พลั่กๆๆๆๆๆ ผั้วะ! ตุ้บ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยยยยยยยย!!
''จ๊ากกกก!! ขอโต๊ดก๊าบบบบบ~ ยกโต๊ดให้ผมด้วยยยย แงๆๆๆ นางยักษ์ออกโร๊งงงงงง~ToT''
''กรี๊ดดดดดด~ ไอ้บ้าเอ๊ย! ว่าฉันเป็นนางยักษ์เรอะ หนอยๆๆๆๆ>O<''
''เฮ้อ~ =O=''
''นี่! ทั้งสองคนก็เหมือนกัน มัวแต่นั่งหาว มาช่วยฆ่าไอ้โฮจินเน่เส่ะ!!!!>O<^^^^^^^^''ฉันแว้ดๆๆๆๆๆใส่สองคนนั่นที่ไม่มีส่วนรวม อ๊ายยย~ ไอ้ตาบ้า! เกิดมาคนที่เคยแม้แต่ โดนพระวรกายฉันยังไม่เคยรอด ส่วนอีตานี่บังอาจมาหอมแก้มฉัน ต้องเอาให้หนัก ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!
1ชม.ต่อมา....
''ToT''<----โฮจิน
''^O^'' <----ฉันเอง
สุขใจจริงๆเลย ฉันฮัมเพลงไป ทำข้าวไป ตอนนี้ไอ้โฮจินบ้ามันกลายเป็นมัมมี่ขาเดี้ยงไปแล้ว วะฮ่าๆ ที่จริงก็ไม่เดี้ยงหรอกนะ-..- แต่เกือบอ่ะ ก๊ากๆๆๆ
''มีความสุขนักรึไง=_=+++''
''ช่ายยยยยย~ แค่นี้ก็ไม่รู้ โหยๆๆ งั้น...อ่ะ ท่อง ก..ไก่! เร็วสิจ๊ะ เร็ว เรววว เลววววววววว''คำสุดท้ายนี้ฉันเน้นมากๆ คิกๆ><
''=O=^''
''เงียบ!!''
''ฉันพูดเมื่อไร?''โฮจินนั่งงง
''ไม่มีไร อยากหาเรื่อง มีปัญหา~~~~ป่ะ!''ฉันทำหน้ากวนแล้วพูดเสียงยั่วโทสะ ฮี่ย์ๆๆๆ^O^Y
''มีเด่ะ โอ๊ย!''โฮจินทำหน้าเอาเรื่องแล้วงลุกพรวดขึ้นมา แต่เสียใจด้วยนะจ๊ะ ขาเธอเป็นมัมมี่! ++++++++5=5555555+
''อ่ะ เสร็จละ''ฉันบอกแล้วหยิบจานมาเรียง3ใบแล้วตักข้าวผัดใส่จาน
''วะT^T''โฮจินพูดอย่างเสียไม่ได้ แล้วเดินกะโผลกกะเผลกไปที่โต๊ะกินข้าว เฮ้ออ~ อนาถแทนตานี่จริงๆ=O=
ติ๊งต่อง!! ติ๊งต่องๆๆๆๆๆ
''=O=?''เราสี่คนทำหน้าเอ๋อ กดซะรัว-0-
''ค่าๆ''ฉันวิ่งไปเปิดประตูแล้วก็เจอ.....
''ว..หวัดดี''
''วาซิน!!!OoO[x4]''
''อ่า..ทำไมหรอ''วาซินถามเรียบๆ รู้สึกน่ารักขึ้นเยอะเลยหลังจากเข็ด(มั้ง)จากไอ้โจรเวรมหาปลัยนรกส่งมาเกิด(คิดชื่อเยี่ยม-_-!!)
''เปล่าๆ มา..นั่งสิ กินอาหารเช้าอยู่พอดี''ดาซองพูดยิ้มๆ
''อาหารเช้า???''วาซินทำหน้างง ทำไมอ่ะ-_-?
''ทำไมหรอ''ซุนโยที่งงเหมือนฉันถามขึ้น ดีเหมือนกัน ขี้เกียจถาม อิอิ
''นี่มันเที่ยงแล้วนะ''
โครม!!!
ทายสิ เสียงอะไร...=O=
โฮจิน..ดาซอง..ซุนโย.....
