กรี๊ดดดดดดดด!! ไอ้บ้าพวกนี้มาลักพาตัวฉันทำไมเนี่ย!!!?  เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ  หรือว่าไอ้พวกนี้เป็นพวกเดียวกันกับโจรที่จะเข้าบ้านตอนนั้นกันนะ??

พลั่ก!!

''โอ๊ยย!''พวกนั่นโยนฉันลงกับพื้น เจ็บหลังง่าT_T นี่คงไม่ใช่เวลามาคิดแล้ว ฮึบ!!

แกร๊ก!!

''กรี๊ด!''กระดูก..กระดูกหลังช้านนนนนToT โธ่เอ๊ย! ไอ้พวกบ้าโฮจินเนี่ย ไม่รู้รึไงยะว่าฉันกำลังลำบากเนี่ย!! ฮือๆๆY_Y

พลั่ก!!

ผัวะ!!

พวกมันเริ่มซ้อมฉัน บ้ารึไงเนี่ย!! ฉันเป็นผู้หญิงนะ!!!!

''รังแกผู้หญิงแบบนี้มันไม่ใช่ลูกผู้ชายน..โอ๊ยย!!''ฉันพูดไม่ทันจบพวกมันก็ซัดเข้าที่ท้องฉันอีก.. โฮๆ ถึงจะเล่นคาราเต้ แต่กับผู้ชาย... ยังไงผู้หญิงก็แพ้วันยังค่ำนี่... โอ๊ย~ บ้าชิบ!! หนังตา..จะปิด..แล้ว.....

ก่อนที่ฉันจะหมดสติ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในประสาทของฉัน แต่มัน..ไม่ไหวแล้ว....

Hojin Talk

โอ๊ย!! นี่ยัยบ้านั่นไปอยู่ไหนเนี่ย ผมไม่น่าทิ้งเธอไว้ตรงนั้นเลย ทำไมล่ะ..ทำไมผมถึงรู้สึกดีกับเธอขนาดนี้ เมื่อก่อน..ผมไม่ใช่คนอย่างนี้นี่.. เอาเถอะ! เรื่องนี้ไว้คิดทีหลัง ตอนนี้ผมคงต้องหารินะให้เจอก่อน!!

ตุ้บ!!

เสียงซัดหมัดดังขึ้นแว่วๆ ผมคิดว่าหูผมคงฝาดไป บ้าจังแฮะ.. แต่ว่า...

ตุ้บ!

เสียงนี้ดังขึ้นอีกครั้ง ผมว่ามันไม่บังเอิญแล้วล่ะ..

ผมวิ่งไปตามทางของเสียงจนมาเจอสถานที่ร้างแห่งหนึ่ง...

ตู๊ด!

''ฮัลโหล!  แกหรอ ฝากบอกดาซองหน่อยว่ามาที่ร้านคังซูนาด้วย ฉันอยู่ข้างๆร้าน!! เคนะ บาย!!''

-เฮ้ย!!

ตู๊ดๆๆ

ผมวางสายโดยไม่ยอมให้มันปริปากซักนิด ผมวิ่งเข้าไปแบบไม่ลังเล ทำไมผมถึงปกป้องผู้หญิงเซ่อซ่าอย่างยัยรินะล่ะ?? โธ่! วกกลับมาคิดเรื่องนี้อีกแล้ว พอๆๆ สู้เว้ย โฮจิน!!!

พอผมเข้ามาถึง.. ผมเห็นรินะนอนสลบอยู่โดยที่พวกมันยังซ้อมเธออยู่...

บ้าชิบ!! มันหาที่ดีๆนอกจากที่ร้างมันไม่ได้รึไงไอ้โจรพวกนี้=_= เอ้า! ฮึบบบบบ!

ผมกระโจนเข้าไปหาพวกมันแล้วเริ่มชกพวกมัน ต่อด้วยเตะ..

''มาแล้วววว เฮ้ย!!O_O''พวกมันสองคนวิ่งเข้ามาเห็นผมเลยชะงัก ซักพักก็วิ่งมา..

''เอาล่ะ รุมมันเลยก็แล้วกัน''

''แกจะให้รุมหรอวะ??''ผมกับดาซองถามซุนโยพร้อมกัน ไอ้นี่มันปอดรั่วจนประสาทพลิกรึเปล่าวะเนี่ย พวกผมมีสามคน พวกมันตั้ง20กว่าคน รุมยังไงละ??

''แค่กๆ!''

สายตาผมมองไปตามเสียงทันที.. รินะฟื้นแล้ววOvO

ตุ้บ!!

''อักก!''

''โฮจิน!!''

เธอเรียกชื่อผม???? เอาเหอะนะ สู้ก่อนละกัน!

พลั่ก!!