เช้าวันที่อากาศแจ่มใส กับเธอคนนี้ที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกลับความสดชื่น
คงเป็นเพราะการได้พักผ่อนอย่างเพียงพอของเธอ
จึงทำให้เธอพร้อมที่จะเผชิญเรื่องราวมากมายในแต่ละวัน
ย้อนกลับไปเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน เธอยังคงนั่งจมอยู่กับน้ำตาของตัวเอง
เหตุเพราะว่า เธอขอแยกทางจากแฟนของเธอ เนื่องจาก เค้าไปมีคนอื่น
เธอไม่ได้ใจกว้างพบที่จะยอมให้ใครเบียดมาแย่งพื้นที่ภายในหัวใจของแฟนตัวเองได้
เธอจึงขอเป็นฝ่ายถอยหลังออกมาและเดินจากไปในที่สุด
เธอเก็บความทุกข์และความเศร้าไว้ในใจของตนตามลำพัง
แทบไม่มีใครได้เห็นรอยน้ำตาของเธอเลย
ความทุกข์ ความผิดหวังขอเธอในวันนั้น ถือเป็นบทเรียนราคาแพงสำหรับเธอ
แต่ชีวิตคนเรายังคงต้องเดินต่อไป หนทางของชีวิตมันยังคงอยู่อีกไกล
เธอใช้เวลาไม่นานนักอยู่กับความเศร้าและความเดียวดาย
จนมาถึงเมื่อ 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา
เธอได้พบกับ ผู้ชายคนนึ่ง ซึ่งได้เจอกันที่ป้ายรถเมล์
เค้าคนนั้นเป็นคนธรรมดาทั่วๆไปที่ดูเซ่อซ่าและซุ่มซ่าม
แต่ก็แฝงไปด้วยความอ่อนโยน เหมือนเธอจะรับรู้ได้ด้วยว่าเค้าแอบมองเธออยู่
แต่เธอก็ยังคงนิ่งๆไว้ คอยดูท่าทีต่อไป
การได้พบกันในวันนั้น เหมือนเป็นการเริ่มเดินทางอีกครั้งของเธอ
ความรักบทใหม่ของเธอ กำลังจะเริ่มขึ้น รอก็แต่เพียงว่า
เค้าคนนั้น พร้อมที่จะเดินร่วมทางไปกับเธอด้วยหรือเปล่าก็เท่านั้นเอง๐
/1
