29

         ( ไอ้ ) พี่ชายกลับมาเยี่ยม

ที่บ้าน / ห้องนอน

“ โอ๊ย ทำไมการบ้านมันยากอย่างนี้เนี่ย “

ฉันสบสออกมา เมื่อตั้งสติได้ฉันก็ รีบ

กลับมาทำการบ้าน จะได้ลืมเรื่องนายนั่น

ได้ไวไว   แต่เรื่องการบ้านอ่ะจิ T^T

ยากยกกำลังสองเลย โธ่  ใครก็ได้

มาช่วยฉันหน่อยยยย

แก๊ก แก๊ก

มีความเคลื่อนไหวบางอย่างเกิดขึ้นที่

หน้าต่างห้องฉัน เอ๊ะ ใคร หรือว่าโจร

-_-;; โจรที่ไหนมันจะกล้ามาเหยียบบ้านฉัน

เพราะบ้านฉัน มีมือปืนเป็นสิบคอยน๊อก

ไอ้พวกนี้อยู่แล้ว -*- ไม่รู้พ่อฉันจะจ้าง

มาทำไมตั้งเยอะ เปลืองตัง

ก๊อกๆ

เสียงเคาะหน้าต่างดังขึ้น เอาแล้วไง

ฉันรีบคว้าสมุด ( เพราะมันอยู่ใกล้มือ )

เดินไปที่หน้าต่าง กะว่า ถ้ามันโผล่

มาเมื่อไหร่จะใช่ใช้สมุดเนี่ยตีให้ตก

หน้าต่าง เป็นอัมพาต ครึ่งตัวไปเลย - -*

เอี๊ยด ตุบๆๆๆๆๆ

“ เฮ้ยยยย หยุดสิเว้ยไอฟาง “ ทำไมไอ้โจรนี่

มารู้ชื่อฉันล่ะ หรือไอ้นี่แอบสะกดรอยตาม

ฉัน -*- อย่างงี้มันต้องตีให้ตาย

ตุบๆๆ ปั๊กๆๆๆ

“ อ๊ากกกก ไอฟาง “

โครม!

ในที่สุดฉันก็ตีไอ้โจรนี่จนตกหน้าต่างไป

=_=’’ หวังว่าคงยังไม่ตายนะ ฉันชะเง้อ

มองลงไปเบื้องล่างที่ไอ้โจรนั่นตกลงไป

แต่ เฮ้ยยย  O_O นั่นมันพี่ชายช้านนนน

นี่ฉันทารุนกรรมพี่ตัวเอง แง่ว~  T^T

“ มีอะไรเหรอค่ะคุณหนู “  มือปืนคนหนึ่ง

วิ่งเข้ามาถามฉัน  สะกดคำว่ามารยาท

เป็นไหมเนี่ย ก่อนเข้ามาถึงไม่รุจัก

เคาะประตูก่อน (_*_)

“ ไม่มีไรหรอกค่ะ “

“ แต่ผมได้ยินเสียงอ่ะครับ “

“ นี่ ไม่เชื่อเหรอ “

“ อะ เอ่อ ไม่มีก็ได้ครับ “

“ อ่าว แล้วจะมายืนอยู่ในห้องนี้อีก

กี่ชั่วโมง “

“ ปะ ไปก็ได้ครับ “  ฉันไล่มือปืนของพ่อไป

แล้วรีบไปกดล็อกประตู ก่อนที่จะวิ่งมาดู

( ไอ้ ) พี่โฟร์ พี่ชายของฉัน

“ ตายหรือยัง “

“ ปากเสียนะไอฟาง “

“ตกลงคุณพี่ชายจะขึ้นมาไหมค่ะ “  =__+’’

