2
การปะทะกันครั้งแรก
" นี่ยัยบอดเธอเดินประสาอะไร ไม่เห็นคน
หรือไง " นะ นะ นายนี่ว่าฉันว่ายัยบอด ฮึ่ม
นายเป็นใครถึงกล้ามาว่าฉัน
" เห็น ฉันไม่ได้ตาบอด แล้วนายมีสิทธิ์อะไร
ไม่ทราบถึงมาว่าฉัน หา " ฉันตะโกนตอบกลับ
นายนี่ไป เชอะ ฉันไม่กลัวนายหรอกไอ้ผีชีวะ
" แล้วเธอล่ะเป็นใคร ถึงได้มาตะคอกฉัน "
โฮะ โฮะ ฉันก็เป็นเพชฌฆาตที่จะมาฆ่านาย
ไงล่ะไอ้ขี้เหร่
" ฮึ หน้าตาก็ห่วยแล้วยัง ปากสุขนัขไม่รับ
ประทานอีก แย่ จริง จริง ผู้ชายสมัยนี้ "
ฉันทำท่ากอดอกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดัตจริต
ชวนกวนอวัยวะเบื้องร่างมาก ฉันจะโดนหมอนี่
หักคอไหมเนี่ย T_T ( ไหนบอกว่าไม่กลัวไง
ล่ะ )
" นี่ เธอ อย่าต่อปากต่อคำกับฉันนะ หน้าอย่าง
เธอ นิสัยแย่ๆ อย่างเธอ ฉันว่าในอนาคต
เธอได้ไปยืนอยู่บนคานทอง เพราะไม่มี
ใครเขาเอาเธอแน่ๆ ยัยบอด " กรี้ดดดดดดด
ไอ้ผีชีวะ อย่ามาทำนายอะไรซี้ซั้วแบบนี้นะ
ฉันไม่ยอมมมมมมมมม
" เชอะ หน้าอย่างฉันมีผู้ชายรุมจีบเป็นสิบ
( โม้ ทั้งน้านนนน___ผู้เขียน ) รุมตอมฉัน
กัน จนไม่รู้จะเลือกใครเลยแหละ ( เพราะเขา
เห็นแกเป็นขี้ไงเขาเลยรุมตอมแก
____ผู้เขียน )
( จะขอบคุณมากเลยนะไอ้ผู้เขียน ถ้าแกหยุด
ปากพูด___ฟาง ) " ชิ ไอ้ผีชีวะนี้กวนโอ๊ย
ชะมัดดูมันสิค่ะ ดูมันทำ ไอ้ผีนี่เอามือซ้อนกัน
ที่หน้าอกแล้วส่งสายตาหวานช่ำอย่างกับน้ำ
แข็งใสมาที่ฉัน นายไม่ต้องทำอย่างงี้ก็ได้ ฉัน
รู้ว่านายไม่เชื่อ เชอะ
" แหวะ อยากจะอ้วกสักร้อยรอบแต่ฉัน
เสียดายข้าวต้มที่พึ่งกินมาเมื่อเช้าน่ะเพราะ
ต้องอ้วกให้กับคำโกหกของเธอ "
น้อย ไอ้ผีชีวะหน้าตาก็ลาวยังจะมาปากดีอีก
" อ้วกเลยสิฉันจะได้ช่วยนายเอาจอบ
มาขุดกระเพาะนายให้มันอ้วกได้ง่ายขึ้นยังไง
ล่ะ " ฮึ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับไอ้ฟาง
ไอ้ผีชีวะนายรู้จักฉันน้อยไปเสียแล้ว ฉันน่ะ
หญิงเหล็กแห่งป่าดงดิบนะเว้ย ( ใครตั้งให้แก
_____ ผู้เขียน )
" เธอ... "
" ทำไม " ตอนนี้ฉันกับไอ้ผีชีวะนั่นกำลัง
จะก่อโศกนาฏตกรรมขึ้น ทำไงได้
ไอ้ผีนี่มันหาเรื่องฉันก่อนเอง
" อัค มาอยู่นี้เอง ส้มโอตามหาตั้งนาน
แล้วนี่อัคคุยกับใครหน้าตาหน้าตาเห่ยจัง "
อ้าว เฮ้ย ยัยส้มโอเน่า พูดอย่างนี้ได้ไง
ฉันออกจะสวย ( ไม่ค่อยถ่อมตัวเลยนะ
