21
มือถือเฮงซวย & แผนร้าย ( ร้ายตรงไหน )
ของยัยส้มโอ
ห้องเรียน
ฮ้าว~ ง่วงจัง =_= พอกินข้าวอิ่มหนังตาก็
เริ่มย่อน
ติ๊ด ติ๊ด
-*- ตั้งแต่ยัยแพมกะไอวินสารภาพรักกัน
เนี่ย ไอสองตัวนี้ก้อส่ง sms หากันตลอด
อะไรมันจะรักกันขนาดนี้ว่ะ รักกันให้
ถูกเวลาดิ นี่มันวิชาอาจารย์รินฤดีนะเฟ้ย
ถ้าถูกจับได้ว่าไม่ตั้งใจฟังแกสอนล่ะก็
เหอๆ - -;; ไม่อยากจะบรรยาย
ติ๊ด ติ๊ด
-*- อีกแหละ เลิกส่งสักทีได้มะ
แพมเลิกส่งเหอะ
อ่าว ทำไมอ่ะ
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงข้อความ ฉันน่ะ
เสี้ยวสันหลังวาบเลย จะไม่ให้เสี้ยวได้ไง
ก้อฉันนั่งโต๊ะติดกับยัยแพมเลยอ่ะดิ
เออ เดี๋ยวเลิก
ติ๊ด ติ๊ด
ไหนบอกว่าจะเลิกไง
แม้ ก้อมันเลิกไม่ลงนิ -*- แกไม่ได้
ซวยคนเดียวนะ ถ้าอาจารยรู้ ฉันอาจ
ซวยด้วย ข้อหา สมรู้ร่วมคิดกับแก
เลิกเถอะ เดี๋ยวรถป่อเต๊กตึ๋งมาเก็บศพ
ฉันกับแกไม่ทัน
โถ แป๊บนะ
ติ๊ด ติ๊ด
-_-;; หลายแป๊ปแล้ว
เสียงอะไร น่าน ความซวยมาเยือนแล้ว
อาจารย์ค่อยๆเดินสำรวจนักเรียนทีละแถว
ว่าใครยังไม่ปิดมือถือก่อนเรียน
แพม ปิดมือถือแล้วเก็บในกระเป๋า
มือถือมันเปงไรไม่รุอ่ะ ปิดไม่ได้ ToT
-*- ไอ้มือถือไม่รักดี มาเสียอะไรตอนนี้
อ่าาา อาจารย์เดินมาแว้ว
แกเอามือถือยัดใส่โต๊ะใครก้อได้ เร็วๆ
ยัยแพมมองซ้ายมองขวา แล้วมันก้อเอา
มือถือยัดใต้โต๊ะยัยปลาร้าเน่านั่น เหอๆ
-*- กรรมของยัยนั่น ( พฤติกรรมที่ไม่ดี
ห้ามทำตามนะ____ผู้เขียน )
( มันจำเป็นย่ะ_______ฟาง )
อาจารย์เดินมาสำรวจโต๊ะฉัน แล้วเดินเลย
ไป สำรวจโต๊ะยัยปลาร้า แนะ ยัยนั่นยัง
ไม่รุตัวอีกเนอะ
ส้มโอ นี่เธอยังไม่ปิดมือถืออีกเหรอ
นี่ไม่ใช่มือถือหนูนะค่ะอาจารย์
จะไม่ใช่ได้ไง ก้อมันอยู่ใต้โต๊ะเธอ
ไม่ใช่จิงๆนะค่ะ
ฉันหักเธอ 20 คะแนน
ไม่ใช่นะค่ะอาจารย์
หัก 30คะแนน
โธ่อาจารย์
หัก 50 คะแนนแล้วไปล้างส้วมด้วยเย็นนี้
Y_Y ค่ะอาจารย์ แล้วยัยนั่นก้อไม่ได้
พูดอะไรอีกเลย บาปจะกินกบาลฉันไหม
เนี่ย หลังจากนั้นทุกคนก้อเข้าสู่สภาวะที่
เงียบสงบยิ่งกว่าป่าช้าเสียอีก ตั้งหน้า
ตั้งตาเรียนต่อไป
หลังเลิกเรียน
ยัยแพม นี่มือถือของเธอใช่ไหม
ยัยส้มโอ นี่ฉลาดเหมือนกันนะ
ใช่ ขอบใจนะที่รับผิดแทนฉัน
เธอทำให้ฉันถูกตัดคะแนนความ
ประพฤติ
อืม แล้วไง +_+ รู้สึกว่าฉันกะยัยแพม
เหมือนตัวอิจฉาเลยนะที่คอยกลั่นแกล้ง
นางเอกผู้แสนจะอาพาธ เอ้ย อาพับ
กล้าพูดว่า แล้วไงเหรอ ถ้ายัยแพมไม่
กล้าแล้วมันจะพูดเรอะ
อืม ฉันกลับบ้านก่อนนะ แล้วนี่มือถือฉัน
ขอคืนด้วย เหอๆ -_- หนีกลับบ้านซะงั้น
เธออย่าหนีนะ กรี้ดด..
