วันที่ : 8 มิถุนายน 2551
ชื่อตอน (chapter) : ฝาแฝดจอมซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก8

8

แล้วฉันก็ไม่พูดอะไรเลย แล้วเดินออกมานี่แหละ    เป็นไง พอใจยัง ??”

ฉันเล่ายาวเลย    น้ำลายแห้งหมดแล้ววว     ง่ะ....นาอมยิ้มแล้วว  

“แล้วว่าไงต่อจ๊ะ”

“ก็....ยังไม่ได้ตอบเลย”

“แล้วมีคิดยังไงกับ นามิคุงหรอ ^o^” 

“อย่าเห็นเรื่องคนอื่นเป็นเรื่องสนุกได้ป่ะ” ฉันทำหน้าบึ้ง  แล้วพูดเสียงงอน ๆ 555+ จะแกล้งนาน่ะ

“น่า ๆ ยังไงก็แล้วแต่ ตอบคำถามมาซะทีสิ” 

“ไม่บอก! เชอะ”

“บอกหน่อยน้าา” คราวนี้ฉันจะไม่ใจอ่อนแล้ววว ฮึ่ม! แล้วฉันก็เดินออกจากบ้านไป โรงเรียน    ว่าแต่......นี่มัน..7 โมงครึ่งแล้วไม่ใช่หรอ    อ๊ากกกกกกกกกกก    สายแล้วววว  

“นา รีบ ๆ เร็ว ๆ เข้า สายแล้ววววว มัวแต่คุยกันนี่แหละ”

“จริงหรอ  อ๊ายยยยย วิ่ง! เถอะ”

อย่ามาดูถูกฉันเชียวนะ   ฉันวิ่งเร็วนะ  ที่ 2 ของห้องอ่ะ คิดดู  (ที่ 1 คือ นา นั่นเอง ต่างกันแค่ 0.56 วินาทีเองนะ T^T)   แต่...เอาเป็นว่า   รีบวิ่งดีกว่าแฮะ    แฮ่ก ๆ ๆ

“ไง ฝาแฝด สายแล้วนะ ไปเข้าแถวซะดี ๆ” ครูฝ่ายปกครองบอก ซวยแล้วสิเรา เวร *-*  

“อาจารย์คะ นั่นมัน ยูเอฟโอนี่ ถ่ายรูปไว้เร็วค่ะอาจารย์” ฉันพูดน้ำเสียงตกใจสุด ๆ แล้วชี้โบ๊ชี้เบ๊ (คือชี้มั่วนั่นเอง)   ไปทางที่ครูหันยาก ๆ ใครว่าฉันติงต๊องหรือไงไม่รู้แหละ   แต่ครูเชื่อนะเออ    ฉันฉวยโอกาสนี้ วิ่ง   

 

“มีอ่ะ แฮ่ก ๆ นิสัยไม่ดี แฮ่ก หลอกครู แฮ่ก” นาบอกไปหอบไป แฮ่ก  ฉันก็เหมือนกัน แฮ่ก ๆ เพราะเราวิ่งจากบ้าน แฮ่ก มาถึงโรงเรียน เราวิ่งต่อขึ้นตึกเรียนมาถึงชั้น 5  แฮ่กกก แล้ววิ่งเข้าห้องเรียน คิด แฮ่ก ดูดิ 

 

“แต่ แฮ่ก ๆ มันก็ทำให้เรารอดนะ แฮ่ก” ตอนนี้ฉันมานั่งที่แล้วดื่มน้ำ เลยหายเหนื่อยขึ้นบ้างแล้ว   แทบตายแน่ะ 

 

“หวัดดี มินะ” เพื่อน ๆ ทัก

“หวัดดีจ้ะ เอ่อ.......” รู้มั้ยว่าคนที่ทักฉันเป็นใคร   แต่ฉันว่า...ใคร ๆ ก็เดาได้ ปิ๊งป่อง   ถูกต้องค่ะ นามิคุงทัก  

“นามิคุง” ฉันตอบอย่างยากลำบาก

“เรื่องเมื่อวานน่ะ ยังไม่ตอบก็ได้นะ” นามิคุง กระซิบมาเบา ๆ

“..........” ฉัน

 

......................เรียนเจ้าค่ะ..........................

