เสียงนาฬิกาดังเพื่อปลุกหญิงสาวที่ซุกอยู่ภายใต้ผ้าห่มให้ตื่น แต่เสียงก็ยังคงดังอยู่เรื่อยๆจนร่างบางที่อยู่ใต้ผ้าห่มทนไม่ไหว ถึงขนาดเอาหมอนปิดหูก็แล้วเสียงนาฬิกาก็ยังคงดังอยู่ โอ๊ยยยยย! ไอ้เสียงนาฬิกาบ้า! เดี๋ยวเอาคาร์บอมมาทำลายซะหรอก หนวกหูเว้ย! คนจะนอน!! ร่างบางที่อยู่ใต้ผ้าห่มคิดพลางใช้มือควานหานาฬิกาที่อยู่บนหัวเตียง โธ่เว๊ย! นาฬิกาอยู่ไหนเนี่ย คนจะน๊อนนนนนน TTOTT  วันนี้วันอาทิตย์เองนะT^T ได้ยินม๊ายยยยยย ไอ้นาฬิกาบ้า!TTOTT ช้านนนจาน๊อนนนนน!!T^T

   "เจ้าหญิง...ตื่นเถอะค่ะ^^"เสียงใครมาปลุกอีก ขออย่าเป็นไอซ์นะ เพราะฉันจะนอน!TTOTT  หัวสมองคิดพลางเลิกผ้าห่มลงเพื่อมองคนที่ปลุก แง้!TTOTT ยัยไอซ์จริงๆด้วย วันนี้วันอาทิตย์นะเว้ย!TTOTT

   "ไอซ์T^T ขอฉันนอนต่อเถอะนะ ฉันอยากจาน๊อนนนนTOT"ฉันว่าพลางหันหลังให้กับไอซ์และซุกตัวอยู่กับผ้าห่มผืนหนา เพราะความหนาวของแอร์ภายในห้องทำให้เย็นจัด ยัยไอซ์เปิดแอร์ให้ฉันทำม๊ายยย! ที่รักพัดลมรุ่นสมัยพรเจ้าเหาของฉันอยู่ไหน! ฉันต้องตระเวนในร้านขายของเก่าเชียวนะกว่าจะเจอ T^T

   "หมดเวลาแล้วค่ะ^^ การบ้านของวันศุกร์ยังเหลือตั้ง 1 หน้า  3 บรรทัดเชียวนะคะ^o^ อีกอย่างอาหารเช้าน่ะ ต้องรีบกินนะคะไม่อย่างนั้นคนจเบียดมาเยอะๆ>_<"แต่ฉันอยากนอนใจจาข๊าดดดดT T

   "แล้วอาหารเช้าของวันนี้คืออะไรล่ะไอซ์"ฉันกล่าวด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ก็แหงล่ะ อยากนอนนี่นาTOT

   "วันนี้พระราชากับพระราชินีเชิญให้ไปกินข้าวด้วยนะคะเจ้าหญิง ยิ่งราชินีบอกว่าอยากกอดท่านจะตาย^o^"ห๊า! O_O ราชากับราชินีหรอ ต้องรีบไปอาบน้ำแล้วT^T

   "งั้นไอซ์ออกไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะรีบๆอาบน้ำT^T"ฉันกล่าวพลางดันตัวออกจากที่นอนสุดโปรดTOT โถ่..ลาก่อน เดี๋ยวตอนเย็นค่อยเจอกันT^T

   "ค่ะ^^ ไอซ์เตรียมชุดให้เรียบร้อยแล้วนะคะ^_^"ไอซ์กล่าวพลางถอยหลังเพื่อจะเดินไปที่ประตู เฮ้อ~ ขี้เกียจไปT^T ถ้าพระราชากับพระราชินีไม่สั่งฉันจะไม่กินข้าว เพราะฉันอยากนอนTOT เมื่อวานเล่นอ่านนิยายในเว็บถึงตี 4 เลย ฮ้าว~-O-~ ฉันคิดพลางบิดขี้เกียจ แล้วรีบตรงไปที่ห้องอาบน้ำ คราวจริงไอ้ตำแหน่งพระราชากับพระราชินีนี่มันไม่ใช่ตัวจริงหรอกนะ^^ พระราชามาจากคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่เป็นผู้ชาย และพระราชินี มาจากคนที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นผู้หญิง^^ และเจ้าหญิงคือคนที่ได้รับการโหวตให้เป็น ซึ่งการเป็นเจ้าหญิงต้องรักษา'กฎ'อยู่หลายข้อ แต่ก็แหกได้ แต่มี'กฎ'ข้อนึงแหกไม่ได้.... รีบอาบน้ำกันดีกว่า^o^ ลัลลาล้า~ ^O^~ อาบน้ำๆ สบู่ๆกลิ่นหอมๆ อ๊า~ ชื่นใจ>__< อาบน้ำๆ ฉันใช้เวลาอาบน้ำไม่นานเพราะว่าต้องรีบไปกินข้าวกับพระราชาและพระราชินี ฉันชอบราชินีที่สุดเลย>___< ท่านเอ็นดูฉันมากๆเลย^o^ ส่วนพระราชาก็เอ็นดูฉันเหมือนกัน แต่ไม่ถึงขั้นกอดหรือหอมแก้มบ่อยๆเหมือนราชินี -..- ตายจริง!O_O ลืมแนะนำตัว ฉันชื่อตุ๊กตาจ้า~^O^ น้อยคนนะที่จะรู้ชื่อเล่นฉันเพราะนอกนั้นเรียกว่า'เจ้าหญิง'หมดเลย^__^ นอกนั้นไม่บอก -_- อ่านๆไปก็รู้เองแหละค่ะ^_^

