23

                โรงพยาบาล

ที่ห้องนอน

ฉันจะทำยังไงดีนะ -_- ถ้าพ่อรู้ว่ากริชไม่ได้

อยู่ที่ฉัน  ฉันต้องไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น

ฟื้นไม่มี  หนีไม่พ้น แน่ๆ -*-  ฉันเดินวนไป

วนมาที่ห้องนอน  กลุ้มค่ะกลุ้ม

ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน

ผลักฉัน ~

ฉันสะดุ้งทันทีที่เสียงมือถือดัง -*-  คาดว่า

คงเป็นยัยแพมที่โทรมานะ

“ ฮัลโหล “ 

( ฟาง อัคเข้าโรงพยาบาล )  =_= รู้แล้วย่ะ

 รู้ตั้งแต่ นีล อาร์มสตรอง ยังไม่ได้

ขึ้นไปเหยียบบนดวงจันทร์เลยด้วยซ้ำ

{ -o-’’’ตอนนั้นแกเกิดแล้วเรอะ______

ผู้เขียน }

“ อืม แล้วทำไมเหรอ “

( ที่อัคเข้าโรงพยาบาลเนี่ยเป็นฝีมือแก

ใช่ไหม )

“ อืม เอ้ย! ไม่ใช่ “

( แกทำผิดศีลข้อสี่ ก้อจะไม่ใช่แกได้ไง

ในเมื่อกริชแกยังคาอยู่ที่แขนอัคอยู่เลย )

-*- เหอๆ ยังคาอยู่เรอะ นึกภาพไม่ออก

เลยแฮะ ว่าจะอุบาท แค่ไหน

“ เออ ฉันทำเองแหละ แล้วตอนนี้นายนั่น

เดธสมอเร่ รึยัง “

( ยัง เผอิญว่าอัคหนังเหนียวก้อเงี้ยแหละ

คนดีผีคุ้ม )  +_+;; นายนั่นเป็นคนดี

งั้นแกก้อหมายความว่าฉันเป็นคนเลวน่ะสิ

“ แกเสียเงินค่าโทรศัพท์เพื่อที่จะโทรมา

บอกเรื่องนี้ให้ฉันรู้ แค่นี้เหรอ “

( ไม่ใช่ แกต้องไปนอนเฝ้าอัคด้วย )

“ หา! ฉันเนี่ยนะ “

( อือ แล้วต้องไปเดี๋ยวนี้ด้วย )

“แกไม่กลัวฉันจะใช้โอกาสนี้ฆ่าเขาเหรอ “

( ฮึ เพราะฉันกะวินก้อจะไปเฝ้าด้วย )

=_=*** เฝ้านายนี่แค่คนเดียวทำไมต้องไป

กันตั้งหลายคนด้วยฟะ 

“ แกสองคนก้อเฝ้าไปดิ “

( ความจริงแกไปต้องไปก้อได้นะ แต่ฉัน

ก้อไม่รู้อ่ะนะว่าพ่อแกจะทำยังไงถ้ารู้ว่ากริช

ไม่ได้อยู่กะแก )  bod’’’’  นี่แกจะไปฟ้องพ่อ

ฉันเหรอ แกขู่ฉันใช่มั๊ย

“ กล้าบอกพ่อฉันเหรอ “

( โธ่ ไอแพมซะอย่างกล้าบอกอยู่แล้ว )

“ พูดจิงเหรอ “

( น้ำเสียงฉันมันล้อเล่นป่ะ ) - - มันเอาจิง

แฮะ

“ ไปก้อได้ “

( ดีมากจ๊ะ ยัยซาลาเปาเดินได้ )

