21

  มือถือเฮงซวย & แผนร้าย ( ร้ายตรงไหน )

ของยัยส้มโอ 

ห้องเรียน

ฮ้าว~ ง่วงจัง =_= พอกินข้าวอิ่มหนังตาก็

เริ่มย่อน

ติ๊ด ติ๊ด

-*- ตั้งแต่ยัยแพมกะไอวินสารภาพรักกัน

เนี่ย ไอสองตัวนี้ก้อส่ง sms  หากันตลอด

อะไรมันจะรักกันขนาดนี้ว่ะ  รักกันให้

ถูกเวลาดิ  นี่มันวิชาอาจารย์รินฤดีนะเฟ้ย

ถ้าถูกจับได้ว่าไม่ตั้งใจฟังแกสอนล่ะก็

เหอๆ - -;;  ไม่อยากจะบรรยาย

ติ๊ด ติ๊ด

-*- อีกแหละ เลิกส่งสักทีได้มะ

“ แพมเลิกส่งเหอะ “

“ อ่าว ทำไมอ่ะ “

“ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงข้อความ ฉันน่ะ

เสี้ยวสันหลังวาบเลย “  จะไม่ให้เสี้ยวได้ไง

ก้อฉันนั่งโต๊ะติดกับยัยแพมเลยอ่ะดิ

“ เออ เดี๋ยวเลิก “

ติ๊ด ติ๊ด

“ ไหนบอกว่าจะเลิกไง “

“ แม้ ก้อมันเลิกไม่ลงนิ “  -*- แกไม่ได้

ซวยคนเดียวนะ ถ้าอาจารยรู้ ฉันอาจ

ซวยด้วย ข้อหา สมรู้ร่วมคิดกับแก

“ เลิกเถอะ เดี๋ยวรถป่อเต๊กตึ๋งมาเก็บศพ

ฉันกับแกไม่ทัน “

“ โถ แป๊บนะ “

ติ๊ด ติ๊ด

“ -_-;; หลายแป๊ปแล้ว “

“ เสียงอะไร “  น่าน ความซวยมาเยือนแล้ว

อาจารย์ค่อยๆเดินสำรวจนักเรียนทีละแถว

ว่าใครยังไม่ปิดมือถือก่อนเรียน

“ แพม ปิดมือถือแล้วเก็บในกระเป๋า “

“ มือถือมันเปงไรไม่รุอ่ะ ปิดไม่ได้ ToT “

-*-  ไอ้มือถือไม่รักดี  มาเสียอะไรตอนนี้

“ อ่าาา  อาจารย์เดินมาแว้ว “

“ แกเอามือถือยัดใส่โต๊ะใครก้อได้ เร็วๆ “

ยัยแพมมองซ้ายมองขวา แล้วมันก้อเอา

มือถือยัดใต้โต๊ะยัยปลาร้าเน่านั่น  เหอๆ

-*- กรรมของยัยนั่น ( พฤติกรรมที่ไม่ดี

ห้ามทำตามนะ____ผู้เขียน )

( มันจำเป็นย่ะ_______ฟาง )