   ชุดๆ ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วนะ ไอซ์เอาชุดไว้ไหนเนี่ยT^T อ้อ! ลืมบอก ไอซ์น่ะเป็นคนติดตามของ'เจ้าหญิง'มาหลายรุ่นแล้วล่ะ ปีนี้ก็ม.3 แล้วฉันถูกแต่งตั้งตอนม.3  นี่แหละ>_< มันก็แล้วแต่นะไม่ใช่ว่าจะเปลี่ยนเจ้าหญิงไปทุกปี แต่ถ้าเหล่านักเรียนไม่พอใจเมื่อไหร่ก็เปลี่ยนเมื่อนั้น^^ บางคนเป็นแค่ 2 เดือนเองก็เปลี่ยนแล้ว>___< โรงเรียนของฉันมันก็เป็นแบบนี้แหละ ระบบปกครองเหมือนราชวงศ์ ว่าแต่! ชุดที่ไอซ์เตรียมให้อยู่ไหนเนี่ยT^T อ๊ะๆ! นั่นไงแขวนไว้ตรงตู้นี่เอง ทำไมเมื่อกี๊ฉันไม่เห็นนะ -.,- ช่างมันเถอะ!^^ โอ๊ะโอ๋!! สมกับเป็นยัยไอซ์เลือกเสื้อผ้าได้เรียบร้อยดีแท้ -,.- ฉันชอบใส่ยีนส์นะTOT เอากระโปรงสีชมพูมาให้ฉันทำม๊ายย!TT^TT ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีใส่ T T ชุดที่ยัยไอซ์เลือกเป็นกระโปรงชมพูเรียบๆถึงเข่า จะให้ฉันโชว์เรียวขาเรอะ!TOT ส่วนเสื้อก็เป็นลายสก็อตสีฟ้า-ขาว ช่างเลือกนะ แต่ฉันไม่ชอบT T ผู้หญิ๊งผู้หญิง ช่างเถอะ อย่างน้อยรองเท้าก็รองเท้าผ้าใบสีฟ้า เป็นชุดที่เรียบๆจริงๆผมฉันก็ปล่อยให้มันเหมือนเดิมนี่แหละ ช่วยไม่ได้สระผมนี่^-^ ในที่สุดก็แต่งเสร็จเรียบร้อย! ต้องไปโรงอาหารแล้ว^O^~ ขณะที่ฉันออกไปนอกห้องของหอพักของโรงเรียน ก็ใช้สายตามองไปที่หน้าต่าง ก็วิวมันสวยดีนี่นา^^

   "ไปกันเถอะค่ะเจ้าหญิง^^"ไอซ์มาทักฉันขณะที่ฉันชมวิวอยู่ แต่สายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นใครก็ไม่รู้กำลังร้องเพลง -*- อะไรน่ะ นักเรียนมุงเต็มเลย บางคนหัวเราะด้วย อยากไปดูจังเลย^_____^

   "ไอซ์ พระราชาและพระราชินีนัดฉันเท่าไหร่"

   "อีก 30 นาทีค่ะ"อีก 30 นาทีหรอ? งั้นก็ไปดูได้นี่นา^___^

   "งั้นเราไปดูคนที่กำลังร้องเพลงข้างล่างนี่กันเถอะ!^O^"

   "เอ่อ..จะดีหรอคะ ว้าย!"จะอะไรนักหนา -*- จะร้อง'ว้าย'ไปทำไมแค่จับมือแล้วพาวิ่งไปข้างล่างนี่เอง ช่างเถอะ^__^ ไปดูดีกว่า ฉันรีบวิ่งลงมาจากตึกหอพักของโรงเรียน เหนื่อยแทบตายตั้ง 8 ชั้น เออเนอะ!มีลิฟต์อยู่ทำไมฉันไม่ใช้ลิฟต์วิ่งกลับไปด้านบนแล้วลงด้วยลิฟต์ดีมั้ย -*- เอาอย่างนั้นดีกว่า

   "เจ้าหญิง จะ..จะ..แฮ่กๆ จะวิ่งไปที่ตึกอีกทำไมคะ แฮ่กๆ"ไอซ์รีบถามทันทีเมื่อเห็นว่าฉันจับมือหล่อนเพื่อจะวิ่งขึ้นไปอีกรอบ

   "ก็วิ่งขึ้นไปไง พอขึ้นไปแล้วก็ลงด้วยลิฟต์^______^"

   "หา!OoO อย่าๆ อย่าขึ้นไปเลยค่ะเจ้าหญิงมันจะเปลืองแรงโดยเปล่าประโยชน์นะคะ^^;;"ไอซ์กล่าวพลางส่งยิ้มเจื่อนๆมาให้ฉัน -*- ก็อยากขึ้นไปนี่นา

   "ทำไมล่ะ -*-"

   "เอ่อ....รีบไปดูคนที่ร้องเพลงดีกว่านะคะ! แล้วเราจะได้ไปหาพระราชาและพระราชินีไงคะ^^;;;;;;"เออ!ใช่แฮะ งั้นไปดูคนที่ร้องเพลงดีกว่า ลัลลาล้า~^O^ แล้วฉันก็จูงมือไอซ์ไปที่เหล่านักเรียนมุงอยู่ แต่พอนักเรียนเห็นฉันทุกคนก็พากันมามองที่ฉัน -*- มองมาทำไมเนี่ย อ้าวๆก้มหัวให้ฉันทำไม -*- แต่นายที่ร้องเพลงไม่ยักก้มแฮะ หล่อด้วย OoO ขนาดที่ฉันว่าพระราชาหล่อแล้วนะ รู้สึกเหมือนว่านายนั่นก็จ้องฉันเหมือนกัน ทำไมหยุดร้องเพลงล่ะT^T ฉันอยากฟังเพลงนะ

