บทนำ

“โอ๊ยยยยย!!”

ทำไมฉันต้องย้ายโรงเรียนด้วย ด้วยเหตุผลแค่ว่าโรงเรียนเก่าฉันอันธพาลและก็พวกเด็กแก่แรดมันเยอะแค่นี้ทำไมแม่ถึงกับต้องให้ฉันย้ายโรงเรียนด้วยไม่เข้าใจแม่เลยจริงจริ๊ง

จ๋อม!!  

ฉันหยิบก้อนหินที่แปดปาลงไปในน้ำ และนึกโกรธแม่ว่าทำไมต้องย้ายโรงเรียนด้วย

“พุดดิ้งมาทำไรอยู่ที่นี้จ๊ะ”

“อ้าวว!! พี่บอล O///O!?”

กรี๊ดดด!! ~ ไม่อยากเชื่อว่า พี่บอล (รุ่นพี่ที่โรงเรียนและก้อ เป็น1 ใน 5 prince ของโรงเรียนด้วย) ถ้าเป็น รุ่นพี่คนอื่นก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่นี้พี่บอลฉันแอบปลื้มพี่แกมานานและ ทั้งเรียนเก่ง เล่นกีฬาก็เก่งแถมหน้าตายังดีขั้นเทพ~ เรารู้จักกันเพราะฉันก็เคยเป็น Princess ของสาย ม.3 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญน่ะ >_<

“พุดดิ้งเป็นไรหรือเปล่า? เห็นนั้งบ่นอยู่คนเดียว” พี่บอลถามด้วยน้ำเสียงอย่างอ่อนโยน

      “ก็แม่พุดดิ้งสิค่ะให้พุดดิ้งย้ายโรงเรียนเพราะแค่ว่าโรงเรียนมีอันธพาลและก็พวกเด็กแก่แรดมันเยอะจัด” ตอบด้วยน้ำเสียงโมโหปนเขินๆ - []<

“อ้าวว..ถ้างั้นเรา2คนก้อคงไม่ค่อยได้เจอกันแล้วนะสิ”

“ค่ะ..ก็คงต้องเป็นอย่างงั้น”  

“ถ้างั้นพี่ไปก่อนนะมีธุระอะจ๊ะ”

“ค่ะ..”

“พี่หวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะ”

ฉันก้อขอให้มันเป็นอย่างงั้นนะ ไอ้ที่จริงก็ไม่ได้โกรธแม่เรื่องย้ายโรงเรียนทั้งหมกหรอก มันก็แค่ส่วนหนึ่งอะ แต่ที่สำคัญก็คือต่อไปนี้จะไม่ค่อยได้เจอพี่บอลอีกแล้วอ่า TToTT และเพิ่มความห่างเหินโดยการให้ฉันย้ายบ้านด้วยอะเซ่

In New School

ณ บ้านใหม่

      “อะไรนะ ป้าหน้าเหี่ยวบอกว่าข้างๆบ้านเราเป็นบ้านผีสิง งั้นเหรอ!!!” ฉันถามพี่ชายเสียงแหลม ก้อไม่ให้ถามเสียงแหลมได้ไงละ วันดีคืนดีนอนๆมีอะไรโผล่ขึ้นมาฉันไม่ซวยแย่เลยหรอ ก็ฉันกลัวผีสุดดด!!โลกล้านภาลัยเลยนี่หน่า–O-

      ทำไม่พ่อกะแม่ต้องย้ายฉันกะพี่มาอยู่ใกล้บ้านผีสิงอะไรนี่ด้วยเนี่ย TToTT

      “โด่~ไอ้น้องเอ่ยก็ต้องทัมใจอย่างเดียวแต่พี่ว่าถ้าผีมันเห็นหน้าแกมันต้องไม่กล้ามาหลอกแกอีกแน่ๆ”

      “จะให้กำลังใจกันหน่อยก็ไม่ได้” เชอะ~ไม่พูดก็ไม่มีใครว่านะ ไม่ให้กำลังใจแถมยังซ้ำเติมอีก พี่นะพี่ถ้ามีอะไรอยู่ใกล้ๆมือแม่จะยัดปากให้