อาจารย์เดินมาสำรวจโต๊ะฉัน แล้วเดินเลย

ไป สำรวจโต๊ะยัยปลาร้า  แนะ ยัยนั่นยัง

ไม่รุตัวอีกเนอะ

“ ส้มโอ นี่เธอยังไม่ปิดมือถืออีกเหรอ “

“ นี่ไม่ใช่มือถือหนูนะค่ะอาจารย์ “

“ จะไม่ใช่ได้ไง ก้อมันอยู่ใต้โต๊ะเธอ “

“ ไม่ใช่จิงๆนะค่ะ “

“ ฉันหักเธอ 20 คะแนน “

“ ไม่ใช่นะค่ะอาจารย์ “

“ หัก 30คะแนน “

“ โธ่อาจารย์ “

“ หัก 50 คะแนนแล้วไปล้างส้วมด้วยเย็นนี้ “

“ Y_Y ค่ะอาจารย์ “  แล้วยัยนั่นก้อไม่ได้

พูดอะไรอีกเลย  บาปจะกินกบาลฉันไหม

เนี่ย  หลังจากนั้นทุกคนก้อเข้าสู่สภาวะที่

เงียบสงบยิ่งกว่าป่าช้าเสียอีก ตั้งหน้า

ตั้งตาเรียนต่อไป

หลังเลิกเรียน

“ ยัยแพม นี่มือถือของเธอใช่ไหม “

ยัยส้มโอ นี่ฉลาดเหมือนกันนะ

“ ใช่ ขอบใจนะที่รับผิดแทนฉัน “

“ เธอทำให้ฉันถูกตัดคะแนนความ

ประพฤติ “

“ อืม แล้วไง “  +_+’’ รู้สึกว่าฉันกะยัยแพม

เหมือนตัวอิจฉาเลยนะที่คอยกลั่นแกล้ง

นางเอกผู้แสนจะอาพาธ เอ้ย อาพับ 

“ กล้าพูดว่า แล้วไงเหรอ “  ถ้ายัยแพมไม่

กล้าแล้วมันจะพูดเรอะ

“ อืม ฉันกลับบ้านก่อนนะ แล้วนี่มือถือฉัน

ขอคืนด้วย “ เหอๆ -_- หนีกลับบ้านซะงั้น

“ เธออย่าหนีนะ กรี้ดด.. “

“ อย่ากรี้ดนะ ยัยปลาร้าค้างปี “  ฉันรีบพูด

ขึ้นก่อนที่ยัยนั่นจะกรี้ด

“ ยัยฟาง ฮึ่ย~ เจอดีแน่ “   

ตอนนี้ฉันเดินออกมาจากห้องแล้วค่ะ

รอดตายอย่างหวุดหวิด

“ เกือบขึ้นเขียงแนะ “ เพราะใครล่ะ

เกือบจะทำให้ฉันซวยไปด้วย

“ แกแหละยัยแพม ทีหลังปิดมือถือเลยนะ “

“ รู้แล้วน่า “  รู้แต่ไม่ทำน่ะสิ

“ เออ ฟางฉันกลับก่อนนะ วินมารับแล้ว “

“ อือๆ “  แม้ พอมีแฟนก้อทิ้งเพื่อนเลยนะ

น่าสงสารคนสวย ฮือๆ

“ มายืนทำหน้าเหี่ยวอะไรตรงนี้ “ -*- ทำไม

ไอผีนี่ถึงตามมาหลอกหลอนฉันอยู่เรื่อย

เลยเนี่ย 

“ อย่ามาตลกค่าเฟ่อะไรแถวนี้ “

“ ไม่ได้ตลกนะ “ 

“ วันนี้ฉัน เซ็ง เบื่อ หมดอารมณ์ ไม่อยาก

ทะเลาะด้วย “  ฉันรีบเดินกลับบ้าน

แต่นายนี่ก้อยังตามฉันอยู่นั่นแหละ

“ จะตามฉันไปถึงไหน “

“ ไม่ได้ตามสักหน่อย “  -*- ปากทำด้วย

หินเหรอไง แข็งเจงๆ

“ นี่ นายจะสำรวจแหล่งที่อยู่ของจำนวน

ประกรโลกเหรอ “ 

“ ป่าว “  -*-  สาธุ ขอให้นายนี่ตกท่อตาย

ด้วยเถิด ลูกจะได้ไม่ต้องเจอนายนี่อีก

“ อัค มาได้ไง “  -*- พระเจ้าค่ะ หนูขอให้

นายนี่ตกท่อนะไม่ได้ขอให้ส่งยัยปลาร้านี่มา

เออ แล้วยัยนี่ล้างห้องน้ำเสร็จแล้วเรอะ

“ เดินมา “  คริๆ ไม่ให้เดินมาแล้วจะให้

บินมารึ

“ อัคอย่าตอบส้มโอแบบนี้สิ “

“ แล้วจะให้ฉันตอบแบบไหน “

“ เฮ้อ ไม่เปงไรแล้วกัน อัคพาส้มโอไป

เที่ยวหน่อยนะ “

“ ไม่ว่าง “

“ ว่างหน่อยนะ “   -*- นายนั่นก้อบอกว่า

ไม่ว่าง ไม่ว่างก้อคือมีธุระน่ะ เข้าใจป่ะ

แล้วธุระของนายนั่น ก้อคือ เดินตามฉัน

ไงย่ะ โฮ่ๆๆ ยัยฉลาดน้อย

“ - -* ไม่ว่าง ฉันเหนื่อย “

“ อัคเหนื่อยเหรอ งั้นดื่มน้ำก่อนนะ “

เชอะ ยัยนั่นป้อนน้ำไอผีนี่  โอ๊ย หมั้นไส้

อยากเตะหมาโว๊ย ( -*- ให้หมารับเคราะห์

ซะงั้น_____ผู้เขียน ) ฉันหันหลังเดิน

กลับบ้าน ฮึ ทนดูไม่ได้ค่ะ ทำอะไร

ทุเรศๆ ต่อหน้าประชาชีนับสิบได้ไง

ที่บ้านไม่มียางอายกันบ้างเหรอไง

ที่บ้าน

“ ป้าช่อค่ะ วันนี้ฟางขอช่วยป้าทำอาหาร

นะค่ะ “ เกิดบ้า อะไรไม่รุค่ะ อยากทำ

อาหาร

“ =_=’’’ เออ จะดีเหรอค่ะ “  อ่าว ป้าพูดงี้

หมายความว่าไง  หนูก้อทำอร่อยนะ

( @o@อร่อยบ้าอะไรขนาดเทให้หมากิน

มันยังไม่ชายตามองอาหารแกเล้ย_____

ผู้เขียน )

