22

               หึง + ทำงานพลาด

ที่ ร.ร

“ เฮ้ย แกเป็นไร ทำหน้าอย่างกับน้ำจะท่วม

โลกภายในวันนี้อย่างงั้นแหละ “

-*- ปากเหรอน่ะที่พูด ถ้าน้ำท่วมโลกฉัน

ไม่ทำหน้าอย่างงี้หรอกแต่จะทำหน้าอย่างนี้

( TOT!!!!! );;;  ต่างหาก

“ แพมแกอยากบริจาคโลหิตตอนนี้ไหม “

“ เขามีบริจาคเลือดตอนนี้ด้วยเหรอ “

“ มี ฉันนี่แหละจะเลือดแกออก แม้ กวน

ได้กวนดีนะแก “  เฮ้อ คนมันยิ่งไม่

สบอารมณ์อยู่นะ  เห็นไอผีนั่นกะยัยปลาร้า

ทีไร ฉันก้อรุสึกหงุดหงิด อยากกระโดด

น้ำตายที่สะพานพระรามเก้า -*-

“ ฟางไปซื้อขนมกัน “

“ อือๆ ดีเหมือนกัน “ ฉันกะแพมเดินออก

จากห้องเรียนเดินตรงไปทีโรงอาหาร

“ เฮ้ย “  ฉันอุทานออกมาเมื่อมีลูกบอลลูกหนึ่ง

  ลอยมาแต่ไกล อ๊ากกก iOi’’ ฉันกำลังจะโดน

ลูกบอลทุ่มใส่หน้า ม่ายยยน้า Y_Y’’ 

( -*- แล้วทำไมแกไม่หนีล่ะ________

ผู้เขียน ) ( ขามันเก้าออกซะที่ไหน _____

____ฟาง ) ยัยแพมทำอะไรสักอย่างดิ 

ยัยแพมมันเอาแต่ลุกลี้ลุกลน -*- โอ๊ย

ซวยจิงๆที่เกิดมาเป็นเพื่อนกับมัน ฉันหลับปี๋

เตรียมเสียโฉม

หมับ

อ๊อกกก  หน้าฉัน ฮือๆT_T ดั้งหักไหมหนอ

“ เป็นอะไรหรือป่าวครับ “ ฉันลืมตาจขึ้น

เอ๊ะ หน้าฉันยังสวยอยู่นี่หว่า *o*

ว้าว แล้วผู้ชายที่ช่วยฉันอยู่ตรงนี่ล่ะเป็นใคร

แต่ที่รู้ๆ โครตหล่อเลย

“ ไม่เป็นไรค่ะ “

“ ใครอ่ะแก หล๊อ หล่อ “ -*- ฉันจะรุเหรอ

“ ฉันก้อพึ่งเจอเขาครั้งแรก พร้อมกับแก

แล้วฉันจะรุไหม “

“ ถามเขาจิ “  -*-  เหอๆ คอยดูเถอะ

ฉันจะฟ้องไอวิน

“ ชื่ออะไรเหรอค่ะ “

“ ชื่อเทปครับ อยู่ ม.6 “  เป็นรุ่นพี่งั้นสิ

“ เราสองคนยินดีที่ได้รู้จักค่ะ “  -*-

ยัยแพม แกจะพูดออกนอกหน้าเกินไปแล้ว

นะ นี่ แกคิดจะนอกใจไอวินเหรอไง

“ ไอเทปมึงไม่เข้าเรียนเหรอว่ะ “

“ เข้าดิ เดี๋ยวกรูตามไป พี่ไปก่อนนะ “

“ ค่ะ “  *-* เท่จัง ทำไมถึงเท่อย่างนี้

“ ฟาง แล้วพวกเราจะไม่เข้าเรียนเหรอ “

“ เข้าจิ “  ฉันกะแพมวิ่งแข่งกัน ขึ้น

ตึกเรียนไป

 ช่วงพัก 20 นาที

“ แพม เดี๋ยวฉันมานะ “

“ อืมๆ “  อึ๋ย ยังไม่ได้ส่งการบ้านวิชา

อาจารย์รินฤดีเลยอ่ะ ฉันรีบวิ่งไปส่งสุดชีวิต

อาจารย์เห็นความพยายามของหนูหรือยังอ่ะ

ถ้าเห็นแล้ว ให้เกรด 4 หนูนะ =_=**

ปึก

หัวไปชนกับใครก้อไม่รุอย่างจัง พระเจ้า

อย่าแกล้งลูกช้างสิ  Y_Y’’’ ลูกช้างต้องรีบ

ไปส่งน้า ioi

“ อ่าว พี่เทป “ -*- โชคดีหรือโชคร้ายว่ะ

ที่ได้เจอพี่เขาในสถาณการณ์แบบนี้

“ น้องคนเมื่อตอนกลางวันนิ เออ น้องชื่อ “

“ ฟางค่ะ “ ฉันรีบตอบทันควัน

“ เจ็บหรือป่าวดูซิ “ พี่เทป จับหน้าผากฉัน

ที่เป็นรอยแดงๆ ถ้าดูไกลๆ ก้อเหมือนคนรัก

กัน เลยนะ ปลื้มพี่เขาจัง พี่เขาสุภาพมาก

ต่างกับไอผีนั่นราวฟ้ากับเหว #o#’’

