31
สับสน
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน
ผลักฉัน ~
มีไรเหรอแพม
( ยัยนั่นสารภาพแล้วนะ ฉันถ่ายคลิปไว้ด้วย
เดี๋ยวจะส่งไปให้อัคนะ
ไม่ต้อง!
( ทำไมล่ะ แกไม่อยากคืนดีเหรอ )
แกไม่ต้องรู้อะไรทั้งนั้น
( ตกลงแกจะไม่ให้ฉันส่งใช่มะ )
อืม
( -*- เวร งั้นอัคก็โง่เปงฟายอยู่คนเดียวดิ )
ช่างนายนั่นดิ
( เออๆไม่บอกก็ได้ว่างๆฉันจะโทรมาใหม่ )
เฮ้อ~ เมื่อไหนไหร่โลกนี้จะแตกสักทีฟะ
-_-;; เบื่อโลกนี้เต็มทนแล้ว
-------------------------------------------
( อัคนี talk )ที่ ร.ร
ฉันนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง ~
เฮ้ย ไอวินเอ็งเลิกหอนสักทีเถอะว่ะ
กรูฟังเสียงเอ็งแล้ว กรูอยากตาย
-*- ผมฟังมันหอนมาเกือบครึ่งชั่วโมง
แล้วครับ โครตเซ็งเลย ไม่รุใครไปเหยียบ
หางมันเข้า ถึงได้ร้องเพลงเป็นวัดเป็นเวร
แบบนี้
เสียงกรูออกจะเพราะ ขนาด โดม ปกร ลัม
ยังเทียบไม่ติดเลยนะเว้ย
กรูว่า เสียงเอ็งห่วยคนเทียบเขาไม่ติด
มากกว่าว่ะ
เอ็งอย่าดูถูกนะเฟ้ย ปีหน้ากรูกะว่าจะลง
สมัคร The star เอ็งเห็นด้วยมะ
กรูว่าเอ็งร้องเพลงแถวงานวัดให้ชนะ
ซะก่อนเถอะ
เออ กรูขอบใจ คำพูดของเอ็งตะกี้นี้ทำให้
กรูมีกำลังใจขึ้นเยอะเลยว่ะ
=_= มันประชดกลับครับ มันจิงนี่ครับ
มันไปร้องเพลงที่ไหน ผมล่ะสงสารคนฟัง
จิงๆ
คนหล่อจ๋า รับโทรศัพท์หน่อยสิ ~
อุแหวะ เอ็งเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าเถอะ
กรุฟังแล้วกรูรับไม่ได้
หุบปากเลยเอ็ง
ฮัลโหล
( อัคเหรอ นี่แพมเองนะ )
ผมปิดเอามือปิดโทรศัพท์ แล้วหันไปพูด
กะไอวิน
เฮ้ย แฟนเอ็งโทรหากรูว่ะ
จิงเหรอ แพมคิดนอกใจกรูป่าวว่ะ
ถ้าแพมคิด กรูก็สนับสนุนว่ะ
ไอ้... ผมเอามือปิดปากไอวินก่อนที่
มันจะด่าผมแล้วดันหน้ามันให้ออกไป
ทางอื่น
มีไรเหรอแพม
( พูดเหมือนยัยฟางเล้ย...คือว่าฉันมี
บางอย่างจะให้ดู )
อะไร
( คลิปวีดีโอที่จะทำให้นายเข้าใจฟาง
แต่นายห้ามบอกฟางนะว่าฉันส่งไปให้ )
อืมๆ
( งั้นรอเดี๋ยวนะ )
แพมวางสายไป สักครู่ก็มีข้อความส่งมา
มันเป็นคลิป ที่แพมส่งมา
แพมส่ง คลิปมาให้กรูว่ะ เอ็งรุ้ไหม
ว่าเป็นคลิบอะไร
ทำไมกรูจะไม่รุ ในเมื่อกรูเป็นคนถ่ายเอง
กับมือ ผมเปิดคลิปวิดีโอดู โดยมีไอวิน
ยืนดูข้างๆ ในคลิป มีใบหน้าส้มโอ เกือบ
เต็มจอมือถือ ทั้งยังมีเสียงแพมลอดออกมา
นี่ เมื่อไหร่จะสารภาพสักที หา
เรื่องอะไรย่ะ แนไม่มีอะไรต้อง
สารภาพสักหน่อย
ไม่พูด ใช่ไหม ได้ เธอต้องเจอนี่
แพมหยิบซากหนูที่เน่าตายมาสองปี(มั้งนะ)
โยนใส่ส้มโอ อยากถามแพมข้อนึง ว่าไปขุด
ไอ้หนูตัวนี้มาจากหลืบไหนเหรอ - -*
