เรื่องที่แต่งที่เขียนทุกเรื่องก็ต้องมีวันจบเป็นธรรมดา

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น  เรื่องยาว  มันก็ต้องถึงตอนจบของมัน

ความรัก  ต่อให้รักกันแค่ไหน  พอถึงเวลาเลิกกันก็ต้องจบ

หนังที่ว่าสนุกแค่ไหน มันก็ต้องมีวันจบ

หนังสือต่อให้เขียนดีแค่ไหน สักวันก็ต้องจบ

แต่ชีวิต มันยังคงต้องเดินต่อไป มันจะจบก็ต่อเมื่อ

เรา   หมดลมหายใจ

นี่แหล่ะคือตอนจบของมัน

ผมกำหนดตอนจบในบทของผมไม่ได้

ผมไม่รู้จะให้มันจบแบบสวยหรูดี หรือ จบแบบเศร้าๆดี

รู้แต่ตอนนี้  ความมีมาตรฐาน  มันไม่มี

เขียนไปก็เท่านั้นไม่มีคนสนใจ   กำลังใจคือคนอ่าน

สิ่งที่ทำให้หมดกำลังใจ คือ  ความไม่มีมาตรฐาน

ถ้าคิดจะให้เรื่องสั้นในเย็นตา4 เป็นที่ยอมรับ คงเป็นไปได้ยาก

ถ้าตราบในยังไม่มีคนที่รู้คุณค่าในการอ่าน  รู้จักแต่การปั้ม

เขียนไปก็เท่านั้นไม่มีใครสนใจ แล้วจะมี นักเขียนไว้ทำไม

ปล. ขอปิดสตอรี่ ของ ๑หนูมาลี๑  ไว้  ณ ที่นี้ด้วย

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ฝนตกลงมา

ผมได้แต่เงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้าและก็ทอดถอนใจ

"เฮ้ออ...จะตกไปถึงเมื่อไรนะ"  แต่ก็ได้แค่รำพึงรำพันกับตัวเองเท่านั้น

จะให้ทำไงได้ เราเกิดมาอยู่ใต้ฟ้านิ  ก็ต้องยอมรับ ในกฎของธรรมชาติ

ตั้งแต่วันที่  เธอ... เลิกกับผมไป  ในตอนนั้นฝนตกหนักมาก

เธอบอกเลิกกับผม  กลางสายฝน  ตัวของเราเปียกปอนด้วยกันทั้งคู่

เราทั้งสองคนแทบไม่ได้เห็น น้ำตาของกันและกันเลย

เพราะว่าฝนตกผ่านใบหน้า มาแทนที่น้ำตาของเราทั้งสองคน

ผมได้แต่ยืนนิ่ง  ตลอดเวลาไม่เคยนึกฝันว่าจะได้ยินคำนี้ออกจากปากของเธอ

"เราเลิกกันเถอะ"  คำพูดเพียงประโยคสั้นๆ มันทำให้ผมคิดอะไรไม่ออก

แล้วเธอก็เดินจากผมไป ปล่อยให้ผมยืนนิ่งกลางสายฝนที่ร่วงหล่นลงมา

"อีกแล้ว...เอาอีกแล้ว ทำไมหน่อเวลาฝนตกแล้วผมชอบคิดถึงเรื่องนี้ทุกที"

อาจเป็นเพราะว่า นั้นคือเรื่องสะเทือนใจที่น่าอดสู่ที่สุดใน เรื่องความรักของผมนั้นเอง

และมันยังเกี่ยวโยงในตอนที่ฝนตกอีกด้วย  ผมจึงไม่ค่อยชอบนักเวลาที่ฝนตกลงมา

ผมจึงเร่งเดินฝ่าฝนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพราะไม่อยากทำให้ใจของผมเองนั้นต้องเปียกอีกแล้ว

"ฝนตก ตัวเปียก เช็ดสักพักก็แห้งได้  แต่ใจที่มันเปียก นี่ต้องใช้อะไรเช็ดมันถึงจะแห้ง"

แนวความคิดนี้ผมคงต้องนั่งคบคิดไปตลอดจนหมดหน้าฝนเลยแน่ๆ

ว่าผมต้องใช้อะไรเช็ดหัวใจที่มันเปียกปอนของผมให้แห้งอีกครั้งได้หลังฝนตกลงมา

ไม่แน่นะ พอหมดหน้าฝน ผมก็คงไม่คิดถึงเรื่องนี้แล้วหล่ะ

อาจจะไปคิดถึงตอนหน้าหนาว ว่า  "ผมจะหาใครให้ความอบอุ่นแก่ผมดีในตอนหน้าหนาว"

ถ้าหาไม่ได้ หน้าร้อนค่อยว่ากันอีกที ^^

ปล.เรื่องนี้ไม่ใช่ชีวิตจริงนะ

เรื่องจริงๆของผมนั้น ตอนฝนตก ผมก็หลับสบายเลยแหล่ะ

อาจจะเหงานิดๆ แต่พอฝนหยุดตกมันก็หายไปเอง

แต่ที่แน่ๆ ถ้าเปียกฝน ก็ต้อง รีบสระผม เช็ดให้แห้ง

เดี๋ยวจะไม่สบายนะครับ ^^