 

 

 

กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ไชโย พักกลางวันแล้ว   ไปกินข้าวดีกว่า ^o^ (ตะกละไม่หาย)    

 

“ไปกินข้าวเหอะ” เซโตะ

“อือ” ฉัน

............................เซ็นเซอร์ เพราะตะกละเกินไป 555+..............

 

“มินะ มานี่หน่อยสิ” นามิคุงเรียก    แล้ว..ดึงฉันเข้าไปในซอกตึก

_________________________________________________

หวัดดีค่ะ   ในที่สุด....ก็แต่งเสร็จ   เอาเป็นว่า  สงสารกันหน่อยนะคะ

แล้วก็ขอบคุณทุก ๆคนที่ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้นะคะ

แล้วก็......ช่วยเม้นให้เช่นเคยนะคะ เพราะ เราอยากรู้มากเลยว่า เราแต่งนิยายได้เป็นยังไงบ้าง    

ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

และ  สุดท้าย ขอให้คนที่เม้น  สวย ๆ     หล่อ ๆ   รวย ๆ    ดั่งใจเลยนะคะ   ซ้าาธุ   โอมเพี้ยงงงงง!

เขียนโดย Sweet_Mass : 2008-06-08 15:34:43
วันที่ : 18 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : ฝาแฝดจอมซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก7

7

            ง่าา ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับเซโตะอีกเลย   พอคิดเรื่องนั้นทีไร ฉันต้องหน้าแดงทุกที      และมีก็รู้แล้วด้วย (คือมันแสดงออกทางสีหน้าน่ะ แต่ปกติฉันเก็บความลับเก่งนะ)

        “นี่ นา ถามจริงเหอะ ตอนที่ไปสวนสนุกเกิดอะไรขึ้นหรอ”

          “ปะ..ป่าวนี่ ทำไมหรอ”

          “นี่ อยู่กันมาป่านนี้แล้วยังคิดว่าฉันจะอ่านความคิดนาไม่ออกหรอ”

          “เอ๊า ถ้ามีอ่านความคิดเราออก ก็ต้องรู้แล้วซี่ ไม่ต้องรอให้ฉันบอกหรอก” 

          “งั้นแปลว่ามีความลับจริง ๆ สินะ บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

          “ไม่บอก

          “จริงหรออออออ”หง่า ทำเสียงซะน่ากลัวเลยยยอ่าา

          “จิ...ไม่จริงจ้า” ง่า ทำเสียงยังงั้นใครจะกล้าปฏิเสธล่ะ

            “งั้นเล่ามาเดี๋ยวนี้นะ

          “คะ....คือว่า.....................”

          “ห๊าาา!!!!!!!!!”

แปะ! โอ๊ยเย็น   พอฉันหันไปมอง มีกำลังเอาถ้วยเป็ปซี่มาแตะแก้มฉัน    อย่าแกล้งกันซี่ T_T

        “เหม่ออะไรอยู่จ๊ะ รึว่ายังเคลิ้มมมไม่หาย อิอิ” ตั้งแต่เล่าให้ฟังมีก็ล้อฉันตลอดเลยง่ะ

        “ป่าวซะหน่อย”

        “แน่ใจหรอ” มีถามยิ้ม ๆ แง้.... อย่าแกล้งกันซี่

        “แน่จายยยยยยยยยย”

        “ว่าแต่มีเถอะตอนอยู่บนกระเช้ากับนามิคุง เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ” ฉันล้อกลับ

        “ม่ายยยยยยยยยยบอกก”

หวัดดีนี่ฉัน มินะเองค่ะ    

“น้ามีจังงงงงง”  นาเริ่มใช้ท่าไม้ตายยอ่า

“น้า” เริ่มใจอ่อนแล้วนะ

“ขอร้องงงงงงง” นาทำท่าน่ารัก

“ก็ได้”

“คือว่า......