   "ทำไมหยุดร้องเพลงล่ะ^^? ร้องต่อเถอะ แล้วคนที่ก้มหน้าน่ะก้มทำไม เงยหน้าขึ้นมาเถอะนะ^0^ "ฉันกล่าวพลางใช้สายตามองไปที่ทุกคน ทุกคนจึงเงยหน้าขึ้นมาดีแล้วล่ะ^^ ส่วนคนที่ร้องเพลงก็ยังก้มต่อไป ทำไมไม่ร้องล่ะ -*-

   "เฮ้ย!ไอ้ค่อน มรึงร้องเพลงต่อสิวะ!! เจ้าหญิงอุตส่าต์มาฟังเพลงที่นายร้องเลยนะเว้ย!!"เพื่อนของนายที่ร้องเพลงซึ่งนั่งอยู่ข้างๆกระซิบบอก แต่โทษทีหูฉันดีเลยได้ยิน -*-

   "เจ้าหญิงไหนวะ กูไม่รู้จัก"นายนั่นโพล่งขึ้นมา ไม่รู้จักเจ้าหญิงหรอO.O มีด้วยหรอคนแบบนั้น หรือว่านักเรียนใหม่

   "เฮ้ย!มรึงเป้นใครกล้าบอกว่าไม่รู้จักเจ้าหญิง"พระราชาOoO แย่แล้ว! พ่วงมาด้วยราชินีเลย นายนั่นแย่แน่TT^TT

   "ใช่!กล้ามากที่บอกว่าไม่รู้จักเจ้าหญิงT^T เจ้าหญิงออกจะเป็นที่รักของทุกคนใช่มั้ยเจ้าหญิง โอ๋ๆ^^ อย่าร้องไห้นะจ๊ะเด็กดีๆ"ราชินีว่าพลางกอดฉันและลูบหัวฉันเล่นเหมือนฉันเป็นเด็กๆ ว่าแต่.....ฉันร้องไห้ตอนไหนเนี่ย -*-

   "เอ่อ...ราชินีคะคือ.."ยังไม่ทันที่ยัยไอซ์จะพูดจบหล่อนก็เงียบเมื่อเห็นสายตาของราชินี เอ่อ...ฉันเสียใจด้วยนะT^T ฉันก็กลัวสายตาของราชินีเหมือนกันTOT

   "ว่าแต่มรึงเป็นใคร!กล้าบอกว่าไม่รู้จักเจ้าหญิงได้ไงวะ!!!"เสียงพระราชาดังขึ้นพลางกระชากคอคนที่ร้องเพลง ตายแล้ว!OoO

   "เอ่อ..พระราชินีคะ^^คลายกอดได้มั้ยคะ^o^;;"คลายซักที ฉันอึดอัดT^T ในที่สุดราชินีก็คลายกอดฉัน แล้วหันไปเสริมพระราชาอีกว่า

   "ใช่!แกเป็นใครกราบเท้าของเจ้าหญิงเดี๋ยวนี้นะเว้ย!!"โถ่....สงสารT^T

   "แล้วพวกมรึงเป็นใครวะ!! ถึงมาด่ากูอยู่ได้!แล้วมรึง!ที่กระชากคอเสื้อกู อยากตายนักใช่มั้ยวะ!!"แล้วไปจุดชนวนระเบิดทำไมเล่าคนร้องเพลงจ๋า~T^T~

   "มรึงว่าไงนะ!!!"

   "เอ่อ...พระราชาหยุดเถอะค่ะ^^ เขาอาจจะเป็นนักเรียนใหม่ก็ได้เลยไม่รู้จัก แล้วอีกอย่างตอนนี้หญิงก็หิวข้าวแล้ว^^;; อย่าทำร้ายเขาเลยนะ"ความจริง ฉันอยากแทนตัวเองว่าตุ๊กตานะTT^TT แต่โดน 2 คนนี้บังคับToT หวังว่าพระราชาจะปล่อยนะT T

   "ฮึ่ย! หญิงจะเอาแบบนั้นจริงๆหรอ ไม่แก้แค้นที่มันไม่รู้จักเจ้าหญิงหรอ!!!!!"แล้วมาตวาดฉันทำไมเนี่ยT^T จะร้องไห้แล้วนะ

   "เฮ้ย!อย่าไปตวาดเจ้าหญิงอย่างนี้สิ เจ้าหญิงขออะไรแกก็ทำตามไปเถอะไม่เห็นหรอเจ้าหญิงจะร้องไห้แล้วนะเว้ยมรึง!!"ราชินีรีบโพล่งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าฉันจะร้องไห้ เมื่อพระราชาเห็นดังนั้นจึงหยุดและปล่อยชายเสื้อของนักเรียนใหม่  ก่อนที่จะหันหน้ามาพูดกับฉัน

   "ขอโทษนะเจ้าหญิง^^ งั้นเรารีบไปกินข้าวกันเถอะ วันนี้ฉันสั่งMK มาเลี้ยงเธอนะ โดยเฉพาะเป็ดย่าง MK และหมี่หยกของเธอน่ะ ฉันก็เตรียมไว้แล้ว^O^ ส่วนมรึง!! อย่าให้เจอกันอีกนะเว้ย!!ไม่อย่างงั้นมรึงอยู่อย่างไม่สงบสุขในโรงเรียนแน่!!"พูดดีกับฉันได้ไม่เท่าไหร่ก็หันไปตวาดใส่นายนั่นแล้วหรอ ช่างเถอะ! วันนี้พระราชาใจดีเลี้ยง MK ฉัน^___________^ เย้ๆ~!!

