“เธอมาทำอะไรที่นี่” เสียงนุ่มทุ้มต่ำดังมาจากด้านหลัง ฉันพบเขาอีกแล้ว... เขากำลังถือกีต้าร์ แต่ฉันไม่มีอารมณ์กระดี๋กระด๋ากับความหล่อเขาหรอก เพราะตอนนี้อยู่ในช่วง So sad T^T

                “ร้องไห้เหรอ เธอนี่นะมีเรื่องเสียใจทุกวันเลยรึไง” เขาค่อยๆ ย่อเข่ามาอยู่ระดับเดียวกับฉัน ก่อนที่จะใช้มือหนาลูบหัวฉันเบาๆ

                “ฉันไม่ใช่หมานะ T^T”

                “ใช่ไม่ใช่ก็คล้ายตรงนิสัยแหละ -_- มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ แล้วทำไมใส่ชุดเล่น ไม่เรียนเหรอ -O-”

                “ถามเป็นชุด แต่ขอตอบคำถามเดียวฉันมาฟังนายร้องเพลง TOT” ฉันตอบออกไป มือที่ลูบหัวฉันตอนนี้เอาลงแล้ว ฉันละสังหรณ์ไม่ดีกับนายนี่เลย

                “เธอจะกวนฉันไปถึงไหน เดี๋ยวปั๊ดตบกะโหลกเลย -o-”

                “กวนแล้วมันไม่ผิดกฏหมายฉันก็กวน =..=”

                “เฮ้อ เธอเนี่ยนะ”

                “ว่าแต่ฉันเหอะ นายนั่นแหละ ไม่เรียนกิจกรรมชุมนุมเหรอ?”

                “เฮ้ย! ลืมไปๆ! งั้นฉันไปก่อนนะ!!~” นายนั่นวิ่งจากฉันไปได้สักพักก่อนจะหันหลงกลับมาตะโกนบอกฉํน

                “เธอล่ะ อย่าร้องไห้อีกนะ ฉันอุตส่าห์มาปลอบ!” เอ๋? จริงด้วยแฮะ น้ำตาหยุดไหลแล้ว

                นายนี่ก็มีส่วนดีอยู่เหมือนกันแฮะ ^________^

                ฉันเข้ามาในหอพักที่ตอนนี้ไม่มีคนอยู่เลย ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเสื้อผ้า ความจริงชุดของฉันจะแตกต่างจากคนทั่วไปนิดหน่อยนะ ชุดนักเรียนธรรมดาจะเป็นเสื้อกะลาสีสีเลือดหมู ส่วนกระโปรงจะเป็นสีแดงที่ยาวแค่เข่า! บวกกับถุงเท้ามหัศจรรย์สีดำที่มันยาวถึงครึ่งหนึ่งของด้านล่างตั้งแต่เข่าลงมาถึงเท้า และตามด้วยเน็คไทที่จะปักไว้ว่าอยู่ห้องไหนสีน้ำเงิน ชุดโรงเรียนของฉันประหลาดเนอะ =O=; ส่วนผู้ชายจะเป็นเสื้อเชิร์ตแขนสั้นสีเลือดหมู กางเกงขายาวสีดำ และมีเน็คไทเหมือนกัน แต่ชุดของพวกคนมียศอย่างฉันหรือยัยไอซ์จะแตกต่างก็ตรงที่ว่าเน็คไทจะเป็นสีขาวและปักด้วยดิ้นไหมทองบอกว่าอยู่ห้องไหน ส่วนถุงเท้าจะเป็นสีขาวแทนสีดำ และรองเท้าเป็นรองเท้าผ้าใบแทนรองเท้านักเรียน เพื่อความสะดวกสบาย! -_-;; แต่ชุดแปลกประหลาดนี้ไม่ค่อยมีคนรู้หรอก เพราะว่าอยู่หอนี่นา จะมีโอกาสแต๊ดตะแล๊ดแต๊ดแต๋ให้คนอื่นนอกจากภายในโรงเรียนนี้เห็นได้ไง =O=!!