“นี่ ๆ วิวสวยเนาะ” ฉันพูดกับนามิคุง

“ใช่ ๆ มีจังก็สวย” อ๊ะฉันได้ยินนะ ประโยคเล็ก ๆ นั้นน่ะ

“พูดอะไรอ่ะ” คือมันเขินอ่า o////o

“ปล่าวนี่” เฮ้ย อย่ามาทำลอยหน้าลอยตาแถวนี้นะ

แล้วกระเช้าก็มาหยุดที่จุดสูงสุด

“ว้าววววว   วิวสวยจังเลย แสงไฟระยิบระยับเลยยยยย”

“ใช่”

อะไรกัน นามิคุงมองหน้าฉันตลอดตั้งแต่เมี่อกี้แล้วนะ

........ผ่านไป 2 นาที..............

 

 

“มินะจัง” นามิคุงเรียก

“ฉัน….”

“ชอบ....”

แล้วทำตาหวาน

“มินะจัง นะ”

……….ช็อค! ซีนีม่า!!!!!!!!    

“แล้วมินะล่ะ   ว่าไง?”  ทำตาหวานขนาดนั้นพูดอ่า แล้วฉันจะตอบว่าไงดีล่ะ

__________________________________________________

ไม่ได้มาอัพซะนานเลย

มาแล้วค่ะ กับตอนที่ 7 (แต่คงไม่มีใครรอหรอก)

ยังไงก็ช่วย เม้น โหวตหน่อยนะคะ  มันเริ่มหมดกำลังใจไปเรื่อย ๆ อ่า คือ นักอ่านเงาทั้งหลายก็ช่วยหน่อยนะคะ

เราจะได้มีกำลังใจขึ้นมาหน่อย

ช่วยหน่อยนะคะ

ขอร้องงงงง

         

เขียนโดย Sweet_Mass : 2008-05-18 15:19:41
วันที่ : 13 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : แนะนำตัวละคร ยัยแสบซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก

แนะนำตัวละครค่ะ

มินะ และ นามิ (ฝาแฝด)

น่ารักม้า  ต่อไป นามิคุง หนุ่มหน้าหวานค่า

เด็กผู้หญิงข้างบน เป็นเพื่อนสมัยเด็กค่ะ  ไม่มีอะไร

ต่อไปเป็น หนุ่มเจ้าเสน่ห์ (รึป่าว) เซโตะ

(มีติดชื่อราฟก็อย่าว่ากันนะคะ เอามาจากของคุน Natty-Mikeky เค้า  อย่าว่ากันนะคะ)

ต่อไปเป็นตัวร้าย  ที่วัน ๆ เอาแต่ไล่จับผู้ชาย  เอแคลร์

ไม่ค่อยน่ารักเลย  (ก็ตัวร้ายนิคะ)

แล้วจะมาอัพใหม่พรุ่งนี้นะคะ

เค้าสัญญา ^ ^

เขียนโดย Sweet_Mass : 2008-05-13 14:53:24
วันที่ : 13 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : ยัยแสบซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก6

6

( นามิ

"ถึงตาเราแล้ว"ฉัน พูดกะมี

"ไม่ได้ขึ้นตั้งนานแล้วเนอะ"มี

"ว้าววว ขึ้นแล้ว ๆ นั่นไง นามิคุงกับเซโตะอยู่กระเช้าข้างล่างนั่นน่ะ" ฉัน

"จริงด้วย"มี

"ถามจริงเหอะ มีชอบนามิคุงรึป่าว" ฉัน

"ชอบแบบเพื่อนน่ะ ทำไมหรอ"

"ก็เราเห็นนามิคุงมองมีตลอดเลย เราคิดว่านามิคุงอาจจะชอบมีก็ได้มั้ง"

จริง ๆ นะ นามิคุงน่ะ มองมีตลอดเลย เหมือนเป็นห่วงยังงั้นแหละ แต่เพื่อนก็เป็นห่วงเพื่อนได้นี่นา

"ไม่มั้ง เป็นห่วงแบบเพื่อนมากกว่า" ถึงมีจะพูดแบบนั้นแต่แก้มแดงเลย

says)^^

แต่ฉันก็เหมือนกันแหละ เวลาเขินทีไร แก้มแดงทุกทีเลย เพราะงั้น ก็เลยไม่มีหน้าไปว่าคนอื่นหรอก (แล้วเมื่อกี้อะไรฟะ ....คนเขียน) ใครแต่งล่ะ ชิ