   "ขอบคุณค่ะ^^ ปะ ไอซ์ เธอตามฉันมานะ^O^"หลังจากขอบคุณเสร็จฉันจึงหันไปบอกไอซ์ให้ตามมาโดยี่ราชินีกอดแขนฉันให้ไปด้วย เอ่อ...ฉันไม่ได้เป็นทอมนะ -*-

Icon Specail Talk

+++++++++++++++

   โธ่เว๊ย!! อะไรกันวะแค่ไม่รู้จักไอ้เจ้าหยง เจ้าหญิงนั่น ถึงกับกระชากคอเสื้อเลยเหรอวะ!?! โรงเรียนนี้แมร่งแปลกจริงๆ

   "เฮ้ย!!ไอ้ค่อนเว้ยยยยยยยยยย"เสียงเพื่อนผม'โด่ง'ดังมาแต่ไกล ผมล่ะไม่เข้าใจความคิดของพ่อแม่มันเลย คิดได้ไงตั้งชื่อลูกว่า'โด่ง' จมูกมันก็หักไม่เห็นโด่งเลย -*-

   "มีไรวะ?"

   "ได้ข่าวว่ามรึงมีเรื่องกับพระราชาเหรอวะ?"ข่าวแมร่งไวจริงๆ ว่าแต่ไอ้พระราชานี่ใครกันวะ???-*-

   "เออ ว่าแต่ราชานี่ใครกันวะไอ้ดั้งหัก-*-"ก็มันดั้งหักจริงๆนี่-o-

   "โธ่เว๊ย!! ถ้าอยู่กับเจ้าหญิงมรึงน่ะพูดแบบนี้ได้ เพราะเธอนิสัยดี แต่พอพระราชาหรือพระราชินีได้ยินเข้า มรึงก็จะเป็นอย่างนั้นแหละ ดีนะที่เจ้าหญิงช่วยไว้ แฮกๆๆ"มันหายใจทางไหนเนี่ย

   "งงไปหมดว่ะ ไรวะ???เจ้าหญิง ราชา ราชินี โคตรงงว่ะ มรึงเล่าให้กูเข้าใจง่ายๆหน่อยดิ"

   "มรึงสอบห้องคิงได้ไงกันวะเนี่ย โง่ดักดานขนาดนี้ กูหมายความว่าที่โรงเรียนแห่งนี้ปกครองโดยระบบกษัตริย์ไงวะ แต่เผอิญราชากะราชินีดันมีอำนาจตรงกัน เพราะราชาคุมผู้ชายส่วนราชินีคุมผู้หญิง แล้วพวกครูอะไรทำนองนี้เปรียบเหมือนทหาร ที่คอยปกป้องพวกนั้นด้วย แล้วก็มีนักเรียนบางคนที่ได้ดี เช่น ยัยไอซ์หรือชื่อเต็มว่าไอซ์ซิ่งฟอล่า ตอนนี้ยัยนี่ประจำตำแหน่งคนรับใช้ส่วนตัวของเจ้าหญิงเลยนะเว้ย! ส่วนเจ้าหญิงแสนสวยของข้า อ๊าาาาาาาาาาาา~ น่ารักสุดๆ>O< เจ้าหญิงมาจากคนที่ได้รับคัดเลือกจากนักเรียนทั้งโรงเรียน>O< มรึงน่ะโชคดีนะเว๊ย!ได้คุยกับเจ้าหญิง ขนาดข้ายังไม่เคยเลยTT^TT ขนาดอยู่ห้องเดียวกันแท้ๆ"มันพูดมาตั้งยาว จนอยากนอนเลยแฮะ -*- แต่เอ๊ะ! O_O

   "เฮ้ย!ถ้าอยู่ห้องเดียวกันอย่างน้อยกูก็ต้องเห็นดิวะ!! ทำไมกูไม่เห็นวะ!"ทำไมไม่เคยเห็นนะ ถ้าอยู่ห้องเดียวกัน -*-

   "มรึงนี่โง่จริงจิ๊งงงงงง ก็มรึงเพิ่งย้ายมาวันนี้ยังไม่ทันได้เรียนเลย แล้วมรึงจะได้เจอหาเเป๊ะไรของมรึงวะ?? เวลากูคุยกับมรึงกูละปวดหัว"ไอ้โด่งว่าพลางนำมือข้างขวากุมขมับตนเอง ส่วนมือด้านซ้ายก็ล้วงกระเป๋ากางเกง ล้วงไรอยู่วะ-*-

   "เออ จริงของมรึงกูไปก่อนล่ะ"ผมว่าพลางวิ่งหนีไอ้โด่งสุดชีวิต เพราะผมเคยได้ยินข่าวลือมาจากเพื่อนผมว่า ไอ้โด่งเป็นเกย์ ไอ้เราน่ะนะกลัวว่ามันเป็นความจริง กลัวมันปล้ำTT^TT ว่าแต่.....จะไปไหนดีเนี่ย ไปแอบหลับตรงพุ่มไม้สวนหลังโรงเรียนดีกว่า

   ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ปั๊ก!

   เสียงอะไรน่ะ!!O_O ผมรีบหันไปดูทางต้นเสียงก็ต้องจกใจเมื่อพบกับ...พระราชากับเจ้าหญิง!!OoO

   "เธอแน่ใจเหรอว่าจะไม่เลิกกับมัน?"เลิก??? เลิกอะไรน่ะ

   "พระราชา....ทำไมหญิงถึงมีความรักไม่ได้ล่ะTTOTT"เจ้าหญิงว่าพลางร้องไห้ออกมา เฮ้ย!OoO มีความรักไม่ได้งั้นเหรอ?? ทำไมล่ะ

   "เธอก็น่าจะรู้คำตอบดีนี่..เจ้าหญิง หญิงนี่มันเป็นกฎนะ ประชาชนเลือกหญิงมาเป็นเจ้าหญิง ทำให้เจ้าต้องปฏิบัติตามกฎ หญิงจะแหกข้อไหนก็ได้ แต่...ข้อที่หญิงแหกไม่ได้ก็คือ...ห้ามมีความรักอย่างเด็ดขาดนะหญิง เธอมีความรักกับสามัญชนไม่ได้!!!"พระราชาว่าพลางเขย่าแขนของเจ้าหญิง ห้ามมีความรักเหรอ???? มันน่าสงสารเกินไปแล้วนะO_O!!

