วันที่ : 25 ธันวาคม 2550
ชื่อตอน (chapter) : Love lose แพ้หัวใจรักยัยเพชฌฆาต ตอนที่ 2

                             2

               การปะทะกันครั้งแรก

" นี่ยัยบอดเธอเดินประสาอะไร ไม่เห็นคน

หรือไง "  นะ นะ นายนี่ว่าฉันว่ายัยบอด ฮึ่ม

นายเป็นใครถึงกล้ามาว่าฉัน

" เห็น ฉันไม่ได้ตาบอด แล้วนายมีสิทธิ์อะไร

ไม่ทราบถึงมาว่าฉัน หา " ฉันตะโกนตอบกลับ

นายนี่ไป เชอะ ฉันไม่กลัวนายหรอกไอ้ผีชีวะ

" แล้วเธอล่ะเป็นใคร ถึงได้มาตะคอกฉัน "

โฮะ โฮะ ฉันก็เป็นเพชฌฆาตที่จะมาฆ่านาย

ไงล่ะไอ้ขี้เหร่

" ฮึ หน้าตาก็ห่วยแล้วยัง ปากสุขนัขไม่รับ

ประทานอีก แย่ จริง จริง ผู้ชายสมัยนี้ "

ฉันทำท่ากอดอกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดัตจริต

ชวนกวนอวัยวะเบื้องร่างมาก ฉันจะโดนหมอนี่

หักคอไหมเนี่ย T_T ( ไหนบอกว่าไม่กลัวไง

ล่ะ )

" นี่ เธอ อย่าต่อปากต่อคำกับฉันนะ หน้าอย่าง

เธอ นิสัยแย่ๆ อย่างเธอ ฉันว่าในอนาคต

เธอได้ไปยืนอยู่บนคานทอง เพราะไม่มี

ใครเขาเอาเธอแน่ๆ ยัยบอด " กรี้ดดดดดดด

ไอ้ผีชีวะ อย่ามาทำนายอะไรซี้ซั้วแบบนี้นะ

ฉันไม่ยอมมมมมมมมม

" เชอะ หน้าอย่างฉันมีผู้ชายรุมจีบเป็นสิบ

( โม้ ทั้งน้านนนน___ผู้เขียน ) รุมตอมฉัน

กัน จนไม่รู้จะเลือกใครเลยแหละ ( เพราะเขา

เห็นแกเป็นขี้ไงเขาเลยรุมตอมแ

____ผู้เขียน )

( จะขอบคุณมากเลยนะไอ้ผู้เขียน ถ้าแกหยุด

ปากพูด___ฟาง ) " ชิ ไอ้ผีชีวะนี้กวนโอ๊ย

ชะมัดดูมันสิค่ะ ดูมันทำ ไอ้ผีนี่เอามือซ้อนกัน

ที่หน้าอกแล้วส่งสายตาหวานช่ำอย่างกับน้ำ

แข็งใสมาที่ฉัน นายไม่ต้องทำอย่างงี้ก็ได้ ฉัน

รู้ว่านายไม่เชื่อ เชอะ 

" แหวะ อยากจะอ้วกสักร้อยรอบแต่ฉัน

เสียดายข้าวต้มที่พึ่งกินมาเมื่อเช้าน่ะเพราะ

ต้องอ้วกให้กับคำโกหกของเธอ "  

น้อย ไอ้ผีชีวะหน้าตาก็ลาวยังจะมาปากดีอีก

" อ้วกเลยสิฉันจะได้ช่วยนายเอาจอบ

มาขุดกระเพาะนายให้มันอ้วกได้ง่ายขึ้นยังไง

ล่ะ " ฮึ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับไอ้ฟาง

ไอ้ผีชีวะนายรู้จักฉันน้อยไปเสียแล้ว ฉันน่ะ

หญิงเหล็กแห่งป่าดงดิบนะเว้ย ( ใครตั้งให้แก

_____ ผู้เขียน )

" เธอ... "

" ทำไม " ตอนนี้ฉันกับไอ้ผีชีวะนั่นกำลัง

จะก่อโศกนาฏตกรรมขึ้น ทำไงได้

ไอ้ผีนี่มันหาเรื่องฉันก่อนเอง

" อัค มาอยู่นี้เอง ส้มโอตามหาตั้งนาน

แล้วนี่อัคคุยกับใครหน้าตาหน้าตาเห่ยจัง "