ไม่ต้องไปสนใจยัยคนเขียนหรอก

"แต่จะว่าไป เห็นนามิคุงเคยพูดว่ามีกับนามิคุงเคยเจอกันมาก่อนเนอะ"ฉัน

"จริงด้วย ฉันก็เคยเก็บเอามาคิดเหมือนกันนะ แต่พอคิดเรื่องนั้นทีไรปวดหัวทุกทีเลย" ขนาดนั้นเลยหรอ โห

แต่......ฉันก็เหมือนกับว่าเคยเจอนามิคุงที่ไหนมาก่อนเหมือนกันแฮะ แต่พอคิดแล้ว ไม่ปวดหัวนะ แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกซะที

"ว้าวววว วิวสวยจังเลยดูสิ" มีเปลี่ยนเรื่อง

"โห แสงไฟในเมืองประกายระยิบระยับเลย

"สวยจังเลยเนาะ"

อ๊ะ นั่นมันยัยเอแคลร์ไม่ใช่หรอ ควงมากับหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้ หน้าตาอย่างกับปลาจวด แต่ก็เหมาะกับเธอดีนะ 5555555++ ดูเหมือนมีก็สังเกตเหมือนกัน

"นี่ ลงไปแล้วไปควงนามิคุงกับเซโตะเพื่อ.........มันเถอะ" มีกระซิบที่หูฉัน แล้วฉันก็พยักหน้า

......................................................................... ในที่สุดก็ลงมาซะที

"นามิคุงงงงงงงงต่อไปเราจับคู่กันน้าาาาาา" มีเย้ยมันเต็มที่ 555+ ฉันเอามั่ง

"เซโตะ ต่อไปคู่กับฉันนะ" ฉันพูดพร้อมทำหน้าน่ารัก อาโนเนะ 555+ ยัยเอแคลร์มองมาแล้วทำหน้าแบบ โกรธแค้นสุด ๆ 555555++ สะจายยยยยยยยยยยยยย

แล้วฉันก็มาอยู่บนกระเช้ากับเซโตะ ว้ายยยยย ตื่นเต้นจังเลย (จะตื่นเต้นหาไรฟะ.......คนเขียน) เชอะยุ่งอยู่ได้ เดี๋ยวไม่เป็นนางเอกให้เลยนิ (เดี๋ยวชั้นไปเอายัยเอแคลร์มาเป็นก็ได้) ตามใจ จะเอาคนนิสัยแบบนั้นเป็นนางเอกจริง ๆ เรอะ อยากให้นิยายพังก็เอาเลย (มันก็จริงว่ะ ชิ ) 555+

"วิวสวยนะ" เซโตะพูดพร้อมเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ถอยออกไปเซ่ เดี๋ยวหน้าฉันก็แดงหรอก เดี๋ยวก็รู้หมดพอดีว่าเขินนนนนน

"ใช่" ฉันพูดแล้วถอยหลังมาก้าวนึง ในกระเช้ามันแคบจะตาย

"เดี๋ยวเราจะได้ขึ้นไปจุดสูงสุดแล้ว" แล้วก็เขยิบเข้ามาหาฉันอีกก้าว

"อือ"

"แล้วเธอจะถอยทำไมเนี่ย ฉันแค่จะนั่ง" อ่าวว หน้าแตกเลยเรา (หวังไรอยู่หรอ.......คนเขียน) ช่างฉันเหอะน่าาาา

"ฉันก็จะนั่งเหมือนกันไง" รอดตัวไป

"เธอลองมองลงไปสิ สูงป่ะ" เซโตะคุงพูด

" ไม่เอา ฉันกลัวความสูง" นิดหน่อยน่ะได้ แต่นายคิดว่านี่มันสูง 2 เมตรรึไง บรื๋ออออออออออออ สั่นเลยเรา

"งั้นนั่งดูวิวสิ"

"ก็นั่งอยู่ไง"

"ไม่ใช่ นั่งหันหลังมาทางนี้สิ" เซโตะพูดพร้อมกับจับฉันให้นั่งเก้าอี้อีกฝั่งนึง

"ดีมากกก"

แล้วกระเช้าก็ลอยขึ้นมาจุดสูงสุด ฉันหันไปดูวิวแป็ปนึง แล้วพอหันกลับมา เซโตะก็ยื่นหน้าเข้ามาหา อะไรของนายน่ะ

กระเช้าสั่นเล็กน้อย เลยทำให้.........

