“นายเจยอง!” ฉันตะโกนเรียกนายเจยองที่กำลังยืนคุยกับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อตาฉันที่ล็อบบี้ของโรงแรม มันน่า... -_-+ นายเจยองหันมาหาฉัน ก่อนจะยิ้มแหยๆ และรีบบอกให้ผู้หญิงอกใหญ่ไปเร็วๆ ตั้งแต่พูดภาษาไทยได้ นายนี่ชักจะเอาใหญ่แล้ว

 “มีอะไรไอเนะ ^^” นายเจยองรีบวิ่งมาหาฉัน ให้ตายสิ ไอ้นิสัยเจ้าชู้นี่แก้ยังไงก็ไม่หาย เมื่อนายเจยองวิ่งมาหาฉันก็รีบรวบตัวฉันเข้าไปหาอ้อมอกอย่างรวดเร็ว เฮ้ย! O_o!!

 “นายปล่อยตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ!” ฉันตะโกนออกไป จนคนทั้งโรงแรมมอง แต่ฉันไม่สน ที่ฉันสนคืออยากให้นายเจยองปล่อยตัวของฉัน!

 “ก็ไหนๆ เราก็รักกันแล้วนี่นา” นายเจยองหันมากระซิบข้างหูซ้ายของฉัน ซึ่งนั่นทำให้ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว ไอ้บ้านี่! >///<

 วันนี้ฉันจะกลับไปที่ญี่ปุ่นแล้ว ^^ จริงอยู่ที่ฉันยังเที่ยวไม่ครบสามวัน แต่ฉันก็อยากกลับไปเร็วๆ เพื่อที่จะได้ชำระหนี้แค้นกลับพ่อตัวแสบ -__-+

 “ฉันไปเช็คเอ้าท์ให้เรียบร้อยแล้วนะ” นายเจยองบอกด้วยน้ำเสียงระรื่น แต่มือก็ยังคงกอดฉันไว้ แหมๆ อย่ากอดสิ มันทำให้นึกถึงเมื่อวานที่เราใจตรงกันเลยนะ แค่คิดก็... อ๊ายยย >///_///<

 “ปล่อยเถอะน่า” ฉันบอก นายเจยองเลยปล่อย แต่ก็ยังไม่วายบ่นอุบอิบด้วยความเสียดาย เชอะ! ฉันไม่ได้หน้าหนาราวกับคอนกรีตเสริมเหล็กหรอกนะ -^-!

 “นี่ไอเนะ ฉันยังไม่ได้เที่ยวที่ไหนเลย นอกจากพาไปไอ้สวนสนุกบ้าๆ นั่นนะ TTOTT” ระหว่างที่ฉันเดินออกมานอกโรงแรม อยู่ๆ นายเจยองก็ทำน้ำเสียงครวญราวกับอยากจะไปเที่ยวให้ได้

 “แต่เราจองตัวเครื่องบินแล้วนะ ไม่ได้หรอก”

 “โด่ >.,< อุตส่าห์คิดว่าจะเห็นเธอใส่บิกิน่า โอ๊ยยย น่าเจี๊ยะ =.,=” เพี๊ยะ! ฉันตีแขนเขาแรงๆ ให้หื่นกาม พูดอะไรเนี่ย =__=+

 “นายอยากให้ผู้ชายคนอื่นเห็นฉันใส่บิกินี่ด้วยเหรอ เอาอย่างงั้นก็ได้ ชิ! >3< หนุ่มๆ จ๋า สาวสวยอย่างไอเนะมาแล้ว~~~~!” ฉันตะโกนออกไปและจะทำท่าตะครุบเด็กหนุ่มหล่อๆ ที่กำลังเดินมา เด็กหนุ่มพวกนั้นใส่แค่กางเกงขาเดป ส่วนเสื้อไม่ใส่แต่คลุมทับด้วยเสื้อแจ๊คเก็ต โฮกกก หล่อ =..= เลือดกำเดาจะพุ่งมั้ยเนี่ย =.,=

 “เฮ้ย! พอเลยๆ เอาไว้ใส่ให้ฉันดูคนเดียวดีกว่า หวงเมียฉัน” เมื่อเค้าพูดจบ ฉันหยุดการกระทำที่จะตะครุบเด็กหนุ่มแต่หน้าแดงแทน ไอ้บ้า! พูดอะไรเนี่ย -///- เด็กหนุ่มพวกนั้นถอนหายใจเฮือกใหญ่ ราวกับว่ายกภูเขาออกจากอก เฮ้ยๆ! ฉันออกจะสวยนะเว้ย! =__=+ พวกเขาค่อยๆ เดินเข้าโรงแรมทีละน้อย ทำให้ฉันเริ่มสังเกตเห็นผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางวงคนหล่อ น่ารักดีอะ >__< อย่างกับตุ๊กตาเลย มีผู้ชายมารุมตั้งสามคน แถมแต่ละคนหล่อสุดๆ เลยเนี่ยนะ =..=

