถึงโฮจินนี่นา''

''เอ่อ..อืม ไปนั่งก่อนนะ รินะทำน้ำส้มให้ทีสิ''

''อือ''ฉันเดินเข้าไปในครัวแล้วทำน้ำส้มให้ ผู้หญิงคนที่ชื่อวาซินน่ารักชะมัด ตาโต แก้มป่องเล็กน้อยแถมยังเป็นสีชมพูอ่อนๆ ริมฝีปากสวย  น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย><

''นี่ค่ะ น้ำส้ม^^''ฉันพูดแล้วเอาน้ำส้มให้...

''ขอบใจ!''วาซินแย่งแก้วน้ำส้มไปจากฉัน เลยทำให้น้ำกระเด็นใส่เสื้อฉันนิดหน่อย แถมทำหน้าไม่พอใจอีก หล่อนเป็นใครกันยะ- -^ นิสัยไม่เห็นน่ารักเหมือนหน้าตาเลย

''โฮจิน ยัยนี่มันเป็นใครน่ะ โสโครกชะมัด!!!''วาซินพูดแล้วชี้หน้ามาที่ฉัน หนอย... เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้เลยนะ-*-

''เอ่อ..บอดี้การ์ดน่ะ''นายตอบผิดล่ะมั้ง โฮจิน=_= ฉันเหมือนคนใช้มากกว่าอ่านะ

''เป็นแค่บอดี้การ์ด งั้นหล่อนก็หมดสิทธิ์แหละย่ะ คิก''

''พูดเหมือนฉันชอบตาโฮจินเลยนะ  ฉันไม่ได้ชอบหรอก= =''

''ดูท่าทางเธอชอบนี่ แต่ในเมื่อเธอบอกมาแล้วว่าไม่ชอบโฮจิน ก็อย่ายุ่งแฟนฉันเด็ดขาด!!!''

''เฮ้...''โฮจินพูดขัดมานิดนึง แต่ฉันแทรกมาก่อน

''เอ้า ฉันเป็นบอดี้การ์ดนะ บอดี้การ์ด=_=^ โง่รึไง บอดี้การ์ดเขามีไว้ใช้ดูแลเจ้านายนะยะ หรือถ้าไม่ใช่ ยังไงฉันก็เป็นคนใช้ด้วยเหมือนกัน ไม่เชื่อถามโฮจินก็ได้!!''

''โอ๊ยย!! หยุดๆ>O<''โฮจินตะโกนขึ้นมา ทำเอาฉันกับยัยวาซินหยุดทันที

''เห็นมั้ยล่ะ หึ เค้าบอกให้เธอหยุดยุ่งกับเขา สมน้ำหน้า!''

''ฉันบอกให้หยุดทั้งสองเฟ้ยยย''ดูท่าคงรำคาญเต็มทนแล้วล่ะ- -*

''ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอ วาซิน ฉันเป็นแค่เพื่อน แล้วที่รินะบอกน่ะ ก็จริงของรินะเค้า จะให้ไม่ยุ่งกับฉันน่ะ มันไม่ได้หรอก เพราะฉันจ้างเขามา!!! เข้าใจมั้ยยยยยยย>O<''

''รินะ!? ยัยนี่น่ะหรอ อะไรกัน!! โฮจินเข้าข้างยัยนี่หรอ!!!!?''

''ฉันไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น แต่ฉันเลือกที่ถูกเข้าใจมั้ย!? ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว=O=^''พูดเสร็จอีตาโฮจินก็เดินปึงปังขึ้นห้องไป  จะขอบใจนายแค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ ชิ! ส่วนยัยวาซิน.. ยัยนั่นเดินดูทั่วบ้าน แล้วบ่นๆ

''ขัดไม่สะอาดเลย...''

''เธอเป็นเจ้าของบ้านหรอ=_=^''

''อนาคตเป็นแน่ย่ะ!''

''ขี้โมเมชะมัด..''

''ว่าไงนะ!?''

''ฉันบอกว่าเธอน่ะ ขี้โมเม= = หูหนวกหรอ น่าสงสารชะมัด ไม่มีตังค์รักษารึไง''

''กรี๊ดดดดดดดดด>O< แกว่าไงนะ ยัยโสโครก!!''

''ถ้าฉันโสโครก เธอคงโสโครกจนเกินไปแล้วล่ะ!!''