กรี้ดดดด ฮือๆ เอามันออกไป ฉัน
ยอมแล้ว
งั้น ก็มองไปยังกล้องในมือถือฉันแล้ว
สารภาพมา
เออ อัค เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็น
ฝีมือฉันเอง พี่เทปเป็นพี่ชายฉัน
สถานการณ์ทุกอย่าง ที่อัคเห็น
ฉันเป็นคน จัดฉากเอง เพราะอยาก
ให้อัคเกลียดยัยฟาง เท่านั้นเอง
....พอใจหรือยังย่ะ ยัยรถดูดส้วม
ฉันไม่ได้ชื่อรถดูดส้วมนะ
แต่ฉันจะเรียกมีไรไหม
มีแน่ พรุ่งนี้ แกเตรียมลงข่าว
หน้าหนึ่งได้เลย
นักเรียนชั้น ม.ปลาย นามสมมุติ
แพม เกิดเสียสติ ฆ่าเพื่อนร่วมชั้น
ชื่อส้มโอ ตายคาที่ ณ กลางห้อง
เก็บอุปกรณ์กีฬา ของร.ร แห่งหนึ่ง
เป็นไง หัวข้อข่าวที่ฉันตั้งเอง ทีนี้
เธอ ก็เตรียมตัวดังได้แล้ว
คิดว่าฉันกลัวหรือย่ะ
ท้า ใช่ไหม ได้
ผมรีบเอามือถือหันไปทางอื่น เพราะไม่
อยากเห็นสภาพศพของส้มโอ งั้นก็
หมายความว่า ผมเข้าใจฟางผิดเหรอ
วู้ วู้ ^ o^ ฟางไม่ได้รักไอพี่เทป
แต่ กรรม ผมทำอะไรกับฟางไว้บ้างเนี่ย
แล้วเธอจะให้อภัยผมไหม
ไอวิน ทำไมเอ็งไม่หยุดถ่ายตอนที่
สองคนนั้น ตีกันว่ะ
กรูยากถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึก
แล้วส้มโอเป็นไงมั้ง
อ๋อ รายนั้นอ่ะนะ โดนแพมอัดซะน่วมเลย
ป่านนี้คงนอนอาการโคม่าอยู่ในห้องไอซียู
กรูว่าอีกนาน กว่าส้มโอจะกลับมากรี้ดดด
ให้พวกเราได้ยินอีก
อ่าว แฟนแกไม่เป็นไรเลยเหรอ
ไม่เลยสักนิด แพมโมโหจัด จับหัวส้มโอ
โขกกำแพง ยัยนั่นยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย
ด้วยซ้ำ เลยโดนไปเยอะ
-*- โหดจัง ถ้าแพมดโหดขนาดนี้แล้วฟาง
จะโหดขนาดไหนเนี่ย
น่ากลัวว่ะ
เออดิ
แต่ตอนนี้กรูเครียดว่ะ
ไม่ต้องเครียด รีบๆไปง้อไอฟางซะ
เออ ผมรีบวิ่งออกจากห้องเรียน
ผมนี่ซื่อบื้อจิงๆ เข้าใจฟางผิด ถ้าฟาง
ไม่ยกโทษให้ผมล่ะก็ ผมจะทำยังไง
------------------------------------------------
โดดเดี่ยวเดียวดายในห้องเรียน~
ฉันร้องเพลงในใจ ให้ตายสิ ยัยแพม
หายไปไหนนะ ทิ้งฉันไว้ในห้องเรียน เพื่อน
ในห้องก็เหมือนกัน ไปไหนไม่บอก
( เขาจะมาบอกแกทำไม____ผู้เขียน)
ฟาง
ไหนบอกว่า อย่าเจอกันอีกเลยไง แล้ว
มาหาทำไม ฉันประชดด้วยความน้อยใจ
เมื่อไอผีนี่เข้ามา
ขอโทษน้า~
ฉันรู้ความจิงทุกอย่างแล้ว
+_= ยัยแพมต้องบอกแน่ๆ ไม่น่าล่ะ
ถึงทำท่ามีพิรุธ ตอนโทรศัพท์นอกห้อง
แล้วไง
กลับมาคบกับฉันอีกได้ไหม
เอาแล้วไง สายตาอ่อนโยนมองมาที่ฉัน
ฉันจะใจอ่อนไม่ได้ ไหนสัญญากับตัวเอง
ว่าจะลืมนายนี่แล้วไง
มันเป็นไปไม่ได้หรอก
เธอรู้มั๊ยว่าฉันไม่เคยมีความสุขเลย
ตั้งแต่ทะเลาะกับเธอ
ตอนนี้ฉันดีใจมากที่เอไม่ได้รักไอ้พี่เทป
...