สายตาของฉันก้อเหลือบไปเห็น ใครยืน

คนหนึ่งยื่นอยู่อยู่หลังเสา เฮ้ยนั่นมันไอผีนั่นิ

แล้วนั่นไอผีจะไปไหน

“ ขอตัวนะค่ะ “    ฉันรีบผละออกจาก

พี่เทป แล้ววิ่งตามนายนั่นไป ให้ตายสิ

ทำไมฉันต้องตามนายนั่นด้วนนะ

“ นี่ นายหยุดเดินหน่อยสิ “  

“……… “

“ นายอัค รอฉันด้วยเซ่ “ 

“………”

“ ไอหน้าปลาจวด หยุดนะ “

-*- ได้ผลแฮะ นายนั่นหยุดเดิน สงสัย

นายนี่จะบ้าหรือไม่ก้อประสาทนะ

ฉันเรียกชื่อนายดีๆแต่กลับไม่หัน

“ ฉันไม่ได้หน้าปลาจวด จำไว้ “  นายนี่

บอกด้วยด้วยเสียงโหดๆ แล้วเดินต่อไป

นี่  นายไม่โกรธใครมาเนี่ย

“ หยุดสิ “

“……..”

“ ฉันบอกให้หยุด “ ตอนนี้ฉันก้อเริ่มโมโห

แล้วเหมือนกันค่ะ

“………”

“ ไม่หยุดใช่ไหม...ได้ “  ฉันหยิบเข็ม

ยาสลบที่นำติดตัวมา ปาไปปักเสาข้างหน้า

นายนั่นเพื่อให้นายนั่นหยุดเดิน

จึ๊ก

เข็มเฉียดหน้าไอผีนี่แล้วไปปักอยู่ที่เสา

ตรงหน้า โฮ่ๆ ฉันปาแม่นใช่ไหมค่ะ

“ นี่ เธอ คิดจะทำอะไร “

“ ก้อให้นายหยุดเดินแล้วฟังฉันไง “

“ ฉันไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องฟังเธอ “

ฉันอุตสาห์ มาง้อแล้วนะ แล้วนี่ ฉันจะ

มาง้อนายทำไมเราไม่ได้เปงอะไรกัน

สักหน่อย

“ ฉันเดินชนพี่เขาแล้วพี่เขาก้อดูแผลให้ฉัน

ก้อแค่นั้น “

“ เธอ มาบอกฉันทำไม “ -*- อ่าว ซะงั้น

“ นายเปนอะไร ถึงหงุดหงิดใส่ฉัน

ประจำเดือนไม่มาหรือไง “

“ ไม่ได้เป็นอะไรนิ ฉันสบายดี “

“ สบายดีบ้าอะไร ก้อเห็นอยู่ว่านาย

อารมณ์เสีย “

“ ฉันอารมณ์เสียก้อเพราะเธอนั่นแหละ “

“ เพราะฉัน ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย “

“ เกี่ยว เกี่ยวมากๆด้วย “

“ ฉันไม่เข้าใจ “ 

“ คนมันหึงน่ะ เข้าใจรึยัง “ นายนั่นเดินไป

อีกแล้ว ฉันได้แต่ยืนอึ้งอาปากจน

กรามค้างอยู่กับที่ หึง นายหึงฉันเหรอ

อ๊ายยยยย  >///<  นี่มันคือความฝันเหรอ

ฉันเดินอย่างคนบ้าเข้ามาในห้อง

“ ฟาง แกเป็นอะไรอีกเนี่ย “

“ แพม แกตบฉันทีนึงดิ๊ “

“ ไอบ้า สติดีหรือป่าว อยู่ก้อจะให้ฉันตบ”

“ เหอะน่า  ตบทีนึงเอา แรงๆ “

“ เออๆได้ “

เผียะ! เผียะ!  เผียะ!   

