10

                 การเดินทาง

ที่ ร.ร/ บนรถ

" มาแล้วค่า~ "  โหย รีบแทบตาย เกือบ

ตกรถแล้วไหมล่ะ  ฉันรีบขึ้นรถแล้วไปเช็คชื่อ

กับรุ่นพี่ ที่คุมการไปค่ายครั้งนี้

" น้องชื่อไรจ๊ะ "

" ชื่อ อินทราทิพย์   เพชรรัตนธณาเทวศร

ม.5/1 ค่ะ "   เปงไงค่ะพี่ ชื่อหนูยาวใช่ป่ะ

" เอ่อ ชื่อยาวดีนะ "

" ค่ะ ฟางว่านามสกุลยาวมากกว่านะ "

นั่นอ่ะดิ ใครตั้งนามสกุลฟะ ( ฉันตั้งเองมีไร

ไหม____ผู้เขียน ) พอเช็คชื่อเรียบร้อยแล้ว

ฉันก้อกวาดตามองหายัยแพม   อ้อ เจอแล้ว

ฉันเดินไปหายัยแพม โห นี่แกจองที่ไว้ให้ฉัน

ด้วยเหรอ เนี่ย

" แกจองที่ไว้ให้ฉันด้วยเหรอ "

" อืม นั่งดิ " 

" น้องๆ ทุกคนค่ะ ฟังทางนี้  น้องๆจะต้องนั่ง

ตามพยัญชนะตัวแรกของชื่อน้องๆนะค่ะ

เพราะฉะนั้น น้องจะไม่สามารถเลือกที่นั่งได้

แล้วก้อจะไม่รุว่าน้องจะได้นั่งกับใคร "

ขณะที่ฉันกำลังย่อนก้นลงนั่งรุ่นพี่ที่คุมการไป

ค่ายก้อตะโกนดังลั่น T_T พี่ค่ะ งั้นหนูก้อไม่

ได้นั่งกะไอแพมอ่ะดิ

" ฟาง อักษรตัวแรกในชื่อแก มันเปง อ นี่

แกก้อไม่ได้นั่งกับช้านนนนอ่ะ "

เออ รุแล้ว 

" พี่ค่ะ หนูชื่อ มณฑารัตน์  หนูต้องนั่งตรงไหน

ค่ะ "  ยัยแพมถามรุ่นพี่ที่เดินผ่านมา

" ตัวอักษร ม งั้นตามพี่มา "

" ไปนะเว้ย  โชคดี "   บายนะ ซาโยนาระ

เมื่อยัยแพมไปแล้ว ฉันก้อต้องแสวงหา

ที่นั่ง  เดินไปเดินมาหลายรอบแล้วไม่ยักจะ

เจอสักที ให้ตายสิ นี่พี่ไม่คิดจะติดป้ายตัว

โตๆไว้  ว่าแถวนี้ตัวอักษรอะไรเลยเหรอค่ะ

ติดอันเล็กนิดดดดดดดดดดดเดียว แล้วใคร

จะมองเห็น    เฮ้อ  เฮ้ย! เจอแล้ว  พอบ่นปั๊บ

ก้อเจอปุ๊บเลย ฉันรีบเดินไปนั่ง ทันที

เมื่อยจะแย่อยู่แล้ว  ฉันเลือกนั่งที่ติด

หน้าต่าง ว้าว วิวท่าจะสวย รถที่ร.รจัดให้

เปงรถทัวร์ปรับอากาศสองชั้น 5 คันค่ะ

 คันละ 2 ห้อง  โดยให้นักเรียนม.5นั่งชั้นบน

แล้วให้รุ่นพี่ม.6ที่มาคุมนั่งชั้นล่าง    ส่วน

อาจารย์ไปกับรถตู้อีกคัน  

" เธอ ที่นั่งนี่ เปงของตัวอักษร อ ใช่ไหม "