เธอ ให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม
ไม่นะ ไอฟาง อย่าใจอ่อน แกอุตส่าห์
พยายามทนฝืนลืมนายนี่ จนเกือบสำเร็จแล้ว
แต่พอนายนี่มาง้อแค่ไม่กี่นาที ก็ใจอ่อน
แล้วเหรอ <<< ความคิดด้านมืดนะ
ฟาง เธอให้อภัยเขาเถอะ ตอนนั้นเขา
เข้าใจเธอผิด แต่ตอนนี้ เขารู้ความจิงแล้ว
ถ้าใจอยากจะกลับไปรักเขาต่อก็ทำเถอะ
ยิ่งมันจะทำให้เราไม่มีความสุขในชีวิต
<<<< ความคิดด้านสว่างนะ
โอ๊ย ปวดหัว ความคิดฉันมันตีกันมั่ว
ใจนึงก็อยากลืม อีกใจนึงก็อยากคบกับ
นายนี่ต่อ
ได้ไหม.. อย่ามาพึ่งถามซ้ำสิฟะ -*-
คนกำลังสับสนในชีวิต
ฉันไม่ตอบอะไรทั้งนั้นแหละ
ฉันเดินหนีออกจากห้องไป
อะไรเนี่ย ตอนนั้นฉันร้องไห้แทบตาย
แต่ จู่ๆ นายนี่ก็มาง้อ โอ๊ย สัยสน โว๊ย
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
มาเม้นให้ด้วยน้า~
เราจะเร่งให้เรื่องนี้จบไวไว
เพราะเราคิดเรื่องใหม่เอาไว้แล้ว
< ตอนต่อไปอัพพรุ่งนี้นะจ๊ะ >
30
สวนทางกับหัวใจ
อูย ไอพี่บ้าเอาขนมหมดอายุมาให้น้องกิน
อย่าให้เจอนะ จะสั่งให้มือปืนของพ่อ
หักคอแล้วเอาโยนทิ้งที่แม่น้ำเจ้าพระยาเลย
ฉันเดินหน้าซีดออกจากห้องน้ำ นึกถึง
ไอ้พี่นั่น -*-
ติ๊ด ติ๊ด
ข้อความมือถือดังขึ้น ฉันค่อยๆเดินไปกด
เปิดดู อ้อ ที่แท้ยัยแพมส่งมา
วันนี้ฉันเห็นยัยปลาร้าเน่านั่น
ยืนคุยกับพี่เทป ฉันว่ามันน่าสงสัย
เลยแอบถ่ายคลิปมาให้ดู เพื่อมีอะไร
ที่ทำให้อัคเข้าใจแกผิด
++++ แพม ++++
พออ่านข้อความจบ ความรู้สึกเศร้า
เสียใจทั้งหมดก็กลับคืนมา เรื่องนี้อีกแล้ว...
ติ๊ด ติ๊ด
ฉันยกมือถือขึ้นดู มือสั่นไปหมด
สูดลมหายใจลึกๆ ถ้าพี่เทปเป็นพี่ยัยส้มโอ
แล้วฉันจะทำยังไงได้ ฉันเกิดคลิปที่
ยัยแพมส่งมาให้ ในคลิปนั้น มีพี่เทป
และยัยส้มโอคุยกันอยู่
พี่ทำได้ดีเกินคาดเลย
ฉันว่าแกไม่ควรทำให้คนที่รักกัน
ต้องเข้าใจผิดกันเลยนะ
พี่น่ะหยุดพูดเลย ไม่ต้องทำมาเป็น
สั่งสอนฉัน
ถึงฉันจะบ้าผู้หญิงแต่ฉันก็ไม่เคยยุ่งกับ
คนที่มีเจ้าของนะ แกควรจะยอมรับบ้าง
ว่าถึงแกจะทำยังไง ไออัคก็ไม่รักแก
ไม่รักเหรอ แล้วที่อัคทำคอยเอาใจใส่
ดูแลส้มโอล่ะ เขาเรียกว่าอะไรถ้าไม่ใช่
อัคเปลี่ยนใจมารักส้มโอ
แกดูยังไงว่าเขารักแก ขนาดฉันทั้ง
ยืนดู นอนดู มองดู แล้ว ที่ไออัคทำน่ะ
มันเรียกว่าประชดชัดๆ
ไปเลยพี่ ไม่ต้องมาพูดอะไร
ตามใจ ฉันเตือนแกแล้วนะ
ไม่ต้องมายุ่ง เข้าใจไหม ไม่ต้อง!