   "แต่หญิงรักเค้า..กฎมันเปลี่ยนแปลงไม่ได้เหรอ...."เจ้าหญิงว่าพลางมองหน้าพระราชา ขณะนี้ใบหน้าที่สวยสดงดงามนั่นมีคราบน้ำตาเต็มไปหมด น่าสงสาร...ผมคงได้แต่ใช้คำนี้กับเธอสินะ

   "หญิง....ถ้าหญิงยังไม่เลิกกับมัน จะหาว่าฉันใจร้ายกับไนต์ไม่ได้นะ"พระราชาว่าพลางทำสีหน้าจริงจังและเสียงขึงขัง ไนต์???? ไนต์เป็นใครกันนะ

   "อย่านะ!! อย่าทำร้ายไนต์....ไปเถอะ...ไปเถอะ สตรอมไม่สิพระราชา.... ไปเถอะ ขอร้องล่ะนะให้เวลาหญิงทำใจหน่อย....."

   "ได้เจ้าหญิง หวังว่าเธอจะต้องเลิกกับมันนะ"พระราชาว่าพลางปล่อยมืออกจากร่างบาง ก่อนที่ร่างบางจะทรุดฮวบลงกับพื้น มือบางของเจ้าหญิงกุมหน้า มีเสียงสะอึกสะอื้นเป็นระลอก ส่วนพระราชาก็มองเธออย่างสำนึกผิด และจากเธอไป......

   "ออกมาได้แล้วนะจ๊ะ"เสียงหวานใสปลุกสติผมให้ตื่นจากภวังค์ เจ้าของใบหน้าหวานตาโต ปากนิด จมูกหน่อย ผมสีน้ำตาลยาวสลวยถึงกลางหลัง หน้าตาที่น้ำตาอยู่ทำให้ดูมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด น่ารักจังเลย..... ความคิดแล่นเข้าสู่โสตประสาทของผม ไม่สิ...เธอรู้แล้วเหรอ???

   "เธอรู้นานยัง"ผมถาม ใบหน้านั้นไม่มีรอยยิ้มเหมือนที่เธอพูด รอยยิ้มที่สดใสไม่เหลือเลย....มีแต่รอยยิ้มเจื่อนๆส่งมาให้ผมก็แค่นั้น

   "ฉันเห็นนายน่ะ^^ "รอยยิ้มที่ดูยังไงก็เสแสร้งทำชัดๆ ไม่ใช่ ถ้าตอนเจอกันครั้งแรกมันจะสดใสไม่ดูหม่นหมองขนาดนี้

   "ฉันจะทำให้เธอหัวเราะนะ!^O^!!"เฮ้ยย!!ทำไมอยู่ๆปากของผมถึงโพล่งไปแบบนั้นล่ะ TT^TT แล้วจะทำให้หัวเราะยังไงดีล่ะ

   "แล้วนายจะทำยังไงล่ะ^^"รอยยิ้มเริ่มสดใสแล้ว แล้วผมจะทำยังไงดีเนี่ย - -

   "เอ่อ...ไม่รู้สิ"ปากหนอปาก

   "งั้นก็ร้องเพลงให้ฉันฟังสิ^O^ ตอนนั้นฉันอดฟังน่ะ^^"

  "เอ่อ...จะดีเหรอ?"มันจะดีเหรอถ้าร้องเพลงนั้น ผมอายTT^TT(ตอนนั้นยังกล้า)

   "ก็ดีสิ ร้องเถอะนะฉันอยากฟัง^^"

   "เอ่อ..ก็ได้"

   Tookkata Special Talk

+++++++++++++++++++++++

   "งั้นก็ตามฉันมา^O^"ทำไมฉันถึงไว้ใจหมอนี่ให้ไปที่ห้องลับของฉันนะ วันนี้...ฉันคงจะนอนไม่หลับสินะ จะให้เลิกกับไนต์น่ะ.....มันเจ็บนะ ไนต์เป็นแฟน(ลับๆ)ของฉัน เขาเป็นเพื่อนของฉันเอง^_____________^ ฉันกับเขานั่งใกล้กันด้วยนะ แต่...นี่ฉันต้องเลิกกับเขาจริงๆเหรอ เพราะไอ้กฎบ้าๆนั่นแท้ๆเชียว!!!!!! ฉันเดินลัดเลาะไปตามสวนหลังโรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่าผีดุ แล้วเมื่อเดินไปถึงกำแพงใหญ่ที่มีพุ่มไม้ หนามเต็มไปหมด คนที่ร้องเพลงก็โพล่งขึ้นมา(ยังไม่รู้ชื่อน่ะ- -)

   "นี่ เธอพาฉันมาที่ลับตาคนทำไม จะพาฉันมาปล้ำเหรอ ฉันเพิ่งหนีกระเทยมาเองนะTOT"ปัญญาอ่อนจังเลย เฮ้อ....

