33

          เพื่อนาย...จะตายไม่ได้

“ เฮ้ สองคนนั้นมาเล่นน้ำกันสิ “ 

ไม่ต้องชวน ฉันก็เล่นอยู่แล้วย่ะ ไอวิน -*-

มาทะเลทั้งที จะให้นั่งอาบแดดเป็น

ปลาหมึกย่างเหรอไงเล่า

“ ว๊าย “ ฉันร้องเสียงหลงเมื่อนายอัค

อุ้มฉันขึ้นมา

“ นี่ นายทำอะไร ไม่อายคนเขาบ้างเหรอ “

“ ไม่อาย ไปเล่นน้ำกัน “ ฉันถูกนายนี่อุ้ม

ลงเล่นน้ำ โดยมียัยแพมกับไอวินรออยู่

ห้องพัก

 “ แม้ ยิ้มไม่หุบเลยนะคุณหนูฟาง “

“ ^o^ คนมันมีความสุข “

-*- หัวใจล่องลอยค่ะ อิ อิ 

“ เออ นอนได้แล้วพรุ่งนี้จะออกเดินทาง

แต่เช้า “

“ อืม “

-----------------------------------------------

“ แพมเดี๋ยวฉันกับนายนี่มานะ แป๊ปนึง “

“ จ้าาา “ ฉันบอกยัยแพมขณะที่กำลัง

ขนของขึ้นรถ  ฉันจูงมือนายอัค

มาที่บริเวณชายหาด

“ นายมีอะไรเหรอ ถึงได้

อยากมาคุยกับฉันแค่สองคน “

“ อ่ะ ฉันคืนให้เธอ “  นายนี่ยื่นกริช

ที่ยึดไว้เมื่อตอนที่ฉันเผลอ ( หรือซุ่มซ่าม )

ทำกริชปักที่แขน - -  กริชลูกแม่ยัง

เอี่ยมอ่องไม่มีฝุ่นเกาะเหมือนเดิมเลย

“ ฉันเช็ดทำความสะอาดกริชของเธอ

ทุกวันเลย “

“ ขอบใจนะ แต่ฉันคงไม่ต้องการมันแล้ว “

ใช่...ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะไม่ฆ่านาย

ฉันจะกลับไปบอกพ่อว่าฉันไม่ทำแล้ว

ฉันย่อตัวขุดทรายที่ชายหาด ขุดจน

มันลึก

“ เธอจะทำอะไร “

“ บ๊าย บายกริชไง “ ฉันหยิบกริชขึ้นมา

โยนมันลงไปในหลุมที่ขุดขึ้น

“ จบเสียที “ ฉันพึมพำออกมา พลางลุกขึ้น

ขอให้กริชถูกน้ำทะเลซัดจมหายไปใน

ทะเล อย่าให้ฉันหรือใครเจอมันอีกเลย...

“ เฮ้ย จะไปไหม รอนานแล้วนะเฟ้ย “

-*- ไอ้ไม่มีสมบัติผู้ดี รอนิดรอหน่อยไม่ได้

เดี๋ยวบอกให้ยัยแพมจัดการซะเลยนี่

“ ไปเถอะไอวินมันแหกปากเรียกแล้ว “

“ ( - - ) (_ _) ( - - ) (_ _) “ ฉันพยักหน้า

เล็กน้อย แล้วเดินไปที่รถ

ที่บ้าน

“ บายว่ะ ไอฟาง เจอกันใหม่เมื่อชาติ

ต้องการ “  -_-;; ขออย่าให้ชาติต้องการ

นายเลยไอวิน ฉันหันไปส่งยิ้มหวาน

ให้กับนายอัคก่อนเดินเข้าบ้านไป

ฉันเดินตรงไปยังห้องทำงานพ่อทันที

พุทโธ ทำโม สังโค แค่เดินไปบอกว่า

ไม่ฆ่านายนั่นแล้วเรื่องทุกอย่างก็จบ

ไม่ต้องกลัว -*- อย่างน้อยก็แค่โดนว่า

โดนกักบริเวณเท่านั้น พ่อคงไม่ใจดำ

ฆ่าลูกสาวที่สวยอย่างกับนาตาลี ได้หรอก

“ อาแปะ ร้านขนมจีบคนนั้น นายได้

จัดการหรือป่าวครับ เห็นเมื่อเช้า

มีคนเห็นนอนตายน้ำลายฟูมปากเลย

ผม เออ ไม่ได้ต้องการใส่ร้ายนะครับ

คือแค่สงสัย เพราะเห็นนายบ่นอยู่

ว่าอยากฆ่ามัน “  มีคนอยู่กับพ่อนี่น่า

อย่าพึ่งเข้าไปเลย ( แอบฟังดีกว่า อิ อิ -*- )