ฉันพูดด้วยเสียงล้อเลียน ไอพี่โฟร์ส่งสายตา

มา ประมาณว่า ‘ ถ้าขึ้นไปได้ล่ะก็ไอน้องรัก

อย่าได้มีปากไว้พูดอีกเลย ’ อะไรประมาณนี้

“ ขึ้นดิ  “  ฉันหันซ้ายหันขวาก่อนจะหยิบ

เชือกที่ฉันจิ๊กพ่อมา ( เป็นลูกที่เลวมากก

_____ผู้เขียน ) ย่อนลงไปข้างล่างให้

พี่โฟร์ปีนขึ้นมา

“ โอ๊ย โครตเหนื่อยเลย แกก็หลับหูหลับตาตี

ฉันอยู่ได้ “

“ ใครใช้ให้พี่ปีนขึ้นหน้าต่างล่ะ ประตูก็มี “

“ ไอเสื่อม แกลืมแล้วเหรอว่าพ่อ

ห้ามฉันมาไม่ให้มาที่นี่อีก ถ้าขืนฉัน

สะเออะเดินเข้าทางประตู มือปืนของพ่อ

ก็เขมือบฉันอ่ะดิ “  -_-; จิงแฮะ  พี่โฟร์

เป็นพี่ชายฉัน แต่ถูกพ่อบังคับให้หมั้น

กับลูกสาวเจ้าของร้านเบเกอรี่ พี่โฟร์

เลยหนีไป ทำให้พ่อขายหน้า พ่อจึงสั่ง

คนในบ้านห้ามพูดชื่อพี่โฟร์ให้ได้ยินอีก

แถมยังบอกมือปืนด้วยว่า ถ้าพี่โฟร์

มาที่บ้านนี้อีก ให้จัดการได้เลย

“ เออ แล้วพี่หนีไปอยู่ไหนอ่ะ “

“ ญี่ปุ่น “

“ จิงอ่ะ ไหนของฝากล่ะ “ ฉันกระดิกนิ้ว

เตรียมรับของฝาก ก็แหม ไปตั้งญี่ปุ่น

ของฝากจะไม่มีเลยรึ

“ ไม่มีเว้ย “ ไอ้งก ไอ้ตังเม T_T ของแค่นี้

จะซื้อมาฝากหน่อยก็ไม่ได้

“ แล้วพี่มีเงินใช้เหรอ “

“ มีดิ ฉันทำงานเป็นพ่อครัวให้ร้านอาหาร

ที่นั่น อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องหมั้นกับ

ยัยช้างน้ำนั่น “

“ ใช่ๆ ฟางเห็นด้วย ฟางไม่อยากมีพี่สะใภ้

ตาตี่ ผมหยิก ปากใหญ่ จมูกเท่าควาย

หุ่นอย่างกับพะยูนเกยตื้น “

“ พอเหอะ ฉันนึกถึงยัยนั่นทีไร อยากกิน

ข้าวขาหมูทุกที  “  เหอๆ -*- แต่ฉันคิดถึง

ข้างหน้าเป็ดมากกว่า คิดแล้วน้ำลายไหล

“ นึกยังไงถึงกลับมาเนี่ย “

“ ป่าวกลับ แค่มาเยี่ยมแกเฉยๆ “

อะไรอ่า T^T มาเยี่ยมก็ต้องมีของฝาก

ด้วยเด่ ( ต้องการของฝากอย่างเดียวค่ะ

ไอพี่บ้านี่ไม่ค่อยต้องการเจอหน้ามัน

สักเท่าไหร่ )

“ แล้วไม่ไปเยี่ยมพ่อกะแม่เหรอ “

โป๊ก

“ โอ๊ย พี่มาเคาะหัวฟางทำมายยย Y_Y “

“ เคาะเพื่อจะดูไง ว่าหัวแกบรรจุอะไรไว้

ฉันพึ่งบอกไปหยกๆ ว่าพ่อห้ามฉันเข้าบ้าน

ถ้าฉันโผล่หน้าไปเยี่ยมล่ะก็ เหอๆ พ่อ

อาละวาดบ้านแตกแน่ “

“ มาเยี่ยมฟางเสร็จ แล้วก็กลับไปญี่ปุ่นดิ “

“ ยังบ่กลับ ฉันจะไปหาไอเทปเพื่อนฉัน

หน่อยน่ะ “  เอ๊ะ ไอเทป พี่เทป คนเดียวกัน

หรือป่าวฟะ

“ เทปไหนเหรอ “

“ อย่าบอกนะว่าไม่รุจัก ก้ไอเทปที่เป็นพี่

น้องส้มโอ ที่อยู่ห้องเดียวกับแกไง “

แม้ =_= ทียัยส้มโอพูดดีนะทีกับน้องตัวเอง

พูดซะฉันอยากจะเด็ดหัวไอพี่คนนี้ออกจิงๆ

ว่าแต่ ยัยนั่นมีพี่ด้วยเหรอ โฮ่ๆ ใครได้

เป็นพี่ยัยนั่นนะ ซวยตลอดชีวิต แต่ก็ไม่แน่

พี่เทปคนนั้นอาจจะเป็นก็ได้

“ เออ รุจักก็ได้ “

“ ไปแล้วนะเฟ้ย ว่างๆเดี๋ยวมาเยือนใหม่ “ 

-*- มันจะมาทำไมฟะ มาไม่ถึง 20 นาทีก็

ไปแหละ วันหลัง ( ถ้าไม่มีของฝาก )