   "ตามฉันมาสิ ใกล้ถึงแล้วที่ส่วนตัวของฉัน^^"ฉันตอบ เพราะมันใกล้ถึงแล้วจริงๆ ฉันเดินมาถึงกำแพงตรงริมสุด แล้วมุดลงใต้พุ่มไม้ เพราะตรงนั้นมีประตูลับออกไปจากข้างนอก เมื่อฉันออกมาจากข้างนอกรั้วแล้ว ก็เห็นหัวของนายร้องเพลงตามมา ฉันจึงยิ้มนิดๆให้ แล้วเดินเข้าป่าข้างโรงเรียนซึ่งข้างในมีที่ลับของฉันอยู่^O^

   "เธอจะพาฉันไปไหนน่ะ"นายร้องเพลงถาม เมื่อเห็นว่าฉันเดินตรงไปที่บ้านร้างหลังใหญ่ ที่นั่นแหละบ้านลับฉันเอง^^ ฉันให้พ่อกับแม่สร้างให้ มันสงบดี เพราะทุกคนคิดว่าที่นี่มีผี แต่ฉันปัดรังควานเรียบร้อยแล้ว^O^

   "ก็ที่ลับของฉันไง เห็นภายนอกมันเก่าแต่ข้างในน่ะ มันมีแต่อุปกรณ์ไฮเทค จะพูดว่านี่เป็นเหมือนบ้านฉันก็ได้^^"

   "แล้วเธอไม่กลัวฉันทำอะไรเหรอ?"นายร้องเพลงถาม นั่นสินะทำไมฉันไม่กลัวล่ะ หรือเป็นเพราะว่า......

   "ฉันไว้ใจนายน่ะ^^"คงจะใช่มั้ง ฮึ ฉันเดินตรงเข้าไปในบ้าน แล้วเปิดประตูเข้าไปเลย เพราะฉันไม่ได้ล็อค ภายในมีเครื่องใช้หลายอย่าง นายนั่นดูจะตื่นตาตื่นใจมากเลย คนที่มาบ้านนี้มีแค่สองคนแค่นั้น นายร้องเพลงนั่นและไนต์........ ฉันคิดพลางมองไปที่โซฟา ที่นั่น.....

   'ไนต์ พรุ่งนี้ปิดเทอมแล้วนะ นายจะพาฉันไปไหนดีล่ะ^O^'

   'เธออยากไปไหนดีล่ะ ทะเลดีมั้ย? สงบดี^^'

   'ก็ดีสิ! ฉันจะได้จู๋จี๋กับไนต์ด้วย 555+'

   'เธอเป็นผู้หญิงจริงรึเปล่าเนี่ย- - พูดแบบนี้'

   'ฉันเป็นแบบไหนก็ได้ แล้วนายรักฉันมั้ยล่ะ^O^'

   'อื้ม ฉันรักเธอ เจ้าหญิง'

   นี่ฉันต้องเลิกกับไนต์.....จริงๆเหรอ ที่นี่เต็มไปด้วยความทรงจำ ฉันคิดถึงนายจังไนต์.... นี่ฉันต้องเลิกกับนายจริงๆเหรอ

   "เฮ้!เจ้าหญิง! เจ้าหญิง! เจ้าหญิง!!"เสียงนั่นทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิด

   "มี..มีอะไรเหรอO_O!"ตกใจหมดเลย มีอะไรกันนะ

   "บ้านเธอมีกีต้าร์ด้วย เดี๋ยวฉันร้องเพลงให้เธอฟังเอง โอ้เย~"โอ้เย ภาษาอะไรน่ะ -__-;;

   "อื้ม! นายต้องทำให้ฉันหัวเราะให้ได้นะ^^"ฉันทวงสัญญาที่นายนี่จะทำให้ฉันหัวเราะ นายนั่นพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าตกลง ก่อนที่จะหยิบกีต้าร์มาแล้วไปนั่งที่โซฟาแห่งความทรงจำของฉันกับไนต์ ก่อนที่จะเริ่มบรรเลงเพลง

โอ้เดเพื่อนเอ๋ยดังเคยกันนั้น สังสรรกันจักหน่อย
ในเวลาว่างๆ มาแกล้มฮ่วมกัน บรรยากาศอยู่นา
หลายๆคนมาเทิงเล่นลมเย็นๆ ได้พัดผ่าน
เหล้าเด็ดๆอยู่บ้านของแกล้มอยู่ทงนา

ทำไมวรรคแรกมันแปลกๆ

เลาะเลียบตามแคบน้ำ แคมหนอง ก็มีของกินเป็นอาหาร
หอยปากกว้างนั่นแหละโตการ
มันเป็นโตมารกัดกกข้าวในนา
มันเป็นโตมารกัดกกข้าวในนา

โอ้~~~ชัดเลยเพลงนี้TT^TT

จับขึ้นมาใส่กะต้าเต็มหาบ มาซอยกันปราบมากินหอยอัปรีย์
แล้วกะยังแถมเป็นของแกล้มเหล้าอย่างดี
มันแซบอีหลี หอยจี่ แกล้มเหล้า

ตะเว็นคล้อยบ่ายฟ้าเป็นลายดอกซ่อน
ลำกลอนฟ้อนแฮ่ม ลำใส่แคนดอกสร้อย
สาวน้อยนั่งนำทำหน้าที่ จี่หอย และทยอยมาหงิ่น
รินมาเสิร์ฟถี่ๆ มีหอยจี่ฮ้อนๆ มานั่งป้องนั่นเฮียง

ฟังสำเนียง เสียงเพลงบ้านนา
ม่วนแท้หนา เฮฮาสุขสันต์
หอยปากกว้างแกล้มเหล้าเข้ากัน
ทั้งแซบทั้งมันก้อยซอยหอยจี่
ทั้งแซบทั้งมันก้อยซอยหอยจี่

เรื่องสุรา ควรหงิ่นมาจั๊กหน่อย
ตะเว็นคล้อยเฮาก็ถอยเลิกรา
มื้อหน้ามีโอกาสดีจะมา
บ่ลืมแก้วตาน้องคนดีจี่หอย

เพลงจี่หอยหรือเนี่ย!!TTTOTTT อ๊ากกกกกกกกก! ขนาดเพลงแรกยังเป็นเพลงนี้ แล้วเพลงต่อไปล่ะ!!!

