----- 17 บทส่งท้าย -----
"เอ้อพี่ต่อขอบใจมากๆนะที่คอยช่วยการ์ตูนตลอดมานะ"
"อืม ไม่เป็นไร"
"แต่การ์ตูนมีเรื่องอย่างให้ช่วยหน่อยนะ"
"อะไรหรอ" พี่ต่อเริ่มอยากรู้
"ก็ช่วยรับฝ้ายไปไว้ในใจไง" ฉันตอบ
"ฮะ"
"คุยกันเอาเองแล้วกํน"
"ไปสิฝ้าย" ฉันผลักฝ้ายเข้าไปกอดกะพี่ต่อ
"อะไรหรอ" พี่ต่อ
"คือฝ้ายรักพี่ต่อค่ะ"
"จิงหรอ"
"พี่ก็แอบรักฝ้ายมานานแล้วเหมือนกัน"
"อิอิอิอิออิ"
---------------------จบ-----------------------
คือที่ต้องจบเร็วเนี้ยเพราะเดี๊ยวอาจไม่ได้อัพเป็นเดือนๆเ อาไว้เจอกันให้นะค่ะ ขอบคุณทุกๆคนโดยเฉพาะเบญด้วย ที่คอยให้คำปรึกษาแล้วจะทำผลงานออกมาให้อ่านใหม่ ขอบคุณค่ะ
----- 16 สายฝน-----
รุ้งเช้า
"การ์ตูน" เสียงนายนั้นฉันไม่ได้ยินมานานแล้วเหมือนกัน
"อะไรใครการ์ตูน" ฉันพยายามทำตัวให้เหมือนทอม
"ก็ฉันเรียกเธอไง"
"อะไรฉันเต้ไม่ใช่การ์ตูนเรียกให้ถูกด้วยนะ"
"ฮิฮิฮิฮิ"
"ขำไร"
"ทอมที่ไหนเค้าใส่กำไลทาเล็บ" ฉันรีบเอามือซ่อนไว้หลังเสื้อ
"ยุ่งน้า"
"การ์ตูนหายโกรธฉันเถอะนะนะนะนะ"
"ได้ถ้านายวิ่งตามฉันทันนะน้า"
"ได้" แล้วนายนั้นก็วิ่งจับฉันและกอดฉัน
"ปล่อยนะ"
"เรื่องอะไร"
"ไม่ปล่อยใช่ไหมได้" ว่าแล้วฉันก็ใช่ศอกทิ่มท้องนายนั้น
"นายนะเคยคิดถึงความรู้สึงฉันบ้างไหม" ฉันถาม
"นายแกล้งหลอกฉันยังเงี้ยนายมาหลอกฉันทำไม"
"ฉันขอโทษ" นายนั้นพูด
ฉันร้องไห้ออกมา แล้วฝนก็ตกตกหนักมากๆด้วย
"แค่คำขอโทษนะหรอมันไม่พอหรอกนายมาทำให้ฉันเปลี่ยนแปลง
นายนะทำให้ฉันรู้ว่าฉันนะเป็นผู้หญิง
แล้วนายก้ทำให้ฉันได้รักคนหยังนาย แล้วอยู่ๆนายจะมาทิ้งฉันไปเนี้ยนะ"
"ฉันขอโทษ" แล้วนายนั้นก็เดินห่างออกไป ห่างออกไป ห่างออกไปไกล
"แต่ฉันก็ยังจำสัญญาที่นายให้ไว้กับฉันได้นะ" ฉันตะโกน
นายนั้นหันหน้ามาและยิ้ม "จิงหรอ" นายนั้นตอบ
"อืม จิงสิ" ฉันตะโกนกลับ
และต่างคนก้วิ่งมาหากันและเราก็กอดกัน
"ฉันขอโทษนะการ์ตูน"
"อืม"
ทั้นได้นั้นฟ้าก็ร้องดังลั่น เปรี๊ยง เปรี๊ยง เปรี๊ยง
ฉันกรี๊ด!!!!!!!