 “มานี่เลยๆ” นายเจยองลากฉันเข้าแท็กซี่ทันที (เน้น ลาก - -) นายนี่ไปเรียกมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ หรือว่าตอนทั่ฉันมองผู้ชาย =O=;

 “ฉันควรจะทำยังไงกับเธอดีเนี่ย ลงโทษดีมั้ย” นายเจยองกล่าวเมื่อเราขึ้นมาบนรถแล้ว อะไรฉันไม่ผิด นายให้ฉันมองหนุ่มเองนี่ -3-

 “อย่างน้อยฉันก็มั่นใจว่าการลงโทษของนายไม่ทำให้ฉันถึงตาย -O-!” ฉันตอบออกไปและยืดอกราวกับว่าคำตอบของฉันถูกต้องเสมอ นายเจยองยิ้มอย่างมีเลศนัยต์ ลางสังหรณ์แปลกๆ จัง -_-;

 จุ๊บ!

 กรี๊ดดดดดดดด อยู่ๆ นายเจยองก็เข้ามาจูบฉันที่ริมฝีปากของฉันอย่างรวดเร็ว ฉันหน้าแดง จะทำอะไรก็ไปทำที่อื่นสิ มาทำอะไรในรถแท็กซี่! (อ้าว -_-;) นายเจยองดึงฉันเข้ามากอด ก่อนจะกระซิบที่หูของฉัน

 “อย่ามองหนุ่มคนไหนนอกจากสุดหล่อของเธออีกนะ”

 “หลงตัวเอง -///-”

 “อืม แต่ก็รักเธอจริงนะ ^^” เมื่อนายเจยองพูดจบก็เริ่มไกล่เกลี่ยที่ต้นคอของฉัน ก่อนจะประทับจูบลงที่เดิมที่เค้าเคยจูบที่ต้นคอ คิสมาร์กก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น

 “คิสมาร์ก หมายความว่าฉันจะรักเธอ และเธอก็จะเป็นของฉันตลอดไป ^_______^”

 ตอนนี้ฉันอยู่บนเครื่องบิน ที่กำบังจะทะยานเหาะขึ้นฟ้าราวกับซุปเปอร์แมนภายในไม่ช้านี้ \(>O<)/ และนายเจยองตอนนี้หลับกับที่เรียบร้อยแล้ว โด่ -3- ไม่มารอเวลาซุปเปอร์แมนทะยานเลย แต่จะว่าไป นั่งรอนานๆ มันก็เมื่อยเหมือนกันแฮะ นอนหลับไปบ้างดีกว่า คร่อกกก  -o-zZZ

 “อุ๊ย ดูคู่นั้นสิ น่ารักเนอะ >_<” คุณนายตระกูลมัตซึโมโตะชี้ไปที่คู่ของไอเนะและเจยอง ซึ่งอยู่ในท่าไอเนะนอนหนุนทับไหล่เจยองและกอดแขนเจยองราวกับว่าแขนของเขาคือหมอนข้าง

 “แล้วเราตามลูกเรามาทำไม” ชายหนุ่มตาสีนิลแสนหล่อเหลาแม้อายุจะผ่านไปนานพูด พลางดูท่าทางของภรรยาตนที่ทำท่ากระริกกระรี้ จะตามมาที่เมืองไทยเพื่อมาดูลูกให้ได้

 “ก็เผื่อว่าตานั่นง้อหนูไอเนะของฉันไม่ดี ฉันนี่แหละจะเป็นทอมไปจีบต่อเลย เด็กอะไรก็ไม่รู้น่ารักเหมือนสมัยฉันยังสาวเลย โฮะๆ”

 “หนักใจแทนสามีจริง =__=;;” (แอร์โฮสเตสที่บังเอิญผ่านมา)

 ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าหลายๆ คนเริ่มใส่เข็มขัดกันแล้ว และฉันก็พบว่าฉันนอนกอดนายเจยอง ส่วนนายเจยองยิ้มชื่นบาน =_=;

 “ติดใจแขนของฉันล่ะสิ หนุนเชียว >_<” ฉันไม่ตอบอะไรแต่รีบรัดเข็มขัด ไม่กล้าพูดวุ้ย -///-