''แกมันต่ำต้อย!''

''ถ้าฐานะละก็..ใช่เลยล่ะ  แต่นิสัย ฉันมั่นใจว่าฉันดีกว่าเธอแน่ๆ''

''เธอมันโสโครกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>O<''ยัยนี่ด่าฉันคำซ้ำๆ เฮ้อ เบื่อเป็นบ้า..

''นี่ ฉันขี้เกียจถูพื้นอีกทีนะ  ช่วยเอาสุนัขในปากของเธอไปไว้หน้าบ้านด้วย- -*''

''ยัยคนเกียจคร้าน!!''

''คำก็ด่า..สองคนก็ด่า ถามหน่อยเถอะ ทั้งหมดเนี่ย เธอด่าตัวเองทำไมกัน ถึงมันจะจริง แต่ไม่ต้องตอกย้ำตัวเองหรอกย่ะ สงสาร!!''

''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!''

อ๊ะๆ! ฉันเห็นสามคนนั้นยืนอยู่ตรงบันไดนี่นา แต่แล้ว ฉันก็ต้องเอามือปิดหูเพราะสามคนนั้นพร้อมใจกันประสานเสียงใส่วาซินว่า..

''วาซินเงียบซะที!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!''

สะใจชะมัด^^

มันวิ่งเข้ามาล็อกตัวฉันไว้ แต่.. หนอยแน่ะ! กล้าเล่นกับสาวเทควันโดเรอะ!! งั้นจัดให้- -+ ฉันเอาศอกกระทุ้งท้องมันเพื่อให้มันปล่อย แล้วก็จริง..มันปล่อยฉันแล้วเอามือไปกุมท้อง ได้ทีฉันเลยอัดมันไปเต็มๆ แล้วจับมัดไว้ ให้ตายเหอะ! เป็นโจรได้ไงฟะ ฝีมืออ่อนหัด-*- แล้วสามคนนั้นก็ลงมาพอดี..

''เฮ้!  เกิดไรขึ้นอ่...OoO''โฮจินพูดแล้วก็ต้องตะลึงเมื่อเห็นผู้ชายตรงหน้า

''เธอนี่เป็นใครกันเนี่ย ทำอาหาร งานบ้าน ต่อสู้ก็เป็น''

''อ่าว  ฉันก็เป็นฉันน่ะสิยะ ถามได้- -''

''ผู้หญิงอะไรไม่สมเป็นผู้หญิงเลย..''ดาซองพึมพำเบาๆ คิดว่าไม่ได้ยินเรอะ- -^  แล้วที่บอกผู้หญิงไม่สมเป็นผู้หญิงนี่หมายความว่าไงฟะ เดี๋ยวนี้เรื่องงานบ้าน ทำอาหารเป็นหน้าที่ผู้ชายรึไง พวกผู้หญิงทำไม่เป็นกันหมดเรอะ!! รู้งี้ปล่อยโจรให้มันเข้าบ้านดีกว่า-*-

''เอ้า ฉันไปนอนแล้วนะ จัดการเองล่ะ''ฉันพูดเตรียมหันหลังจะเดินกลับ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อโฮจินพูดว่า...

''คืนนี้ไปนอนบนห้องฉันก็ได้นะ ถือซะว่าขอบคุณ''

''นายจะบ้าหรอ!!! ฉัน..ฉันยังไม่พร้อม''

''ว่าคนอื่นบ้าเธอบ้าเองมากกว่า-*-  ฉันหมายถึงเธอนอนห้องฉันแล้วฉันจะไปนอนห้องไอ้ดาซองแทนต่างหาก''เอ้อ เนอะ เราน้าเรา คิดไปได้^^;;

''เฮ้ยๆ ไอ้โฮจิน มาห้องฉันอย่าทำรกนะเฟ้ย''

''ไม่ทำมันก็รกอยู่แล้วว่ะ''เห็นด้วยอย่างแรงเลย โฮจิน- -!!