ใช่ ใช่จิงๆด้วย สองนั่นทำให้นายอัค
เข้าใจฉันผิด ฉันควรจะวิ่งไปบอกนายนั่น
ดีมั๊ย แต่เรื่องทั้งหมดจะไม่เกิดขึ้น
ถ้านายนั่นเชื่อใจฉัน ไม่ล่ะ ปล่อยไว้อย่างนี้
ดีที่สุด รีบลืมๆ นายนั่นไปซะการทำงาน
ของฉันจะได้ง่าย ไม่มีความรู้สึกนี้มาพัวพัน
ติ๊ด ติ๊ด
พี่เทปกับยัยปลาร้าต้องเป็นพี่น้องกัน
แน่ ๆ ตอนนี้ฉันกับวินจับยัยปลาร้า
มาขังไว้ในห้องเก็บของแล้วนะ
รอยัยนั่นสารภาพออกมา ฉันก็จะ
ถ่ายคลิปส่งไปให้อัค แก จะได้คืนดี
กันสักที อ้อ เรื่องท้องเสียน่ะหายยัง
ถ้ายัง ให้รีบไปหาหมอนะ ฉันเป็นห่วง
++++ แพม +++
ฉันวางมือถืออย่างอ่อนแรง เอนตัวนอน
บนเตียง เงยหน้ามองเพดานห้อง
ไม่ ฉันจะไม่กลับไปคืนดีแล้ว ยิ่งฉัน
รักนาย
นั่นมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งฆ่าเขาไม่ลง เพราะฉะนั้นอย่ากลับไปรักอีกเลย...
ตอนนี้ฉันยอมรับ ว่าฉัน กลัวที่จะเสียใจ
อีกครั้ง ไม่กล้าที่จะเผชิญกับความรัก
ครั้งนี้อีกแล้ว ฉันจะหนีความรู้สึกนี้
ไปให้ไกล ถึงจะต้องหนีไปสุดขอบฟ้า
ฉันก็จะทำ.....
ก๊อกๆ
น้องฟาง ลงไปเดินเล่นหน่อยไหมค่ะ
ฉันยังคงเงียบ ทว่า เสียงป้าช่อ
ก็ยังดังลอดออกมาทางประตู
นะค่ะ ไปสูดอากาศข้างนอก เพื่อ
จะได้สดชื่น อยู่ในห้องทั้งวัน มันอึดอัด
นะค่ะ
ค่ะ ฉันตอบรับออกไป บางทีการที่ได้
อยู่กับธรรมชาตินานๆ อาจทำให้ฉันลืมเขา
ได้เร็วขึ้น ฉันเดินลงมาที่สวนย่อม
หลังบ้านฉัน ต้นหญ้าที่เขียวขจี
ดอกไม้สีสวยมีผีเสื้อบินล้อมรอบ
ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้าน มันไม่ได้ทำให้
ฉันรู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย ฉันเดินไปนั่ง
บนชิงช้าใต้ต้นไม้ น้ำใสใสไหลออกจาก
ดวงตาเงียบ ความอัดอั้นทั้งหมดถุกระบาย
ออกมา ทำไมต้องเป็นฉัน ที่ต้องเจอเรื่อง
แบบนี้ เป็นคนอื่นไม่ได้เหรอ แค่นี้ฉัน
ก็ทุกข์ใจจะตายอยู่แล้ว
ได้ข่าวว่าเธอ ไม่สบาย เป็นอะไร
หรือป่าว น้ำเสียงคุ้นหูที่ดังจากข้างหลัง
ทำให้ฉันดีใจจนเผลอยิ้มออกมา นายอัค
แน่ๆ แต่แล้วฉันต้องหุงยิ้มเมื่อนึกถึง
เรื่องนั้น.... ฉันเช็ดน้ำตา ทำหน้าให้ดูปกติ
ฉันจะให้เขาเห็นความอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด
แล้วหันหน้าไปเผชิญกับนายนั่น
ฉันไม่ตายง่ายๆหรอก
...ก็ดี
นายจะเยี่ยมฉันทำไมในเมื่อนาย
ไม่ได้.... ฉันตั้งใจจะพูดว่า ในเมื่อนาย
ไม่ได้รักฉันแล้ว แต่มันพูดไม่ออก
เหมือนมีอะไรมาบีบคอไว้
ถ้านายมาเพราะว่าสงสารฉันล่ะก็
ไม่ต้องมา ไม่ต้อง!