อย่ากรี้ดนะ ยัยปลาร้าค้างปี ฉันรีบพูด
ขึ้นก่อนที่ยัยนั่นจะกรี้ด
ยัยฟาง ฮึ่ย~ เจอดีแน่
ตอนนี้ฉันเดินออกมาจากห้องแล้วค่ะ
รอดตายอย่างหวุดหวิด
เกือบขึ้นเขียงแนะ เพราะใครล่ะ
เกือบจะทำให้ฉันซวยไปด้วย
แกแหละยัยแพม ทีหลังปิดมือถือเลยนะ
รู้แล้วน่า รู้แต่ไม่ทำน่ะสิ
เออ ฟางฉันกลับก่อนนะ วินมารับแล้ว
อือๆ แม้ พอมีแฟนก้อทิ้งเพื่อนเลยนะ
น่าสงสารคนสวย ฮือๆ
มายืนทำหน้าเหี่ยวอะไรตรงนี้ -*- ทำไม
ไอผีนี่ถึงตามมาหลอกหลอนฉันอยู่เรื่อย
เลยเนี่ย
อย่ามาตลกค่าเฟ่อะไรแถวนี้
ไม่ได้ตลกนะ
วันนี้ฉัน เซ็ง เบื่อ หมดอารมณ์ ไม่อยาก
ทะเลาะด้วย ฉันรีบเดินกลับบ้าน
แต่นายนี่ก้อยังตามฉันอยู่นั่นแหละ
จะตามฉันไปถึงไหน
ไม่ได้ตามสักหน่อย -*- ปากทำด้วย
หินเหรอไง แข็งเจงๆ
นี่ นายจะสำรวจแหล่งที่อยู่ของจำนวน
ประกรโลกเหรอ
ป่าว -*- สาธุ ขอให้นายนี่ตกท่อตาย
ด้วยเถิด ลูกจะได้ไม่ต้องเจอนายนี่อีก
อัค มาได้ไง -*- พระเจ้าค่ะ หนูขอให้
นายนี่ตกท่อนะไม่ได้ขอให้ส่งยัยปลาร้านี่มา
เออ แล้วยัยนี่ล้างห้องน้ำเสร็จแล้วเรอะ
เดินมา คริๆ ไม่ให้เดินมาแล้วจะให้
บินมารึ
อัคอย่าตอบส้มโอแบบนี้สิ
แล้วจะให้ฉันตอบแบบไหน
เฮ้อ ไม่เปงไรแล้วกัน อัคพาส้มโอไป
เที่ยวหน่อยนะ
ไม่ว่าง
ว่างหน่อยนะ -*- นายนั่นก้อบอกว่า
ไม่ว่าง ไม่ว่างก้อคือมีธุระน่ะ เข้าใจป่ะ
แล้วธุระของนาย
นั่น ก้อคือ เดินตามฉัน ไงย่ะ โฮ่ๆๆ ยัยฉลาดน้อย
- -* ไม่ว่าง ฉันเหนื่อย
อัคเหนื่อยเหรอ งั้นดื่มน้ำก่อนนะ
เชอะ ยัยนั่นป้อนน้ำไอผีนี่ โอ๊ย หมั้นไส้
อยากเตะหมาโว๊ย ( -*- ให้หมารับเคราะห์
ซะงั้น_____ผู้เขียน ) ฉันหันหลังเดิน
กลับบ้าน ฮึ ทนดูไม่ได้ค่ะ ทำอะไร
ทุเรศๆ ต่อหน้าประชาชีนับสิบได้ไง
ที่บ้านไม่มียางอายกันบ้างเหรอไง
ที่บ้าน
ป้าช่อค่ะ วันนี้ฟางขอช่วยป้าทำอาหาร
นะค่ะ เกิดบ้า อะไรไม่รุค่ะ อยากทำ
อาหาร
=_= เออ จะดีเหรอค่ะ อ่าว ป้าพูดงี้
หมายความว่าไง หนูก้อทำอร่อยนะ
( @o@อร่อยบ้าอะไรขนาดเทให้หมากิน
มันยังไม่ชายตามองอาหารแกเล้ย_____
ผู้เขียน )
ดีสิค่ะ
งะ งั้นก้อได้ค่ะ ฉันเดินเข้าครัวใส่
ผ้ากันเปื้อน
น้องฟางหั่นผักนะจ๊ะ
ค่ะ ฉันหั่นผักอย่างสวยงาม (หรือป่าว)
พลางนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา
อัคเหนื่อยเหรอ งั้นดื่มน้ำก่อนนะ
แหวะ น่าเกลียด ทำมาเปงพูด อัคค่ะ อัคขา
ชิ ถ้าฉันรู้นะว่าบ้านยัยนั่นอยู่ไหน
ฉันจะเอา เอ็มสิบหก ไประเบิดบ้านยัยนั่น
แล้วจับยัยนั่น หั่น สับๆๆๆๆ เป็นชิ้นๆ
โยนให้ไอ้ตัวเฮ้ ข้างบ้านกิน
-_-;; น้องฟางจ๊ะ
ค่ะ