“ ฉันไม่ใช่ซาลาเปานะไอแพม ตู๊ด....ตู๊ด

....ตู๊ด... “  วางไปแล้ว  +*+ ยัยเพื่อนบ้า

ฉันหยิบเสื้อผ้า 1 ตัวออกจากตู้แล้วเดิน

ลงบันไดอย่างใจเย็น ฉันกะว่าจะเดินให้

ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ค่ะ

“ น้องฟางจะไปไหนค่ะ “

“ ไปเฝ้า ผีตัวนึงค่ะ “

“ อ๋อ แล้วกลับมาไวไวนะค่ะ “

“ค่ะ “

“ นะ น้องฟาง ตะกี้ บะ บอกว่าจะไปเฝ้าใคร

นะ นะค่ะ “ 

“ ไปเฝ้าผีค่ะ “

“ O_O อ๊ากก ผี “

“ ล้อเล่นค่ะ ฟางไปนะ “ ป้าช่อทำหน้า

โล่งอกแล้วพยักหน้าให้ฉัน

“ ลุงสมช่วยไปส่งฟางที่โรงพยาบาลด้วย

นะค่ะ “

“ ครับ “

ที่โรงพยาบาล

O__O;;;;  โอ้ พระเจ้าจอดร์ นี่มันอะไรกัน

เนี่ย ทำไมคน เยอะอย่างนี้พอมาถึงหน้าห้อง

ไอผีนั่นฉันก้อเจอแฟนคลับทั้งหลายของ

นายนั่นรอหน้าห้องเต็มไปหมด สักพัก

พยาบาลก้อเชิญ เอ๊ะ หรือไล่พวกนั้นออกไป

ฉันจึงค่อยเข้าห้องไอผี ไป

“ อ่าว ฟาง “ ยัยแพมเข้ามาทักฉัน

“ หวัดดีตอนดึก “ ฉันทักยัยแพมกะไอวิน

พอเป็นพิธี จากนั้นฉันก้อลากยัยแพม

ออกมาจากห้อง

“ แพม แกรู้ไหมว่ากริชฉันอยู่ไหน “

 “ (- -  ) (  - -) (- -  ) (  - -) “

ioi โธ่ แกพยักหน้าหน่อยไม่ได้เหรอ

“ ฉันจะทำยังไงต่อไปดี “

“ (- -  ) (  - -) (- -  ) (  - -) “

“ แกจะส่ายหน้าไปถึงไหน “

“ อ่าว ก้อฉันไม่รู้จิงๆนิ “

“ งั้นแกช่วยฉันหากริชนะ “

“ (- -  ) (  - -) (- -  ) (  - -) “  -*- คอเคล็ด

แล้วมั้งนั่น

“ ช่วยเพื่อนหน่อยน้าาา ~ “  ฉันทำตาปริบๆ

ขอร้อง

“ เสียใจ แกทำเองก้อต้องแก้ไขเอง ไม่เกี่ยว

กับฉัน “  -*- ทำไมแกพูดควายๆ แบบนี้อ่ะ

“ ช่วยนิดเดียวก้อยังดี “

“ ไม่ ฉันไปนะ “  ยัยแพมเดินเข้าห้องไป

สักพักก้อเดินออกมาพร้อมกับไอวิน

ฉันว่าน่าจะไปกินข้างนะ ส่วนฉันน่ะเหรอ

ก้อต้องไปดูไอผีนั่นตามระเบียบ

“ ฟื้นแล้วนี่หว่า “ ฉันพึมพำออกมาเมื่อ

เห็นนายนั่นนั่งอ่านหนังสืออยู่ 

ตายยากตายเย็นจิงๆ

“ เธอมาก้อดีแล้ว ช่วยหยิบหนังสือ

เล่มนั้นให้ฉันหน่อยสิ “ -*- มาถึงก้อใช้

เลยนะ

“ หยิบเองสิ “

“ แต่ฉันเจ็บแขน “  อย่ามาสำออยเลย

เจ็บแขนข้างเดียว ยังเหลืออีกข้าง ถ้า

ไม่มีปัญญาหยิบ ก้อไม่ต้องอ่าน จบ

“ นั่นมันแขนของนายไม่ใช่แขนฉัน “

“ ถ้าฉันหายดีเมื่อไหร่นะ ฉันจะคิดบัญชีกับ

เธอเปงคนแรก “  ก้อเอาซี่ คนอย่างฉัน

ฆ่าไม่ได้หยามก้อไม่ได้โว๊ย

( -*- เคยได้ยินแต่ ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้นะ

______ผู้เขียน )      

“ แน่จิงก้อมาดิ “

“ เธอท้าฉันเองนะ “ นายนั่นลุกขึ้นจากเตียง

โรงพยาบาล เดินเข้ามาหาฉัน เฮ้ย นาย

เจ็บขนาดนี้ยังลุกขึ้นมาได้อีกเหรอ

แต่ยังไงก้อสู้คนที่ไม่ได้เป็นอะไร

ไม่ได้หร้อก

“ ฮึ เจ็บอย่างนี้ นายจะทำอะไรฉันได้ “

“ เดี๋ยวก้อรู้ ฉันจะคิดบัญชีกับเธอเดี๋ยวนี้เลย “  

นายจะทำอะไรฉันไม่ทราบนายนี่เดิน

จับไหล่ฉัน  ตอนนี้ฉันกะไอผีนี่

อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ  โอ๊ะ อยากตาย ปล่อย

สิเฟ้ย T_T’’’

