8
แล้วฉันก็ไม่พูดอะไรเลย แล้วเดินออกมานี่แหละ เป็นไง พอใจยัง ??
ฉันเล่ายาวเลย น้ำลายแห้งหมดแล้ววว ง่ะ....นาอมยิ้มแล้วว
แล้วว่าไงต่อจ๊ะ
ก็....ยังไม่ได้ตอบเลย
แล้วมีคิดยังไงกับ นามิคุงหรอ ^o^
อย่าเห็นเรื่องคนอื่นเป็นเรื่องสนุกได้ป่ะ ฉันทำหน้าบึ้ง แล้วพูดเสียงงอน ๆ 555+ จะแกล้งนาน่ะ
น่า ๆ ยังไงก็แล้วแต่ ตอบคำถามมาซะทีสิ
ไม่บอก! เชอะ
บอกหน่อยน้าา คราวนี้ฉันจะไม่ใจอ่อนแล้ววว ฮึ่ม! แล้วฉันก็เดินออกจากบ้านไป โรงเรียน ว่าแต่......นี่มัน..7 โมงครึ่งแล้วไม่ใช่หรอ อ๊ากกกกกกกกกกก สายแล้วววว
นา รีบ ๆ เร็ว ๆ เข้า สายแล้ววววว มัวแต่คุยกันนี่แหละ
จริงหรอ อ๊ายยยยย วิ่ง! เถอะ
อย่ามาดูถูกฉันเชียวนะ ฉันวิ่งเร็วนะ ที่ 2 ของห้องอ่ะ คิดดู (ที่ 1 คือ นา นั่นเอง ต่างกันแค่ 0.56 วินาทีเองนะ T^T) แต่...เอาเป็นว่า รีบวิ่งดีกว่าแฮะ แฮ่ก ๆ ๆ
ไง ฝาแฝด สายแล้วนะ ไปเข้าแถวซะดี ๆ ครูฝ่ายปกครองบอก ซวยแล้วสิเรา เวร *-*
อาจารย์คะ นั่นมัน ยูเอฟโอนี่ ถ่ายรูปไว้เร็วค่ะอาจารย์ ฉันพูดน้ำเสียงตกใจสุด ๆ แล้วชี้โบ๊ชี้เบ๊ (คือชี้มั่วนั่นเอง) ไปทางที่ครูหันยาก ๆ ใครว่าฉันติงต๊องหรือไงไม่รู้แหละ แต่ครูเชื่อนะเออ ฉันฉวยโอกาสนี้ วิ่ง
มีอ่ะ แฮ่ก ๆ นิสัยไม่ดี แฮ่ก หลอกครู แฮ่ก นาบอกไปหอบไป แฮ่ก ฉันก็เหมือนกัน แฮ่ก ๆ เพราะเราวิ่งจากบ้าน แฮ่ก มาถึงโรงเรียน เราวิ่งต่อขึ้นตึกเรียนมาถึงชั้น 5 แฮ่กกก แล้ววิ่งเข้าห้องเรียน คิด แฮ่ก ดูดิ
แต่ แฮ่ก ๆ มันก็ทำให้เรารอดนะ แฮ่ก ตอนนี้ฉันมานั่งที่แล้วดื่มน้ำ เลยหายเหนื่อยขึ้นบ้างแล้ว แทบตายแน่ะ
หวัดดี มินะ เพื่อน ๆ ทัก
หวัดดีจ้ะ เอ่อ....... รู้มั้ยว่าคนที่ทักฉันเป็นใคร แต่ฉันว่า...ใคร ๆ ก็เดาได้ ปิ๊งป่อง ถูกต้องค่ะ นามิคุงทัก
นามิคุง ฉันตอบอย่างยากลำบาก
เรื่องเมื่อวานน่ะ ยังไม่ตอบก็ได้นะ นามิคุง กระซิบมาเบา ๆ
.......... ฉัน
......................เรียนเจ้าค่ะ..........................
กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ไชโย พักกลางวันแล้ว ไปกินข้าวดีกว่า ^o^ (ตะกละไม่หาย)
ไปกินข้าวเหอะ เซโตะ
อือ ฉัน
............................เซ็นเซอร์ เพราะตะกละเกินไป 555+..............
มินะ มานี่หน่อยสิ นามิคุงเรียก แล้ว..ดึงฉันเข้าไปในซอกตึก
_________________________________________________
หวัดดีค่ะ ในที่สุด....ก็แต่งเสร็จ เอาเป็นว่า สงสารกันหน่อยนะคะ
แล้วก็ขอบคุณทุก ๆคนที่ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้นะคะ
แล้วก็......ช่วยเม้นให้เช่นเคยนะคะ เพราะ เราอยากรู้มากเลยว่า เราแต่งนิยายได้เป็นยังไงบ้าง
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
และ สุดท้าย ขอให้คนที่เม้น สวย ๆ หล่อ ๆ รวย ๆ ดั่งใจเลยนะคะ ซ้าาธุ โอมเพี้ยงงงงง!
7
ง่าา ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับเซโตะอีกเลย พอคิดเรื่องนั้นทีไร ฉันต้องหน้าแดงทุกที และมีก็รู้แล้วด้วย (คือมันแสดงออกทางสีหน้าน่ะ แต่ปกติฉันเก็บความลับเก่งนะ)
นี่ นา ถามจริงเหอะ ตอนที่ไปสวนสนุกเกิดอะไรขึ้นหรอ
ปะ..ป่าวนี่ ทำไมหรอ
นี่ อยู่กันมาป่านนี้แล้วยังคิดว่าฉันจะอ่านความคิดนาไม่ออกหรอ
เอ๊า ถ้ามีอ่านความคิดเราออก ก็ต้องรู้แล้วซี่ ไม่ต้องรอให้ฉันบอกหรอก
งั้นแปลว่ามีความลับจริง ๆ สินะ บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!
ไม่บอก!
จริงหรออออออหง่า ทำเสียงซะน่ากลัวเลยยยอ่าา
จิ...ไม่จริงจ้า ง่า ทำเสียงยังงั้นใครจะกล้าปฏิเสธล่ะ
งั้นเล่ามาเดี๋ยวนี้นะ!
คะ....คือว่า.....................
ห๊าาา!!!!!!!!!
แปะ! โอ๊ยเย็น พอฉันหันไปมอง มีกำลังเอาถ้วยเป็ปซี่มาแตะแก้มฉัน อย่าแกล้งกันซี่ T_T
เหม่ออะไรอยู่จ๊ะ รึว่ายังเคลิ้มมมไม่หาย อิอิ ตั้งแต่เล่าให้ฟังมีก็ล้อฉันตลอดเลยง่ะ
ป่าวซะหน่อย
แน่ใจหรอ มีถามยิ้ม ๆ แง้.... อย่าแกล้งกันซี่
แน่จายยยยยยยยยย
ว่าแต่มีเถอะตอนอยู่บนกระเช้ากับนามิคุง เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ ฉันล้อกลับ
ม่ายยยยยยยยยยบอกก
หวัดดีนี่ฉัน มินะเองค่ะ
น้ามีจังงงงงง นาเริ่มใช้ท่าไม้ตายยอ่า
น้า เริ่มใจอ่อนแล้วนะ
ขอร้องงงงงงง นาทำท่าน่ารัก
ก็ได้
คือว่า......
นี่ ๆ วิวสวยเนาะ ฉันพูดกับนามิคุง
ใช่ ๆ มีจังก็สวย อ๊ะฉันได้ยินนะ ประโยคเล็ก ๆ นั้นน่ะ
พูดอะไรอ่ะ คือมันเขินอ่า o////o
ปล่าวนี่ เฮ้ย อย่ามาทำลอยหน้าลอยตาแถวนี้นะ
แล้วกระเช้าก็มาหยุดที่จุดสูงสุด
ว้าววววว วิวสวยจังเลย แสงไฟระยิบระยับเลยยยยย
ใช่
อะไรกัน นามิคุงมองหน้าฉันตลอดตั้งแต่เมี่อกี้แล้วนะ
........ผ่านไป 2 นาที..............
