1 เดือนแล้วที่เข้ามาเรียนในโรงเรียนเหมือนคนปกติทั่วไป พูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อว่ามี "ปีศาจ" อยู่ในชั้นเรียนตัวเอง นั้นสิถ้าฉันเป็นมนุษย์ฉันก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน แต่นี่จะไม่เชื่อก็ไม่ได้เพราะตัวฉันเองนี่แหละ "ปีศาจ"

อยากรู้ใช่มั้ยล่ะว่าฉันเข้ามาเรียนในโรงเรียนนี้ได้ยังงัย โอ้ย..ง่ายจะตายก็แค่การสะกดจิตนิดๆ หน่อยๆ เอง ไอ้ฉันมันก็อยู่มาตั้ง 100 ปี แล้วนะกับการสะกดจิตนี่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรมากมาย ไม่เหลือบ่ากว่าแรง

ในช่วงแรกๆ นักเรียนใหม่ดูเหมือนจะเป็นที่สนอกสนใจของเพื่อนๆ ในชั้นเรียนซะเหลือเกิน แต่ไม่นานคนก็เลิกสนใจไปเอง ฉันพยายามไม่ทำตัวสนิทสนมกับใครเป็นพิเศษ ไม่อยากให้มีปัญหาที่หลัง ยิ่งถ้าเกิดมีคนรู้ความลับของฉันเข้าคงจะแย่

อันที่จริงถ้ามีคนรู้มันก็มีตัวช่วยอยู่หรอก ตัวช่วยที่ว่าก็คือ การลบความทรงจำงัยล่ะ แต่ฉันเลือกที่จะระวังตัวไม่ให้ใครรู้มากกว่า เพราะการลบความทรงจำในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับฉันเท่าไหร่ แหมเพิ่งเกิดมาแค่ร้อยปีจะเอาอะไรมากมายล่ะ ถึงจะเป็น "ปีศาจ" แต่มันก็มีทั้งเรื่องที่ทำได้ และเรื่องที่ทำไม่ได้เหมือนกันนะ

 การเรียนนี่ก็สนุกดีเหมือนกันนะได้ทำอะไรหลายอย่าง แก้เซ็งอย่างที่คิดไว้ได้จริงๆ ทั้งเรื่องเรียน และเรื่องกิจกรรมต่างๆ ในโรงเรียน การเข้าเรียนทำให้ฉันได้รู้ว่า วิชาที่ฉันถนัด คือ ภาษา กับประวัติศาสตร์ (ก็น่าอยู่หรอกไปมาหลายประเทศ อยู่มาตั้งร้อยปี ก็รู้อะไรมาไม่ใช่น้อย) นอกนั้นก็พอถูๆ ไถๆ ไปได้

ฉันไม่ค่อยจะชอบวิชาพละซักเท่าไหร่ต้องออกไปเรียนกลางแจ้ง เจอแดดทีไรเรี้ยวแรงมันไม่ค่อยจะมีและก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมคะแนนวิชาพละของฉันถึงได้ห่วยบรม และถึงจะทำคะแนนไม่ได้ดีนักในวิชาวิทยาศาสตร์แต่ฉันก็ชื่นชอบวิชานี้เอามากๆ บรรยากาศภายในห้องวิทยาศาสตร์นี่ถูกใจฉันซะเหลือเกิน ยิ่งตอนที่มีทดลองผ่าสัตว์เนี่ยมันให้ความรู้สึกดีเป็นพิเศษ

ในตอนนี้แต่ละวันๆ ของฉันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉันตั้งแต่รอที่จะไปโรงเรียนทุกวัน มีสิ่งใหม่ๆ ให้ฉันได้เรียนรู้ทุกวันที่นั่น และฉันก็สนุกกับมัน (ในตอนนี้) มากๆ เลย
มาโรงเรียนนี่มันดีอย่างที่คิดไว้จริงๆ

ฉันคิดว่าไหนๆ ก็เข้าโรงเรียนแล้ว น่าจะหาที่อยู่ให้มันเป็นหลักแหล่งซักที ไอ้จะให้เร่ร่อนเหมือนที่แล้วๆ มาคงไม่ไหว ก็มันไม่มีที่ทำการบ้านนี่นา ตอนนี่เข้าเรียนแล้วการบ้านก็มีเยอะ ไหนจะสอบอีก ต้องหาที่อยู่ดีดีซะแล้ว จะได้มีที่นั่งทำการบ้านอ่านหนังสือ
(นึกแล้วก็แปลกใจเหมือนกันทำไม "ปีศาจ" ถึงขยันได้ถึงขนาดนี้นะ) ว่าแต่จะเริ่มหาจากแถวไหนดีล่ะเนี่ย