...
นายควรจะกลับไปดูแลส้มโอ ดีกว่า
มาเสียเวลามาสงสารฉัน
ใช่สินะ เวลานี้ฉันควรจะดูแลส้มโอ
รู้ตัวแล้วก็ไปสิ คำพูดที่ฉันพูดมา
แต่ละคำ มันเหมือนมีมีดมาสิบเล่ม
มาแทงฉันให้เจ็บ ฉันไม่ได้อยากพูด
อะไรแบบนั้นเลย แต่ฉันจะจำเป็น
ฉันยังต้องฆ่าเขาอีกเพื่อตอบแทนบุณคุณ
พ่อกับแม่ที่เลี้ยงฉันมา ตอบแทนบรรพบุรุษ
ที่สืบทอดตะกูลฉัน ถ้าฉันไม่ลืมเขา ฉันคง
ทำอะไร ไม่ได้....เลย
เธอคงผิดหวังที่วันนี้คนที่มาเยี่ยมเธอไม่ใช่
ไอ้พี่เทปนั่นแต่เป็นฉันใช่ไหม
ไม่ใช่ ฉันดีใจมากที่นายยังห่วงใยฉันอยู่
ดีใจมาก ที่วันนี้นายมา แต่ฉันต้องทำสิ่ง
ที่สวนทางกับหัวใจ
ใช่ ฉันผิดหวังมากกก
ฉันฝืนตอบกลับไป
นายไม่ต้องมาเยี่ยมฉันอีก ไม่ต้อง
เจอกันเลยยิ่งดี ยิ่งพูดน้ำตาก็ยิ่งอยาก
จะไหลฉันเงยหน้ามองท้องฟ้า กลั้นมัน
เอาไว้ น้ำตา ต้องไม่ไหล ไม่ไหลอีก ..
ได้...งั้นเราอย่าเจอกันอีกเลย
ฉันเกลียดน้ำเสียงที่เย็นชาแบบนี้ที่สุด
ฉันเบือนหน้าหันหลังหนี น้ำตาที่ฉัน
พยายามเพียรท่องไว้ไหลลงอาบแก้ม
อีกครั้ง หลังจากนั้น ฉันก็ได้ยินเสียง ตุ๊บ
หลังกำแพง นายนั่นคงปีนกำแพงมาสินะ
ฉันนี่โง่จิงๆ โง่มากๆ เขาอุตส่าห์มาเยี่ยม
กลับมาพูดอะไรงี่เง่า ทำร้ายใจตัวเองอยู่ได้
เขาคงไม่ได้ได้รักฉันแล้วล่ะ จากนี้ไป T^T
ฉันจะลบเขาออกจากใจ...ตลอดกาล
----------------------------------------------
( อัคนี talk )
ผมปีนกำแพงด้านในออกมาพิงกำแพง
ด้านนอก ผมแทบจะทรุดลงกับพื้น
เมื่อ ผมได้ข่าวว่าฟางไม่สบาย ผมก็รีบ
มาหาเธอทันที แต่ด้านหน้าประตูมีมือปืน
ยืนเต็มไปหมด ผมจึงต้องปีนกำแพง
ตรงสวนย่อมเข้าไป ขณะที่ผมปีนขาของผม
ก็ไปเกี่ยวกับลวดหนามข้างกำแพง ทำให้
เลือดออก แต่ผมก็ฝืนที่จะปืนต่อไป...
โชคดีที่ผมเจอฟางพอดี
ผมเป็นห่วงเธอมาก อยากจะเข้าไป
กอดเธอด้วยซ้ำ แต่ผม ต้องเว้นระยะห่าง
เอาไว้ เพราะเธอไม่ได้รักผมเธอคงรัก
ไอ้พี่เทปนั่น ผมต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
ที่จู่ๆก็ขอเธอเป็นแฟน ทั้งที่รู้
ว่าฟางไม่เคยมีรู้สึกอะไรกับผมเลย
ตอนนี้ใครจะรู้ ว่าผมรู้สึกแย่แค่ไหน
อยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม
ยมบาลครับ...ช่วยรับวิญญาณผมไปลง
นรกที ผมอยู่บนโลกนี้แล้วมันช่าง
ทรมารเหลือเกิน.....
ติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณค่ะ
แฮะๆ มาอัพอีกแล้วจ้า
เม้นๆ ให้ด้วยน้า~
เหลืออีกไม่กี่ตอนก็จะจบแล้ว
ติดตามด้วยนะค่ะ
< ตอนต่อไปอัพพรุ่งนี้นะค่ะ >
29
( ไอ้ ) พี่ชายกลับมาเยี่ยม
ที่บ้าน / ห้องนอน
โอ๊ย ทำไมการบ้านมันยากอย่างนี้เนี่ย
ฉันสบสออกมา เมื่อตั้งสติได้ฉันก็ รีบ
กลับมาทำการบ้าน จะได้ลืมเรื่องนายนั่น
ได้ไวไว แต่เรื่องการบ้านอ่ะจิ T^T
ยากยกกำลังสองเลย โธ่ ใครก็ได้
มาช่วยฉันหน่อยยยย
แก๊ก แก๊ก
มีความเคลื่อนไหวบางอย่างเกิดขึ้นที่
หน้าต่างห้องฉัน เอ๊ะ ใคร หรือว่าโจร
-_-;; โจรที่ไหนมันจะกล้ามาเหยียบบ้านฉัน
เพราะบ้านฉัน มีมือปืนเป็นสิบคอยน๊อก
ไอ้พวกนี้อยู่แล้ว -*- ไม่รู้พ่อฉันจะจ้าง
มาทำไมตั้งเยอะ เปลืองตัง
ก๊อกๆ
เสียงเคาะหน้าต่างดังขึ้น เอาแล้วไง
ฉันรีบคว้าสมุด ( เพราะมันอยู่ใกล้มือ )
เดินไปที่หน้าต่าง กะว่า ถ้ามันโผล่
มาเมื่อไหร่จะใช่ใช้สมุดเนี่ยตีให้ตก
หน้าต่าง เป็นอัมพาต ครึ่งตัวไปเลย - -*
เอี๊ยด ตุบๆๆๆๆๆ
เฮ้ยยยย หยุดสิเว้ยไอฟาง ทำไมไอ้โจรนี่
มารู้ชื่อฉันล่ะ หรือไอ้นี่แอบสะกดรอยตาม
ฉัน -*- อย่างงี้มันต้องตีให้ตาย
ตุบๆๆ ปั๊กๆๆๆ
อ๊ากกกก ไอฟาง
โครม!
ในที่สุดฉันก็ตีไอ้โจรนี่จนตกหน้าต่างไป
=_= หวังว่าคงยังไม่ตายนะ ฉันชะเง้อ
มองลงไปเบื้องล่างที่ไอ้โจรนั่นตกลงไป
แต่ เฮ้ยยย O_O นั่นมันพี่ชายช้านนนน
นี่ฉันทารุนกรรมพี่ตัวเอง แง่ว~ T^T
มีอะไรเหรอค่ะคุณหนู มือปืนคนหนึ่ง
วิ่งเข้ามาถามฉัน สะกดคำว่ามารยาท
เป็นไหมเนี่ย ก่อนเข้ามาถึงไม่รุจัก
เคาะประตูก่อน (_*_)
ไม่มีไรหรอกค่ะ
แต่ผมได้ยินเสียงอ่ะครับ
นี่ ไม่เชื่อเหรอ
อะ เอ่อ ไม่มีก็ได้ครับ
อ่าว แล้วจะมายืนอยู่ในห้องนี้อีก
กี่ชั่วโมง
ปะ ไปก็ได้ครับ ฉันไล่มือปืนของพ่อไป
แล้วรีบไปกดล็อกประตู ก่อนที่จะวิ่งมาดู
( ไอ้ ) พี่โฟร์ พี่ชายของฉัน
ตายหรือยัง
ปากเสียนะไอฟาง
ตกลงคุณพี่ชายจะขึ้นมาไหมค่ะ =__+
ฉันพูดด้วยเสียงล้อเลียน ไอพี่โฟร์ส่งสายตา
มา ประมาณว่า ถ้าขึ้นไปได้ล่ะก็ไอน้องรัก
อย่าได้มีปากไว้พูดอีกเลย อะไรประมาณนี้
ขึ้นดิ ฉันหันซ้ายหันขวาก่อนจะหยิบ
เชือกที่ฉันจิ๊กพ่อมา ( เป็นลูกที่เลวมากก
_____ผู้เขียน ) ย่อนลงไปข้างล่างให้
พี่โฟร์ปีนขึ้นมา
โอ๊ย โครตเหนื่อยเลย แกก็หลับหูหลับตาตี
ฉันอยู่ได้
ใครใช้ให้พี่ปีนขึ้นหน้าต่างล่ะ ประตูก็มี