“ แล้วไอแปะนั่นมันตายที่ไหนล่ะ “

“ ตายที่ร้านมันครับ “

“ ฮึ ฉันไม่ได้ฆ่ามัน ถ้าฉันจะฆ่าใคร

ฉันลากมันไปฆ่าบนดาดฟ้าของบริษัท

จะดีกว่านะ ไม่มีใครสังเกต “

โหดร้ายยยง่า~ =_=;; ดีนะที่พ่อไม่ได้ฆ่า

อาแปะนั่น เฮ้อ~ ถึงเวลาจะบอกพ่อเสียที

ก๊อกๆ

“ เข้ามาสิ ยืนเคาะอยู่ได้ “  กึ๋ย - -

ถ้อยทัพกลับดีมั๊ย ท่าทางพ่อคงอารมณ์บ่จอย

“ อ่าว ทำไมไม่เข้ามาล่ะ “ พ่อถามย้ำอีกครั้ง

ฉันจึงต้องเปิดประตูเข้าไปหาพ่อ

“ ลูกเองเหรอ “  

“ ค่ะ คือ ฟางมีเรื่องอยากคุยกับพ่อหน่อย

อ่ะค่ะ “  ฉันเอ่ยบอกพ่อ ตาก็คอยมองมือปืน

ของพ่อ ฉันจะโดนฆ่าตายก่อนพูดมั๊ยเนี่ย

T^T ดูสิ นี่ ขนาดฉันเป็นลูกพ่อนะ

ไอมือปืนสองคนนี้ยังกระชับปืนซะแน่น

ถ้ามันดัง โป้ง! ขึ้นมา อาจจะดับคาที่เลยนะ

“ ว่ามาสิลูก “

“ ฟางจะไม่ฆ่าคนที่ชื่ออัคนีแล้วค่ะพ่อ “

ปั้ง!

ฉันสะดุงเฮือก เมื่อพ่อตบตะดังลั่น

ทะ ทำ ไม พ่อต้องตบโต๊ะด้วยล่ะ T_T

“ มีเหตุผลไหม ที่จะไม่ฆ่า หา! “

“ ข้อ 1 ฟางไม่อยากฆ่าคน

   ข้อ 2 ฟาง..ฟางรักเขา “

“ เหตุผลแค่นี้น่ะเหรอ “

“ ค่ะ “ Y^Y แง พ่อกลายสภาพเป็น

ฉลามยักษ์ที่พร้อมจะขย่ำฉันแล้วอ่า

“ ไอลูกอกตัญญู !“

“ … “

“ ได้! ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะทำเอง “

“ ไม่ได้นะค่ะพ่อ พ่ออย่าทำอะไรเขานะ “

“ ไม่ต้องมายุ่ง ! “ 

“ หนูจะยุ่ง!  “

“ นี่ กล้าเถียงฉันเหรอ “

“ ... “

“ ออกไป ! ออกไปสิ! “ ฉันก้มหน้าเดิน

ออกจากห้อง  ฉันคงทำผิด .. ไม่น่า

ไปพูดกับพ่อเลย ลูกอกตัญญูอย่างฉัน

มันสมควรตาย ....

