17
งานเลี้ยง
ห้องพัก
" ได้ข่าวว่าแกอยู่กะอัคสองคนแล้วอัค
เขาก้อ จุ๊บ แกด้วยอ่ะ >///< "
-*- ทำไมข่าวเรื่องพวกนี้มันเดินทาง
เร็วยิ่งกว่าแสงอีกว่ะ
" เออ "
" แกดูมีความสุขมากเลยอ่ะ "
-*- นี่หน้าฉันมันบ่งบอกถึงความสุขเหรอไง
แกไปตัดแว่นใส่เหอะ
" ฉันว่าแกมีปัญหาด้านสายตาว่ะ "
" หา! จิงอ่ะ ฉันก้อมองเหนชัดนะ "
" ก้อแกดูหน้าฉันดิ๊ หน้าฉันมันมีความสุขมะ "
ฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้ยัยแพม อ่ะ
มองซะให้เต็มตา
แหะๆ แกไม่มีรัศมีของความสุขเลยว่ะ
ยัยแพมยิ้มแหยๆมาให้ฉัน
แกไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีกนะ ฉันไม่ปลื้ม
ทำไมอ่ะ
ฉันไม่ชอบก้อคือไม่ชอบ ฉันโกรธไอนั่น
ฉันก้อไม่ชอบเหมือนกันที่แกเรียกอัค
ว่า ไอนั่น -*- ดูมันงอน โอ๋
ขอประทานอภัยเพค่ะ ทำไมแกไม่เทิดทูน
ไอผีนั่นไว้บนหิ้งเลยล่ะ แม้ว่านิดว่าหน่อย
ไม่ได้
เออ ขอโทษก้อได้ พอฉันขอโทษ
ยัยแพมก้อยิ้มออกเลยค่ะ
ไม่เปงไร แต่แกต้องช่วยฉันเลือกเสื้อผ้า
ที่จะใส่คืนนี้นะ
อืม ยัยแพมมันจะเลือกอะไรนักหนา
ชุดที่เตรียมมาก้อใส่ไปเหอะ
ตัวนี้ดีมั๊ย แต่ฉันว่าเสื้อมันสีซีดไปหน่อย
นะ ฉันว่าตัวอื่นดีกว่า - -;; ฉันยังไม่ได้
ออกความคิดเหนอะไรเลยนะ แกเลือกเอง
ตอบเอง แล้วจะให้ฉันช่วยอะไรฟะ เนี่ย
เอาสักตัวเถอะ จะได้รีบๆไป
งานเลี้ยงที่หอประชุม
เปนไง ชุดฉัน เริ่ดสะแมนแตน ใช่มะ
-*- โถ เลือกตั้งนาน ได้แค่เนี้ย
เหอๆ เริ่ดก้อได้ว่ะ
แกดูชุดพวกยัยปลาร้าดิ
ฉันหันไปมองกลุ่มยัยปลาร้านั่น
- -* ยัยพวกนั้นแต่งชุดสีแดงแป๊ดทั้ง
กลุ่มเลยค่ะ รองเท้าก้อสีแดง สรุป
แดงทั้งตัว
ผีตัวไหนมันเข้าสิงไอพวกนั้น ให้
แต่งตัวแบบนี้ว่ะ
นั่นอ่ะดิ อุบาด โครตเลย
สงสัยกะจะให้เปงจุดเด่นของงานมั้ง
เนอะ
ฉันว่าพวกนั้นคงประสบความสำเร็จ
นะ ดูคนทั้งงานมองยัยพวกนี้เปงตาเดียว
เลย บัดนี้คนทั้งงานเริ่มชายตามอง
พวกยัยส้มโอแล้วค่ะ ถามจิงเถอะนะ
พวกเธอไม่มีชุดที่ดีกว่านี้แล้วเรอะ
คนทั้งงานเขามองว่ายัยนั่นแต่งตัวสวย
เหรอ -*- แกคิดได้ไงว่าสวย
ฮึ ฉันว่าเขามองด้วยความเวทนา
มากกว่านะ 5+5+5+5+ได้นินทายัยพวก
นั้นแล้วสบายใจค่ะ ( โรคจิต_____ผู้เขียน )
( โรคจิตใจรักเธอเหรอจ๊ะ_____ฟาง )
( -*- เน่า_______ผู้เขียน )
ฟาง อัคเขาเดินมาทางนี้อ่ะ แล้วไง
แกไม่ต้องโกรธอัคหรอก ให้อภัยเถอะ
เรื่องๆเล็กน้อยๆ ไอผีนั่นจูบฉันเนี่ยนะ
เรื่องเล็กๆ ยังไงก้อไม่ยกโทษเว้ย
ฉันไม่ใช่แม่พระกลับชาติมาเกิดนะ ที่จะ
