Hojin Talk

O_O

ผมอยู่ในอาการอึ้งครับ(รู้แล้วว้อย=O=)  ไม่แม้แต่ผม พวกดาซองก็เป็น โดยเฉพาะ..ยัย  รินะน่ะ-*- รายนั้นช็อคเลยง่ะ

แว้บ...แว้บ....

ไอ้มือลอยได้มันกะพริบไปกะพริบมาจนพวกเราตาลายและในที่สุด.. มันก็หายไปซะที^O^ แต่....

ตึง!!

''เฮ้ย!!''

ยัยรินะเป็นลมล้มตึง โอ้! ผมควรดีใจหรือเสียใจดี=_=

ผมพยุงรินะขึ้นมาแล้วให้เธอขี่หลังผม  กลับไปผมคงต้องอาบน้ำ10รอบ รดน้ำมนต์ แล้วสวดมนต์แหงๆ ไม่งั้นขี้กากติดตัว-0-(เฮ้ยๆ    พูดดีๆนะว้อย=_=++:รินะ)

ขณะที่พวกผมจะกลับ ซุนโยก็พูดขึ้นมาก่อน..

''ฉันว่าที่นี่ไม่ธรรมดาแล้ว=_=''เออ!!  ตูรู้แล้วว้อย! ไอ้ขรึม!! เพราะไม่ธรรมดาถึงจะกลับไงวะ!

''แล้วไง''ดาซองพูดบ้าง

''ว่าจะหาเงื่อนงำ- -''

''เฮ้ย!!''ทั้งผมทั้งดาซองอ้าปากค้างแล้วตะโกนออกมาพร้อมกัน มีเพียงวาซินเท่านั้นที่ยืนเฉย

''ฉันช่วยด้วยแล้วกัน ยังไง กลับไปตอนนี้ฉันก็นอนไม่หลับ เกิดไอ้พวกนั้นมันมาลักพาตัวฉันอีก ฉันไม่เอาหรอก-*-''

''ช่วยไม่ได้- -*''เฮ้ยๆ ดาซอง=O= เข้าข้างฉันหน่อยเด้!!

''งั้นแกอยู่ข้างนอกคนเดียวละกัน''

''ไม่!!''

อุ๊บส์OxO

อ้ากกก! ไอ้เซ่อๆๆๆๆๆๆ ฮือๆ ผมต้องไปใช่มั้ยเนี่ยY_Y

''งั้นแปลว่าแกไป????''

''เออ!!''ผมตอบแบบไม่เต็มใจแล้วเดินตามพวกมันไป เฮ้ย!! ผ้า...ผ้าสีขาวอีกแล้ว อย่าบอกนะ0.0 รินะเห็นผ้าสีขาวแบบเดียวกันกับผม!?

''เฮ้ย! ตะกี้ฉันเห็นผ้าสีขาวเรืองแสงว่ะ''

''จะบ้าหรอ ไม่มีว้อย แกตาฝาดเหมือนรินะน่ะแหละ''

''เฮ้ย!! ไม่ใช่นะเว้ย เห็นจริงๆ''ผมพยายามบอก  แต่พวกมันไม่ฟังเลย...ทำงี้กะเพื่อนได้ไงวะ-*-

''เออ เดี๋ยวดิ แล้วรินะล่ะ??''ดาซองหันมาถามผม

''อยู่ข้างนอก ไม่อยากเอาเข้ามาอีก ขี้เกียจแบกว่ะ''

''จะดีหรอ..''

''ไม่มีไรหรอกน่า''

''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!''

เสียงผู้หญิงร้องออกมาจากด้านนอกนี่!

พวกผมหันมามองหน้ากันแบบหวาดๆเพราะรู้ดีว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร...

รินะ!!!!!