"การ์ตูนมาเรามาหลบฝนในห้องนี้ก่อนมา"
"อืม"
"เธอกลัวเสียงฟ้าร้องขนาดนั้นเลยหรอ"
"อืม"
"เหมือนว่ามันเคยเกิดขึ้นเลยนะ ที่นายนะตัวแข็งโป๊กเลย"
"เธอยังจำได้อีกหรอ"
"อืม"
"แล้วตกลงนะเธอรักฉันไหม" นายนั้นยิงคำถามที่ฉันต้องตอบ
"อืม ฉัน รัก นาย"
"อิอิอิอิอิ"'
โปรดติดตามตอนต่อไป
-----15 คำสารภาพ -----
ฉันโกรษมากและวิ่งกลับห้องทันที่
"การ์ตูนการ์ตูน"
ดึกมากๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"ใครนะ"
"ปอฝ้ายเอง" ฉันเดินไปเปิดประตู
"ขอเข้าไปได้ไหม"
"อืม" ฝ้ายเข้ามาในห้องและขอคุยด้วย
"ฉันมีเรื่องอยากจะสารภาพ" ฝ้ายทำน่าจิงจัง
"สารภาพอะไรกัน" ฉันถามอย่างสงสัย
"คือว่าฉันไม่ได้คิดอะไรก็พี่ต้อมเลยเเพราะมันผิด"
"เอ้อ ฮะผิดตรงไหน"
"จะไม่ผิดได้ไงก็เราเป็น "
"เป็นอะไร" ฉันฟังอย่างลุ้นๆ
"เออ..เออ.ก็เป็นพี่น้องกันนะสิ"
"ฮะเป้นไปไม่ได้หรอก"
"แต่มันเป็นไปได้และที่สำคัญรวงข้าวก็เหมือนกัน"
"ฮะ เธอ 3 คนเป็นพี่น้องกัน" ฉันตอบอย่างอึ้งๆ
"พี่ต้อมเค้ากลัวว่าเธอจะไม่รักเค้าจิงนะสิ"
"แล้วเธอก็เลยช่วย"
"เออ..ใช่แต่ความจิงเรามีเงื่อนไข"
"เงื่อนไขอะไร" ฉันถามอย่างงงๆ
"ก็พี่ต้อมบอกว่าจะให้เบอร์หนุ่มหล่อๆไอรวงข้าวจึงยอมช่วย ส่วนฉันพี่บอกว่าจะช่วย....ช่วย"
"ช่วยอะไร"ฉันก็ยังงง"
"ช่วยจีบพี่ต่อนะสิ"
"ฮะ เ ธอชอบ" ฉันตกใจ
"จุ๊จุ๊ๆๆๆๆเบาๆสิ"
"แล้วเธอจะโกรธพี่ฉันไหม" ปอฝ้ายถาม
"จะโกรธทำไมดีใจสะอีกอิอิอิอิอิ"
"อืมงั้นไปละ"
"อืมขอบใจนะ"
"อืม"
ฉันดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆดีจัยอย่างสุดๆไปเล้ย
โปรดติดตามตอนต่อไป
----- 14 รัก-----
พี่ต่อพยุงฉันกับห้องประชุม
"มีอะไรที่บอกการ์ตูนได้รึป่างค่ะ" ฉันถามพี่ต่อ
"อืม"
"การ์ตูนอย่าโกรธพี่นะ"
"อืม"
"พี่ๆอยากบอกว่าใครที่ไม่ได้ถูกเลือกนั้นเข้ารอบ สนุกกานม้าย" พี่พี่ทีมงานถาม
จนป่านนี้ฉันก็ยังไม่ได้เข้าใจถึงกติกาของเกมนี้รู้แต่ว่านายนั้นไม่ได้รักฉันอีกแล้ว
ฉันขึ้นห้องเพื่อจะนอนและเศร้ามาก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"ใครค่ะ"
"...." ฉันลุกไปเปิดประตู