เซโตะไม่พูดอะไรเลยกลับยิ้มนิด ๆ อีก คนใจร้ายยย

หลังจากนั้น เราก็กินข้าว แล้วกลับบ้านกัน แต่ฉันมองหน้าเซโตะไม่ค่อยติดนะ

 

 

"นา เป็นอะไรรึปล่าว ดูหน้าแดง ๆ ตั้งแต่กลับมาแล้วนะ" มีทัก

"ปะ..ป่าวนี่ คิดไปเองมั้ง" มีทำหน้าสงสัย แล้วหันกลับไปเล่นเน็ตต่อ ตายแล้ว หน้าฉันยังแดงไม่หายเลยหรอ แล้วอย่างนี้ วันจันทร์ฉันจะไปมองหน้าเซโตะติดมั้ยเนี่ย ยัยคนเขียนใจร้ายยยยยยยยยยย

---------------------------------------------------

ฉันไม่ได้ใจร้ายซะหน่อย    เข้าเรื่องดีกว่า  อัพแล้วนะคะ  2 ตอนใน 1 วัน   

คิดว่าเปิดเทอมแล้วคงไม่ได้มาอัพเร็ว ๆ อีก  เลยอัพไว้เลย 555+

ขอขอบคุนผู้ที่เม้นให้ทุกคนด้วยนะคะ   ส่วนนักอ่านเงา  เม้นติชมเล็กน้อยคงไม่เป็นไรเนาะ 

รบกวนด้วยคะ   ตัวหนังสือเป็นไงบ้างคะ

แล้วนู๋กะจะเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น  ฝาแฝดจอมซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก นะค่ะ เป็นไงบ้างคะ  ดีมั้ย รบกวนตอบด้วยนะคะ

oOo"o////o เรา....กัน ง่ะ จูบแรกของฉัน แง ๆ ๆ แต่เซโตะไม่ถอนปากออก กลับจับผม(ข้างหลัง)ฉันไว้แล้ว กอด! ตอนนี้เหมือนเรากำลังตั้งใจจูบกันง่ะ - ////////// - แต่ทำไมฉันถึงไม่ขัดขืนล่ะ จูบของเซโตะมัน หวาน? เราจูบกันอย่างนั้น จนกระทั่ง กระเช้าเคลื่อนที่ไป
เขียนโดย Sweet_Mass : 2008-05-13 14:18:09
วันที่ : 13 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : ยัยแสบซ่าท้าหัวใจนายขี้เก็ก5

 (มินะ says)^ ^ " นา!" เซโตะพูดอย่างดีใจ'เครื่องจะออกแล้วนะครับ หวือออออออ เฟี้ยววววว"

'

กรุณาล็อกที่ล็อก(เรียกว่าอะไรเรียกไม่ถูกอ่าาา....คนเขียน)ให้แน่นนะครับ'

3

2

1

0

บรื๋อออออออ

โก

!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

"..........................................................................................................."

หูฉันอื้อไปหมดแล้วเสียวก็เสียวมองก็ไม่กล้ามอง เลยได้แต่จับแขน 2 ข้าง ข้างตัวฉันแน่น ฝั่งนึงเป็นนามิคุง อีกฝั่งเป็นนา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

นาก็จับแขนฉันเหมือนกัน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ฮือออ อยากลง ..... ในที่สุดก็เสร็จ แทบตายแน่ะ ฮืออออออ ฉันไม่มีวันเล่นอีกแล้ววววววววววว

ถึงฉันจะลงแล้ว แต่ฉันยังเกาะแขนนามิคุงไม่ปล่อยเลย นามิคุงก็หน้าแดงนะ แต่ฉันไม่สนหรอก ยังเสียวไม่หายเลย

"อ๊ะ จะ 6 โมง แล้วปรายการสุดท้าย คื อ ...แต๊น แตน แต๊นนนนนน " วุ้ยลีลาอยู่ได้นานิ

"ชิงช้าสวรรค์จ้าาาาาาาา" กว่าจะพูดออกมาได้ แต่ฉันก็อยากเล่นนะ

เล่นกันเล่นกัน " ฉัน

งั้นเล่น 2 รอบ รอบแรกฉันไปกับนา รอบ 2 ฉันไปกับนามิคุงนะ นา " ฉัน

อืม"