 “ โทษทีว่ะไออัค กรูมาช้าไปหน่อย

O______O!!!! “

ยังไม่ทันที่นายนี่จะทำอะไรไอวินกะ

ยัยแพมก้อโผล่เข้ามา แล้วทำหน้า

ตกใจ   ส่วนฉันกะไอผีนี่ก้อทำหน้าตกใจ

เหมือนกันแหละ -*-

 “  เดี๋ยวกรูมานะ “  สองคนนั้นไปแล้ว

เฮ้ย แล้วฉันล่ะ ไอผีนี่ปล่อยฉันนะ

พวกแกสองคนจะไปไหน มาช่วย

ฉันก่อน เอาว่ะ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ปั๊ก

“ โอ๊ย “  ฉันอาศัยจังหวะที่นายนี่กำลังไม่หาย

ตกใจเอาเข่าศอกท้องนายนั่น

“ นี่สำหรับนายทำกับฉันตะกี้นี้ “

ปั๊ก

“ โอ๊ย “ ฉันชกที่หน้านายนี่เต็มๆ

“ นี่สำหรับที่นายทำให้ฉันตกใจ “ เหอๆ -*-

ทำร้ายร่ายกายนายนี่แล้วก้อสนุกดี

เหมือนกันนะ ชกอีกสักหมัดดีก่า

“ พอได้แล้ว “ นายนี่ร้องห้ามฉัน

“ ไม่พอ ทีนีตาฉันบ้างแหละ “

“ ไอวินช่วยกรูด้วย “  -*- ฉันยังไม่ได้

ทำอะไรเลยนะ สิ้นเสียงของนายนี่ไอวิน

ก้อวิ่งเข้ามา แล้วพยุงนายนี่ไปนอนบนเตียง

“ ฟางถ้าแผลอัค อักเสบแกจะว่าไง “

“ ปล่อยให้แผลมันอักเสบ เป็นโรคเรื้อรัง

ไปเลยแพม “

“ แกไม่อยากฆ่าอัคด้วยมือแกแล้วเรอะ “

+_+’’ เออแฮะ ฉันอยากจะฆ่านายนี่ด้วย

มือของฉันเองมากกว่า

“ อยากสิ “ 

“ งั้นแกก้อไปดูแลอัคแล้วกัน ฉันกะวินจะ

ไปจ่ายค่ายา “  -*- ทำไมยัยแพมมันชอบ

หาเรื่องให้ฉันอยู่กะไอนี่สองต่อสองด้วยฟะ

และแล้วบรรยากาศในห้องก้อเหลือฉันกะ

นายนี่สองคน

 “ เออ เธอร้องเพลงกล่อมฉันหน่อยดิ “

จู่ๆ นายนี่พูดขึ้นมาทำลายความเงียบ

-*-  นี่นายอยากจะฟังเสียงฉันจิงๆเหรอ  

เหอๆ -*- ฉันให้โอกาสนายคิดใหม่ได้

อีกทีนะ

“ อยากฟังเหรอ “

“ อืม “

“ แน่ใจ “

“ อืม “  -*- ฉันจะร้องเพื่อเปงการไถ่โทษ

ที่ชกนายแหละกันนะ แต่ฉันไม่

ขอรับรองความปลอดภัยของเยื้อแก้วหู

นายนะ

“ ร้ากกกยังไงมันก้อคือร้ากกก ~ ฉันเอง

รู้จักคำนี้ในวันที่มันสายเกินปายยย ~ “  

-_-;;เป็นไง สะอึกเลยอ่ะดิ เจอเพลงรักคือรัก

ของฉันเข้าไป

“ -*- นึกไม่ถึงว่าเสียงของเธอจะ สะ สะ

สยองถึงขนาดนี้ “  - -;; ฉันเตือนนาย

แล้วนะ

“ ฉันร้องเพลงไม่เป็น “

“ แล้วทำไมไม่บอกล่ะว่าร้องไม่เป็น “

“ นายไม่ถามนิ “

“ คืนนี้ฉันคงต้องฝันร้าย เสียงร้องเพลง

ของเธอต้องตามมาเข้าฝันฉันแน่ๆ “

-*- มากไปย่ะ เสียงฉันมันไม่ได้เลวร้าย

ขนาดนั้นนะ ( -_-;; ขนาดเสียงไม่ได้

เลวร้ายยังทำให้คนไข้ห้องข้างๆอาการ

กำเริบเลยนะ______ผู้เขียน )

“ นายนอนเองแล้วกัน ฉันไม่ร้องแล้ว “

“ ก้อดีนะ เพราะถ้าเธอร้องเพลงให้ฉันฟัง

อีกรอบเนี่ย ฉันนอนไม่หลับ ชัวร์ “

นายนี่มัน ฮึ่ย~ -3-‘’ ฉันได้แต่ข่มอารมณ์

พิโรธของฉันไว้ข้างใน ถึงฉันจะด่านายนี่

ยังไงนายนี่ก้อไม่รับรู้หรอกค่ะ เพราะมัน

หลับไปแล้ว -*-  งั้นฉันขอนอนบ้างนะ

ง่วงมากๆ ฉันเดินไปนอนที่โซฟา

ป่านนี้ยัยแพมกะไอวินคงจ่ายค่ายาเสร็จ

แล้วมั้ง เดี๋ยวก้อมา ฉันหลับตาลง ด้วย

ความเพลีย

                             ติดตามตอนต่อไป

                                    ขอบคุณค่ะ

มาอัพให้อ่านแล้วนะ

ยังไงก้อช่วยเม้นให้หน่อยน้าาา ~

แล้วจะมาอัพใหม่อ่ะนะ บ๊าย บายค่า