มินะจัง นามิคุงเรียก
ฉัน .
ชอบ....
แล้วทำตาหวาน
มินะจัง นะ
.ช็อค! ซีนีม่า!!!!!!!!
แล้วมินะล่ะ ว่าไง? ทำตาหวานขนาดนั้นพูดอ่า แล้วฉันจะตอบว่าไงดีล่ะ
__________________________________________________
ไม่ได้มาอัพซะนานเลย
มาแล้วค่ะ กับตอนที่ 7 (แต่คงไม่มีใครรอหรอก)
ยังไงก็ช่วย เม้น โหวตหน่อยนะคะ มันเริ่มหมดกำลังใจไปเรื่อย ๆ อ่า คือ นักอ่านเงาทั้งหลายก็ช่วยหน่อยนะคะ
เราจะได้มีกำลังใจขึ้นมาหน่อย
ช่วยหน่อยนะคะ
ขอร้องงงงง
แนะนำตัวละครค่ะ
มินะ และ นามิ (ฝาแฝด)

น่ารักม้า ต่อไป นามิคุง หนุ่มหน้าหวานค่า

เด็กผู้หญิงข้างบน เป็นเพื่อนสมัยเด็กค่ะ ไม่มีอะไร
ต่อไปเป็น หนุ่มเจ้าเสน่ห์ (รึป่าว) เซโตะ
(มีติดชื่อราฟก็อย่าว่ากันนะคะ เอามาจากของคุน Natty-Mikeky เค้า อย่าว่ากันนะคะ)

ต่อไปเป็นตัวร้าย ที่วัน ๆ เอาแต่ไล่จับผู้ชาย เอแคลร์

ไม่ค่อยน่ารักเลย (ก็ตัวร้ายนิคะ)
แล้วจะมาอัพใหม่พรุ่งนี้นะคะ
เค้าสัญญา ^ ^
( นามิ
"ถึงตาเราแล้ว"ฉัน พูดกะมี
"ไม่ได้ขึ้นตั้งนานแล้วเนอะ"มี
"ว้าววว ขึ้นแล้ว ๆ นั่นไง นามิคุงกับเซโตะอยู่กระเช้าข้างล่างนั่นน่ะ" ฉัน
"จริงด้วย"มี
"ถามจริงเหอะ มีชอบนามิคุงรึป่าว" ฉัน
"ชอบแบบเพื่อนน่ะ ทำไมหรอ"
"ก็เราเห็นนามิคุงมองมีตลอดเลย เราคิดว่านามิคุงอาจจะชอบมีก็ได้มั้ง"
จริง ๆ นะ นามิคุงน่ะ มองมีตลอดเลย เหมือนเป็นห่วงยังงั้นแหละ แต่เพื่อนก็เป็นห่วงเพื่อนได้นี่นา
"ไม่มั้ง เป็นห่วงแบบเพื่อนมากกว่า" ถึงมีจะพูดแบบนั้นแต่แก้มแดงเลย
says)^^แต่ฉันก็เหมือนกันแหละ เวลาเขินทีไร แก้มแดงทุกทีเลย เพราะงั้น ก็เลยไม่มีหน้าไปว่าคนอื่นหรอก (แล้วเมื่อกี้อะไรฟะ ....คนเขียน) ใครแต่งล่ะ ชิ
ไม่ต้องไปสนใจยัยคนเขียนหรอก
"แต่จะว่าไป เห็นนามิคุงเคยพูดว่ามีกับนามิคุงเคยเจอกันมาก่อนเนอะ"ฉัน
"จริงด้วย ฉันก็เคยเก็บเอามาคิดเหมือนกันนะ แต่พอคิดเรื่องนั้นทีไรปวดหัวทุกทีเลย" ขนาดนั้นเลยหรอ โห
แต่......ฉันก็เหมือนกับว่าเคยเจอนามิคุงที่ไหนมาก่อนเหมือนกันแฮะ แต่พอคิดแล้ว ไม่ปวดหัวนะ แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกซะที
"ว้าวววว วิวสวยจังเลยดูสิ" มีเปลี่ยนเรื่อง
"โห แสงไฟในเมืองประกายระยิบระยับเลย
"สวยจังเลยเนาะ"
อ๊ะ นั่นมันยัยเอแคลร์ไม่ใช่หรอ ควงมากับหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้ หน้าตาอย่างกับปลาจวด แต่ก็เหมาะกับเธอดีนะ 5555555++ ดูเหมือนมีก็สังเกตเหมือนกัน
"นี่ ลงไปแล้วไปควงนามิคุงกับเซโตะเพื่อ.........มันเถอะ" มีกระซิบที่หูฉัน แล้วฉันก็พยักหน้า
......................................................................... ในที่สุดก็ลงมาซะที
"นามิคุงงงงงงงงต่อไปเราจับคู่กันน้าาาาาา" มีเย้ยมันเต็มที่ 555+ ฉันเอามั่ง
"เซโตะ ต่อไปคู่กับฉันนะ" ฉันพูดพร้อมทำหน้าน่ารัก อาโนเนะ 555+ ยัยเอแคลร์มองมาแล้วทำหน้าแบบ โกรธแค้นสุด ๆ 555555++ สะจายยยยยยยยยยยยยย
แล้วฉันก็มาอยู่บนกระเช้ากับเซโตะ ว้ายยยยย ตื่นเต้นจังเลย (จะตื่นเต้นหาไรฟะ.......คนเขียน) เชอะยุ่งอยู่ได้ เดี๋ยวไม่เป็นนางเอกให้เลยนิ (เดี๋ยวชั้นไปเอายัยเอแคลร์มาเป็นก็ได้) ตามใจ จะเอาคนนิสัยแบบนั้นเป็นนางเอกจริง ๆ เรอะ อยากให้นิยายพังก็เอาเลย (มันก็จริงว่ะ ชิ ) 555+
"วิวสวยนะ" เซโตะพูดพร้อมเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ถอยออกไปเซ่ เดี๋ยวหน้าฉันก็แดงหรอก เดี๋ยวก็รู้หมดพอดีว่าเขินนนนนน
"ใช่" ฉันพูดแล้วถอยหลังมาก้าวนึง ในกระเช้ามันแคบจะตาย
"เดี๋ยวเราจะได้ขึ้นไปจุดสูงสุดแล้ว" แล้วก็เขยิบเข้ามาหาฉันอีกก้าว
"อือ"
"แล้วเธอจะถอยทำไมเนี่ย ฉันแค่จะนั่ง" อ่าวว หน้าแตกเลยเรา (หวังไรอยู่หรอ.......คนเขียน) ช่างฉันเหอะน่าาาา
"ฉันก็จะนั่งเหมือนกันไง" รอดตัวไป
"เธอลองมองลงไปสิ สูงป่ะ" เซโตะคุงพูด
" ไม่เอา ฉันกลัวความสูง" นิดหน่อยน่ะได้ แต่นายคิดว่านี่มันสูง 2 เมตรรึไง บรื๋ออออออออออออ สั่นเลยเรา
"งั้นนั่งดูวิวสิ"
"ก็นั่งอยู่ไง"
"ไม่ใช่ นั่งหันหลังมาทางนี้สิ" เซโตะพูดพร้อมกับจับฉันให้นั่งเก้าอี้อีกฝั่งนึง
"ดีมากกก"
แล้วกระเช้าก็ลอยขึ้นมาจุดสูงสุด ฉันหันไปดูวิวแป็ปนึง แล้วพอหันกลับมา เซโตะก็ยื่นหน้าเข้ามาหา อะไรของนายน่ะ
กระเช้าสั่นเล็กน้อย เลยทำให้.........
