พลั่กๆๆๆๆๆ ผั้วะ! ตุ้บ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยยยยยยยย!!

''จ๊ากกกก!! ขอโต๊ดก๊าบบบบบ~ ยกโต๊ดให้ผมด้วยยยย แงๆๆๆ นางยักษ์ออกโร๊งงงงงง~ToT''

''กรี๊ดดดดดด~ ไอ้บ้าเอ๊ย! ว่าฉันเป็นนางยักษ์เรอะ หนอยๆๆๆๆ>O<''

''เฮ้อ~ =O=''

''นี่! ทั้งสองคนก็เหมือนกัน มัวแต่นั่งหาว มาช่วยฆ่าไอ้โฮจินเน่เส่ะ!!!!>O<^^^^^^^^''ฉันแว้ดๆๆๆๆๆใส่สองคนนั่นที่ไม่มีส่วนรวม อ๊ายยย~ ไอ้ตาบ้า!  เกิดมาคนที่เคยแม้แต่        โดนพระวรกายฉันยังไม่เคยรอด ส่วนอีตานี่บังอาจมาหอมแก้มฉัน ต้องเอาให้หนัก ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

1ชม.ต่อมา....

''ToT''<----โฮจิน

''^O^'' <----ฉันเอง

สุขใจจริงๆเลย ฉันฮัมเพลงไป ทำข้าวไป ตอนนี้ไอ้โฮจินบ้ามันกลายเป็นมัมมี่ขาเดี้ยงไปแล้ว วะฮ่าๆ ที่จริงก็ไม่เดี้ยงหรอกนะ-..- แต่เกือบอ่ะ ก๊ากๆๆๆ

''มีความสุขนักรึไง=_=+++''

''ช่ายยยยยย~ แค่นี้ก็ไม่รู้ โหยๆๆ งั้น...อ่ะ ท่อง ก..ไก่! เร็วสิจ๊ะ เร็ว เรววว เลววววววววว''คำสุดท้ายนี้ฉันเน้นมากๆ คิกๆ><

''=O=^''

''เงียบ!!''

''ฉันพูดเมื่อไร?''โฮจินนั่งงง

''ไม่มีไร อยากหาเรื่อง มีปัญหา~~~~ป่ะ!''ฉันทำหน้ากวนแล้วพูดเสียงยั่วโทสะ ฮี่ย์ๆๆๆ^O^Y

''มีเด่ะ โอ๊ย!''โฮจินทำหน้าเอาเรื่องแล้วงลุกพรวดขึ้นมา แต่เสียใจด้วยนะจ๊ะ ขาเธอเป็นมัมมี่! ++++++++5=5555555+

''อ่ะ เสร็จละ''ฉันบอกแล้วหยิบจานมาเรียง3ใบแล้วตักข้าวผัดใส่จาน

''วะT^T''โฮจินพูดอย่างเสียไม่ได้ แล้วเดินกะโผลกกะเผลกไปที่โต๊ะกินข้าว เฮ้ออ~ อนาถแทนตานี่จริงๆ=O=

ติ๊งต่อง!! ติ๊งต่องๆๆๆๆๆ

''=O=?''เราสี่คนทำหน้าเอ๋อ กดซะรัว-0-

''ค่าๆ''ฉันวิ่งไปเปิดประตูแล้วก็เจอ.....

''ว..หวัดดี''

''วาซิน!!!OoO[x4]''

''อ่า..ทำไมหรอ''วาซินถามเรียบๆ รู้สึกน่ารักขึ้นเยอะเลยหลังจากเข็ด(มั้ง)จากไอ้โจรเวรมหาปลัยนรกส่งมาเกิด(คิดชื่อเยี่ยม-_-!!)

''เปล่าๆ มา..นั่งสิ กินอาหารเช้าอยู่พอดี''ดาซองพูดยิ้มๆ 

''อาหารเช้า???''วาซินทำหน้างง ทำไมอ่ะ-_-?

''ทำไมหรอ''ซุนโยที่งงเหมือนฉันถามขึ้น ดีเหมือนกัน ขี้เกียจถาม อิอิ

''นี่มันเที่ยงแล้วนะ''

โครม!!!

ทายสิ เสียงอะไร...=O=

โฮจิน..ดาซอง..ซุนโย.....

''พวกนายตกเก้าอี้! วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊ากๆๆๆ 555555+ คิกๆๆๆๆ โอ๊ยย~ ไม่ไหวแล้ว ฮะๆ ท้อง..55+ ท้องแข..แข็งว้อยยยย! ฮ่าๆๆๆๆๆ ก๊ากๆๆ 55555+''ฉันหัวเราะก๊ากน้ำตาเล็ด โอย.. มันขำอ่ะ

''ยัยบ้า!!!!''สามคนตะเบ็งเสียงใส่ฉันทันที ง่ะ..

ชะอุ๋ย!=_=