''เอ้า ตามมาสิ หรืออยากนอนเตียงแข็งๆของเธอเหมือนเดิมเล่า''นายอยากนอนนอนไปเหอะ ไม่ขัดศรัทธา= =

ฉันเดินต้อยๆตามหลังสามคนนี้ไป อยากนอนห้องซุนโยอ่ะ>_< อย่าคิดลึกนะ ฉันหมายถึงว่าห้องเขามันไม่รกเลยอ่ะ ไอ้สองคนนี้มันตัวสร้างปัญหานี่นาT T  แต่เอาเถอะ!! แค่คืนเดียวก็ยังดี ได้นอนเตียงสบายๆกับเขาบ้าง  เตียงคนใช้แข็งโป๊ะสำหรับเอาไปใช้เป็นอิฐได้เลยล่ะ

ว้าว^O^ นุ่มจังเลย นอนเลยละกัน><

''อย่าทำห้องฉันรกล่ะ''

''ไม่ทำก็รกนี่นา คิก''ฉันแก้แค้นแทนดาซอง 55+ แกล้ง2คนนี้สุขใจสุดๆ หลับดีกว่า...

ตอนเช้า...

ฮ้าววว=O=  ง่วงๆแฮะ  ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้เป็นทั้งสองอย่างนะ ฉันว่าฉันเป็นใช้มากกว่าToT ตอนเช้าฉันต้องเริ่มด้วยการเก็บห้อง กวาดบ้าน ถูบ้าน และทำอาหาร เฮ้อ เซ็งชะมัด

7โมง..

ก๊อกๆ

''เฮ้=O= พวกนายน่ะ ตื่นได้แล้ว''

''ฮ้าวว ใครอ่ะ''

''ก็ฉันน่ะสิยะ ย่านายเรอะ-*-''

''มีย่าสาวแบบนี้ฉันคงดีใจ ยกเว้นหน้าตา...''

''เชอะ เอาเหอะ คือ..''

''นี่กี่โมง''โฮจินพูดแทรกขึ้นมา-*-

''7โมง- -^''

''เฮ้ย แล้วปลุกทำไม ง่วงเฟ้ย''

''ก็ไม่ฟังให้จบนี่นา  ที่จริงที่ฉันมาเกาหลีน่ะ เพราะแม่ฉันส่งให้ฉันมาเรียนต่างหากเล่า  หาร.ร.ให้ฉันเซ่"

"ไม่ต้องเรียนหรอก ฉันก็อายุเท่าเธอ-*-  พอกลับไปโกหกแม่เธอก็จบ''

''ไม่เอา ฉันไม่อยากโกหกแม่ฉัน''

''เด็กดีจังนะ- -''

''ก็นายมันเด็กเลว''

''เฮ้ย!!''

''โอ้ยยย! ส่งเสียงไรนักหนาฟะ คนจะนอน''ดาซองลุกขึ้นมาแล้วด่าใส่- -* เหอะๆ

''ก็โฮจุนไม่ยอมหาร.ร.ให้ฉันเรียนอ่ะ''ฟ้องเลย อิอิ^^

''ก็ไม่ใช่หน้าที่มัน+ +'' อ่าว แง่งๆT^T

''เชอะ! ก็ได้ๆ ไม่เรียนก็ไม่เรียน ฉันทำข้าวไว้แล้ว ลงไปกิน เดี๋ยวข้าวเย็นหมด''

''เดี๋ยวอุ่นก็ได้ นอนละ''

''เฮ้ย!''

ปัง!!

อาไรว้าT^T

นี่เราใกล้จะเปิดเทอมแล้วอ่าค่ะ

วันนึงเราจะอัพเรื่องละๆหลายครั้ง

ถ้าเปิดเทอมแล้วจะพยายามอัพให้ไวที่สุดนะคะ

กินข้าวเสร็จ ดาซองก็มาเรียกฉันที่ห้อง

''นี่ ไปกวาดกับถูบ้านได้แล้ว ล้างจานด้วย ตอนเช้าเธอยังไม่ล้างเลยนะ ขึ้นไปเก็บห้องพวกฉันด้วย  ให้เวลาครึ่งชั่วโมง ทำเสร็จแล้วจะไปเที่ยว เธอเป็นบอดี้การ์ด ตามพวกฉันไปด้วยล่ะ''

สั่งเสร็จเดินกลับไปเลย  อ๊ายยย! จะทันได้ไงเล่า ครึ่งชม.!!!  บ้านนายหยั่งกับวัง มีห้องไม่รู้กี่ห้อง ฮือT T

ฉันเดินไปในบ้านแล้วกวาดอย่างสะอาดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยอยู่บ้านฉันก็ช่วยแม่ทำบ่อยๆ กวาดก็เลยใช้เวลา6นาที ถูก็6นาที  จานนี่ก็เยอะเหลือเกินนะ- -+ ไม่ได้ล้างกี่ชาติฟะ

ล้างจานเสร็จ ก็5นาที 17นาทีแล้วสินะ  ต้องขึ้นไปเก็บห้องอีก ฮึ่ย!