''พวกนายตกเก้าอี้! วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ก๊ากๆๆๆ 555555+ คิกๆๆๆๆ โอ๊ยย~ ไม่ไหวแล้ว ฮะๆ ท้อง..55+ ท้องแข..แข็งว้อยยยย! ฮ่าๆๆๆๆๆ ก๊ากๆๆ 55555+''ฉันหัวเราะก๊ากน้ำตาเล็ด โอย.. มันขำอ่ะ
''ยัยบ้า!!!!''สามคนตะเบ็งเสียงใส่ฉันทันที ง่ะ..
ชะอุ๋ย!=_=
http://story.yenta4.com/loverstory/2008/06/28/public-1
อันนี้ของคนที่ยังไม่ได้อ่าน18นะคะ^^
Rina Say:
''คิกๆ><''ฉันหัวเราะในความเซ่อของเหล่าตาบ๊อง เหอๆ ก็ฉันเอาไม้หน้าสามกั้นประตูไว้ในห้อง เปิดออกก็ไปแข่งซูโม่ได้แล้วย่ะ!!
''เฮ้ย! เธอแกล้งพวกฉันหรอ-*-''ดาซองที่ดูอารมณ์ฉุนๆหน่อยพูดขึ้นมา โอ๋ๆ เด็กน้อย หิวล่ะสิ... กร๊ากๆๆๆๆ
''ป่าวววววววววว~ ไม่ได้แกล้งนะ แต่รังแก^O^''ฉันทำหน้าซื่อแล้วยิ้มแฉ่ง โฮะๆ
''ไปทำข้าวเลยไป๊=_=+++''โฮจินพูดขึ้นมาแบบ..เออ! จะยิ้มไรเรื่องของแก ไปทำข้าวก่อนไป หิว!
''คิกๆ><''ฉันหัวเราะให้ท้ายแล้วเดินผ่านหน้า3คนไป
ฉันเดินอย่างอารมณ์ดีไปที่ห้องครัว เอิงเอยย~ สุขใจว้อยยยยยยย!!!!^O^Y
ฉันหั่นแครอทแบบไม่มองแต่ก็ไม่บาดมือซักนิด เทพแมะๆ คิกๆ คิดแล้วก็ขำ.. ตาบ้าพวกนั้นนี่น้า... หน้าต่างห้องคนใช้สร้างเอาไว้ก็ไม่ยักกะดู!!
เฟี้ยว!!
''อุ๊ย!'' ขณะที่คิดอะไรเพลินๆมีดก็...
บาดมือฉันซะงั้นT^T
แง~~~ ซวยซ้ำซวยซ้อน เมื่อคืนเพิ่งนอนได้ตอนตี3 ตื่อนอีกทีก็6โมง ยังโอเคหน่อยที่หลังพอหายๆไปบ้าง แต่เนี่ย...โดนอีกแระ ฮือๆY_Y
''อารัย?- -''โฮจินยืนพิงประตูครัวแล้วมองฉัน เท่าที่ดู.. ทิศที่เขายืนมองเห็นแผลที่นิ้วฉันนี้หว่า.. เฮ้ยๆ=_=^ ไม่ช่วยกันหน่อยเรอะ!?
''ถามมาได้ว่าอะไร!! มีดบาดเดะT-=++''ฉันร้องไห้ไป ทำตาอาฆาตไป ดูแล้วพิลึกเป็นบ้า=_=
''สม...''อีตาโฮจินพูดลอยๆ อ๊ากกกกก~ เดี๋ยวแม่หั่นนิ้วใส่ซุปเลยหนิ!!!
''อะไรน..อ๊ะ!''ฉันเผลอร้องออกมาแบบช่วยไม่ได้เพราะโฮจินเดินมาใกล้ๆฉันแล้วก้มลงมาดูแผล แต่ระหว่างที่เขาก้มมาดูแผลฉัน..
จุ๊บ!!
OxO!!!!!
''หึๆ...''โฮจินหัวเราะน้อยๆแล้วดูแผลฉัน ม..เมื่อกี้.......
ตาบ้านี่หอมแก้มฉันหรอ!!!!!
1...
2...
3...
.....
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~!!!!!!!!!''