“ ดีสิค่ะ “

“ งะ งั้นก้อได้ค่ะ “  ฉันเดินเข้าครัวใส่

ผ้ากันเปื้อน

“ น้องฟางหั่นผักนะจ๊ะ “

“ ค่ะ “  ฉันหั่นผักอย่างสวยงาม (หรือป่าว)

พลางนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา

‘อัคเหนื่อยเหรอ งั้นดื่มน้ำก่อนนะ ‘

แหวะ น่าเกลียด ทำมาเปงพูด อัคค่ะ อัคขา

ชิ ถ้าฉันรู้นะว่าบ้านยัยนั่นอยู่ไหน

ฉันจะเอา เอ็มสิบหก ไประเบิดบ้านยัยนั่น

แล้วจับยัยนั่น หั่น สับๆๆๆๆ เป็นชิ้นๆ

โยนให้ไอ้ตัวเฮ้ ข้างบ้านกิน

“ -_-;; น้องฟางจ๊ะ “

“ ค่ะ “

“ ป้าว่าน้องฟางออกไปก่อนดีมั๊ยจะ “

“ ทำไมค่ะ “ ป้าช่อละสายมองมาที่ผักที่ฉัน

กำลังหั่นอยู่  O_O  ฉันไม่ได้หั่นผักค่ะแต่

สับผักเลยค่ะ แถมสับละเอียดซะด้วย

อย่างกะสับหมูแหนะ

“ ก้อได้ค่ะ “  ฉันเดินออกจากห้องครัวขึ้น

ห้องไป  อะไรเนี่ย แค่หันผักฉันยังทำ

ไม่ได้เลย อนาคตฉันจะทำอะไรกินเนี่ย-*-

( ทำงานรับบริการดูดส้วมตามบ้านไง___

___ผู้เขียน ) ( แกก้อทำเองสิ____ฟาง )

เซ็งๆๆๆๆ  หงุดหงิดๆๆๆ 

***************************************

( ส้มโอ Talk )

พอยัยฟางเดินไป อัคเขาก้อทำท่าจะตาม

อ่ะนะ แต่ฉันใช้มือเรียวๆ ของฉัน

รั้งเขาเอาไว้ โฮะ โฮะ คนมันเก่งซะอย่าง

แต่รั้งเขาไว้ไม่ถึง 10 วินาที อัคก้อขอตัว

กลับบ้าน  แต่ยังไงฉันก้อสะใจค่ะ

แต่มันยังสะใจไม่พอหรอกค่ะ มันต้องยิ่ง

กว่านี้  ฉันหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหา

พี่เทป พี่ชายฉัน

“ ฮัลโหล ไอ้พี่เทป “

( พูดดีๆนะเว้ย ฉันเปนพี่แก )

“ ช่วยไรส้มโอหน่อยจิ “

( ไม่มีทาง )  -*- ไอ้คนไร้น้ำใจ

“ ช่วยหน่อยนะ “

( ไม่ ฉันกำลังอยู่กับสาวที่น่าร้ากกก

อย่าโทรมากวน ) -*- ไอ้บ้าผู้หญิง

เออ เราก้อบ้าผู้ชายแฮะ

( พี่น้องพอกัน_____ผู้เขียน )

“ งั้นส้มโอจะฟ้องแม่ว่าพี่แอบขโมย

ชุดบีกีนี่ สุดรักของแม่ไปให้ผู้หญิงพวก

นั้น และยังหลอกสาวๆพวกนั้นอีกว่า

ชุดบีกีนี่ของแม่เนี่ย ซื้อมาจาก

ออสเตเรีย ทั้งที่ แม่ซื้อมาจากตลาดนัด

ข้างสำโรง “ 

( เออๆ จะให้ช่วยอะไร )

“ ทำยังไงก้อได้ให้อัคเกลียดยัยฟางนั่น “

( เออๆ แต่แกห้ามบอกแม่นะโว๊ย )

“ สัญญา... “  แล้วไอ้พี่นั่นก้อตัดสาย เหอๆ

ฉันยังพูดไม่จบนะ ฉันจะพูดว่า

‘ สัญญาซะเมื่อไหร่ ‘  ต่างหากเล่า

ทีนี้แหละ ยัยฟาง แกจะต้องถูกอัคเกลียด

โฮ่ๆ คนฉลาดย่อมได้เปรียบย่ะ

                           ติดตามตอนต่อไป

                                ขอบคุณค่ะ

 ใครคอมเม้นขอให้รวยๆ

ได้แฟนหล่อๆสวยๆ

เหอๆ แล้วแต่ศรัทธา -*-

-----------------------------

เม้นให้ด้วยน้า

จะได้มีกำลังใจเขียนต่อเร็วๆ