" ใช่ค่ะ  " ฉันพูดโดยไม่หันไปมอง   เสียง

ผู้ชาย อ๊าย~ เสียงหล่อจังว่าแต่เสียง คุ้นๆ

เนอะ

" งั้นผมขอนั่งนะครับ "

" เชิญค่ะ  "

" เฮ้ย/เฮ้ย "   พอฉันหันไป ผู้ชายที่ว่าเสียง

หล่อนะ คือไอผีชีวะนั่นค่ะ

" ไม่เชิญ ไปนั่งที่อื่นเลยไป๊ "  ฉันไล่นายนี่

ออกไป  แต่นายนี่กลับนั่งลงข้างฉันเฉยเลย

" ฉันก้อไม่อยากนั่งใกล้เธอหรอกนะ แต่เธอ

แหกตาดูซะว่า มีที่อื่นให้ฉันนั่งได้อีกไหม"

ฉันมองไปรอบๆตัวฉัน ก้อจิงนะ ไม่เหลือ

ที่ว่างให้นั่งสักตัว

" นายก้อนั่งที่พื้นสิ ง่ายดี  "

" เรื่องอะไรที่ฉันต้องนั่งที่พื้น ฉันก้อเปงนัก

เรียนคนหนึ่งในร.ร เหมือนกัน

เพราะฉะนั้นฉันก้อมีสิทธิ์นั่งพอๆกับเธอ "

  แม้ ทำเปงมาเรียกร้องสิทธิ์ 

" แต่ฉันไม่อยากนั่งกับคนอย่างนาย "

" ถ้าไม่อยากนั่ง ก้อไปนั้งที่อื่นสิ  ใครเขา

ห้ามเธอไว้ "    ไอบ้า จะให้ฉันไปนั่งที่ไหน

เล่า  ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ขืนนั่งกับไอนี่นานๆ

อกฉันต้องแตกกระจุยแน่   เมื่อไม่รู้จะทำอย่าง

ไหร่ ฉันถอดเข็มขัดสีแดงออกจากเอวแล้ว

วางไว้ระหว่างฉันกับไอผีนี่

" เธอจะทำอะไร " 

" ถามได้ ฉันก้อจะสร้างอณาเขตไง "

" สร้างทำไมกลัวฉันจะทำไรเธอเหรอ "

ไม่ได้กลัวย่ะ

" นายห้ามเข้าใกล้ฉันเกินรัศมีของเข็มขัดนี่

ไม่งั้น นายกลายเปงศพแน่ " 

ขู่เอาไว้ก่อนค่ะ ความจิงยังไม่ทำหรอกค่ะ

" ฉันไม่มีทางกลายเปงศพแน่นอน เพราะฉัน

ไม่มีวันถูกตัวเธอ คนอย่าง เธอไม่มี

ให้ฉันได้พิศวาทเลยสักนิดเดียว "

น้อยแหนะว่าฉันไม่มีเสน่ห์เหรอไง  

" หุบปากเน่าๆของนายเลยนะ " 

" ฉันไม่หุบ "

" ได้   "   ฉันเอาผ้าขี้ริ้วที่อยู่หน้าเบาะยัดใส่

ปากนายนี่

" เธอทำอะไรเนี่ย มันสกปรกนะ "

" เพราะสกปรกไงถึงได้ยัด จะได้หยุด

พูดสักที "

" พอแล้ว ฉันขี้เกียจเสวนากับเธอ มันเสีย

เวลา "

ฉันก้อไม่อยากเหมือนกัน  อ่าวทำไมเงียบล่ะ 

นายนี่เปงไรว่ะ

" คร้อกกก   ฟี่~~ Z^zzz~~ "   หลับแล้วนี่หว่า

หลับง่ายจัง    แต่เสียงกรนโครตทุเรศเลยนะ 

อยากให้แฟนคลับผู้หลงผิด ของนายนี่มาเหน

เจงๆเล้ย  ฉันจ้องหน้าไอผีนี่ชัดๆ >///<

เวลานอนนายก้อน่ารักเหมือนกันนะ  

"  ไม่มีใครมีปัญหานะครับ "