ไอเสื่อม แกลืมแล้วเหรอว่าพ่อ
ห้ามฉันมาไม่ให้มาที่นี่อีก ถ้าขืนฉัน
สะเออะเดินเข้าทางประตู มือปืนของพ่อ
ก็เขมือบฉันอ่ะดิ -_-; จิงแฮะ พี่โฟร์
เป็นพี่ชายฉัน แต่ถูกพ่อบังคับให้หมั้น
กับลูกสาวเจ้าของร้านเบเกอรี่ พี่โฟร์
เลยหนีไป ทำให้พ่อขายหน้า พ่อจึงสั่ง
คนในบ้านห้ามพูดชื่อพี่โฟร์ให้ได้ยินอีก
แถมยังบอกมือปืนด้วยว่า ถ้าพี่โฟร์
มาที่บ้านนี้อีก ให้จัดการได้เลย
เออ แล้วพี่หนีไปอยู่ไหนอ่ะ
ญี่ปุ่น
จิงอ่ะ ไหนของฝากล่ะ ฉันกระดิกนิ้ว
เตรียมรับของฝาก ก็แหม ไปตั้งญี่ปุ่น
ของฝากจะไม่มีเลยรึ
ไม่มีเว้ย ไอ้งก ไอ้ตังเม T_T ของแค่นี้
จะซื้อมาฝากหน่อยก็ไม่ได้
แล้วพี่มีเงินใช้เหรอ
มีดิ ฉันทำงานเป็นพ่อครัวให้ร้านอาหาร
ที่นั่น อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องหมั้นกับ
ยัยช้างน้ำนั่น
ใช่ๆ ฟางเห็นด้วย ฟางไม่อยากมีพี่สะใภ้
ตาตี่ ผมหยิก ปากใหญ่ จมูกเท่าควาย
หุ่นอย่างกับพะยูนเกยตื้น
พอเหอะ ฉันนึกถึงยัยนั่นทีไร อยากกิน
ข้าวขาหมูทุกที เหอๆ -*- แต่ฉันคิดถึง
ข้างหน้าเป็ดมากกว่า คิดแล้วน้ำลายไหล
นึกยังไงถึงกลับมาเนี่ย
ป่าวกลับ แค่มาเยี่ยมแกเฉยๆ
อะไรอ่า T^T มาเยี่ยมก็ต้องมีของฝาก
ด้วยเด่ ( ต้องการของฝากอย่างเดียวค่ะ
ไอพี่บ้านี่ไม่ค่อยต้องการเจอหน้ามัน
สักเท่าไหร่ )
แล้วไม่ไปเยี่ยมพ่อกะแม่เหรอ
โป๊ก
โอ๊ย พี่มาเคาะหัวฟางทำมายยย Y_Y
เคาะเพื่อจะดูไง ว่าหัวแกบรรจุอะไรไว้
ฉันพึ่งบอกไปหยกๆ ว่าพ่อห้ามฉันเข้าบ้าน
ถ้าฉันโผล่หน้าไปเยี่ยมล่ะก็ เหอๆ พ่อ
อาละวาดบ้านแตกแน่
มาเยี่ยมฟางเสร็จ แล้วก็กลับไปญี่ปุ่นดิ
ยังบ่กลับ ฉันจะไปหาไอเทปเพื่อนฉัน
หน่อยน่ะ เอ๊ะ ไอเทป พี่เทป คนเดียวกัน
หรือป่าวฟะ
เทปไหนเหรอ
อย่าบอกนะว่าไม่รุจัก ก้ไอเทปที่เป็นพี่
น้องส้มโอ ที่อยู่ห้องเดียวกับแกไง
แม้ =_= ทียัยส้มโอพูดดีนะทีกับน้องตัวเอง
พูดซะฉันอยากจะเด็ดหัวไอพี่คนนี้ออกจิงๆ
ว่าแต่ ยัยนั่นมีพี่ด้วยเหรอ โฮ่ๆ ใครได้
เป็นพี่ยัยนั่นนะ ซวยตลอดชีวิต แต่ก็ไม่แน่
พี่เทปคนนั้นอาจจะเป็นก็ได้
เออ รุจักก็ได้
ไปแล้วนะเฟ้ย ว่างๆเดี๋ยวมาเยือนใหม่
-*- มันจะมาทำไมฟะ มาไม่ถึง 20 นาทีก็
ไปแหละ วันหลัง ( ถ้าไม่มีของฝาก )
ไม่ต้องลำบากมาก็ได้เกรงใจ๊ เกรงใจ
อือๆ
อ้อ ลืม อ่ะของฝาก
อ่าว ไหนบอกไม่มี
ฉันล้อเล่น
ซื้อมาจากญี่ปุ่นเหรอ