ป้าว่าน้องฟางออกไปก่อนดีมั๊ยจะ
ทำไมค่ะ ป้าช่อละสายมองมาที่ผักที่ฉัน
กำลังหั่นอยู่ O_O ฉันไม่ได้หั่นผักค่ะแต่
สับผักเลยค่ะ แถมสับละเอียดซะด้วย
อย่างกะสับหมูแหนะ
ก้อได้ค่ะ ฉันเดินออกจากห้องครัวขึ้น
ห้องไป อะไรเนี่ย แค่หันผักฉันยังทำ
ไม่ได้เลย อนาคตฉันจะทำอะไรกินเนี่ย-*-
( ทำงานรับบริการดูดส้วมตามบ้านไง___
___ผู้เขียน ) ( แกก้อทำเองสิ____ฟาง )
เซ็งๆๆๆๆ หงุดหงิดๆๆๆ
***************************************
( ส้มโอ Talk )
พอยัยฟางเดินไป อัคเขาก้อทำท่าจะตาม
อ่ะนะ แต่ฉันใช้มือเรียวๆ ของฉัน
รั้งเขาเอาไว้ โฮะ โฮะ คนมันเก่งซะอย่าง
แต่รั้งเขาไว้ไม่ถึง 10 วินาที อัคก้อขอตัว
กลับบ้าน แต่ยังไงฉันก้อสะใจค่ะ
แต่มันยังสะใจไม่พอหรอกค่ะ มันต้องยิ่ง
กว่านี้ ฉันหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหา
พี่เทป พี่ชายฉัน
ฮัลโหล ไอ้พี่เทป
( พูดดีๆนะเว้ย ฉันเปนพี่แก )
ช่วยไรส้มโอหน่อยจิ
( ไม่มีทาง ) -*- ไอ้คนไร้น้ำใจ
ช่วยหน่อยนะ
( ไม่ ฉันกำลังอยู่กับสาวที่น่าร้ากกก
อย่าโทรมากวน ) -*- ไอ้บ้าผู้หญิง
เออ เราก้อบ้าผู้ชายแฮะ
( พี่น้องพอกัน_____ผู้เขียน )
งั้นส้มโอจะฟ้องแม่ว่าพี่แอบขโมย
ชุดบีกีนี่ สุดรักของแม่ไปให้ผู้หญิงพวก
นั้น และยังหลอกสาวๆพวกนั้นอีกว่า
ชุดบีกีนี่ของแม่เนี่ย ซื้อมาจาก
ออสเตเรีย ทั้งที่ แม่ซื้อมาจากตลาดนัด
ข้างสำโรง
( เออๆ จะให้ช่วยอะไร )
ทำยังไงก้อได้ให้อัคเกลียดยัยฟางนั่น
( เออๆ แต่แกห้ามบอกแม่นะโว๊ย )
สัญญา... แล้วไอ้พี่นั่นก้อตัดสาย เหอๆ
ฉันยังพูดไม่จบนะ ฉันจะพูดว่า
สัญญาซะเมื่อไหร่ ต่างหากเล่า
ทีนี้แหละ ยัยฟาง แกจะต้องถูกอัคเกลียด
โฮ่ๆ คนฉลาดย่อมได้เปรียบย่ะ
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
ใครคอมเม้นขอให้รวยๆ
ได้แฟนหล่อๆสวยๆ
เหอๆ แล้วแต่ศรัทธา -*-
-----------------------------
เม้นให้ด้วยน้า
จะได้มีกำลังใจเขียนต่อเร็วๆ
20
แม่สื่อ ( จำเป็น )
ที่ ร.ร
วันนี้เปนวันที่ฉันไม่อยากมา ร.ร เลยอ่า
เพราะร่างกายฉันในตอนนี้มันจะเหมือน
ซอมบี้เข้าไปทุกทีแล้ว เฮ้อ T_T;;
หมดสภาพเล้ย
อุ๊บ OoO มีมือเน่าๆของใครไม่รุมา
ปิดปากแล้วลากฉันไปที่มุมตึก หรือว่า
ไอ้พวกโรคจิต อ๊าย~ อย่างงี้ต้องกรี้ดดดด
อย่าแหกปากนะ ฉันวินเอง -*- อ้อ เหรอ
นึกว่าโจรก่อการร้ายทางภาคใต้บุก ร.ร
ซะอีก
มือไปคลุกขี้หมามาเหรอไง เหม็นจิงๆ
ป่าว เมื่อกี้ฉันเข้าห้องน้ำมา แล้วลืม
ล้างมืออ่ะ แหวะ U_U จะอ้วก
เรื่องที่ฉันขอให้แกช่วยจีบแพมอ่ะ
ไปถึงไหนแล้ว I_I อย่าว่าแต่ถึงไหน