"ว่าไงการ์ตูน"
"อ้าว พี่ต่อ"
"แผลหายรึยัง"
"ก็ไม่ปวดแล้วนะค่ะ"
"พี่อยากบอกว่า การ์ตูนต้องใจเย็นๆกับเรื่องนี้นะอีกไม่นานมันจะคลี่คลายเอง"
"ค่ะ" แล้วพี่ต่อก็เดินไป
วันรุ่งขึ้น
"เช้าแล้วมาออกกำลังกายให้กระชับกระเชงเอ้า 1 2 3" พี่ๆบอกให้รุ่นน้องออกกำลังกาย
"การ์ตูนไหวไหม" พี่ต่อถาม
"ก็ปวดนิดหน่อย"
"ปวดแผลหรอการ์ตูน"
"เปล่าปวดฉี่"
"ฮิฮิฮิฮิ มาเดี๋ยวพี่ช่วยพยุงไปแล้วกัน" แล้วพี่ต่อก้พยุงฉันขึ้นบันไดแล้วฉันก็ได้ยินเสียง
"ฝ้ายขอไม่ทำแล้วไม่ได้หรอพี่ต้อม"
"ฝ้ายไม่รักพี่แล้วหรอ" จนฉันได้ยินคำนี้ ฉันจึงรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ
ฉันเข้าไปในห้องน้ำประมาณ 20 นาทีและออกมาพร้อมกับร้องหาย
"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นหรอค่ะ"
"จัยเย็นๆก่อนนะการ์ตูน"
"ตกลงมันยังไงกันแน่อะ"
"พี่ก็ไม่รู้จะพูดยังไง"และฉันก็กอดกะพี่ต่อร้องไห้ออกมาเป้นสาย
"ไอต่อ" นายต้อมตะโกนมาแต่ไกล
"ไอต้อม"
"แกหักหลังฉันหรอ"แล้วนายนั้นก็วิ่งมาต่อยพี่ต่อ"
"แกบอกการ์ตูนหรอ"
"ยังพี่ต่อยังไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้นเพราะฉันไม่อยากจะฟัง ฉํนอยากฟังจากปากนายมากกว่า"
โปรดติดตามตอนต่อไป
---จะจบแล้วต้องรีบๆจบนะ
----- 13 สิ่งที่นายนั้นเลือก-----
และเราก็มาถึงสักทีหลังจากที่ทนดมกลิ่นน้ำเน่ามานาน
"เออ พี่ต้อมคืนนี้มานอนพักห้องฝ้ายก่อนก็ได้นะค่ะ"
"คับ มาอยู่แล้ว"
"เชอะ !" แล้วฉันก็เดินไปเก็บของที่ห้องพักฉันชักชุกคิดว่านายนั้นอาจไม่ได้ล้อเล่นกับเราก้ได้
ห้องประชุม
"วันนี้นะคับพี่พี่จะจัดกิจกรรมให้น้องๆคือ กิจกรรมสิ่งที่ต้องเลือก โดยจะแข่งกันเป็นห้องๆนะคับก่อนอื่นเลือกพี่เลี้ยงก่อนเลย เอาห้องละ 4 ชาย2 หญิง2 นะคับ
"เอาพี่มุก"
"พี่ดาว"
เพื่อนๆห้องฉันต่างส่งเสียงร้องเลือกคนนั้นคนนี้จนได้มา 2 คนแล้วทั้นได้นั้นฉันก็ไดยินเสียง
"เอาพี่ต้อมค่ะ"เสียงของยัยฝ้าย ฉันจึงไม่ยอมแพ้
"พี่ต่อ" ฉันตะโกนแล้วหันไปหานายนั้น
"โอเค คับเลือกกันเสร็จแล้วก็เล่นเกมกันได้พี่คงรู้กติกาอ้าส่งน้องๆในทีมมา4คนคับ ญ 2 กะ ช2 นะ