เซโตะไม่พูดอะไรเลยกลับยิ้มนิด ๆ อีก คนใจร้ายยย
หลังจากนั้น เราก็กินข้าว แล้วกลับบ้านกัน แต่ฉันมองหน้าเซโตะไม่ค่อยติดนะ
"นา เป็นอะไรรึปล่าว ดูหน้าแดง ๆ ตั้งแต่กลับมาแล้วนะ" มีทัก
"ปะ..ป่าวนี่ คิดไปเองมั้ง" มีทำหน้าสงสัย แล้วหันกลับไปเล่นเน็ตต่อ ตายแล้ว หน้าฉันยังแดงไม่หายเลยหรอ แล้วอย่างนี้ วันจันทร์ฉันจะไปมองหน้าเซโตะติดมั้ยเนี่ย ยัยคนเขียนใจร้ายยยยยยยยยยย
---------------------------------------------------
ฉันไม่ได้ใจร้ายซะหน่อย เข้าเรื่องดีกว่า อัพแล้วนะคะ 2 ตอนใน 1 วัน
คิดว่าเปิดเทอมแล้วคงไม่ได้มาอัพเร็ว ๆ อีก เลยอัพไว้เลย 555+
ขอขอบคุนผู้ที่เม้นให้ทุกคนด้วยนะคะ ส่วนนักอ่านเงา เม้นติชมเล็กน้อยคงไม่เป็นไรเนาะ
รบกวนด้วยคะ ตัวหนังสือเป็นไงบ้างคะ
แล้วนู๋กะจะเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ฝาแฝดจอมซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก นะค่ะ เป็นไงบ้างคะ ดีมั้ย รบกวนตอบด้วยนะคะ
oOo"o////o เรา....กัน ง่ะ จูบแรกของฉัน แง ๆ ๆ แต่เซโตะไม่ถอนปากออก กลับจับผม(ข้างหลัง)ฉันไว้แล้ว กอด! ตอนนี้เหมือนเรากำลังตั้งใจจูบกันง่ะ - ////////// - แต่ทำไมฉันถึงไม่ขัดขืนล่ะ จูบของเซโตะมัน หวาน? เราจูบกันอย่างนั้น จนกระทั่ง กระเช้าเคลื่อนที่ไป (มินะ says)^ ^ " นา!" เซโตะพูดอย่างดีใจ'เครื่องจะออกแล้วนะครับ หวือออออออ เฟี้ยววววว" ' 3 2 1 0 บรื๋อออออออ โก "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" "..........................................................................................................." หูฉันอื้อไปหมดแล้วเสียวก็เสียวมองก็ไม่กล้ามอง เลยได้แต่จับแขน 2 ข้าง ข้างตัวฉันแน่น ฝั่งนึงเป็นนามิคุง อีกฝั่งเป็นนา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นาก็จับแขนฉันเหมือนกัน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฮือออ อยากลง ..... ในที่สุดก็เสร็จ แทบตายแน่ะ ฮืออออออ ฉันไม่มีวันเล่นอีกแล้ววววววววววว ถึงฉันจะลงแล้ว แต่ฉันยังเกาะแขนนามิคุงไม่ปล่อยเลย นามิคุงก็หน้าแดงนะ แต่ฉันไม่สนหรอก ยังเสียวไม่หายเลย "อ๊ะ จะ 6 โมง แล้วปรายการสุดท้าย คื อ ...