เลย ฉันยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ
ยังไม่ถึงไหนเลย
อ่าว แล้วฉันจะทำยังไงอ่า ioi
นายก้อจีบเองซิ นายก้อออกจะหล่อ
เท่ ดูดี สาวเล็กสาวใหญ่กรี้ดตึม ไม่เหน
ต้องให้ฉันช่วยเลย
ฉันก้อไม่รุนะ แต่ที่รู้ๆ ฉันไม่เคยจีบ
ผู้หญิงคนไหนติดสักคนเดียว แกว่าเพราะ
อะไรอ่ะ ก้อเพราะว่านายเลี้ยงหมาไว้
ในปากเยอะน่ะสิ
ฉันรู้ และฉันก้อมีวิธีแก้ด้วย
จิง หลอ อะไรล่ะ
เลิกทำฟาร์มสุนัขในปากสักทีเซ่
หลอกด่าฉันอีกแล้วนะ
เอาน่า เชื่อฉัน แล้วฉันจะช่วยนาย
อีกแรง
อืม
ฉันว่าแพมก้อชอบแกนะ แกดูไม่ออก
เลยเหรอ ไอซื่อบื้อ ฉันยังดูออกเล้ย
ไม่จิงหรอก
-*- แล้วแต่ จะเชื่อหรือไม่ แต่ตอนนี้
ฉันไปก่อนนะ บ๊าย บาย ฉันรีบ
ก้าวเท้าวิ่งไปทันที โอ๊ย จะบ้าตาย
ทำไมเดี่ยวนี้มันมีแต่เรื่องมายมาย
ให้แก้อยู่เรื่อยเลยนี่ เฮ้อ ชีวิต
ห้องเรียน / 12.00
โดนฉุดมาเหรอไง ถึงมาช้าเนี่ย
-*- ดู ยัยแพมมันพูด มันน่าเตะให้ฟัน
ล่วง ดีมั๊ย
เมื่อเช้าฉันได้ข่าวมาว่า ไอแก็งไถเงิน-
เด็กน่ะ อาจารย์จับส่งตำรวจไปแล้ว
เหอๆ ก้อดีแล้วนิ
แพม ฉันมีไรอยากถามแกนิดหน่อยน่ะ
ถามมาดิ
ห้าม มุสาวาทา นะ
เออ
แกชอบไอวินมันบ้างไหม
.. +_+ ทีงี้ล่ะเงียบ
งั้นฉันให้เวลาแกตอบ 10 วินาที
10..9..8..
.. -*- ไม่มีความเคลื่อนไหวใดใด
เกิดขึ้น
7..6..5..4..3..2 นี่มันจะหมด
เวลาแล้วนะ ถ้าไม่ตอบก้อไม่ต้องตอบ
1 ..
เออ ฉันชอบวิน กะแล้ว สายตาอัน
เชียบคมยิ่งกว่ามีดของฉัน มองแป๊ปเดียว
ก้อเข้าใจ ทะลุ ปรุโปร่งไปถึงลำไส้ ว่าแก
คิดอะไรอยู่ ( ออกแนวเว่อร์แหละ_____
ผู้เขียน )
ไปบอกไอวินซะ
ไม่ แม้ สวนทันควันเลยนะ
ทำไม
ฉันไม่กล้า ใครจะไปหน้าหนาเหมือน
กระเบื้องไตลอน อย่างแกล่ะ
-*- อ่าว เฮ้ย ไอเพื่อนเลิฟ ฉันเพื่อนแก
นะเว้ย ด่าฉันซะเสียเซล เลย
ไปบอกเถอะ แกไม่กินแห้วหรอก
ก้อได้ ให้มันได้อย่างงี้สิว่ะ จะได้ไม่
เสียชาติเกิด ที่เกิดมาเปงเพื่อนฉัน
ฉันว่าแกพักเรื่องนี้ไว้ก่อนเถอะ
ดูโน่น คู่กรณีเดินมาแล้ว ฉันชี้ให้แพม
ดูยัยปลาร้าที่เดินเข้ามา เฮ้ย เหนหน้ายัยนี่
แล้วนึกขึ้นได้ ฉันลืมเอาสำลีอุดหูมานี่หว่า
ซวย หูแตกแน่ฉัน =_=
พวกเธอสุมหัวกันแกล้งฉัน
อะไร ฉันไม่ได้รู้เรื่องสักหน่อย
แกล้งอะไร ไม่ทราบ
เธอจับฉันยัดห้องน้ำ ยี้ เหม็น ถ้าพี่ป๋อง
ไม่ผ่านมาเหนฉันคงดิ้นตายในส้วมแล้ว
ฉันหันมามองหน้ายัยแพม แล้วขำ
คิกๆๆๆๆ ไอแพมไม่จับแกกดชักโครก
ก้อดีแค่ไหนแล้ว
ก้อดีแล้วนิ เปลี่ยนบรรยากาศ
ยัยแพมมันพูดออกไปได้ คริๆ
บรรยากาศโรแมนติกน่าดูเลยเนอะ
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
