7

                 ฉันไม่ใช่แฟนนายนะ

" มองทำไมไม่เคยเห็นคนสวยเหรอไง "

ไอนี่มองอยู่ได้  หลังจากที่ยัยแพมกะไอวิน

ไปแล้วนายอัคนี่ก้อเอาแต่มองฉันไม่รุว่า

จะมองหาอะไรไม่ทราบ

" ใช่เกิดมาฉันยังไม่เคยเหนคนสวยอย่างเธอ

เลย "   >//<  วันนี้นายพูดดีเนอะ เอ๊ะ แล้วฉัน

จะเขินทำไม  ก้อมันเปงความจริงอะนะ

คนมันเกิดมาสวยช่วยไม่ได้

" ...สวยที่สุดในป่าช้า 555 "  ไอบ้า  ไอตาถั่ว

นายใช่อวัยวะส่วนไหนมองฮะ ฉันออกจะสวย

น่ารัก  ( น่ารักษาเหรอ____ผู้เขียน )

" นายว่าฉันไม่สวยแล้วนายล่ะ หน้าตา

นายฉันจะบอกให้เลยนะว่า ผีเน่าในโลงศพ

น่ะยังชิดซ้ายเลยถ้าเจอนาย " หุ หุ สะใจค่ะ

ว่าฉันยังไงก้อได้  ฉันพอจะรับได้ค่ะ แต่เรื่อง

หน้าตา ฉันไม่ยอมค่ะ

" อย่างน้อยฉันก้อมีสาวๆสวยๆมาจีบฉัน

เยอะแล้วกัน "  พูดมาได้ไม่อายปาก

เออ...มันก้อจริงอ่ะนะที่ว่ามีสาวๆมารุมจีบน่ะ

นายนี่ฮอตยิ่งกว่าแฮรี่พอตเตอร์เสียอีก

" ผู้หญิงพวกนั้นคงโดนไสยศาสตร์ล่ะมั้ง "

ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ ต่อจากนั้นฉันก้อ

ปฏิบัติการกินค่ะ  หิวจะตายอยู่แล้ว

นั่น หมูอบกระเทียมพริกไทย ของโปรดเลย

เหลือชิ้นสุดท้ายแล้วสิ ฉันรีบจับตะเกียบ

กำลังจะคีบหมูของโปรด แต่ดันมีมารมาขว้าง

ฉัน โธ่เว้ยหิวนะเว้ย ไปกินจานอื่นไม่ได้เหรอ

ไงเนี่ย

" นี่ หมูชิ้นนี้ของฉันนะ นายไม่มีตาเหรอไง

ถึงไม่เหนว่าฉันกำลังจะคีบกิน "

" เหน  แต่ฉันก้อจะกินหมูเหมือนกัน "

อย่ามากวนโอ๊ย อะไรตอนนี้ได้ไหม

" หมูชิ้นนี้ฉันเหนก่อน มันต้องเปงของฉัน "

" มี พยาน ที่บอกว่าเธอเหนก่อนไหม  "

ไอ้...ไอ้  ฉันจะเรียกว่าอะไรดีเนี่ย มันจะมี

พยานได้ไงเล่า  ใช้ไรคิด

" ถึงไม่มีพยานฉันก้อจะกิน "

" ฉันไม่ให้ "    โอ๊ย หมดความอดทนแล้ว

นะเว้ย

" ก้อบอกว่าฉันจะกินไง ฟังภาษาไทยไม่ออก

เหรอไง หา "  ฉันพูดดังลั่นร้านอาหาร ผู้คน

ที่มากินอาหารร้านนี้มองมาที่ฉันเป็นตาเดียว

เออ...นี่ฉันพูดดังไปเหรอป่าว ( ไม่ดังหรอก

แต่มันโครตดังต่างหาก____ผู้เขียน)

" หนูจ๊ะ เป็นแฟนกัน พูดดีๆกันสิจ๊ะ "

" ไม่ใช่ค่ะ "  ป้าข้างโต๊ะหันมาพูดกับฉัน

ไม่ใช่ค่ะป้าหนูไม่ได้เปงอะไรกับนายนี่

แม้แต่เพื่อนก้อไม่คิดจะเป็นค่ะ

" อ๋อ ครับ แฟนผมก้อเป็นอย่างงี้แหละครับ "

o_o  อะไรนะ แฟน  ฉันไปเปงแฟนนายตั้งแต่

ทศวรรษไหนไม่ทราบ อย่ามาขี้ตู่นะ

" ฉันไม่ใช่แฟนนายแล้วนายก้อไม่ใช่แฟนฉัน

อย่ามาพูดอย่างนี้นะ "