-*- เจ็บถึงหนังชั้นในเลยค่ะ นี่ไม่ใช่

ความฝัน วู้ๆๆ  ^o^

“ ฉันให้แกตบทีนึงนะ ไม่ใช่สามที “

“ แฮะๆ ตบเพลินไปหน่อย “

-*- เรื่องตบเนี่ย เขามีการตบเพลินด้วยเหรอ

พึ่งรู้ แล้วแกก้อตบเจ็บมากๆ นี่ แก

แค้นอะไรฉันรึป่าวฟะ

หลังเลิกเรียน

กลับบ้านคนเดียวอีกแล้วอ่ะ เฮ้อ มีความสุข

จิงๆ (- -  ) (  - -) (- -  ) (  - -) ฉันส่ายหน้า

ไปมา ไม่ได้ๆ เราจะลืมหน้าที่ไม่ได้

เราต้องห่านายนั่น เราจะมีความสุข

ไม่ได้เด็ดขาด

ฉันเดินเรื่อยเปื่อยมาถึงสนามกีฬา

เอ๊ะ นั่น นายอัค เหอๆ  อยู่คนเดียว

ซะด้วย เป็นโอกาสที่ฉันจะได้ฆ่านาย

เฮ้อ ความจิงฉันไม่อยากฆ่าเลย เสียดาย

คนดีๆแบบนาย โอ๊ย ไม่ๆเลิกคิดๆ

ต้องฆ่าอย่างเดียว

ฉันปาเข็มยาสลบไปที่หลังคอนายนั่น

สักพัก นายนั่นก้อหลับลง

ฉันเดินไปที่นายนี่ หยิบกริชขึ้นมา

พรืด ปึก

ฉันเหยียบกระดาษทำให้ลื้นจนปลายกริช

ไปถูกที่กาวตาช้าง T_Tโธ่ กริชลูกแม่

 ใครมันเอากระดาษมาวางไว้แถวนี้ฟะ

( +_+’’ แกซุ่มซ่ามเองนะ_____ผู้เขียน )

ฉันดึงกริชออกจากกาวตาช้างแล้ว

เตรียมฆ่านายนี่

“ อัค อยู่ไหน “  ฉันชะงักทันที นี่ยัยส้มโอ

ยังไม่เสด็จ กลับบ้านอีกเหรอ

ฮึ รีบๆฆ่าดีกว่า

“ นั่นใครจะทำอะไรอัค “

ฉึก

ฉันจะแทงหลอดลมนายนี่แต่ ฉันตกใจ

เสียงยัยปลาร้าเลยทำให้ฉันแทงพลาดไป

โดนแขนนายนี่เลือดทะลัก  โธ่โว๊ย

ยัยนี่จะโผล่มาทำไมเนี่ย

“ กรี้ดดดดดดดดด “  -*- เธอจะกรี้ดทำไม

จะทำยังไงกะยัยนี่ดีเนี่ย ถ้ายัยนี่ไปบอกใคร

ฉันต้องตายแน่ๆฉันหยิบเข็มยาสลบ

อันสุดท้ายปาไปที่คอยัยนี่ แล้วยัยนี่ก้อ

สลบไป เฮ้อ~  ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก

เอาล่ะ ทีนี้จะได้ฆ่านายสักที ฉันดึงกริช

ออกจากแขนนายนี่  เฮ้ย ToT ทำไม

มันดึงไม่ออกเนี่ย กริชลูกแม่ ออกสิลูก

ฉันพยายามดึงกริชออก หรือเป็นเพราะว่า

กาวตาช้างที่ฉันเผลอลื้นไปปักมา

Y_Y ฮือๆๆ  จะทำไงว่ะเนี่ย

 “ ส้มโอ เธออยู่ไหน “ TT_TT  เอาล่ะสิ

เพื่อนยัยปลาร้านี่กำลังจะโผล่มา

ฉันเดินไปลากยัยส้มโอ ให้มานั่งกับนายนี่

ทำเหมือนว่าสองคนนี้กำลังอ่านหนังสือ

( หลับตาอ่านเนี่ยนะ -*- คิดได้_____

ผู้เขียน)

แล้วเก็บเข็มยาสลบที่ฉันปักสองคนนี้ไว้

แต่กริชฉันดึงไม่ออกอ่ะ T_T แล้วจะ

บอกพ่อยังไง อ่ะ ฮือๆ นี่ฉันทำงานพลาดเหรอ

เอาว่ะ หนีก่อนแล้วค่อยมาเอากริชคืน

ทีหลัง ฉันรีบวิ่งออกจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว

                               ติดตามตอนต่อไป

                                     ขอบคุณค่ะ

อ่านแล้วช่วยเม้นด้วยน้า

เพราะทุกคอมเม้น

ทำให้เรามีกำลังใจเขียนต่อ