-*- โอ๊ย แก้วหูจะพัง ยัยนี่กินนกหวีดเปง
อาหารว่างเหรอไง เสียงนี่แสบ โหยหวน
เจงๆ
หยุดดดดดดดดดด ยัยแพมตะโกนสั่ง
ให้ยัยนี่หยุดกรี้ด
เสียงเธอนี่มันเป็นมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
นะ รู้มั๊ย ซีดด~ เยื้อแก้วหูขาดไหมเนี่ย
ฟาง แกดูหน่อยดิ๊ ยัยนั่นยืนนิ่งเลยค่ะ
เหอๆๆ อย่างงี้ต้องแจ้งองการรักษา-
สิ่งแวดล้อมด้วยรึป่าว - -*
ฉันน่าจะกรี้ดให้หูเธอแตกไปเลยนะ
น้อย ยังจะมาย้อนอีก ฮึ แบบนี้ขบวนการ
โจ๋เรนเจ่อร์ต้องออกโรง ย้าก..ย้ากก
( -*- นางเอกติ๊งต๋อง_____ผู้เขียน )
หาเรื่องกันใช่มะ ตอนนี้ฉันเบรคยัยแพม
ไว้ก่อนค่ะ ฉันขอต่อสู้เพื่อสันติสุขของมวล
มนุษย์สยชาติฮ่าๆๆๆ ( =_+ เอาเข้าไป
____ผู้เขียน )
ใช่ เข้ามาเล้ย จะตบให้เลี้ยงไม่โตเลย
-*- ฉันโตพอแล้วย่ะ
เอาสิ ฉันน่ะศิษย์ พี่จีจ้า ญานินนะโว๊ย
แหะๆ ป่าวเป็นศิษย์หรอกค่ะ ยัยนั่น
เดินแบบที่มนุษย์เขาไม่เดินกันเข้ามา
หุหุ เสร็จแน่ยัยปลาร้าเน่า
ปั๊ก ตุ๊บ!
5+5+5+5+ ยัยแพมขัดขายัยนั่นล้ม
ลงไปกองกับพื้น โฮ่ๆๆๆ หน้าแตก
หมอไม่รับเย็บเลยนะ ยัยนั่นมองหน้าฉัน
อย่างเคียดแค้น ก่อนที่พวกเพื่อนของ
ยัยนั่นจะพยุงขึ้นมา
คอยดูนะ ฉันจะทำให้เธอเจ็บที่สุด
เจ็บให้มากกว่าฉัน
จ้า แล้วจะคอยดูนะ ฉันทำหน้าเยาะเย้ย
ถากถางยัยปลาร้าเต็มที่ ยัยนั่นเดิน
สะบัดก้นออกไป ฮ่าๆๆ สุดท้ายเธอก้อแพ้
ฉันอยู่ดี
ไปกินข้าวกันเหอะ ยัยแพมดึงมือฉัน
แล้วพาไปที่โรงอาหาร
ที่โรงอาหาร
อ่าว ฟาง บังเอิ๊น บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะ
-*- เจอไอวินค่ะ นี่ ฉันคงเชื่ออ่ะนะว่า
บังเอิญเจอนาย
ปึก
โอ๊ย ไอวินมันกระทืบเท้าฉัน ไอบ้า
เจ็บนะเฟ้ย แล้วมันก้อขยิบตาให้ฉัน
คล้ายๆ ไล่ฉันน่ะค่ะ
เปนไรอ่ะ แก ฉันส่งสายตาที่บ่งบอก
ถึงว่าฉันเจ็บเท้าให้ไอแพม แต่ขณะ
เดียวกันไอวินกะไอผีนั่นก้อส่งสายตา
อำมหิตมาให้ T_T พวกนายจะฆ่าฉัน
หรือไงเล่า
อ๋อ เหน็บกินน่ะ ต้องจำใจบอกไปค่ะ
งั้นฉันพา ฟางไปห้องพยาบาลนะ
ไอผีนั่นพูดขึ้น อะไร ฉันไม่ได้เปนน้า
Y_Y ไอผีนั่นฉุดฉันเดินไปอีกทาง
ปล่อยได้แล้ว
เธอจะยืนเปง ก.ข.ค ไอวินทำไม
แล้วทำไมฉันต้องเปง ก.ข.ค ด้วยล่ะ
ไอวินมันจะสารภาพรักกับแพม เธอนี่
ไม่รุเรื่องเลยเหรอ
ใครจะรู้ล่ะ
มานี่ โอ๊ย นายจะพาฉันไปไหน
อีกเนี่ย นายนี่พาฉันมาแอบตรงซอกประตู
ทางเข้าโรงอาหาร นี่นายจะแอบฟัง
ไอแพมกับไอวินคุยกันเหรอ
ไร้มารยาทจิงๆเลย แฮะ ว่าแต่นายนั่น
ฉันก้ออยากรู้เหมือนกันแหละ
แพม เธอ เออ ..เออ รุสึกยังไงกับ
ฉันเหรอ
ก้อรู้สึกดีนะ