_______ผู้เขียน )
" ไม่มีอะไรหรอกส้มแค่ซวยโดนยัยบ้านี่กัดเอา
เท่านั้นน่ะ " นายนั่นหันมาหัวเราะฉัน โธ่เว้ย
ให้ถึงตาฉันก่อนเถอะ
" อัคเจ็บตรงไหนหรือป่าว "
" ไม่หรอก ไปกันเถอะ " ก่อนที่นายนั่นจะไป
ยังอุตสาห์หันมาส่งสายตาประมาณว่า คราว
หน้าเธอตายแน่ ฉันเลยส่งสายตากับไปว่า ไม่
มีทางหลังจากที่ผจญกับความซวยแล้วฉันจึง
รีบไปที่โรงอาหารตามนัดที่ยัยแพมนัดฉันไว้
ที่โรงอาหาร
" ไอ้ฟาง ทำไมแกมาช้าจัง ฉันนัดแก 6 โมง
เช้านะ ไม่ได้นัดแก 7 โมงเช้านะเว้ย " น่าน
ตรงตามที่คิดโดนยัยขี้วีนด่าให้ ยัยนี่ตรงต่อ
เวลาจะตาย
" โทษที เผอิญ ฉันซวยเจอนายอัคนี น่ะ
ก็เลยต่อปากต่อคำกันนิดหน่อย "
พอฉันพูดชื่อนายอัคนีขึ้นมายัยเพื่อนรักของ
ฉันถึงกับทำช้อนกินข้าวตกทันที แหมแก
สงสารฉันใช่ไหมล่า
" กรี้ดดดด นี่เธอเจออัคนี หนุ่มฮอตประจำร.ร
เราด้วยเหรอ วู้ วู้ แกเนี่ยโชคดีเป็นบ้าเลย "
ผิดคาดแหะ ยัยนี่อาการออกเลย
" ซวยล่ะสิไม่ว่า นายนั่นปากปีจอชะมัด
เออนี่ แล้วนายนั่นไปเป็นหนุ่มฮอต
ของร.รเราตั้งแต่เมื่อไร " พอพูดเรื่องไอ้ผีชีวะ
นี่ยัยแพมแกกระดิกหู ฟังอย่างตั้งใจเลยนะ
" แกนี่ไปอยู่ส่วนไหนของโลกมายะ นายอัค
น่ะเขาหล่อแรงแซงเลี้ยวไอ้เป้ หนุ่มหล่อ ตั้ง
นานแล้ว " อ๋อที่แท้นายนั่นมันฮอตแซงไอ้พี่
เป้หนุ่มหล่อไปแล้วนี่เอง
" ฉันว่านายอัคอะไรนั่นไม่เห็นจะหล่อตรงไหน
เลย ใครชมว่าหล่อนะแสดงว่าคนนั้น ตาไม่มี
แววแน่ๆ ( แกก็ชมไปแล้วไม่ใช่รึไง
___ผู้เขียน ) "
อึ๋ย ยัยแพมมันหันมาจ้องหน้าฉันอย่างกะจะ
เขมือบฉันไปทั้งตัวแหละ เออแหะยัยนี่
ก็ชมนายนั่นด้วยนิ นี่เท่ากับว่าฉันด่าเพื่อน
ตัวเองนี่หว่า
" อีกหน่อยนายนั่นก็จะไม่อยู่บนโลก
นี้แล้วล่ะ "
ฉันพูดออกไปเพราะมีแต่ยัยแพมเท่านั้นที่รู้
ว่าฉันเป็นอะไร
" อย่าบอกนะว่าแกจะฆ่าเขา " เก่งจิงๆเพื่อน
ฉันเดาถูกด้วย
" ถะ ถะ ถูกต้องแล้วคร้าบบบบ " ฉันทำมือ
เป็นเครื่องหมายถูก เหมือนลุงปัญญา
" เขาเกิดวันพระจันทร์เต็มดวงหรือไง "
" อือ ใช่ เขาเป็นคนสุดท้ายแล้ว ตระกูลฉันก็
จะพ้นคำสาป "
พอฉันพูดจบยัยแพมก็หน้าซีดขึ้นมาทันที
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
ช่วยเม้น มาเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