แต๊น แตน แต๊นนนนนน " วุ้ยลีลาอยู่ได้นานิ "ชิงช้าสวรรค์จ้าาาาาาาา" กว่าจะพูดออกมาได้ แต่ฉันก็อยากเล่นนะ เล่นกันเล่นกัน " ฉัน งั้นเล่น 2 รอบ รอบแรกฉันไปกับนา รอบ 2 ฉันไปกับนามิคุงนะ นา " ฉัน อืม" ------------------------------------------------------------------------ ช่วยเม้นหน่อยนะคะ ถ้า หนุก----โหวต +เม้น ไม่หนุก----เม้นติ ว่าดุด่า ได้หมดค่ะ นู๋รับด้ายยยน้าาาา "ไม่เอา ฉันจะนั่งรถฟักทอง" ฉันบอกนามิคุง ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้เรากำลังเล่นม้าหมุนอยู่ เพราะเพิ่งกินข้าวเสร็จนี่นาขืนเล่นรถไฟเหาะตีลังกา ก็มีแต่อ้วกกับอ้วกแหละ " ฉันนั่งด้วย "งั้นฉันนั่งม้านะ" นามิคุง โหกะจะเปนเจ้าชายขี่ม้าขาวหรอไง แบบในเรื่องสโนไวท์ไง "นั่งไปดิ" ฉัน "ฉันไม่เล่นนะ"เซโตะ อ่าววไม่เล่นได้ไง ช่างเหอะ " ไม่เล่นก็ตามใจ แต่ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของนายนะ" ฉันพูดพร้อมหันไปมองพวกแฟนคลับที่พร้อมจะฉุดเซโตะไปทุกเมื่อ (เว่อร์) " เล่นก็ได้" ดีมากกกกก แต่ฉันก็อายเค้าเหมือนกันนะ อยู่ตั้ง ม.ต้นแล้ว ยังเล่นแบบเด็กอนุบาล " โหกว่าจะเล่นเสร็จหมุนตั้ง 3 รอบ" เซโตะบ่น "อย่าบ่นนักเลยน่าา" นาบอก "ใช่ ๆ ก็สนุกไปอีกแบบนะ" "งั้นต่อไปเราไปเล่น....." ฉัน "รถไฟเหาะ "ปลาหมึกเหอะ" เสียใจด้วยย่ะ "ดี ๆ ๆ " นา แต่เพื่อน ๆ รู้จักมั้ยคะ มันเป็นรูปร่างเหมือนปลาหมึกนั่นแหละ แต่จะคล้าย ๆ เครื่องบินบังคับของเด็ก แล้วจะเอียงไปเอียงมา สูง ๆ ต่ำ ๆ บางทีจะเอียงไปทางไหรนทางนึงเลยอ่ะ น่าจะรู้จักนะ -*- คือมันมีให้นั่งเป็นคู่ ๆ ฉันนั่งกับนามิคุง นานั่งกับเซโตะ (ที่นั่งชายหญิงเพราะว่า ถ้าแฟนมาด้วยกัน เขาจะลดให้ค่ะ สวมรอย 555+ ) "กรี๊ดดด" ฉันกรี๊ดเบา ๆ กรี๊ดดังก็อายเค้าสิคะ "ว้ายยยย" นาร้องเสียงหลงพร้อมกับฉัน ก็อยู่ดี ๆ มันก็เอียงข้างน่ะสิ ว้ายยยยย ในเมื่อเครื่องมันเอียงข้าง ฉันจึงเอียงตัวไปทับนามิคุง "ขอโทษนะ" "ไม่เป็นไร" ตึก ๆ ๆ ๆ ฉันได้ยินเสียงหัวใจเค้าเต้นแรงมากก หน้าก็แดง เป็นไรไปนะ ตื่นเต้นหรอ "...................................." และแล้ว ในที่สุดเครื่องก็หยุด ซะที "เฮ้อหวาดเสียวไปหมดเลยเนาะ" ฉัน "ใช่ ๆ " เซโตะทำปากขมุบขมิบประมาณว่า ใครเสนอวะเนี่ย เชอะ แต่นายก็เล่นแหละ "ต่อไปเราไปเล่นรถไฟเหาะเหอะ" เซโตะ "ก็ด้ะ" นามิคุง "อืม" ฉัน ส่วนนาไม่ตอบเพราะวิ่งไปซื้อตั๋วแล้ว " 4 คนครับ "
5