                ฉันหันไปมองดูนาฬิกาหลังจากแต่งตัวเสร็จแล้ว ตอนนี้คาบที่สองแล้ว เหลือเวลาเล่นอีกหนึ่งชั่วโมง  ยัยไอซ์ตอนนี้ก็เรียนกิจกรรมอยู่ เพราะถึงมียศแต่ว่าก็มาจากการแต่งตั้งของพวกมียศ ไม่ได้มาจากการแต่งตั้งของคนทั้งโรงเรียน จึงไม่มีสิทธิที่จะโดเรียนในวิชากิจกรรมชุมนุมอย่างนี้ได้ =__=;; น่าสงสารอยู่เหมือนกันแฮะ งั้นวันนี้ลงไปเดินเล่นอยู่ด้านล่างดีกว่า เพราะถ้าไปบ้านลับคงกินเวลาไปเยอะแน่ๆ -3-

                ลิฟต์ค่อยๆ ลงมาทีละเรื่อยๆ คราวนี้ฉันลงลิฟต์ไม่เหมือนคราวก่อนที่ลืมแล้วนะ >_< ในลิฟต์ที่ไม่มีใครนี่ช่างเปลี่ยวจังเลย จะมีผีมาหลอกตอนกลางัวนแสกๆ มั้ยอ่ะ T_T

                ติ๊ง!

                ลิฟต์ค่อยๆ เปิดทีละน้อย ก่อนที่ฉันจะออกมาจากลิฟต์โดยก้มหน้าก้มตา เผื่อผีอยู่ด้านหน้าฉันล่ะจะทำยังไง ก้มหน้าดีกว่าจะได้ไม่เห็นนะคะ TOT ฉันรีบเดินดุ่มๆ โดยไม่มองหน้าเลย เพราะกลัวจะเห็นผี บ้าเปล่าเนี่ยฉัน! ผีจะตามฉันมาได้ยังไงกันล่ะนี่มันกลางวันแสกๆ นะ! ทำตัวให้อัจฉริยะสมกับอยู่ห้องคิงหน่อย!

                เมื่อคิดได้ดังนั้น แนจึงเงยหน้าอย่างมั่นใจ พบว่า! มันไม่มีผี - -“ แหมๆ ไม่น่ากลัวเลยแฮะ กลัวโดยใช่เหตุ

                “บรู๊วววววววว โฮ่งๆ! บรู๊วววววววววววว”

                “อะจ๊าย!” (อะจ๊าย = ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) เสียงหมาหอนจากไหนอ่ะ T_T  เอ๊ะ? เดี๋ยวมันคุ้นๆ นะ T_T; คล้ายๆ กับเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ฉันเลยอ่ะ เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉันรีบล้วงโทรศัพท์ออกมา ก่อนจะหายใจอย่างโล่งอก เฮ้อ ไม่ใช่เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ฉันนี่หว่า เฮ้ย! แล้วเสียงหมาหอนมาจากไหน TTOTT!!

                “ครับ” ฉันกหันกลับไปมองทางต้นเสียง ที่แท้ก็เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของพระราชานี่เอง นึกว่าใคร อะเจ๊ย! (อะเจ็ย = ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) นี่มันไม่ใช่เสียงผีแล้ว!!

                “งั้นแค่นี้นะครับ”

                “อ้าว เจ้าหญิง หวังว่าเรื่องที่ให้เลิกกับไนต์นี่คงเรียบร้อยใช่มั้ย ^^”

                แต่มันเป็นเสียงของปีศาจที่บังคับให้ฉันเลิกกับไนต์ต่างหาก!

แง้ว! -O-!! ขอโทษที่ไม่ได้มาอัพให้เมื่อวานเน้อ พอดีว่าไปแสกนไวรัสมาน่ะ แฮะๆ >_<; ไม่เป็นไรเนอะ =O=; (แอบซุบซิบ ยัยนี่พอล้างเครื่องเสร็จเขียนนิยายทิ้งไว้ไม่มาอัพเฉยๆ -..-) ทำไมคนอ่านตอนที่ 4 น้อยจังเลย T^T ตอนที่ไปดู 30 กว่าคนเอง รึว่า ตอนที่เราอัพภาคพิเศษ ไม่มีใครคิดว่าเราอัพตอนที่ 4 ไปด้วย -_+ ไปหาดูได้เด้อ เผื่อว่าบางนไม่ได้อ่าน แล้วเดี๋ยวมาบ่นกับพิมอีกว่าไม่ได้อัพตอนที่ 4 555+ ยังไงก็อย่าลืมเม้นท์ด้วย จะขาดใจตายไม่เขียนนิยายเพราะไม่มีเม้นท์แย้ว T_T!!

ตอนแรกกะจะเอาเพลงวังเวงไหงเป็นอย่างนี้ไปได้ - -"

Omuna Maguni - Yoko Kanno