ป่าว ซื้อมาจากข้างสะพานลอย
ไอ้ขี้เหนียว ไอ้พี่บ้า -*- ไอ้... ไอ้
สุดจะหาคำมาด่า ซื้อจากข้างสะพานลอย
ไม่ได้ซื้อมาจากญี่ปุ่น แล้วมันจะเป็น
ของฝากยังได้ไงว่ะ
- -* ขอบใจจจ
ไม่เปงไรว่ะ ไปล่ะ ยังมีน่ามาบอกว่า
ไม่เป็นไรอีก แล้วไอ้พี่โฟร์ก็กระโดดลิ่ว
ลงหน้าต่างไป ฮึ่ย~ ขอให้ตกหน้าต่าง
กะโหลกหักแยกเป็นสี่ซีกด้วยเถิดดด -_-
--------------------------------------------
เวลา 05.00 น
ฉันกระเด้งตัวตื่นขึ้น แค่ตีห้าเอง
นอนต่อดีฟ่า
ครืนนน
โอ๊ย หิวอ่ะ เมื่อตอนเย็นกินข้าวน้อย
ไปหน่อย อะฮ้า ขนมที่ไอพี่ดฟร์ซื้อมาให้
เสร็จล่ะ กินลองท้องก่อนแล้วกัน
************************************
( แพม Talk... 1 - )
ที่ ร.ร
สายแล้วทำไมยัยฟางไม่มาสักทีเนี่ย
ฉันยืนมองนาฬิกาข้อมือพลาง ยื่นหน้า
ไปดูยัยฟางทางประตู
จุดอ่อนของช้านนน~ อยู่ตรงที่หัวใจ ~
ฮัลโหล
( แพม ฉันไม่ไป ร.ร นะวันนี้ )
ทำไมอ่ะ เอ๊ะ เสียงแกดูสั่นๆ เป็นไร
หรือป่าว
( ฉันท้องเสีย เมื่อวานพี่โฟร์มาหาฉัน
ซื้อขนมมาให้ แต่ขนมเนี่ยมันหมดอายุ
ไปเป็นปีแล้ว ฉันไม่ทันเห็นเลยกินเข้าไป
เจ็บใจไอ้พี่โฟร์ อย่าให้เจออีกนะ
ฉันจะ... ปู้ด ป้าด ไม่ไหวแล้วอ่ะ
ฉันเข้าห้องน้ำก่อน นะ )
เออ...ตื๊ด ตื๊ดด วางไปซะแหละ งั้น
ก็หมายความว่า วันนี้ฉันก็เหงา อ่ะดิ
T^T ไม่น้าา~
ไงจ๊ะ ยัยฟางเป็นไร อาการหนักมั๊ย
ให้ฉันซื้อน้ำใบบัวบกเตรียมไว้ดีหรือป่าว
ยัยพวกปลาร้านี่มาอีกแหละ ไม่ใช่
เรื่องที่ฟางอกหักเว้ย แต่มันท้องเสีย -*-
.... เงียบดีกว่าค่ะ เราไม่ควรจะเสวนา
กับคนบ้า +_+;;
จิงด้วยแฮะ คริๆ สมน้ำหน้า
ไม่ใช่โว้ยยยย ไม่ใช่เรื่องนี้ ก็บอกแล้วไง
ว่ามันท้องเสีย แต่ถ้าพูดว่ายัยฟางท้องเสีย
ยัยพวกนี้ต้องหัวเราะแน่ๆ
....
ของใหม่ย่อมดีกว่าของเก่าเนอะ
เย็นไว้ ไอแพม เย็นไว้
....
ยัยฟางก็ตามตื้ออัคอยุ่ได้ เฮ้อ~ ผู้ชาย
เขาไม่สนยังจะตามตื้อ ใครกันแน่ย่ะ
ที่ตามตื้อ ว่าแต่เพื่อนฉัน ฮึ ฉันรีบตัด
อารมณ์โกรธนี้ทิ้งโดยการ เดินหนีออก
จากห้อง
อะ อะ จะไปไหนเหรอจ๊ะ
ไปสวดมนต์ภาวนาเพื่อจะปัดรังควาน
พวกผีปีศาสแถวนี้น่ะจ๊ะ ฉันขบฟันตอบ
เสียงหวานก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีไป
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด
-*- นี่ขนาดฉันเดินหนีห่างจากห้อง
ไปเป็นวาแล้วยังได้ยินเสียงยัยนี่อีก