แล้วรู้สึกดีของเธอมันเปงยังไงอ่ะ
ก้อรู้สึกดีนั่นแหละ -*- โธ่ รีบๆ บอก
ไปเซ่ อ้ำอึ้งอยู่ได้
แพม ฉันมีไรจะบอก
ฉันก้อมีไรจะบอกนายเหมือนกัน
งั้นเธอพูดก่อน
นายพูดก่อนก้อได้
เธอพูดก่อนแหละดีแล้ว
ไม่เปนไรนายแหละพูดก่อน
-*- ปั๊ดโธ่ พูดพร้อมๆกันนั่นแหละ
หมดเรื่อง
เราพูดพร้อมกันนะ
อืม
คือ ฉันชอบเธอ / ฉันชอบเธอ >///<
-*- ตั้งแต่รุจักกะไอวินเนี่ย พึ่งเหน
มันเขิล ครั้งแรกนะเนี่ย ไอแพมก้อใช่ย่อย
บิดไปบิดมาจนตัวเปนเกลียวแล้ว
โป๊ก
โอ๊ย หัวไอผีนี่ มันโดนหัวฉัน เจ็บนะ
เจ็บนะเฟ้ย
ฉันก้อเจ็บเหมือนกันแหละ
แต่ฉันเจ็บกว่า
ฉันต่างหาก
เอ๊ะ นายเถียงฉันเหรอ
ป่าวเถียง
ฮึ่ย~/ ฮึ่ย~
นี่พวกเอ็งแอบฟังฉันเหรอ
นั่นไง ไอวินจับได้แล้ว เพราะนาย
เปงต้นเหตุ
ฟังนิดน่อยว่ะ โห ไอผีนี่บอกว่าแอบ
ฟังนิดหน่อย ฉันว่ามันไม่นิดแล้วนะ
ฟังตั้งแต่ต้นเลยแหละ
หิวแล้ว ไปกินข้าวเถอะ
ตอนนี้ฉันไม่หิวแล้วล่ะแพม
โหย ไปเหอะ โดนลากไปอีกแล้ว
นี่ฉันเกิดมาเพื่อโดนลากเหรอไง T_T
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่า
คอมเม้นให้ด้วยน้า *o*
จะได้มีกำลังใจเขียนต่อไป
19
สร้อยหัวใจสองเส้น
ห้องพัก
แพม แกเอายัยส้มโอไปไว้ไหนอ่ะ
อ๋อ ฉันจับยัยนั่นยัดห้องน้ำไปแล้วล่ะ
-*- ถึงขนาดจับยัดห้องน้ำเลยเหรอเนี่ย
แล้วแกไปปล่อยยัยส้มโอหรือยัง
ยัง ฉันกะว่าจะให้ยัยนั่นนอนเฝ้าห้องน้ำ
สักหนึ่งคืนน่ะแล้วค่อยไปปล่อย ถ้ายั่ยนั่น
โชคดีก้ออาจจะมีคนมาเห็นแล้วปล่อย
ก้อได้นะ =_+ กรรม น่าฉงฉาน ต้อง
ทนดมกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ทั้งคืน ก๊ากๆๆๆ
ว่าแต่แกกับอัคอ่ะ โฮ่ๆ ไม่อยากจะเอ่ย
สะใจสุดๆ
ฉันก้อทำแผลให้ไง ฉันราดแอลฮอล์บน
แผลที่มีเลือดซิบๆ แล้วก้อกดแผลนั่น
แรงๆ
เฮ้ย แสบตายห่า ถ้าเป็นฉันนะ
ฉันถีบแกตกเก้าอี้ไปนานแล้ว
แต่เผอิญนายนั่นไม่ใช่แกไง
ถ้าฉันเป็นไรไป ฉันจะไม่ยอมให้แกทำ
แผลเด็ดขาด -_-;; กลัวมากไปป่ะ ถ้า
เป็นแก ฉันจะทำแผลอย่างทะลุทะหนอม
ไม่ให้บุบสลายเลยแหละ
เออ นอนซะ พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับแล้ว
ฉันปิดไฟ แล้วนอนทันที
เวลา 02.12 น
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน
ผลักฉัน~
ฮ้าว~ ดึกป่านนี้ ใครมันโทรมาว่ะ ฉันกด
รับมือถือ
ฮาโหล~
( ฟาง นี่ฉันวินนะ )
งืม มีไร~
( แกช่วยฉันจีบแพมหน่อยดิ )
โทรมาเพราะเรืยงแค่เนี๊ย
( อืม ขอหน่อยนะเบอร์แพมหน่อยนะ )
เออๆๆๆ อ่ะ 08++++++++
( แกต้องช่วยฉันน้าาาา *o* )
เออๆๆแค่นี้ใช่ไหม
( ใช่ ขอบใจล่วงหน้านะ )