 ------------------------------------------------------------------------

ช่วยเม้นหน่อยนะคะ   ถ้า

หนุก----โหวต +เม้น

ไม่หนุก----เม้นติ ว่าดุด่า    ได้หมดค่ะ   นู๋รับด้ายยยน้าาาา

 

"ไม่เอา ฉันจะนั่งรถฟักทอง" ฉันบอกนามิคุง ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้เรากำลังเล่นม้าหมุนอยู่ เพราะเพิ่งกินข้าวเสร็จนี่นาขืนเล่นรถไฟเหาะตีลังกา ก็มีแต่อ้วกกับอ้วกแหละ

" ฉันนั่งด้วย

"งั้นฉันนั่งม้านะ" นามิคุง โหกะจะเปนเจ้าชายขี่ม้าขาวหรอไง แบบในเรื่องสโนไวท์ไง

"นั่งไปดิ" ฉัน

"ฉันไม่เล่นนะ"เซโตะ อ่าววไม่เล่นได้ไง ช่างเหอะ

" ไม่เล่นก็ตามใจ แต่ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของนายนะ" ฉันพูดพร้อมหันไปมองพวกแฟนคลับที่พร้อมจะฉุดเซโตะไปทุกเมื่อ (เว่อร์)

" เล่นก็ได้" ดีมากกกกก

แต่ฉันก็อายเค้าเหมือนกันนะ อยู่ตั้ง ม.ต้นแล้ว ยังเล่นแบบเด็กอนุบาล

" โหกว่าจะเล่นเสร็จหมุนตั้ง 3 รอบ" เซโตะบ่น

"อย่าบ่นนักเลยน่าา" นาบอก

"ใช่ ๆ ก็สนุกไปอีกแบบนะ"

"งั้นต่อไปเราไปเล่น....." ฉัน

"รถไฟเหาะ

"ปลาหมึกเหอะ" เสียใจด้วยย่ะ

"ดี ๆ ๆ " นา แต่เพื่อน ๆ รู้จักมั้ยคะ มันเป็นรูปร่างเหมือนปลาหมึกนั่นแหละ แต่จะคล้าย ๆ เครื่องบินบังคับของเด็ก แล้วจะเอียงไปเอียงมา สูง ๆ ต่ำ ๆ บางทีจะเอียงไปทางไหรนทางนึงเลยอ่ะ น่าจะรู้จักนะ -*-

คือมันมีให้นั่งเป็นคู่ ๆ ฉันนั่งกับนามิคุง นานั่งกับเซโตะ (ที่นั่งชายหญิงเพราะว่า ถ้าแฟนมาด้วยกัน เขาจะลดให้ค่ะ สวมรอย 555+ )

"กรี๊ดดด" ฉันกรี๊ดเบา ๆ กรี๊ดดังก็อายเค้าสิคะ

 

"ว้ายยยย" นาร้องเสียงหลงพร้อมกับฉัน ก็อยู่ดี ๆ มันก็เอียงข้างน่ะสิ ว้ายยยยย

ในเมื่อเครื่องมันเอียงข้าง ฉันจึงเอียงตัวไปทับนามิคุง

"ขอโทษนะ"

"ไม่เป็นไร"

ตึก ๆ ๆ ๆ ฉันได้ยินเสียงหัวใจเค้าเต้นแรงมากก หน้าก็แดง เป็นไรไปนะ ตื่นเต้นหรอ

"...................................." และแล้ว ในที่สุดเครื่องก็หยุด ซะที

"เฮ้อหวาดเสียวไปหมดเลยเนาะ" ฉัน

"ใช่ ๆ "

เซโตะทำปากขมุบขมิบประมาณว่า ใครเสนอวะเนี่ย เชอะ แต่นายก็เล่นแหละ

"ต่อไปเราไปเล่นรถไฟเหาะเหอะ" เซโตะ

"ก็ด้ะ" นามิคุง

"อืม" ฉัน

ส่วนนาไม่ตอบเพราะวิ่งไปซื้อตั๋วแล้ว

" 4 คนครับ "

5

เขียนโดย Sweet_Mass : 2008-05-13 09:43:08

/2