"พอคนมันเริ่มมีความรัก มันก็ลำบากใจอย่างนี้แหละ" เป็นคติประจำใจของมิว หนุ่มน้อยบ้านนอกซึ่งถูกพลันตัวมาเป็นนักร้องชื่อดัง

    "คนอย่างฉันนะ เจอความรักที่เจ็บปวดมามากแล้ว บ้างรักเพราะเงิน บ้างรักเพราะหวังดัง" มิวพูดอย่างหมดหวัง กับเพื่อนคนสนิท นายตี๋ "ฉันไม่เข้าใจ ทำไมโลกนี้ไม่มีใครรักฉันจริงเลยว่ะ เงินมันมีอะไรดี รักมันมากจัง รักฉันบ้างซิ ฉันมีดีมากกว่าเงินนะ" มิวพูดคำนี้แทบทุกวัน"แกจะพูดอย่างนี้ทุกวันเลยหรอ เราเบื่อว่ะ พูดจัง ไอ้คำว่า ฉันมีดีกว่าเงินนะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาไม่มีวันไหนที่ไม่ได้ยินประโยคนี้เลยนะ"ตี๋พูดแบบรำคาญนิดๆ "อะไรว่ะเพื่อนก็ยังไม่เห็นใจโลกนี้มันทำด้วยอะไรว่ะ..." เขาตะโกนสุดเสียง "เงินไง" มีเสียงประหลาดตอบมาจากที่ไหนไม่มีใครรู้ และเสียงนั้นเหมือนจะรู้ว่า มิวต้องการคำตอบ "นั้นเสียงใคร ออกมานะ อย่าหลบๆซ้อนๆซิ" มิวพูดท้าทาย

     ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวหน้าตาน่ารักเดินออกมา หญิงสาวคนนี้หน้าตาท่าทางตรงเสป๊กนายมิวมากที่สุด "คนนี้แหละ จะรักฉันจริง" นายมิวพูดอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง "เห้ย แกพูดว่าอะไรว่ะ แกยังไม่รู้จักเธอเลย" ตี๋แทรกทันที กลัวเพื่อนจะหลงสาวจนช้ำอีก "ฉันว่าฉันรักเขาจริงๆนะ" มิวกระซิบกับตี๋ เพื่อไม่ให้หญิงสาวคนนั้นได้ยิน "กระซิบอะไรกัน พ่อซุบเปอร์สตาร์" สาวสวยพูดอย่างตรงไปตรงมาเปล่านี้ ฉันไม่ได้ทำอะไร เอออออ ว่าแต่คุณนะชื่ออะไรหรอ บอกผมได้ป่ะ" มิวเริ่มมีใจให้หญิงสาวคนนั้นอย่างเต็มเปา "ทำไมฉันต้องบอก" หญิงสาวตอบอย่างไม่พอใจ "ก็ผม...อยากรู้นะครับบอกหน่อยนะ" มิวตอบอย่างอ้อนวอน "ฉันชื่อฝน ทำไมมีอะไรรึป่าว"ฝนตอบ "ฝน ชื่อน่ารักจริงๆ"มิวนึกในใจ "เธอชื่ออะไรหรอ คนนั้นนะ" ฝนถามตี๋อย่างสงสัย "เราหรอ อ๋อ เราอ่ะชื่อตี๋นะ รู้ป่ะว่าพ่อซุบเปอร์สตาร์ของเธอนะ มัยชอบเธอนะ" ตี๋บอกอย่างไม่กลัวว่ามิวจะโกรธ "เห้ย..."มิวตะโกน "จริงหรอ คนอย่างฉันนี้นะ ที่เธอจะชอบ อิอิ" ฝนพูดอย่างแปลกใจเล็กน้อย "แต่...ช่างมันเถอะ คือฝนไปกินข้าวกับฉันนะ ขอร้อง"มิวอยากมีคนอย่างฝนกินข้าวด้วยกัน"จะดีหรอ เธอเป็นดาราดัง เดียวก็เป็นข่าวจนได้ ฉันมันแค่เด็กธรรมดา" ฝนตอบประชดตัวเอง "ไม่หรอกเราไปกินที่บ้านของฉันก็ได้ ฉันจะดูแลฝนเอง จะไม่ให้ฝนเป็นข่าวเสื่อมเสียหรอก เชื่อใจเรา" มิวพูดแสดงความรักมากขึ้น "ป่าวนะ ฉันไม่ได้กลัวเสื่อมเสีย แต่พูดไป...เพราะเราเพิ่งรู้จักกันมันเร็วไปสำหรับฉัน"ฝนตอบเหมือนกับรู้เป็นนัยๆ ว่า  มิวรักเธอมาก "แต่ฉันรู้สึกว่าฉัน..เออ ไปกันเถอะเพิ่งรู้จัก เดียวก็สนิทกันเองแหละ"มิวตอบ ฝนเริ่มพูดต่อ "ดาราคิดอย่างนี้ทุกคนม่ะ ถามหน่อยคบๆเดียวก็สนิทกันเอง ถ้าเข้ากันไม่ได้ก็เลิกกัน หรอ?" เริ่มฉุนกับความคิดง่ายๆ ของพวกคนดัง "ไม่นะ เราอยากกินข้าวกับฝนไปกินเถอะนะ แค่อยากกินข่าวไม่มีอะไรเกินเลย คือว่า ไม่ใช่ง่ายๆนะที่ฉันจะว่างกินข้าวกับคนอื่น"มิวเริ่มพูดอย่างคนดังคนอื่น "นี่ถ้าไม่ว่างก็ไม่ต้องกิน"ฝนโมโหกับความเย่อหยิ่งของพวกดารา คนดัง "ไม่นะ ฉันว่าง ฉันว่างไปกินข้าวเถอะขอร้อง"มิวตอบ "เออไปกินกับมันเถอะมันขี้เกียจอ้อนแล้วนะ ฉันก็ขี้เกียจดูกว่าลงเอยกันได้" ตี๋รำคาญ "ก็ได้เพราะฉันเห็นใจตี๋ ฉันจะไปกินกับธอนะมิวแต่ เราเพิ่งรู้จักกันนะ อย่าทำให้ฉันเป็นข่าวเด็ดขาด"ฝนพูดพลางนึกในใจว่า "เราก็ชอบมิวนะเป็นคนดังน่ารัก แต่เราก็เพิ่งรู้จักกันเอง คบกันไปเรื่อยๆนะ" แล้วยิ้มอย่างร่าเริงกับมิว