" ^_^ "    -*- ท่าทางไอนี่ไม่รุสึกกะคำพูดของ

ฉันเมื่อกี้เลยนะ ฉันก้มหน้ากินอาหารต่อโดย

เหลือบมองนายนี่เปงระยะๆ

"  -_-; " <<  นี่คือสีหน้าของฉันในขณะกิน

อาหารแล้วเหลือบมองนายนี่ครั้งแรก

" ^_^ " << นี่คือสีหน้าของนายนี่ในครั้งแรกที่

ฉันเหลือบมอง

"-_-* " <<  นี่คือสีหน้าของฉันในขณะกิน

อาหารแล้วเหลือบมองนายนี่เปงครั้งที่ 2

" ^_^ "  << นี่คือสีหน้าของนายนี่ในรอบที่ 2ที่

ฉันเหลือบมอง

หลังจากที่ป้าคนนั้นคิดว่าฉันกะไอนี่เปงแฟน

กันแล้ว ไอนี่ก้อเอาแต่ยิ้ม มันจะยิ้ม อะไร

นักหนา หรือว่านายคิดไรอยู่ บ้า ต้องบ้า

แน่ๆ  ยิ้มอยู่คนเดียว

และแล้วบรรยากาศในการกินอาหารของฉัน

กับไอผีนี่ก้อจบลงแบบงงๆ โดยที่ไอนี่ยิ้ม

ตลอด   ฉันเดินไปเช็คบิล แล้วเดินออก

จากร้านอาหาร

"  เธอ จะรีบเดินเอาเหรียญทองเหรอไง

รอด้วยดิ "  ไม่ย่ะ ฉันรีบเผ่นก่อน เดี๋ยวใคร

เข้าใจผิดคิดว่าฉันเปงแฟนนายอีก

" นายอย่าตามมานะ เดี๋ยวใครคิดว่าฉันเปง

แฟนนายอีก อีกอย่าง นายมันบ้า

  สติไม่ครบสตังอยู่ๆก้อยิ้มคนเดียว "

" ใครว่าฉันบ้า ฉันมีความสุขต่างหาก "

-*- ฉันพึ่งรู้นะ ว่าเวลาคนมีความสุขเขาจะ

ยิ้มคนเดียวแบบนาย

"  พอ หยุด เราแยกทางกันได้แล้ว ฉันจะกลับ

บ้าน "   ฉันรีบตัดบทสนทนา แล้วรีบวิ่ง

ขึ้นรถเมล์ทันที

ที่บ้าน  /  ห้องนอน

" ไอบ้า ฉันไม่ใช่แฟนนายนะ ทำไมไปพูด

กับป้าคนนั้น อย่างงั้นล่ะ  >///< "

ฉันนั่งพูดอยู่กับตุ๊กตาหมีบนเตียงนอน

ฉันคงติดเชื้อนิสัยบ้ามาจากนายนั่นแล้วแน่ๆ

ที่พูดอะไรบ้าๆแบบนี้คนเดียว ถ้า พ่อกะแม่

มาเหนคงจับฉันส่งศรีธัญญาแง้มเลย

" ตกหลุมรัก ขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหม เป็นคน

ผลักฉัน"  เสียงมือถือของฉันดังขึ้น  อ๊าย~

เพลงริงโทนช่างเพราะอะไรเช่นนี้ ฟังมาตั้ง

หลายครั้งแล้วยังไม่เพราะเท่าตอนนี้เลย

ฉันกดรับโทรศัพท์ ทันที เฮ้อ ตอนนี้ฉัน

มีความสุขจัง

" ฮัลโหล "

( ฟาง เหรอ ) 

" เออดิ นี่มันมือถือฉัน แล้วใครจะรับล่ะ "

( ฉันแพม นะโว๊ย )

" -*- ฉันรุตั้งแต่เบอร์มือถือแกมันโชว์แล้ว "

( มีใครเปงไรไหม )

" มี ดิ "

( จริงเหรอ ใครอ่ะ อัคสุดหล่อของฉันเหรอ

ป่าว )

" นี่แกไม่ห่วงฉันบ้างเลยเหรอ "

( ก้อห่วงอยู่นะแต่เพราะฉันรู้ไงว่าแก

มันเปงพวกอึด ถึก คงไม่เปงไรหรอก )

" ก้อนายอัคของแกอ่ะดิ กลายเปงคน

บ้าไปแล้ว "

( หา  แล้วเปงบ้าได้ไง แกปรักปำอัค

ของช้านนนนนนนนนนน )

" - -* จะไม่ให้บ้าได้ไง ก้อ คือ ว่า มีป้า

คนหนึ่งเหนฉันทะเลาะกะนายอัคของแก ก้อ

นึกว่า ฉันกะ นายอัคเปงแฟนกัลฉันเลย

ปฏิเสธว่าไม่ได้เปงแฟน แต่นายอัคกลับบอก

ว่า ฉันเปงแฟน เค้า นี่ แกไม่ งง นะ

( อืม  เล่าต่อ )

" หลังจากป้าเขาคิดว่าฉันกะ นายอัคเปงแฟน

กัน  นายอัคก้อเอาแต่ยิ้ม  ยิ้มและก้อยิ้ม

อยู่คนเดียว แกว่ามันบ้าไหมล่ะ "

( ฉันว่า อัคเขาต้องชอบแกแน่เลยอ่ะ )

" จะบ้าเหรอ >////< ไม่หรอกมั้ง "

( ฮั่นแน่  แกกำลังหน้าแดงอยู๋แน่เลยใช่ม้า )

" ไม่ใช่เว้ย @///@ แค่นี้นะ ฉันจะนอนแล้ว "

( โห นี่ ยัยคุณหนูฟาง ตอนนี้แค่สองทุ่มเอง

นะ จะรีบนอนไปทำไมเหรอ )

" อะ เออ ฉันง่วงแล้ว "

( ฉันรุแล้วว่าทำไม แกจะรีบฝันถึงนายอัคใช่

ไหม )

" 0///0 แค่นี้นะ บาย "

( เออ บาย )

ฉันวางสายยัยแพม  ฉัน ฉันเปนไรไป

ฉันไม่ได้ชอบไอผีนั่นน่ะ ไม่มีทางจะชอบด้วย

ฉันเอนกายนอนลงบนเตียงนุ่มๆ

แล้ว ก้อหลับตาลง  Z^zzzz 

                              ติดตามตอนต่อไป

                                       ขอบคุณค่ะ

      ช่วยมาคอมเม้นเยอะๆนะค่ะ

ขอบคุณที่ติดตามอ่านด้วยค่ะ