ให้อภัยใครเขาไปทั่ว แต่ฉันเปง โฮ่ๆ
นางงามจักรวาลกลับชาติมาเกิดต่างหากเล่า
( - - นางงามจักรยานน่ะสิ_____ผู้เขียน )
แกเคลียแหละกัน ฉันขอตัว
รีบเผ่นนะแก คราวนี้ฉันไม่ยอมให้แก
ทิ้งฉันไว้คนเดียวแน่
แกห้ามไปไหน
คราวนี้ฉันขอ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ
นั่นแหละไม่ให้ ฮะ เข้าห้องน้ำ
เหรอ
ไอบ้า ฉันจะราดแล้วนะเว้ย
เออ แกไปเลยปะ รีบมานะ
อืม
ฟาง ฉันขอคุยไรด้วยหน่อย นายอัค
พูดค่ะ นายจะง้อฉันใช่มะ
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกะนาย
แต่ฉันมี เออ เรื่องที่ฉันจูบเธอ
ฉันขอโทษ ต้องเล่นตัวสักหน่อยค่ะ
ขอโทษแล้วมันหายไหม
แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง ให้ย้อนเวลา
ไปเหรอ -*- พูดเปงการ์ตูนไปได้
ถ้าทุกคนย้อนเวลาไปได้ ในโลกนี้
ก้อคงไม่มีใครทำอะไรผิดพลาดหรอก
เชอะ เรื่องแบบนี้ยอมง่ายๆได้ไง
แต่ฉันขอโทษเธอแล้วนะ
ฉันไม่ยกโทษ
โธ่ ฉันขอโทษนะ ไอนี่ทำท่าอ้อนฉัน
น่าสงสารตายแหละ
นี่ เธอ จะยกโทษให้ฉัน หรือไม่ให้ หา!
T_T นายอย่าตะคอกฉันเด่ นี่เปงวิธีง้อ
ผู้หญิงของนายเหรอ น่ากลัวชะมัด
TT_TT ยะ ยกโทษให้แล้วจ้า
ถ้าฉันตอบว่าไม่ ชีวิตฉันจะเหลือเหรอค่ะ
แค่นี้ ก้อสิ้นเรื่อง ยัยแพม แกไปห้องน้ำ
โครตนานเลย ตกส้วมตายหรือยัง
อ่าว ไออัค เจอกันอีกแล้วนะ อ้อ
ยัยเอ๋อด้วย สบายดีมั๊ย แก๊งไถเงินเด็ก
โผล่มาอีกแหละ
ตอนแรกก้อสบายดีนะ แต่ตอนนี้
ไม่สบายแล้ว หุ หุ พวกแกยังไม่รุ
อ่ะดิ ว่าฉันรู้เรื่องที่พวกแกค้ายาบ้า
ฉันยังไม่ได้ชำระแค้นที่เธอชกฉันเลยนะ
Y_Y นายยังจำได้อยู่เรอะ นึกว่าลืมซะแล้ว
พวกเอ็งอย่ามายุ่งกับคนของกรู
นี่ไอผี ฉันไม่ได้เปงคนของนายนะเฟ้ย
กรูจะยุ่งมีไรมั๊ย
มีแน่ กรูรู้ว่าพวกเอ็งกำลังทำอะไร
กันอยู่ ถ้าพวกเอ็งไม่รีบไปสารภาพผิด
กับ ผอ. กรูจะแจ้งตำรวจ
นี่ ไอคนเขียน ฉันไม่มีบทบาทอะไรให้พูด
แล้วแกจะให้ฉันอยู่ทำมีดเฉาะหัวแกเหรอไง
( เออ เอ้ย อยู่ไปเหอะไม่ต้องพูดมาก____
____ผู้เขียน )
พะ พวกกรูไม่ได้ทำอะไร ทำไมต้องไป
สารภาพผิดด้วยว่ะ
จะให้กรูพูดมั๊ยล่ะว่าเอ็งทำไรผิด
งั้น เอ็งต้อการอะไร
เอ็งไปคุยกะกรูข้างนอก ไอผีนั่นกับ
ไปแก๊งนั้นออกไปแล้วไอผีนั่นจะไหวเหร้อ
พวกนั้นมีตั้ง 4 คน นายตัวคนเดียว
รับรอง ( นายอัคชนะใช่ไหม_____ผู้เขียน)
( ป่าว ไม่เหลือซากแน่____ฟาง )
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
มาอัพอีกแล้วค่า
อ่านแล้วช่วยเม้นด้วยเน้อ
จาได้มีกำลังใจแต่งอีก
บ๊ายบายค่า