รุ่นพี่ถามขึ้น  ค่ะ หนูก้ออยากจะมีปัญหาอยู่

หรอกนะ

" หนูค่ะ "    ยัยปลาร้ายกมือ  เอามือ

ลงเถอะย่ะฉันสงสาร คนข้างๆ จะ

เหม็นขี้เต่าเธอ

" มีปัญหาไรค่ะ "

" หนูต้องการนั่งกับอัคนีค่ะ "  ฝัน ซะเถอะ

ยัยปากปลาร้าสับ   ฉันไม่ให้เธอนั่งกับไอผีนี่

หรอก  เดี๋ยวไอผีนี่ได้เสียเวอร์จิ้นแน่ ถ้านั่ง

กับเธอ

นี่ ไอผี  นายควรจะขอบใจฉันนะ

" ไม่ได้หรอกค่ะ น้องต้องนั่งตามอักษร

ตัวแรกของชื่อ "    หุ หุ  ไสเกีย เสียใจ

" ไม่ค่ะ  ส้มโอจะนั่ง ไม่ ไม่ "

ยัยนี่ก้อยังยืนกรานว่าจะต้องนั่งกับไอผีนี่

ให้ได้  ไอผีนี่  หลับอยู่ได้ ตื่นขึ้นมาเบิ่งดิ๊

" ไม่ได้ค่ะ "

" ส้มโอจะนั่ง "

" ไม่ได้ค่ะ  ไอป๋องลากน้องคนนี้ไปสงบ

สติข้างล่างดิ๊ "   ยัยปลาร้าก้อโดนรุ่นพี่

อีกคนลากลงไปข้างล่าง

" พี่ป๋องปล่อยเพื่อนหนูนะ "  ยัยเพื่อนของ

ยัยปลาร้าพูด   พี่ค่ะ ลากไอ 2 ตัวนี่ไปด้วย

ก้อจะดีมากเลยนะ 

" งั้นน้อง อีก 2 คนไปกับพี่ด้วยแหละกัน "

5+5+5 โดนลากไปทั้ง 3 ตนเลย   คราวนี้

จะได้ไม่ต้องฟังเสียงกรี้ดมรณะ ของยัย 3 คน

นั้น   ฮ้าว~~   ง่วงเหมือนกันแฮะ  เมื่อคืน

นั่งจัดกระเป๋าตาเหลือกเลย เหนื่อย ง่วง

นอนล่ะกัน ฉันหันหน้าเข้าหาหน้าต่างรถ

แล้วก้อหลับตาลง

________________________******

แชะ!

" หืม "

แชะ! แชะ!

"  หือ "

แชะ!

โอ๊ะ เจ็บหัวแสงอะไรเนี่ยแสบตา

แชะ! แชะ!

ฉันลืมตาขึ้นมา นี่ฉันหลับไปนานเท่าไหร่แล้ว

อ่าว  แล้วไอแพม ไอวิน และเพื่อนๆทุกคนมา

จ้องฉันทำซากอะไร

" ฟาง น่ารักมากเลยแก "  น่ารักอะไรของแก

ไอแพม  ตอนนี้ปวดคออ่ะ ฉันลุกนั่งตัวตรง

แล้วจับคอตัวเองไป มา

" อ่ะดูซะ  "  ยัยแพมยื่นกล้องมาให้ฉัน

ฉันรับมาแล้วเปิดดู

"O____O"    ตาโตเท่าไข่นกกระจอกเทศเลย

ค่ะ ในกล้องมันเปงภาพที่ฉันนอนเอาหัว

ชนกับนายอัค เปงรูปหัวใจ  @////@

ถ้ายัยปลาร้ามาเหนคงจะกรี้ดจนกระจกในรถ

ร้าวหรือไม่ก้อแตกเปงเสี่ยงๆ ชัวร์เลย

" ไอแพมแกลบรูปเลยนะ "

