4

             ฉัน ( กำลังจะ ) ฆ่าเขา

" นี่นาย นายมาทำอะไรแถวนี้เหรอ "

นายนั่นหันมามองฉัน  ฉันอุตสาห์พูดดีกับนาย

แล้วนะ ถ้าคราวนี้นายพูดหมาๆล่ะก็ คอยดู

เถอะศพนายไม่สวยแน่

" เล่นป๊อกเด้งอยู่มั้ง ถามได้ ไม่มีตาหรือไง

ถึงไม่เห็นว่าฉันกำลังทำงานอยู่ "

นี่ ไอ้ผีชีวะพูดดีด้วยไม่ได้เลยน่ะ ถือว่านาย

กำลังจะตายนะเนี่ย ฉันเลยพูดดีดีกับนาย

" ฉันช่วยไหม งานจะได้เสร็จไวไว "

" ขอบใจแต่ไม่ต้อง ถ้าขืนให้เธอทำมีหวัง

งานฉันได้พังไม่เป็นท่าแน่ " อ้าว พูดงี้ได้ไง

คนเขามีน้ำใจอยากให้นายทำเสร็จไวไว

ฉันจะได้รีบส่งนายไปตายซะที

" เออ...แล้วนายมีอะไรจะฝากถึงญาติโกโหติ

กานายไหม แบบว่า คล้ายๆ สั่งลาน่ะ "

ฉันพูดออกไป ขี้เกียจรอนายทำงานเสร็จน่ะ

ฉันจะได้ฆ่านายซักที เชอะเห็นว่าหล่อนะ เลย

ให้โอกาสสั่งลาญาติๆได้

" 5+5+5+5 เธอนี่เพี้ยนหรือไง ฉันยังอยู่ดี

ครบ 32 นะ ฉันยังไม่ตายเลย  "

ตานี่ นี่ ความตายกำลังจะมาเยือนยังไม่รู้ตัว

อีก" ไม่มีก็ดี จะได้ไม่เสียเวลา " แล้วนายนั่น

ก็ไม่สนใจฉันหันไปทำงานของตัวเองต่อ

ดีเหมือนกัน นายหันหลังให้ฉัน ฉันจะได้ฆ่า

ได้สะดวก  ว่าแล้วฉันก็ล้วงหยิบมีดในกระเป๋า

ขึ้นมา เงื้อมือกำลังจะเชือดคอนายนี่......

" กรี้ดดดดดดด พี่อัคนีสุดหล่อ ยังไม่กลับ

บ้านอีกเหรอค่ะ " ฉันรีบชักมีดกลับทันที ให้

ตายสิกำลังจะฆ่าอยู่แล้วเชียว รุ่นน้องดันมา

ขัดจังหวะ" ยังหรอกครับ " แหมพูดซะไพเราะ

เพราะพริ้งแหวะ จะอ้วก

" กลับด้วยกันไหมค่ะแอนนี่กำลังจะกลับอยู่

พอดี "

" ไม่เป็นไรครับ "

" งั้นแอนนี่กลับก่อนนะค่ะ "  ไปเลย ชิ้ว

แล้วอย่ากลับมาขัดจังหวะอีกนะ พอยัยแอนนี่

ไปฉันก็ควักมีด งี้อมือเตรียมจะเชือดนายนี่

ต่อ....

" หนูจ๊ะช่วยป้ายกลังหน่อยได้ไหมจ๊ะ "

ฉันรีบชักมีดกลับอีกรอบ อะไรอีกเนี่ย

คนจะฆ่าหมอนี่ จะมาขัดอะไรกันนักกันหนา

เนี่ย

" ครับ / ค่ะ " แล้วฉันกับไอ้ผีชีวะก็ต้องไปช่วย

ป้าแม่บ้านยกลัง เฮ้อเหนื่อยชะมัด พอฉันยก

เสร็จฉันก็นั้งพักเหนื่อยอยู่สักพักใหญ่ ก่อนที่

จะเดินไปหานายนั่น มองซ้ายมองขวา แล้ว

ฉันก็ยิ้มออก ฮึไม่มีใครแล้วแน่ๆ นจึงควักมีด

เงื้อมือจะเชือดนายนั่น......

" อ้าว อัคนีเธอมาช่วยครู หา แว่นา หน่อยสิ "

ฉันรีบชักมีดกลับอีกรอบ ปั๊ดโธ่เว้ย วันนี้

ฉันจะได้เชือดนายนี่ไหมเนี่ย

" ได้ครับ " แล้วไอ้ผีชีวะก็เดินไปช่วย

อาจารย์หาแว่น โธ่ อาจารย์ลืมไว้ไหน

หรือป่าว พอนายนั่นไปฉันจะทำยังไงได้

นอกจากรอ รอ และรอสิค่ะ.............

ขณะนี้เวลาผ่านไป 30 นาทีแล้วค่ะ นายนั่น

ยังไม่มีท่าทีว่าจะกลับมาเลย นี่ นายไปหา

แว่นให้อาจารย์ถึงเชียงใหม่รึไง  ไม่รอแล้วนะ

โว้ยถึงวันนี้ฉันจะไม่ได้ฆ่านาย วันหน้าก็ยังมี

ชิ ฉันจึงระเห็ดออกจากร.ร ขึ้นรถเมล์กลับบ้าน

ทันที  

ที่บ้าน

" กลับมาแล้วเหรอลูก "

" ค่ะพ่อ " ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะตอบคำ

ถามใครทั้งสิ้นแล้ว 

" หนูขอตัวไปนอนก่อนนะค่ะ "

พอฉันเข้าไปในห้องนอน ก็กระโดดขึ้น

เตียงปั๊บ เฮ้อวันนี้เหนื่อยจัง แล้วฉันก็หลับ

ทันที

ที่ร.ร

" หา เมื่อวานแกจะฆ่าเขาเหรอ "

เอ้ย แกจะพูดเบาๆ หน่อยไม่ได้เหรอไง

คนเขามองกันหมดแล้ว

" พูดเบาๆสิ "

" เออ  ขอโทษฉันตกใจน่ะ " ขนาดฉันกำลัง

จะฆ่านะ ยังแหกปากซะ ถ้าฉันฆ่าเขาตายแก

ไม่ใช่โทรโฟนเลยหรือไง

" ฉันกำลังจะฆ่า พอดีมีคนเข้ามาขัดจังหวะ

ก่อนน่ะ " 

" จริงอ่ะ เย้ สมน้ำหน้า นายอัครูปหล่อของฉัน

ก็ยังไม่ตาย " อ่าว ไอเพื่อนบ้าแทนที่จะเชียร์

ฉันให้ฆ่านายนั่นได้สำเร็จไวไว

" กริ้งงงงงงง " เสียงออดชั่วโมงสุดท้ายดังขึ้น

เลิกเรียนสักที 

" ไปเหอะ " ฉันพูดกับยัยแพม ก่อนที่เรา

2 คนจะเดินออกไปจากห้องเรียน

                              ติดตามตอนต่อไป

                                      ขอบคุณค่ะ

ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะค่ะ

ช่วงนี้อัพช้านะค่ะ เพราะไปงานปีใหม่ค่ะ

ไม่ค่อยว่าง