ไม่ต้องลำบากมาก็ได้เกรงใจ๊ เกรงใจ

“ อือๆ “

“ อ้อ ลืม อ่ะของฝาก “  

“ อ่าว ไหนบอกไม่มี “

“ ฉันล้อเล่น “

“ ซื้อมาจากญี่ปุ่นเหรอ “

“ ป่าว ซื้อมาจากข้างสะพานลอย “

ไอ้ขี้เหนียว ไอ้พี่บ้า -*- ไอ้... ไอ้

สุดจะหาคำมาด่า ซื้อจากข้างสะพานลอย

ไม่ได้ซื้อมาจากญี่ปุ่น แล้วมันจะเป็น

ของฝากยังได้ไงว่ะ

“ - -* ขอบใจจจ “

“ ไม่เปงไรว่ะ ไปล่ะ “ ยังมีน่ามาบอกว่า

ไม่เป็นไรอีก แล้วไอ้พี่โฟร์ก็กระโดดลิ่ว

ลงหน้าต่างไป ฮึ่ย~ ขอให้ตกหน้าต่าง

กะโหลกหักแยกเป็นสี่ซีกด้วยเถิดดด -_-

--------------------------------------------

เวลา 05.00 น

ฉันกระเด้งตัวตื่นขึ้น แค่ตีห้าเอง

นอนต่อดีฟ่า

ครืนนน

โอ๊ย หิวอ่ะ เมื่อตอนเย็นกินข้าวน้อย

ไปหน่อย อะฮ้า ขนมที่ไอพี่ดฟร์ซื้อมาให้

เสร็จล่ะ กินลองท้องก่อนแล้วกัน

************************************

( แพม Talk...– 1 - )

ที่ ร.ร

สายแล้วทำไมยัยฟางไม่มาสักทีเนี่ย

ฉันยืนมองนาฬิกาข้อมือพลาง ยื่นหน้า

ไปดูยัยฟางทางประตู

จุดอ่อนของช้านนน~ อยู่ตรงที่หัวใจ ~

“ ฮัลโหล “

( แพม ฉันไม่ไป ร.ร นะวันนี้ )

“ ทำไมอ่ะ เอ๊ะ เสียงแกดูสั่นๆ เป็นไร

หรือป่าว “

( ฉันท้องเสีย เมื่อวานพี่โฟร์มาหาฉัน

ซื้อขนมมาให้ แต่ขนมเนี่ยมันหมดอายุ

ไปเป็นปีแล้ว ฉันไม่ทันเห็นเลยกินเข้าไป

เจ็บใจไอ้พี่โฟร์ อย่าให้เจออีกนะ

ฉันจะ... ปู้ด ป้าด ไม่ไหวแล้วอ่ะ

ฉันเข้าห้องน้ำก่อน นะ )

“ เออ...ตื๊ด ตื๊ดด “ วางไปซะแหละ งั้น

ก็หมายความว่า วันนี้ฉันก็เหงา อ่ะดิ

T^T ไม่น้าา~

“ ไงจ๊ะ ยัยฟางเป็นไร  อาการหนักมั๊ย

ให้ฉันซื้อน้ำใบบัวบกเตรียมไว้ดีหรือป่าว “

ยัยพวกปลาร้านี่มาอีกแหละ ไม่ใช่

เรื่องที่ฟางอกหักเว้ย แต่มันท้องเสีย -*-

“ .... “  เงียบดีกว่าค่ะ เราไม่ควรจะเสวนา

กับคนบ้า +_+;;

“ จิงด้วยแฮะ คริๆ สมน้ำหน้า “

ไม่ใช่โว้ยยยย ไม่ใช่เรื่องนี้ ก็บอกแล้วไง

ว่ามันท้องเสีย แต่ถ้าพูดว่ายัยฟางท้องเสีย

ยัยพวกนี้ต้องหัวเราะแน่ๆ

“ .... “

“ ของใหม่ย่อมดีกว่าของเก่าเนอะ “

เย็นไว้ ไอแพม เย็นไว้

“ .... “

“ ยัยฟางก็ตามตื้ออัคอยุ่ได้ เฮ้อ~ ผู้ชาย

เขาไม่สนยังจะตามตื้อ “  ใครกันแน่ย่ะ

ที่ตามตื้อ ว่าแต่เพื่อนฉัน ฮึ ฉันรีบตัด

อารมณ์โกรธนี้ทิ้งโดยการ เดินหนีออก

จากห้อง

“ อะ อะ จะไปไหนเหรอจ๊ะ “

“ ไปสวดมนต์ภาวนาเพื่อจะปัดรังควาน

พวกผีปีศาสแถวนี้น่ะจ๊ะ “ ฉันขบฟันตอบ

เสียงหวานก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีไป

“ กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด “

-*- นี่ขนาดฉันเดินหนีห่างจากห้อง

ไปเป็นวาแล้วยังได้ยินเสียงยัยนี่อีก

สงสารคนในห้องจังหูคงระบมกันหมดแว้วว

                            ติดตามตอนต่อไป

                                ขอบคุณค่ะ

มาอัพอีกแย้ววว ^O^

อย่าลืมเม้นๆ ให้ด้วยน้า~

เดี่ยวจารีบมาอัพจ้า