" ฉันไม่ลบ  ทำไมอ่ะ น่ารักดีออก "

" งั้นฉันลบเอง "

" เอ้ย เอามานี่ " ยัยแพมกระชากกล้องของมัน

ออกจากมือฉัน ไอเพื่อนเวร  

" ไอฟางเอ็งหน้าแดงว่ะ "  ไอวินมันพูด

ฮะ จริงเหรอ  ฉันคลำหน้าตัวเอง >///<

"  5+5+5  ไอฟางมันเขินโว๊ย "   ผีจ่อปากมา

พูดเหรอไง ไอวิน

" 5+5+5+5 "  เสียงหัวเราะของคนทั้งรถค่ะ

จะขำอะไรหนักหนา

" ไม่ทราบว่าขำหาอะไรกันเหรอ ไปนั่งได้

แล้ว >///< "   ฉันตะเพิดพวกเพื่อนๆที่มามุงดู

กัน  แล้วหันมองไอผีนี่   *///*;;

" คร้อกกกกก  ฟี่ ~~ "   นายจะหลับไป

ถึงหนายยยยยยยยหา   ตื่นมารับรู้โลกภาย

นอกบ้างเซ่

ที่พักรับรอง 

" น้องๆทุกๆคนทั้ง 10 ห้องเรียนที่มา หันมา

ฟังพี่  พี่ให้เวลา 30 นาทีเอากระเป๋าไปเก็บ

แล้วมารวมตัวกันที่หอประชุมนะค่ะ "

" ค่า / ครับ " 

ห้องพัก 647

" ฟาง แกเอาอะไรมาบ้างอ่ะ "

ยัยแพมถามฉัน  แกจะอยากรุไปทำไม

" ของใช้จำเป็นดิ "

"  เครื่องชอตไฟฟ้า  สเปร์พริกไทย

แล้วก้อ...กริชเนี่ยนะ "  เฮ้ย  ไอแพม

แกมารื้ออะไรกระเป๋าฉัน

"  เออ จำเปงมาก " 

" เอามาทำไม "

" เครื่องชอตไฟฟ้า  สเปร์พริกไทย น่ะ

ฉันเอามาแก้แค้นไอผีนั่น ส่วนกริช

ฉันเอามาฆ่า เข้าใจ๋ "

" ไอผีนั่น ใคนอ่ะ "  เออ เนอะฉันไม่เคย

เรียกนายอัคว่าไอผีต่อหน้าไอแพมนี่

" นายอัคไง "

" อะไรนะแกจะฆ่าเขาเจงๆเหรอ "

" ฉันเอาอุปกรณ์มาขนาดนี้ ไม่ฆ่ามั้ง "

"  ฉันเสียดายคนหล่ออ่ะ  ยิ่งหายากอยู่ด้วย"

-*- สุดหล่อหมายเลขสองของแก ก้ออยู่

ฉันไม่ได้ฆ่ามันนะโว๊ย

"  แล้วบนรถนั่น แกนั่งกะใคร "

" นั่งกะพ่อวินสุดหล่อของฉัน >_< "

ไอวินมันหล่อตรงไหนว่ะ แค่ตาคม

ผมดำเงา  จมูกโด่ง แก้มใส    แค่เนี้ยเอง

( เขาเรียกว่าหล่อแล้ว_____ผู้เขียน )

"  โชคดีอ่ะ "  - -** เออโชคดีมั้ง

" เก็บของแล้ว  ไปกันได้ยัง "

" ยัง  เหลืออีก 20 นาที " นี่แก จะใช้เวลา

ให้ครบ 30 นาทีเลยเหรอไง

" ยังก้อยัง "

                          ติดตามตอนต่อไป

                              ขอบคุณค่ะ

ช่วยมาเม้นด้วยนะค่ะ