ฉันเดินปึงปังขึ้นไปที่ห้องนอนทั้งสามคนนั่น โอ้โหOoO หรูเป็นบ้า ฉันว่าห้องคนใช้หรูแล้วนะ  นี่หรูกว่าอีก แต่มันใหญ่จังง่ะT^T แถมต้องทำตั้งสามห้อง

ห้องที่1 ห้องของโฮจิน ของอยู่ในเกณฑ์ดี แต่ยังรกนิดหน่อย ใช้เวลาทำความสะอาด3นาที......

ห้องที่2 ห้องของดาซอง อันนี้เละตุ้มเป๊ะT^T ใช้เวลาทำความสะอาด5นาที...

ห้องสุดท้าย ห้องของซุนโย ทุกอย่างเรียบร้อย ใช้เวลาทำความสะอาด1นาที...

ห้องซุนโยดูดีสุดเลย แต่มีหนังสือเยอะไปน่ะ.. 26นาทีแล้วล่ะ ไปแต่งตัวให้มันดูดีกว่านี้หน่อยดีกว่า=_=

พอฉันแต่งตัวเสร็จ ใช้เวลาไป1นาทีพอดีเป๊ะ  ซุนโยมาเรียกฉันที่ห้องอีก..

''อะไรอีกหรอT T''

''ไปเที่ยวได้แล้ว งานเสร็จหมดแล้วนี่''

''แต่นี่27นาทีเองนะ''

''งานเสร็จก็พอ''พูดเสร็จก็เดินไปที่รถเลย  บอกแค่สองประโยคเนี่ยนะ!?

ที่ห้างเซ็นทรัลเวิร์ลด...

ตอนนี้ฉันต้องถือของเยอะมากมาย  โดยเฉพาะของตาโฮจินกับดาซองน่ะสิ แกล้งฉันชัดๆ ส่วนของซุนโยไม่มีอะไรมาก เป็นของเล็ก แถมถือเองอีกด้วย เลยเบาไปนิด นิดเดียวจริงๆ= =

ผ่านไปได้5ชั่วโมง ตอนนี้กำลังจะกลับ ดี!  เมื่อยจะตายอยู่แล้วT^T

ถึงบ้านฉันเรียงๆๆๆของที่สองคนซื้อมาเข้าตู้เก็บของ แล้ววิ่งไปอาบน้ำ อาบเสร็จก็       ผลอยหลับไปด้วยความเพลียและเมื่อย.....

ตี1

ก่อกๆ แก่กๆ

เอ๋.. ใครทำอะไรน่ะ.. ดึกแล้วนี่

ฉันเดินออกไปนอกห้อง แล้วก็เห็น..

โจรกำลังจะเข้าบ้าน!!

ที่โชคร้ายไปกว่านั้นเพราะฉันยังไม่ได้บอกใครแต่เจ้าโจรนั่น...

มันเห็นฉันพอดี!!

หลังศึกอาหาร ฉันก็เดินไปอาบน้ำ ห้องอาบน้ำของคนใช้อยู่ที่หลังบ้าน ซึ่งก็อยู่อีกฟากหนึ่งของห้องอาหาร โว้ย>O< มันจะสร้างบ้านให้ใหญ่ทำเบื๊อกไรเนี่ยยยย!?

10นาทีต่อมา ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ จริงสินะ ตกลงฉันจะเอาเสื้อผ้าที่ฉันจะใส่ทุกๆวันไปไว้ไหนล่ะ ในเมื่อตาดาซองสั่งให้ฉันนอนนอกบ้าน คนสวยงงT^T ฉันคงต้องถามพวกนั้นสินะ เฮ้อ

ฉันเดินกลับไปอีกที เมื่อยขาแล้วนะเนี่ย=_=

''ดาซอง นายจะให้ฉันเก็บเสื้อผ้าที่ไหน-*- ในเมื่อฉันต้องนอนหน้าบ้านเนี่ย''