ฉันรู้สึงแปลกๆนายนั้นหันมาหาฝ้ายแล้วพยักหน้า
"ตัวแทนขอเป็นฝ้ายนะค่ะ"
แล้วพี่ต่อก็เดินมาลากฉัน "ฝ้ายและการ์ตูนนะ"
"ตัวแทนชายขอบอสกะแว่นนะ"
แล้วนายนั้นก็วิ่งมาหาพี่ต่อแล้วพูดว่า "นายคิดจะทำอะไรนะ"
"แล้วนายละคิดจะทำอะไร"
มันทำให้ฉันงงจนไม่รู้เรื่อง "อะไรกัน" ฉันบ่นพึมพำ
ข้าวให้ติดตัวพีเลี้ยงคนละ 2 ห่อห้ามโกงกัน
หาธงให้ได้ธงสีแดงและฟ้าออกมาก่อน 21.00 อาตอนนี้12.00
ทางเข้าป่า
"อะตอนนี้12.00งั้น พี่เลี้ยงปาย"การแข่งขันเริ่มขึ้น
พี่เลี้ยงแต่ละคนวิ่งเข้าป่ามา
ฝ่ายทางฉัน
กรรมการบอกว่าให้วิ่งให้เรวที่สุดเรวอย่างไม่ต้องรอใครแม้แต่เพื่อนร่วมห้องไปหาดอกไม้สีส้ม ฉันงงจนไม่รู้ว่านี้มันเกมอะไร
ฝ่ายพี่ผู้หญิง
พี่ผู้หญิง2คนวิ่งไปเจอเพื่อนๆฉันจึงพากันวิ่งมา 3 คนเจอเพื่อนๆของฉันอีกตามๆทางจนได้รวม 8 คนก็วิ่งไปเจอเครืองชั่ง ชั่งกันรวมแล้วได้ 360กก
"โจทย์บอกต้องไม่เกิน300งั้นต้องทิ้งคนไว้"
"ทิ้งกิ่งกะพี่มุกก็ได้น้ำหนักจะได้พอดี"
"โอเค"
ฝ่ายชาย
พี่ต่อกะนายต้อมวิ่งมาเจอกับเผ่ามนุษย์กินคนจับคนอยู่ 25 คน
"เจ้าต้องเลือกคนไปกะเจ้าได้แค่ 10 คนเท่านั้น" เ สียงเจ้าป่าที่แสดงโดยพี่ๆ
เพื่อนๆทุกคนที่ทูกเลือกได้ไปรวมกันที่ศาลาส่วนคนที่ไม่ได้ถูกเลือกได้ไปรวมที่ห้องประชุม
ฉันกะยัยฝ้ายวิ่งไปกันคนละทาง
"โอ๊ย!"ฉันสะดุดขอนไม้เข่าถลอกแต่ฉันก็ยังคงวิ่งต่อไปๆจนพบดอกไม้เช่นเดียวกะยัยฝ้าย
"แล้วนายนั้นก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับพี่ต่อ
"เอ้าสิถึงตานายตัดสินจัยสะ"
"ตัด..ตัดสินใจอะไรกัน" ฉันตะโกนขึ้น
"เกมนี้สามารถเลือกคนไปได้แค่คนเดียว"
"แล้วนายละทำให้เรื่องมันยุ่งยากทำไม"
"ใครกันแน่ทีทำให้มันเกิดขึ้น"
ตอนนี้ห้องอื่นๆกลับห้องประชุมกันหมดแล้วเหลือแต่พวกเรา 4 คน
"โอ๊ย !"
"การ์ตูน" นายนั้นพูด
"การตัดสินใจขึ้นอยู่กับนาย" พี่ต่อพูดอย่างจิงจัง
"ฉันเลือก...เลือกปอฝ้าย"
"ถ้านายยังเล่นอยู่ฉันขอเตือนเค้าคนนั้นอาจไม่เล่นกะนายไปการ์ตูนกลับห้องประชุม
แล้วนายนั้นก้ฝ้ายก็ไปเอาธงมาและกลับห้องประชุม
โปรดติดตามตอนต่อไป