อ้าว เฮ้ย ยัยส้มโอเน่า พูดอย่างนี้ได้ไง

ฉันออกจะสวย ( ไม่ค่อยถ่อมตัวเลยนะ

_______ผู้เขียน )

" ไม่มีอะไรหรอกส้มแค่ซวยโดนยัยบ้านี่กัดเอา

เท่านั้นน่ะ " นายนั่นหันมาหัวเราะฉัน โธ่เว้ย

ให้ถึงตาฉันก่อนเถอะ

" อัคเจ็บตรงไหนหรือป่าว "

" ไม่หรอก ไปกันเถอะ " ก่อนที่นายนั่นจะไป

ยังอุตสาห์หันมาส่งสายตาประมาณว่า คราว

หน้าเธอตายแน่ ฉันเลยส่งสายตากับไปว่า ไม่

มีทางหลังจากที่ผจญกับความซวยแล้วฉันจึง

รีบไปที่โรงอาหารตามนัดที่ยัยแพมนัดฉันไว้

ที่โรงอาหาร

" ไอ้ฟาง ทำไมแกมาช้าจัง ฉันนัดแก 6 โมง

เช้านะ ไม่ได้นัดแก 7 โมงเช้านะเว้ย " น่าน

ตรงตามที่คิดโดนยัยขี้วีนด่าให้ ยัยนี่ตรงต่อ

เวลาจะตาย

" โทษที เผอิญ ฉันซวยเจอนายอัคนี น่ะ

ก็เลยต่อปากต่อคำกันนิดหน่อย "

พอฉันพูดชื่อนายอัคนีขึ้นมายัยเพื่อนรักของ

ฉันถึงกับทำช้อนกินข้าวตกทันที แหมแก

สงสารฉันใช่ไหมล่า

" กรี้ดดดด นี่เธอเจออัคนี หนุ่มฮอตประจำร.ร

เราด้วยเหรอ วู้ วู้ แกเนี่ยโชคดีเป็นบ้าเลย "

ผิดคาดแหะ ยัยนี่อาการออกเลย

" ซวยล่ะสิไม่ว่า นายนั่นปากปีจอชะมัด

เออนี่ แล้วนายนั่นไปเป็นหนุ่มฮอต

ของร.รเราตั้งแต่เมื่อไร " พอพูดเรื่องไอ้ผีชีวะ

นี่ยัยแพมแกกระดิกหู ฟังอย่างตั้งใจเลยนะ

" แกนี่ไปอยู่ส่วนไหนของโลกมายะ นายอัค

น่ะเขาหล่อแรงแซงเลี้ยวไอ้เป้ หนุ่มหล่อ ตั้ง

นานแล้ว " อ๋อที่แท้นายนั่นมันฮอตแซงไอ้พี่

เป้หนุ่มหล่อไปแล้วนี่เอง

" ฉันว่านายอัคอะไรนั่นไม่เห็นจะหล่อตรงไหน

เลย ใครชมว่าหล่อนะแสดงว่าคนนั้น ตาไม่มี

แววแน่ๆ ( แกก็ชมไปแล้วไม่ใช่รึไง

___ผู้เขียน ) "

อึ๋ย ยัยแพมมันหันมาจ้องหน้าฉันอย่างกะจะ

เขมือบฉันไปทั้งตัวแหละ เออแหะยัยนี่

ก็ชมนายนั่นด้วยนิ นี่เท่ากับว่าฉันด่าเพื่อน

ตัวเองนี่หว่า

" อีกหน่อยนายนั่นก็จะไม่อยู่บนโลก

นี้แล้วล่ะ "

ฉันพูดออกไปเพราะมีแต่ยัยแพมเท่านั้นที่รู้

ว่าฉันเป็นอะไร

" อย่าบอกนะว่าแกจะฆ่าเขา " เก่งจิงๆเพื่อน

ฉันเดาถูกด้วย

" ถะ ถะ ถูกต้องแล้วคร้าบบบบ " ฉันทำมือ

เป็นเครื่องหมายถูก เหมือนลุงปัญญา

" เขาเกิดวันพระจันทร์เต็มดวงหรือไง "

" อือ ใช่ เขาเป็นคนสุดท้ายแล้ว ตระกูลฉันก็

จะพ้นคำสาป "

พอฉันพูดจบยัยแพมก็หน้าซีดขึ้นมาทันที

                            ติดตามตอนต่อไป

                                     ขอบคุณค่ะ

  

 ช่วยเม้น มาเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ

  

   

 

เขียนโดย notebookblue : 2007-12-25 13:07:50

/1