ฉันวางมือถือ โอ๊ย เรื่องแค่นี้ คุยกัน
พรุ่งนี้ก้อได้ ทำไมต้องโทรมากวน
เวลาอันมีค่าของฉันด้วยฟะ
ฉันล้มตัวลงนอนอีกครั้ง
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน
ผลักฉัน~
-*- น่าน อะไรของมันอีกเนี่ย
มีอะไร
( ฉันไม่กล้าโทรไปอ่ะ )
ไม่กล้าก้อไม่ต้องโทรสิ แล้วก้ออย่า
โทรมาอีก คนจะหลับจะนอน ฉันวาง
มือถือ นี่มันไม่กล้าโทรไปหายัยแพม
เลยโทรมาหาฉันเหรอ มันใช่ตาตุ่มคิด
แทนสมองเหรอไง -*- เจริญ ชาติเจริญ
แน่ถ้ามีคนอย่างมัน ( แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ
ชาติเจริญเนี่ย____ผู้เขียน )( มันเป็นแค่คำ
บ่นน่ะ ______ฟาง) ง่วงจะตาย
ถ้าโทรมาอีกนะฉันจะจับมันกรอกยา
ปฏิชีวะณะ ให้ชัก แง็กๆๆ เลยคอยดู
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน
ผลักฉัน~
-o-*;; โธ่โว๊ย! นี่มันจะตีสามแล้วนะเว้ย
ทำไมมันไม่รุจักหลับจักนอน หา!
ฉันกดรับมือถือ ( อีกแล้ว )
นี่ไอวิน ฉันถามจริง ฟาร์เทอร์นายเป็น
นักโทรหรือไง ถึงได้โทรมาอยู่ได้เนี่ย
( โหเล่นของสูงน่ะแก ว่าถึงพ่อฉันเลย
เหรอ )
เออ โทษที
( ฉันโทรหาแพมไม่ติดอ่า ToT )
ขันติ เถอะ ขันติ อย่าถือสาคนแบบนี้
เลย เย็นไว้โยม ปั๊ดโธเว้ย เย็นไม่ไหว
แล้ว
ห้องนายมีนาฬิกาไหม หรือมีแต่
ถ่านหมด ดูสินี่ มันกี่โมงกี่ยามแล้ว คนบ้า
ที่ไหนจะแหวกตาขึ้นมาหลับโทรศัพท์
ฮะ! เออ ฟังแล้ว เหมือนฉันว่าตัวเอง
เลยเนอะ [ งั้นแกก้อคนบ้าน่ะสิ ตื่นขึ้นมา
รับโทรศัพท์เนี่ย______ผู้เขียน ]
( อะ เออ.. )
ไม่ต้องโทรมาอีกนะเฟ้ย ฮึ่ย~
ฉันปิดมือถือ แล้วนอน ถ้าขอบตาฉัน
เหมือนหมาแพนดี้ ( หมีแพนด้า )
นายจะรับผิดชอบไหม
บนรถ
หลังจากที่ฉันนอนได้ไม่ถึง 2 ชั่วโมง
ก้อต้องลุกขึ้นมาอาบน้ำ เก็บกระเป๋า
และไปเช็คชื่อกับรุ่นพี่แล้วก้อมาขึ้นรถ
ด้วยจิตใจห่อเหี่ยวบนรถค่ะ ด้วยว่ามี
สาเหตุ2 ประการ คือ 1 ต้องนั้งกะนายอัค
อีกแล้ว 2 TT_TT ฉันได้กลายร่าง
เป็นหลินฮุ่ยเรียบร้อยแล้วค่ะ ก้อดูดิ๊
ขอบตาดำปิ๊ดปี๋เลย เพราะไอ้วินคนเดียว
ที่ทำให้วันนี้ฉันหมดสวย
จะนั่งเป็นรูปปั้นประติมากรรมอีกนานมั๊ย
หยุดหาเรื่องฉันสักวันได้มะไอผี ตอนนี้
ฉันไม่มีอารมณ์จะทะเลาะด้วยนะ
ฉันจะนั้งยังไงมันก้อเรื่องของฉัน
ไม่ลงไปซื้อของฝากกลับบ้านเหรอ
ถ้าฉันลงไปนายจะเห็นฉันอยู่บนรถ
เหรอ
ฉันพูดกับเธอดีๆนะ
แต่ฉันไม่อยากพูดดีด้วย
เอาเถอะ เธอลงไปซื้อของฝากกับฉัน
วันนี้นายนี่มาแปลกนะ แผลนายเมื่อคืน
ติดโรคแซกซ้อนหรือป่าวหรือนายกินยา
ไม่เขย่าขวด ถึงมาทำดีกับฉันเนี่ย
ทำไมฉันต้องไปกับนาย