      “แกจะให้พี่ทำไง ก็แกเป็นคนเลือกห้องนั้นเองนะโว๊ย!! ช่วยไม่ได้”

      “ถ้างั้นเรามาแลกห้องกันนะพี่” ฉันอ้อนวอนอย่างสุดชีวิต ก็ห้องที่ฉันเลือกมันดันติดกับบ้านร้างนั้นอ่ะเซ่ ถ้ามันเป็นอย่างที่ชั้นคิดขึ้นมา อึ๋ยย!! ไม่อยากจะคิด

      “โนเวย์!! ช่วยไม่ได้ พี่ให้แกเลือกเองนะ แล้วแกก็เลือกที่จะนอนห้องนั้น เพราะงั้นอย่ามาโวย เข้าใจ๋~”

      “แว๊กกกกกกกก!!!! โหดร้ายที่สุด>[]<” และผลสุดท้ายฉันก็ต้องมานอนห้องนี้จริงๆด้วย ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย!!!! TToTT

      “ ปังๆๆๆ พุดดิ้ง ตื่นยัง ? ไปโรงเรียนสายพี่ช่วยแกไม่ได้นะ”

      วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของฉัน ฉันรีบตื่นแต่เช้า(ก็คนมันบ้าเห่อนี่น่า>_<)เพื่อมาแต่งตัวและฉันก้อหมุนไปหมุนมาอยู่น่ากระจก ที่จริงชุดนักเรียนหญิงที่โรงเรียน เซนต์นิโกลาส(E.P) ก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ยรู้งั้ย้ายมาต้องนานและ อิอิ~ ฉันไม่คิดที่จะรัดผมไปโรงเรียน เพราะมันเหมือนไม่ใช่ตัวฉัน ในเมื่อทุกอย่างพร้อมหน้าตาพร้อม(หลงตัวเองเป็นบ้า เหอะๆ ;P) ถ้างั้นก็ไปลุยกัน

      “เสร็จแล้วคร๊า จะลงไปเดี๋ยวนี้แล้ว !!!” ^^

ณ โรงเรียนเซนต์นิโกลาส

      แล้วฉันกับพี่ก็เดินไปโรงเรียน เมื่อถึงโรงเรียนทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่ฉัน ก็ไม่รู้ว่าว่าทำไมเหมือนกันและก็ได้ยินเสียงคนพูดไปต่างๆนานา   

      “พี่พายเดินมากับใครน่า น่ารักจัง”

      “นั้นสิ น่ารักมากๆเลยด้วย”

      “หรือว่าจะเป็นแฟนพี่พาย ดูสิเดินโอบไหล่กันมาเชียว”

      แล้วก็ยังมีอีกหลายๆประโยคที่ฉันได้ยินจากปากของคนรอบๆกายฉันยันถึงหน้าห้องเรียน

      “อ่ะนี่ ห้องเรียนของแก พี่ไปละนะ”

      “จะรีบไปไหนอ่ะ อยู่ด้วยกันก่อนไม่ได้หรอ”

      “นี่แกอยุ่ ม.4 แล้วนะ จะให้พี่อยู่ด้วยทำไม”

      “-[]-”

      “โชคดีนะไอ้น้องสาว~”

      ในห้องเรียนมีนักเรียนน้องอยู่ประมาณ 11~ คน [แล้วทุกสายตาก็ต่างจับจ้องมาที่ฉัน]

      “สวัสดี!! เธอเป็นนักเรียนใหม่หรอ ฉันชื่อ ยีนส์นะ เธอชื่อไรอะ”

      “...”

      “เป็นใบ้หรอ ถามแล้วไม่ยอมตอบเนี่ย” 

      อ้าวววว ยัยนี้เกินไปละ ฉันก็ได้แค่พูดในใจ แค้นๆ~ 

      “ชื่อ พุดดิ้งอ่ะ” 

      “แล้วตะกี้เทอเดินมากะใครอะ” 

      มันหนักส่วนไหนของเธอมิทราบย่ะ !!! ฉันจะเดินไปไหนกะคัยเนี่ย ห๊า เชอะๆๆๆ~

      “ทำไมอะ”

      “ก็คนตะกี้หน้าเหมือนพี่พาย prince 1 ใน 5 ของโรงเรียนเลยนี่~”