 จุ๊บ! จู่ๆ นายเจยองก็หันมาหอมแก้มของฉันอย่างรวดเร็ว ฉันรีบขันขวับไปทางนายเจยองที่กำลังยิ้ม เชอะ อีตาบ้าคอยดูเถอะถ้าฉันหน้าหนาเมื่อไหร่ล่ะก็จะจับจูบเลย -3- (เฮ้ย! O_O) ฉันรอให้เครื่องบินลงอย่างช้าๆ แต่สายตาเจ้ากรรมก็ดันไปเหลือบเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังมองดูฉันอยู่ การแต่งหน้าช่างเข้มราวกับลิเก ผิวนี่ดำราวกับขี้โคลน ใครเหรอเนี่ย มามองฉันทำไม =__=; เมื่อผู้หญิงคนนั้นเห็นฉันมองหน้าก็รีบกลับไปที่เดิมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 “คุณๆ เห็นรึเปล่า ฉันปลอมตัวซะเรียบเนียนจนไอเนะสุดน่ารักยังจำฉันไม่ได้เลย >O<”

 “=__=; (มันก็สมควรมั้ยล่ะ)”

 ตอนนี้ฉันลงมาจากเครื่องบินเรียบร้อยแล้วล่ะ ^________^ ตอนนี้ฉันกำลังรออยู่ที่นั่งเพื่อรอนายเจยอง เพราะตอนลงมานายนี่ก็รีบร้อนโทรไป และให้ฉันมานั่งคอย ชิ >3< น่าโมโหๆ

 “มาแล้ว” ฉันรีบหันกลับไปมองทางต้นเสียง ทำไมไม่มาวันพรุ่งนี้ไปเลยล่ะ

 “ป่ะ เราไปกันเถอะ” เค้ารีบหยิบกระเป๋าและลากฉันออกไปอย่างเร่งรีบ เมื่อมาถึงรถสปอร์ตสีดำ เขาก็รีบเก็บกระเป๋าอย่างรวดเร็วและเปิดประตูที่นั่งคนขับให้ฉัน ฉันก็เข้าไปนั่ง แม้จะงงสาเหตุที่นายนี่รีบก็ตาม

 บรื้นนนนนน

 เขารีบออกตัวอย่างรวดเร็ว เฮ้ย! O_O จะไปตายรึไง ฉันยังไม่อยากตายน้า T[]T เขารีบเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา ตรงไป แหกไฟแดง หรือแม้แต่กระทั่งขับรถขึ้นกำแพง T[]T (เว่อร์) จนในที่สุดเราก็มาถึงโบสถ์

 “นายพาฉันมาทำไมล่ะ”

 “เรามาแต่งงานกันอีกรอบนะ ^^” ฉันมองเขาอย่างตกใจ เฮ้ย! แต่งงานกันอีกรอบเหรอ

 “เธอไม่มีสิทธิขัด เพราะนี่คือการบังคับ ^^” ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไร นายเจยองก็ลากฉันเข้าไปในโบสถ์ ที่มีบาทหลวงเรียบร้อยแล้ว

 “บอกไว้ก่อนนะลุงเอาให้รวบๆ รัดๆ ไปเลยนะ ไม่ต้องร่ายยาวราวกับสวดพระอรหันต์ -O-” นายนี่ไปรู้จักตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ส่วนบาทหลวงที่โดนนายเจยองบังคับรีบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ ประมาณว่า ‘แล้วมันจะมาแต่งงานกันอีกรอบทำไม’ แต่บาทหลวงก็รวบรัดให้ เน้น! โคตรรวบรัดให้เลย

 “ขอประกาศให้ทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากัน” และบาทหลวงก็ไป เออ! โคตรรวบเลย นายเจยองรีบดึงฉันเข้ามากอดทันทีเมื่อบาทหลวงไป ก่อนจะประทับจูบของเขา คราวนี้มันช่างอ่อนนุ่มละมุนราวกับปุยเมฆ ก่อนจะค่อยเปลี่ยนเป็นร้อนแรงแบบไฟ ไอ้เรื่องพรค์นี้นี่เก่งนักนะ -///- 

 “ไอเนะ ฉันรักเธอนะ ^^”

 “ฉันก็รัก อุ๊บ!” ฉันรีบใช้มือปิดปากทันที เมื่อรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอ้วกอย่างบอกไม่ถูก

 “เฮ้ย! OoO รู้ว่ารัก แต่ไม่ต้องรีบมีลูกให้ฉันขนาดนั้นก็ได้!!”

เซอร์ไพรส์! ^__________^ เพราะพิมเห็นว่าเรื่องมันค้างๆ ก็เลยมาอัพต่อ เป็นบทส่งท้ายเลย มีอย่างที่ไหนเที่ยวไม่เสร็จเลย แฮปปี้ซะแล้ว -3- รู้สึกว่าตอนนี้ไอเนะน้อยจะรู้สึกปัญญาอ่อนมาก แต่คงไม่เป็นอะไรหรอกเนอะ ^^ เอาเป็นว่าตอนพิมมาอัพนี่ก็ปาเข้าไปห้าทุ่มแล้ว ถือว่าอัพของพรุ่งนี้ก็แล้วกัน ^^

ยังไงก็อย่าลืมเม้นท์ + โหวตด้วยล่ะ ^__________^