   "หยุด..หยุด Stop! stop! หยุดร้องเพลงที๊ นายร้องอะไรของนายTTOTT"

   "ก็เพลงจี่หอยไง ขำใช่มั้ย^O^"ฮืออออออ เศร้าใจTT^TT

 ฉันเดินกลับมาที่หอด้วยความเศร้าใจ มีอย่างที่ไหน ฉันต้องฟังเพลงจี่หอยถึงสามรอบเชียวนะ! สามรอบ!! โฮกกกกกกก จะบ้าตายเพราะเพลงจี่หงจี่หอยนี่แหละ

 “ตุ๊กตาไปไหนมาเอ่ย ^^” ฉันหันไปมองทางต้นเสียง ร่างสูงโปร่ง ผมสีดำสลวยที่ถูกซอยยาวถึงต้นคอ ดวงตาคมเรียวมีเสน่ห์ จมูกโด่งเป็นสัน ปวกอวบอิ่ม ใบหน้าเรียว ไม่แปลกเลยถ้าจะมีสาวๆ แอบชอบเค้ามากมาย แถมนิสัยยังดี และที่สำคัญเป็นถึงลูกชายเจ้าของธุรกิจขนส่งขนาดใหญ่ด้วย ใช่แล้ว... เค้าก็คือแฟนของฉัน ไนต์ไงล่ะ...

 “มีอะไรเหรอจ๊ะไนต์? ^^” ฉันทักเค้าออกไป ฉันไม่อยากเลิกกับเค้าจริงๆ นะ... เค้าเป็นผู้ชายที่ดูแลฉันอย่างดี ทุกๆ อย่างทำให้ฉันรักเค้านะ

 “ทำไม จะมาหาที่รักไม่ได้เหรอ -^-” เค้าพูดพลางทำน้ำเสียงกระเง้ากระงอด ซึ่งนั่นทำให้เหมือนหัวใจของฉันวูบไป เค้าจะว่ายังไงถ้าฉันบอกเลิกเขา

 “เปล่าหรอกจ๊ะ นี่ไนต์...”

 “หืม? มีอะไรเหรอตุ๊กตา ^^” ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ พลางกลั้นใจพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด แต่ถ้าไม่พูดเค้าก็จะติดร่างแหกฏแห่งความตายบ้าๆ นี่!!

 “เรา... เลิกกันเถอะนะ”

 “ทำไม! บอกฉันมาว่าทำไมตุ๊กตา!!” ขอบตาของฉันร้อนผ่าว น้ำตาค่อยๆ ไหลรินลงช้าๆ ฉันรักนาย... รักนายนะไนต์ แต่นี่...

 “มันเป็นคำสั่งจากพระราชาน่ะ” คำพูดที่เหมือนจะกล้ำกลืนของฉันหลุดออกมา น้ำตาไหลรินลงมาอย่างหนัก ตอนนี้บริเวณหอไม่มีใครเหลืออยู่เลย ก็คงไม่แปลกเพราะนี่เพิ่งเที่ยง ฉันทรุดลงกับพื้น ใช้มือทั้งสองปิดหน้า น้ำตาไหลออกมาเป็ฯระยะ ร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าฉันยังไม่ยอมขยับเขยื้อนและไม่กล่าวอะไร ฉันค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา ก็พบร่างสูงที่กำลังมองฉัน โดยเขาก็งอเข่าเหมือนกัน

 “เรา... ไม่เลิกกันไม่ได้เหรอตุ๊กตา เพราะฉันรักเธอนะ...”

 “ฉันก็รักนาย! แต่ว่านี่เป็นกฏ... กฏที่ไม่อาจฝ่าฝืนได้!” ฉันพูดไปร้องไห้ไป เหมือนไม่มีเสียงสะอึกสะอื้นออกมาเลย มีแต่เพียงน้ำตาเท่านั้นเท่านั้นที่มันยังคงไหลออกมาเป็นระยะๆ เหมือนมีหยดน้ำอุ่นๆ หยดลงบนหัว ฉันรีบเงยหน้าขึ้นทันที

 “นาย... ร้องไห้ทำไม ไนต์! อย่าร้องไห้นะ... เดี๋ยวฉันจะ ฮึก ร้องไห้หนักกว่า ฮึกๆ นี้ อย่า... อย่าร้องไห้นะ ฮึก” เสียงที่เคยกลั้นไว้เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก เขาร้องไห้... ฉันมันเลว! ฉันมันเลวใช่มั้ย... ที่ทำให้ผู้ชายดีๆ อย่างเขาต้องร้องไห้!!

 “ไนต์... อย่าร้องไห้นะ! ฉันรักนายนะ ฮึก ฮืออออออ ฉัน...” ฉันยังพูดไม่ทันจบ ไนต์ก็ดึงร่างของฉันเข้ามาจูบทันที ความอบอุ่นถูกส่งผ่านมาทางปากอย่างช้าๆ ลิ้นนุ่มถูกสอดแทรกเข้ามาในปากอย่างคุ้นเคย ฉันเผยอรับมันตามความคุ้นเคย ความหอมละมุนที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นของเขา นี่แหละคือจูบของไนต์... จูบของผู้ชายที่ฉันรัก เขาเริ่มใช้มือจับท้ายทอยดันหัวเข้าหาเพื่อรับจูบจากเขา มือหนาโอบร่างของฉันไว้ ฉันปล่อยให้เขาลิ้มรสจากความหวานของปากฉัน จนฉันแทบไม่มีลมหายใจ แต่ก็ยังเผยอรับจูบอันแสนหวานและอบอุ่นเอาไว้

 ไนต์ค่อยๆ ผละออกมาจากฉันอย่างช้าๆ และใช้สายตาจ้องกัน ความเงียบเข้าปกคลุม ยังไม่มีคนผ่านบริเวณหออยู่ดี และในที่สุดเขาก็เอ่ยปากขึ้น