จบตอน/โรงเรียน

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่านนะคะ
ยังงัยก็ช่วยติชมกันหน่อยนะคะ
*************************************************************************************

ถ้าถามว่าระหว่าง กลางวัน กับ กลางคืน ชอบเวลาไหนมากกว่ากัน ฉันก็คงตอบไปว่า กลางคืนเป็นช่วงเวลาที่ฉันชอบมากที่สุด เพราะเป็นช่วงเวลาที่ประสาทสัมผัสทุกอย่างของฉันทำงานได้ดี ผิดกับตอนกลางวันที่นัยน์ตาพร่ามัวมองอะไรไม่ค่อยชัดและร่างกายที่อ่อนแอลง แต่ก็ใช่ว่าฉันจะเกลียดกลางวันหรอกนะ แค่มันทำอะไรๆ ไม่ค่อยสะดวกเท่านั้นเอง นั่นมันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ก็มันเลือกเกิดไม่ได้นี่นา ถ้าเลือกได้ใครอยากจะเลือกเกิดเป็น "ปีศาจ" กันล่ะว่ามั้ย?

ใช่แล้วฉันเป็นปีศาจ เป็น 1 ในจำนวนปีศาจมากมายที่อาศัยอยู่บนโลกนี้ แค่ไม่เคยเห็นก็อย่าเหมาเอาสิว่ามนุษย์อย่างคุณเป็นแค่เผ่าพันธุ์เดียวที่อยู่บนโลกใบนี้ พวกเราบางพวกซ่อนตัวไม่ให้ใครเห็น บางพวกก็ใช้ชีวิตปะปนอยู่กับมนุษย์ พวกเราสนใจเรียนรู้การใช้ชีวิตอย่างมนุษย์และปรับตัวให้เข้ากับมัน จึงไม่แปลกที่เราจะทำงาน หรือไปเรียนหนังสือเช่นเดียวกับที่มนุษย์ทำกัน

ฉันก็เป็นอีก 1 คน (จะเรียกว่า "ตน" ก็ได้นะ ) ที่เลือกที่จะใช้ชีวิตปะปนไปกับพวกมนุษย์ ยังไงซะมันก็ดีกว่าดักดานซ้อนตัวอยู่หลังเขาเป็นไหนๆ ฉันอยู่ตัวคนเดียวไม่มีครอบครัวที่ไหน นั่นเป็นเพราะว่าฉันถือกำเนิดมาจากความมืด ผิดกับบางพวกที่สืบเชื้อสายมาจากปีศาจรุ่นก่อนๆ แต่โบราณ

ถึงฉันจะใช้ชีวิตแบบมนุษย์ก็จริง แต่มันก็ไม่ทุกเรื่องเสมอไปหรอกนะ อย่างเช่น "การกิน" อ๊ะ..อย่าเพิ่งตกใจสิฉันยังไม่ได้บอกเลยนะว่าฉันกินมนุษย์เป็นอาหาร..วิญญาณหรอ..ไม่ๆ..ฉันไม่กินไอ้ของเลี่ยนๆ พันนั้นหรอก อาหารของฉันก็คือ ความเศร้า ความเหงา ความหวาดกลัว ความรู้สึกทั้งหลายในแง่ลบของมนุษย์ โดยเฉพาะความทุกข์นี่สิ ออกจะรสชาติดีเป็นพิเศษ และหากินได้ง่ายซะด้วย ฉันเติบโตมาด้วยการกินสิ่งเหล่านี้ อาหารเหล่านี้มีมากมายจนฉันใช้ชีวิตได้อย่างสบายๆ โดยไม่ต้องไปขวนขวายหาจากที่ไหน

บ่อยครั้งที่ฉันคิดไปว่าฉันมีความรู้สึกที่เรียกว่า "เหงา" อีกใจหนึ่งก็คิดว่าอาจเป็นเพราะช่วงนั้นกินความเหงามากเกินไปก็เป็นได้ แต่ก่อนฉันใช้ชีวิตแค่เฉพาะกลางคืนเท่านั้น ในช่วงกลางวันจะนอนพักผ่อน ที่ว่านอนพักผ่อนเรียกให้ถูกน่าจะเป็นการอยู่เฉยๆ ซะมากกว่า นานวันเข้ามันก็เริ่มเบื่อ ฉันเลยคิดอยากไปเรียนหนังสือแบบมนุษย์ดูบ้าง ท่าทางจะสนุกดี อย่างน้อยก็ช่วยให้หายเซ็งขึ้นมาบ้าง แถมเป็นการหาอาหารไปในตัวก็วัยรุ่นนะความรู้สึกเยอะจะตาย มีให้เลือกกินไม่หวาดไม่ไหว...ว่าแล้วก็ไปสมัครเข้าเรียนซะเลย 

จบตอน/ปีศาจ