บอกให้ไปก้อไป โอ๊ย ปล่อยมือฉันนะ
นายนี่ลากฉันลงจากรถ พามาที่ร้านแห่ง
หนึ่ง
นายจะพาฉันมาที่นี่ทำไม
เอาสร้อยเส้นนี้ครับ -*- นายนี่ไม่ฟัง
ฉันเลย นายนี่ซื้อสร้อย 2 เส้น เป็นรูป
หัวใจประกบกัน
อ่ะ ฉันให้เธอ ไอผีนี่ยื่นสร้อยรูปครึ่ง
หัวใจ ให้ฉัน
ถ้านายให้ฉันแล้วสร้อยอีกเส้นของนาย
มันจะประกบกันเป็นรูปหัวใจได้ไง
เธอดูสิ ว่าสร้อยที่ฉันให้เธอกับสร้อย
ของฉันพอประกบกันก้อเป็นรูปหัวใจไง
นี่นายคิดจะทำอะไร - -
ทำไมถึงให้ฉัน
ก้อ ก้อ ตอบแทนที่เธอช่วยทำแผลให้น่ะ
หา! ตอบแทน ฉันว่า ฉันไม่ได้ช่วย
ทำแผลหรอกนะแต่ช่วยซ้ำเติมแผลนาย
มากกว่า -*-
แต่มีเหตุผลอีกข้อนะ ที่ฉันให้เธอ
อะไร
ให้ฉันมั่นใจก่อนแล้วฉันจะบอกเธอ
ฮึ ฉันไม่อยากจะรู้หรอกนะ ฉันรีบ
เดินขึ้นรถ เฮ้อ ของฝากก้อไม่ได้ เออ
แต่ก้อดี ไม่เปลืองเงิน( ยัยงก___ผู้เขียน )
ที่บ้าน
ถึงบ้านสักทีเหนื่อย ชะมัด
ฟาง กลับมาแล้วเหรอลูก ไหน
ของแม่ฝากอ่ะ -*- พอมาถึงแม่ก้อถาม
เรื่องของฝากก่อนเลยนะ
หนูไม่ได้ซื้อค่ะ
YoY อ่าว ไม่เปงไรจ๊ะ +_+ ท่าทาง
แม่อยากได้ของฝากมากเลยนะ
ลูกฆ่าเขาหรือยัง หนีไม่พ้นกับคำถาม
แบบนี้
ยังค่ะ เออ หนูขอตัวนะค่ะ
ฉันรีบผละตัวออกจากแม่วิ่งขึ้นไป
บนห้องนอน
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน
ผลักฉัน~
ฮัลโหล
( แกเหนยัยส้มโอไหม ) ยัยแพมโทรมาค่ะ
อ่าวไหน แกบอกว่าจะปล่อยตอนเช้าไง
( ฉันลืมอ่ะ ) -*- ซวย แล้วตอนนี้ยัยนั่น
อยู่ส่วนไหนฉันจะไปรู้มั๊ย
( ยัยนั่นยังอยู่ที่ชลบุรีหรือป่าวอ่ะ )
ไม่รุดิ
( โหย ฉันจะโดนข้อหากักขังหน่วง
เหนี่ยวไหมอ่ะ T_T ) -*- คิดไปโน่น
แกไม่ต้องซีเรียสหรอก ฉันว่ายัยนั่น
ออกมาตั้งนานแล้วล่ะ แต่เราไม่เหน
( อืมๆ ฉันโทรมาถามแกแค่นี้แหละ
บายนะ ) สงสัยไหมค่ะว่าทำไมฉันถึงรู้
ก้อตอนที่ฉันไปเช็คชื่อฉันเหลือบไป
เหนยัยนั่นกำลังขึ้นรถตู้น่ะสิค่ะ เฮ้อ~
พรุ่งนี้ต้องเตรียมสำลีอุดหูไป
ด้วยล่ะกัน รับรองยัยนั่นมาเอาเรื่องแน่
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
ช่วยเม้นเปงกำลังใจด้วยน้า
อย่างที่เคยบอกค่ะว่า ได้อ่านคอมเม้น
แล้วรุสึกอยากแต่งต่อเรื่อยๆ
ไปแหละค่า บายค่า >o<
18
ห่วงนะ รู้มั๊ย
ตอนนี้ฉันยืนอยู่คนเดียว ทำไมไอผีนั่น
ยังไม่กลับมาอีกล่ะ นานแล้วนะ นายจะเปง
อะไรหรือป่าวน้า ( ห่วงเขาเหรอจ๊ะ______
___ผู้เขียน ) ( เออ... ก้ออะไรประมาณนั้น
แหละ______ฟาง )
" ฟาง แฮกๆ แย่แล้ว " -*- นึกว่าแกตกส้วม
ตายแล้วนะเนี่ย
" ใจเย็นๆ ค่อยๆพูด มีอะไร ญาติแกตาย
เหรอไง "
" บ้า! อย่ามาแช่งญาติฉันนะเฟ้ย "