      ห๊า!!!! พี่ฉันเนี่ยนะไม่อยากเชื่อเลย เป็น 1 ใน 5 prince ด้วย อิอิ~ ไม่เบานะพี่ฉันเหอะๆ เหมือนน้องสาวไม่มีผิด (หลงตัวเองซะมัดเลย)

      “ระ..เหรอ ฉันไม่ยักจะรู้นะเนี่ย”

      “จิงอะ!!! ที่เธอไม่รู้เนี่ย”

      “อืม...ไม่รู้จิงๆ”

      เมื่อฉันก็เดินเข้าไปในห้องเรียน สายตาของเพื่อนในห้องก็ยังไม่เลิกจ้องฉัน 0/////0 (อายนะโว๊ยย~) แล้วฉันก๊จัดการเตียมวางกระเป๋าที่โต๊ะหลังห้องริมหน้าต่าง

      “หยุดๆๆๆ เธอจะนั้งที่ตรงนั้นไม่ได้นะ” 

      เสียงเพื่อนคนหนึ่งในห้องตะโกนลั่นขึ้นมา นั้นไม่ใช่ใครก็คือยัยยีนส์นั่นเอง

      “ทำไมอ่ะ”

      “ก็ตรงนั้นมันมีคนจองแล้วไง”

      ฉันก็ก้มมองรอบๆโต๊ะ เพื่อจะหาป้ายจองที่เขียนติดไว้ 0.0

      “ไหนๆอะป้ายจอง”

      “เอาน่า...เธอไปนั้งที่อื่นดีกว่า”

      “คัยอ่ะ...คัยจะมานั้นที่ฉัน”

      ในไม่ช้าฉันก็ได้ยินเสียงผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมเสียงดุๆ เห้อๆ~ ไม่เหมาะกะหน้าตาเลยสักนิดหน้าตาเค้าอ่ะหล่อขั้นเทพๆๆ~ เลยอ่ะ

      “ฉันเอง ทำไมอะ”

      “เธอรู้ไหนว่าที่นั้น เป็นที่นั้นของฉันอะ”

      “คัยจะไปรู้ละไม่เห็นติดป้ายจองไว้สันหน่อย”

      พอฉันพูดเสร็จฉันก็เดินไปรอบๆโต๊ะ พร้อมกับก้มดูโต๊ะเรื่อยๆ เพื่อมองหาป้ายจองที่นั้งไว้และฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะเลย

      “นี่!!เธอดูอะไรอะ~ -O-”

      “ไหนอ่ะ ป้ายจอง”

      ฉันยักไหล่พร้อมพูดแบบกวนๆ

      “นี่เธอ!!”

      “OK ฉันย้ายเอง”

      ผลสุดท้ายฉันก็ต้องย้ายที่นั้งอยู่ดี ฉันนี้!! ไม่น่าไปก่อกวนกับนายนั้นเลย ปวดหัวๆๆๆ แล้วฉันก็เลยย้ายที่ใหม่หน้าห้องติดริมน่าต่าง ฉันคิดว่าที่ตรงนี้คงไม่มีคัยมาจองแล้วนะ TToTT เมื่อฉันนั้งปุ๊บ ก็มีเพื่อนใหม่เดินมาที่โต๊ะฉันพร้อมกับยัยยีนส์

      “หวัดดีจร้า...ฉันชื่อส้มนะ”

      “อ่ะจ๊ะ ชื่อพุดดิ้งนะ”

      "Nice To Meet You น้า”

“อ่ะจะ..Nice To Meet You เช่นกันนะค่ะ”

      พอถึงคาบเรียนฉันแทบจะนั้งเรียนไม่เป็นสุขก็เพราะนายนั้งอะดิปากระดาษใส่ฉันตลอดฉันไปทำอะไรให้เธอเนี่ยห๊า~  แค่ฉันไปกวนเธอนิดหน่อยเองแบร่ๆๆ กวนซะมัดเลยนายนี่ :p

อ่านแล้วเม้นด้วยนะค่ะ

.................

อิอิ

จะได้เอาไปปรับปรุง

ถ้าเขียนไม่ดีอ่ะค่ะ

ว่างๆจะมาเขียนนะ