ที่ห้องนอน

“ แม่ “  เปิดประตูเข้าไปในห้อง ฉันก็เจอ

แม่นั่งรออยู่บนโซฟาข้างเตียง

ฉันโผเข้ากอดแม่น้ำตาไหลทันที

“ แม่ค่ะ หนูผิดใช่ไหม ที่ไปพูดกับพ่อ

แบบนั้น ฮือๆ “

“ … “

“ ทำไม เขาต้องเกิดวันพระจันทร์เต็มดวง

ด้วยและทำไม...หนูต้องรักเขา “

แม่ลูบหัวปลอบใจฉัน

“ ถึงลูกไม่บอกว่าพูดอะไรกับพ่อเขา

แม่ก็พอจะเดาออก แม่ไม่อยากให้ลูก

เสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง “

“ ฮือๆ T^T “

“ บางที...ลูกอาจจะตัดสินใจถูกก็ได้ “

“ แม่พูดถึงอะไรค่ะ “

“ เออ อย่าไปสนใจกับคำพูดของแม่

เมื่อตะกี้นี้เลยนะ “

“ ตอนนี้ ฮือๆ พ่อเขาโกรธหนูแล้ว  “

“ อีกหน่อย พ่อเขาคงหายโกรธเอง “

“ พ่อบอกด้วยว่า ฮือๆ ถ้าฟางไม่ฆ่านายนั่น

พ่อจะฆ่าเอง “

“ … “

“ ฮือๆ เขาตายไม่ได้นะค่ะแม่ “

“ นอนเถอะลูก... “  แม่ตัดบทสนธนา

ให้ฉันรีบนอน แล้วห่มผ้าให้ฉัน

ฉันหลับตาลงพร้อมน้ำตา แต่ เอ๊ะ ฉันยัง

ไม่ได้อาบน่ำเลยอ่ะ -*-   กรรม

เกลื้อนจะขึ้นไหมหนอ

----------------------------------------------

ตั้งแต่เช้าจนถึงบ่ายนี้ ฉันยังไม่ได้เห็น

หน้าพ่อเลย พ่อคงจะโกรธฉันอยู่

ฉันเดินไปหยิบสร้อยจี้รูปครึ่งหัวใจ ที่นายนั่น

เคยให้ฉันไว้ขึ้นมาใส่ สร้อยเส้นนี้ฉันไม่เคย

จับมันเลยด้วยซ้ำ แต่วันนี้ฉันกลับอยาก

ใส่ซะงั้น

กึก

สร้อยคอขาดล่วงล่นกับพื้นพร้อมกับจี้รูป-

ครึ่งหัวใจ  ฉันชะงัก ความรู้สึกตกใจแล่น

เข้ามาไม่รู้ตัว ฉันก้มลงเก็บสร้อยขึ้นมา

มันคงใส่ไม่ได้แล้วจึงใส่ไว้ใน

กระเป๋ากางเกง  จะว่าไปตอนนี้รู้สึก

ใจหายยังไงไม่รู้

เวลา 17.00 น

ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคน

ผลักฉัน~

“ ว่าไง แพม “

( ทำอะไรอยู่รึ )

“ นั่งเล่นอยู่ “

( แหม  แกโกหกฉัน แกกำลังสวีตอยู่กับอัค

ล่ะสิท่า ฉันรุ้นะ )

“ สวีตเหรอ อะไร แกพูดอะไร “

( อย่ามาแอ๊บแบ๋วน้า~ เห็นวินบอกว่า

อัคได้รับข้อความจากแกว่ามีเรื่องอยากจะ

บอกเขา เท่านั้นแหละ อัคก็ยิ้ม

รีบวิ่งออกไปเลย ยอมรับเถอะแก )

ส่งข้อความ ? ฉันส่งตอนไหนว่ะ o_o?

“ ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่กับอัค แล้วฉันก็

ไม่ได้ส่งข้อความอะไรนั่นไปด้วย “

( ฮันแน่ กิ๊วๆ อย่าโกหกจิ )

“ ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันพูดจิงๆ “

( เฮ้ย แล้วใครส่งข้อความ )

ใครส่งเหรอ หรือว่า พ่อ! เวรแล้ว

“ แค่นี้ก่อนนะ บาย “  ฉันรีบวางมือถือ

พ่อ ต้องพ่อแน่ๆ  อย่าบอกนะว่า

พ่อจะฆ่านายนั่น ละ แล้ว จะเอานายนั่น

ไปฆ่าที่ไหนล่ะ คิดสิ คิด

 ‘ ฮึ ฉันไม่ได้ฆ่ามัน ถ้าฉันจะฆ่าใคร

ฉันลากมันไปฆ่าบนดาดฟ้าของบริษัท

ฉันจะดีกว่านะ ไม่มีใครสังเกต ‘

 

 

ความจำเรื่องที่แอบฟังพ่อพูดกับมือปืน

ดังขึ้นในสมองฉัน ใช่..ใช่แล้ว ที่บริษัท

ฉันพรวดออกจากบ้าน โบกมือเรียก

รถมอเตอร์ไซร์

“  ซิ่งเลยพี่ เร็วๆเลย “ ฉันบอกพี่วินรับจ้าง

“ จัดให้เลยน้อง “ แล้วหัวฉันก็แทบหลุด

-*- ซิ่งก็ซิ่งจิงๆ

ที่บริษัท

ฉันวิ่งไปที่ลิฟท์กดหมายเลขชั้น เฮ้ย

โว๊ย ลิฟท์มันไม่ทำงาน แย่แล้ว -*-

บริษัทพ่อก็มีตั้ง 10 ชั้น ไม่รุจะ

สร้างทำไมตั้งเยอะอ่ะนะ เอาว่ะ

ขึ้นทางบันไดแล้วกัน เพื่อนาย

ยังไง นายจะตายไม่ได้

                             ติดตามตอนต่อไป

                                  ขอบคุณค่ะ

มาอัพให้ดึก ( สี่ทุ่มกว่าๆเอง )หน่อยน้า~

 เพราะว่าวันนี้แม่เราพาไปเที่ยวมาอ่ะ  

ยังไงก็ เม้นให้ด้วยน้า~ เบญขอร้อง เหอๆ - -

ตอนที่ 34 ก็จบแล้ว ติดตามด้วยนะค่ะ

< ตอนต่อไป อัพวันจันทร์จ้า แฮะๆ

เพราะเราไม่รุอ่ะ ว่าพรุ่งนี้เราจาว่างไหม

เลยขอมาอัพวันจันทร์ล่ะกัน >