กรี๊ดดดดดดดด!! ไอ้บ้าพวกนี้มาลักพาตัวฉันทำไมเนี่ย!!!? เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ หรือว่าไอ้พวกนี้เป็นพวกเดียวกันกับโจรที่จะเข้าบ้านตอนนั้นกันนะ??
พลั่ก!!
''โอ๊ยย!''พวกนั่นโยนฉันลงกับพื้น เจ็บหลังง่าT_T นี่คงไม่ใช่เวลามาคิดแล้ว ฮึบ!!
แกร๊ก!!
''กรี๊ด!''กระดูก..กระดูกหลังช้านนนนนToT โธ่เอ๊ย! ไอ้พวกบ้าโฮจินเนี่ย ไม่รู้รึไงยะว่าฉันกำลังลำบากเนี่ย!! ฮือๆๆY_Y
พลั่ก!!
ผัวะ!!
พวกมันเริ่มซ้อมฉัน บ้ารึไงเนี่ย!! ฉันเป็นผู้หญิงนะ!!!!
''รังแกผู้หญิงแบบนี้มันไม่ใช่ลูกผู้ชายน..โอ๊ยย!!''ฉันพูดไม่ทันจบพวกมันก็ซัดเข้าที่ท้องฉันอีก.. โฮๆ ถึงจะเล่นคาราเต้ แต่กับผู้ชาย... ยังไงผู้หญิงก็แพ้วันยังค่ำนี่... โอ๊ย~ บ้าชิบ!! หนังตา..จะปิด..แล้ว.....
ก่อนที่ฉันจะหมดสติ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในประสาทของฉัน แต่มัน..ไม่ไหวแล้ว....
Hojin Talk
โอ๊ย!! นี่ยัยบ้านั่นไปอยู่ไหนเนี่ย ผมไม่น่าทิ้งเธอไว้ตรงนั้นเลย ทำไมล่ะ..ทำไมผมถึงรู้สึกดีกับเธอขนาดนี้ เมื่อก่อน..ผมไม่ใช่คนอย่างนี้นี่.. เอาเถอะ! เรื่องนี้ไว้คิดทีหลัง ตอนนี้ผมคงต้องหารินะให้เจอก่อน!!
ตุ้บ!!
เสียงซัดหมัดดังขึ้นแว่วๆ ผมคิดว่าหูผมคงฝาดไป บ้าจังแฮะ.. แต่ว่า...
ตุ้บ!
เสียงนี้ดังขึ้นอีกครั้ง ผมว่ามันไม่บังเอิญแล้วล่ะ..
ผมวิ่งไปตามทางของเสียงจนมาเจอสถานที่ร้างแห่งหนึ่ง...
ตู๊ด!
''ฮัลโหล! แกหรอ ฝากบอกดาซองหน่อยว่ามาที่ร้านคังซูนาด้วย ฉันอยู่ข้างๆร้าน!! เคนะ บาย!!''
-เฮ้ย!!
ตู๊ดๆๆ
ผมวางสายโดยไม่ยอมให้มันปริปากซักนิด ผมวิ่งเข้าไปแบบไม่ลังเล ทำไมผมถึงปกป้องผู้หญิงเซ่อซ่าอย่างยัยรินะล่ะ?? โธ่! วกกลับมาคิดเรื่องนี้อีกแล้ว พอๆๆ สู้เว้ย โฮจิน!!!
พอผมเข้ามาถึง.. ผมเห็นรินะนอนสลบอยู่โดยที่พวกมันยังซ้อมเธออยู่...
บ้าชิบ!! มันหาที่ดีๆนอกจากที่ร้างมันไม่ได้รึไงไอ้โจรพวกนี้=_= เอ้า! ฮึบบบบบ!
ผมกระโจนเข้าไปหาพวกมันแล้วเริ่มชกพวกมัน ต่อด้วยเตะ..
''มาแล้วววว เฮ้ย!!O_O''พวกมันสองคนวิ่งเข้ามาเห็นผมเลยชะงัก ซักพักก็วิ่งมา..
''เอาล่ะ รุมมันเลยก็แล้วกัน''
''แกจะให้รุมหรอวะ??''ผมกับดาซองถามซุนโยพร้อมกัน ไอ้นี่มันปอดรั่วจนประสาทพลิกรึเปล่าวะเนี่ย พวกผมมีสามคน พวกมันตั้ง20กว่าคน รุมยังไงละ??
''แค่กๆ!''
สายตาผมมองไปตามเสียงทันที.. รินะฟื้นแล้ววOvO
ตุ้บ!!
''อักก!''
''โฮจิน!!''
เธอเรียกชื่อผม???? เอาเหอะนะ สู้ก่อนละกัน!
พลั่ก!!