ผลสุดท้าย.. ลงเอยด้วยฉันต้องมานอนที่ห้องเดิม ปวดหลังว้อย~~~~ พวกนั้นกล้าทำกับเด็กสาวน่ารัก(ตรงไหน?)อย่างฉันแบบนี้ได้ไง!!!
ฉันนอนทรมานอยู่เพราะไม่สามารถพลิกตัวไปไหนมาไหนได้เพราะเจ็บหลัง คอน่ะ.. ไม่เจ็บแล้วล่ะ ฮือๆ เจ้าพวกแม้แต่จะพาไปหาหมอยังไม่พาไปเลย!! แง่งๆ!
ฉันทนไม่ไหวเลยลุกพรวดขึ้นมา ตั้งใจจะหาอะไรทำนอนจากนอนแต่..
กริ๊ก!!
กระดูกฉัน..เจ็บเหมือนเดิม ลุกไม่ได้เลยใช่มั้ยเนี่ยT-T
Hojin Say:
ตอนเช้า....
ผมเดินลงมาเพราะหิวที่สุด=_= แน่ล่ะ เพราะการต่อสู้เมื่อคืนแท้ๆเลย ส่วนวารินกลับไปแล้ว ท่าจะเข็ดแล้วมั้ง.. ส่วนพวกแก๊งโจร พวกมันโดนจับ ฮ่าๆ แต่ว่า..
ทำไมไม่มีคนทำอาหารเช้าไว้ฟะ!?=_=^
ผมเดินไปที่ห้องคนใช้ด้วยใจที่โม-โห!!! แง่งงง~ หิวว้อยยยยย~
ก๊อกๆ!
''เฮ้! ยัยบ้า!! ลุกมาทำอาหารเช้าให้ฉันเซ่!''ผมตะโกนแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ...
เงียบ....
''เฮ้ยๆ!''
เงียบ....
''งั้นฉันจะเปิดเข้าไปละนะ..''
กริ๊ก!!
โธ่ว้อย!! ล็อกอีก=_=++
''มีไรวะ..''ดาซองเดินลงมาพร้อมกับซุนโย
''แมร่งประตูล็อกว่ะ หิว''
''ไหนๆ''
กริ๊ก!!
''เห็นมั้ย-_-++''
''งั้นฉันสิ''ซุนโยพูดขึ้นมาเรียบๆ
บ้าเอ๊ย!! ไม่ได้เสี่ยงเปิดประตูผีว่าวิญญาณใครเข้าได้นะว้อยย~ เปลี่ยนคนใช่ว่าจะเปิดได้ซะเมื่อไร...
กริ๊ก!!
เงียบ...
นี่ไม่ใช่เสียงบิดกลอนประตูแล้วมันล็อกนี่นาO_o
''เฮ้.. ยัยบ๊อง!! เปิดประตูหน่อยสิ เธอตื่นแล้วใช่มั้ย''ซุนโยตะโกนเข้าไป
''งืม.. ทำไมหรอ''
''ก็หิวเด้!!''พวกผมสามคนประสานเสียงให้กันใส่ยัยนั่น
''ฉันลุกไม่ได้อ่ะ ปวดหลัง..''
''เวรแล้ว..''
ประตูก็ล็อค!! ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
''พวกนายพังเข้ามาได้มั้ย?''
''บ้าหรอ!! ถ้าบ้านเธอฉันพังแน่ แต่นี่มันบ้านฉันนะเฟ้ย!!''
''งั้นหิวไปเถอะ..''
''บ้าชิบ!! แล้วก่อนนอนล็อคประตูทำไมวะ..''
''นายล็อคเองนี่นา โฮจิน''
ฮึ่ม!!-_-++
แฮ่กๆ! สามเรื่องพรวด!! ขอพักหน่อยนะคะ อีก4เรื่อง(รักสุดใจยัยภูตน้ำ/รักชุลมุนวุ่นลุ้นของยัยขนม/Dangerous!! รักอันตราย..นายเนื้อหอมกับยัยจอมพล / Christmas Love นายคาสโนว่าปิ๊งหัวใจยัยคริสต์มาส) จะมาแต่งต่อนะคะ ไปกินข้าวแร้ววว~
ปล.ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ต้องขอบคุณจริงๆค่ะT^T โฮๆ ซึ้งน้ำใจผู้อ่านน~