''O.O''สองคนนั่นหันมาทำตาโตใส่ฉัน

''อะไรเล่า''ฉันถาม

''555555555555555555555+''สองคนนั้นพร้อมใจกันหัวเราะโดยไม่ได้นัดหมาย ฮึ่ม! หมายความว่าไงฟะT T

''หัวเราะอะไรกันน่ะ''

''ฮ่าๆๆ ก็..ฉันน่ะ เมื่อวานบอกเธอว่า'คืนนี้ให้นอนหน้าบ้านไปเลย' ไม่ได้หมายความว่าทุกคืนซะหน่อย ก๊ากๆๆๆ^O^555+''สองคนนั้น หัวเราะกันต่อไป เออ! ดี หัวเราะไปเลย ตอนเช้าไม่เข็ดเดี๋ยวมื้อกลางวันแม่ใส่มะนาว50ลูก กับเกลือ5ประปุกเลย ชิ!

''เอาเหอะน่า ตกลงฉันต้องนอนที่ไหน''เห็นยืดเยื้อมานาน เลยถามไปเลย แปลกวุ้ยฉัน= = แค่ถามว่าจะเอาเสื้อผ้าไปเก็บที่ไหน คุยยาวเลยแหะ

''ข้างๆห้องน้ำคนใช้นั่นแหละ ที่เป็นบานประตูขาวๆอ่ะ''

''อ๋อ อืม''ว่าแล้วฉันก็เดินกลับไป โธ่! ฉันY Y เดินวกวนไปมา2รอบแล้วนะ ทำไมฉันไม่สังเกตเล่า โง่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>O<

อ๊ะ ไม่ได้นะ>_< ฉันต้องไม่โง่สิ ไม่โง่ๆๆๆ อย่าโง่ให้ตาสองตัวนั้นมาจูงจมูกฉันนะ รินะ ท่องไว้ๆๆ

ฉันเดินเข้าไปเก็บของ แต่ว่า...ห้องคนใช้ก็หรูพอควรนะ แหม พึ่งรู้เลยละ เป็นคนใช้คนรวยมันดีแบบนี้นี่เอง><

พอสามคนนั้นเดินมาสองตัวนั่นก็ดมๆอาหารแล้วบอกว่า

''คงไม่ได้ใส่อะไรลงไปอีกนะ...''ดู๊ ดู ดูมันถามT T

''ไม่ได้ใส่ย่ะ หรืออยากให้ใส่ เอามะ!?''

''ไม่เป็นไร เกรงใจ เปลืองด้วย''

''เปลืองห้างน่ะสิ!  เก็บเยอะเป็นลังเป็นโหล เปลืองตรงไหนฟะ ถามหน่อยเหอะ ซื้อมาทำไมไมเนี่ย ถ้าไม่ได้ใช้น่ะ เสียดายตังค์แทน!!''

ฉันพูดเสร็จก็เดินหันหลังกลับไปที่ห้องแล้วทำข้าวกิน ตั้งแต่เช้าแล้วนี่นาT_T

''กินสิ ยัยเบ๊อะ หิวไส้กิ่วแล้ว''โฮจินตอบกลับมา  เดี๋ยวนี้ฉันเริ่มไม่รู้สึกรู้สาอะไรเมื่อไอ้สองตัวนี้มันเรียกฉันว่า บ๊อก เบ๊อะ บ๊อง แล้วนะ ชินแล้วแน่ๆเลย  T T

''นี่ พวกนายสามคนน่ะ จะกินข้าวกลางวันมั้ย-*-''ฉันตะโกนถาม และคำตอบคือ....

ฉันทำเกาเหลาลูกชิ้น น้ำก็เป็นน้ำแอ๊ปเปิ้ล โอ๊ย บ้านหมอนี่ของเยอะแยะ=_= ซื้อมาไม่เคยใช้แล้วจะซื้อมาทำไมฟะ!?

ฉันเดินไปที่ครัว สามคนนั้นอาบน้ำเสร็จแล้ว นั่งทำกิจกรรมต่างๆไป ต่างคนก็ต่างมีความสุข แล้วดูฉันสิY_Y ต้องมานั่งทำอาหาร ซวยสุดๆเลยฉัน

พอฉันเก็บของเสร็จก็เที่ยงพอดี เฮ้อ~ ต้องทำอาหารอีกแล้วสิเนี่ยT^T