 “ฉัน... จะไปเรียนต่อที่เมืองนอก” ฉันหันขวับไปทางเข้าทันที เมืองนอก! O_o!! แล้วเขาจะไปทำไม

 “ตอนแรกฉันตั้งใจจะมาลาเธอ แต่ไม่นึกเลยว่าจะเป็นแบบนี้” ไม่ว่าเปล่า เขาดันตัวของฉันเข้ามากอด ใจของฉันยังคงเต้นตึกตัก ความอบอุ่นแผ่ซ่าน ฉันกอดเขาตอบ

 “นี่ตุ๊กตา... เธออย่ามีใครนะ... รอฉันได้มั้ย” ฉันเงยหน้ามองเขา ดวงตาเรียวสีดำสนิทยังคงจ้องมองฉัน น้ำตาไหลรินลงมาอย่างช้าๆ ก่อนที่ฉันจะเอ่ยออกมา

 “...”

 “ฉันรักเธอนะ และฉันไม่อยากให้เธอมีใครนอกจากฉัน”

 “...”

 “เธอจะมีแต่ฉันได้ไหม?”

 “ฉันตกลง และฉันขอสัญญา ฉันจะมีแต่นาย... นายเพียงคนเดียวนะไนต์”

กลับมาแล้ววววววววววว พักหนึ่งวันเต็มๆ เล่นเกมส์เต็มอิ่มหลังจากไม่ได้เล่นแบบนานๆ มานานแล้ว 555+ พิมอัพรวบให้เลยนะสำหรับคนที่ยังไม่อ่านย้อนหลัง ตั้งแต่ตอนที่หนึ่งถึงตอนที่สาม พิมก็เลยอัพรวบรัดไปให้เลย! สงสารไอค่อนน้อยจัง T^T โธ่... แล้วแบบนี้จะอกหักจากตุ๊กตามั้ยเน้อ~ TTOTT

 ขอทำความเข้าใจนะคะ โรงเรียนที่ตุ๊กตาอยู่นี่ใช้การปกครองระบบกษัตริย์ ซึ่งจะมี พระราชาที่ทำหน้าที่คุมนักเรียนชาย พระราชินีทำหน้าที่คุมนักเรียนหญิง เจ้าหญิงทำหน้าที่เป็นศูนย์รวมของจิตใจประมาณนั้นน่ะนะ - -“ แล้วคนรับใช้นี่จะมีเหมือนไม่มีก็ได้ อย่างไอซ์ที่ชื่อเต็มๆ ว่าไอซ์ซิ่งฟอล่า ชื่อยาวหยั่งกับชื่อจังหวัดเลยเนอะ - -“ ถูกเจ้าหญิงแต่งตั้งมา เพราะอะไร? อ่านเอาเองเรื่องไรจะบอกล่ะเออ 555+ เอาล่ะต่อๆ ส่วนทหารนี่ก็คือพวกคุณครูนะ ที่คอยทำหน้าที่คุ้มกันเด็กพิเศษพวกนี้ จึงสามารถแหกกฏได้ ส่วนตำแหน่งอื่นๆ เช่น ขุนนาง นางสนม แบบในวังเลยน่ะนะ -*- นี่ให้นักเรียนทำให้ค่ะ แล้วแต่ว่าจะใช้ใคร เอิ่มมม เข้าใจระบบยากนิสนึง -_-;; ไปอ่านคอมเม้นท์มา เห็นถามว่ามีแรงบันดาลใจในการแต่งฉันรักนายเจ้าชายเพย์บอยยังไง? คำตอบคือ... พิมฝันว่ามีชายหญิงรักกัน แล้วมันเป็นภาพการ์ตูนอ่ะ เลยลองนำมาเขียนมั่วๆ 555+ ฝันสุดยอด อีกหน่อยคงฝันว่าแปลงร่างเป็นเซเลอร์มูนได้แน่ เอิ๊กๆ 55+

 ถ้าเรื่องนี้ไม่สนุกไม่ต้องไปโหวตไม่ต้องไปเม้นเลย แต่พิมจะไม่เขียนเรื่องนี้ต่ออีก =O=;; แลคลับคล้ายว่าพิมโหดเลย แต่พิมไม่โหดเน้อ~ เค้าว่าไม่เม้นท์แปลว่าไม่สนุก แล้วจะเขียนให้คนอ่านทำไมจริงมั้ยคะ?

 มีไรจะแจ้งนักอ่านเงาหน่อย อย่าคิดว่า มีแต่บอกให้เม้นท์ให้หน่อยแล้วคิดว่าเรื่องนี้สนุกดี แต่ไม่คอมเม้นท์ เพราะเดี๋ยวเค้าก็มาลงอีก? คิดผิดรึเปล่าคะ อย่างน้อยก็นิยายพิมแหละ เพราะถ้าคนไม่เม้นท์มันก็แปลว่าไม่สนุกอ่ะดิ -*- แล้วถ้าคิดว่ายังไงๆ ก็มีคนมาเม้นท์ให้แทนอยู่แล้ว? ถ้าวันไหนเค้าไม่เม้นท์ให้ล่ะคะ แล้วจะให้พิมไม่เขียนต่อใช่มั้ยคะ? เพราะฉะนั้นนักอ่านเงาก็อย่าลืมเม้นท์ เผลอๆ อาจจะโหวตให้ด้วยก็ได้นะ ^____________^

 ถามนิสนุงอัพเร็วเกินไปรึเปล่า -__-;; เพราะพิมต้องการชดเชยตอนเปิดเทอมเพราะตอนนั้นนานๆ ครั้งอัพมากกกก

 อย่าลืมเม้นท์ + โหวตเด้อ =..=

 รักคนอ่านอยู่นะคะ แต่ว่ารักคนน่ารักอย่างคนเขียนมากกว่า ^^ (เฮ้ย! O_o!!)