ตอนนี้ไนต์ไปเรียนที่ต่างประเทศแล้วพระราชา ^^;; ฉันพยายามส่งยิ้มให้เขาไป แม้ภายในใจจะเจ็บเพราะเค้าทำให้ความรักของฉันกับไนต์แตกหักก็ตาม!
เพราะว่านี่เป็นกฏไงล่ะ...
กฎที่เจ้าหญิงอย่างฉันน่ะห้ามมีความรัก!
ก็ดี... อย่างเธอน่ะควรจะรักษากฎอย่าให้เป็นเหมือนเจ้าหญิงรุ่นก่อนก็แล้วกัน ^^ พระราชาก่อนจะลูบหัวฉัน แม้การกระทำจะอ่อนโยนแต่คำพูดมันก็เชือดเฉือนฉันอย่างกับอะไรดี ฉันสะอึกไปทันทีที่พระราชาพูดสิ่งนี้ออกมา พระราชายิ้มน้อยๆ ก่อนจะจากไป
ฉันไม่อยากเป็นเหมือนเจ้าหญิงรุ่นก่อนไปหรอกนะ! ฉัน... ฉันไม่มีวันทำผิดพลาดแบบนั้นหรอก เพราะว่ามันเป็นการลงโทษ... ที่ปวดไปถึงหัวใจเลย ทั้งๆ ที่เคยเตรียมใจรับกับชะตากรรมนี้ไว้แล้ว แต่พอพูดถึงเรื่องนี้ มันทำให้ฉันควรดีใจมั้ยนะ...
...ที่ฉันได้เลิกกับไนต์...
ตอนนี้ฉันนั่งรออยู่ที่โรงอาหารเพื่อเตรียมรับประทานอาหารเลย ระหว่างทางที่เดินก็คิดด้วยว่าฉันควรดีใจมั้ย เพราะฉันก็ไม่อยากเผชิญชะตากรรมเหมือนเจ้าหญิงรุ่นก่อน
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันส่งเสียงกรี๊ดระบายความแค้นออกมา ซึ่งเรียกเสียงตกใจของผู้ที่อยู่บริเวณนันได้อย่างดี ทำไม! แค่นี้ก็คิดไม่ออก เพราะว่าไอ้กฎบ้าๆ นี้นั่นเอง!
เจ้าหญิง~ >O<~ เป็นอะไรรึเปล่าถึงกรี๊ดขนาดนั้น เสียงดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับราชินี
ไม่เป็นอะไรหรอก พอดีฉันเห็นอะไรคล้ายๆ กับงูอนาคอนด้าตัวใหญ่สามสิบเมตรเท่านั้นเอง -O-; ทำไมคำแก้ตัวของฉันช่างหรูเลิศเช่นนี้นะ T^T
มีจริงเหรอ ไหนๆ O_O ฉันจะต้องจับมาขังกรงส่งต่อคณะละครสัตว์ของฉันให้ได้ อยู่ไหนงูอนาคอนด้าย๊ากกกกก~ >O<!! แล้วราชินีก็วิ่งไปหางูอนาคอนด้าทันที ทำไมคำแก้ตัวของฉันช่างดีเช่นนี้ ^^ เห็นราชินีเป็นแบบนี้ก็เถอะ แต่ว่าพ่ออาชีพของคุณพ่อคุณเธอเป็นถึงผู้คุมพวกคณะละครสัตว์ที่ตอนนี้โกอินเตอร์ไปต่างประเทศแล้วนะ =O=; คำแก้ตัวนี้ได้ผลจริงๆ ฉันนั่งลงตรงที่นั่งที่จัดให้โดยเฉพาะสำหรับพวกฉัน -_-; มันก็สบายหน่อยนะ ตรงที่แบบนี้มีโต๊กับเก้าอี้ของมันไม่เหมือนของพวกไม่มียศน่ะ -_-; พวกนั้นก็เป็นโต๊ะในโรงอาหารแบบที่คุณๆ เห็นทั่วไปนั่นแหละ (อธิบายดีจัง =..=) แต่ของพวกฉันจะเป็นโต๊ะไม้ธรรมดา และเก้าอี้ที่มีเบาะและที่วางแขน แถมมีที่ผิง มันเลยพิเศษกว่าโต๊ะอื่นน่ะ =o= พวกนักเรียนธรรมดามานั่งโต๊ะนี้ได้นะ ถ้าไม่กลัวราชินีกับพระราชาอัด ส่วนฉันอย่างไหนก็ได้ =.,= เก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าของฉันถูกเลื่อน เผยให้เห็นตาเรียวสีน้ำตาล ผมที่ชี้โด่ชี้เด่ไม่จัดเป็นทรง จมูกโด่ง รูปร่างสูง มีกล้ามเป็นบางที่เพราะผ่านการต่อสู้มาหลายที่แล้ว พระราชา T T
เธอใช่มั้ยที่ทำให้ราชินีสั่งนักเรียนหญิงทั่วโรงเรียนจับอนาคอนด้า และที่สำคัญยังขอร้องให้ฉันสั่งนักเรียนชายมาช่วยคุณเธอด้วย
แฮะๆ ราชินีเออออเองต่างหากไม่ใช่หรือ T^T ไม่ได้โกหกนะคะ เดี๊ยนออกจะใสซื่อบริสุทธิ์พร้อมเปื้อนมลธิน (เฮ้ย! O_O!!)
เหรอ? แต่เธอคงไปเล่นไสยศาสตร์มั้ง ออกตามหาประนึ่งหาสมบัติเป็นล้าน
มันเป็นสมบัต์ราคาหลายพันล้านต่างหาก! เสียงราชินีดังขึ้น เริ่มต้นสงครามน้ำลายกันแล้วสินะ -__-;
พันล้าน?
ใช่! ลองคิดดู ถ้าจับได้ล่ะก็ จะมีนักข่าวมาตามถ่าย คณะละครสัตว์ของพ่อฉันก็ต้องดัง! คราวนี้แหละ รวยละ! ว่าแล้วราชินีก็นั่งลงตรงเก้าอี้ใกล้ฉัน
โธ่... ไอ้ที่ทารุณสัตว์อยู่ทุกวันนี้ยังไม่พออีกเหรอ พ่อเธอน่ะ -_-
เขาไม่เรียกว่าทารุณสัตว์! แต่นั่นมันคือวิธีหารายได้จากสัตว์ บ่มเพาะด้วยกรรมวิธีอันชาญฉลาด เพื่อให้ได้สัตว์ที่พร้อมจะเสนอความบันเทิงให้แก่ผู้คนอย่างไม่บันยะบันยัง! และถ้าหมดอายุการใช้งาน เราก็ยังสามารถบ่มเพาะใหม่เพื่อนำมาเสนอความบันเทิงใจอีก! แล้วทีนี้แหละโว้ยยยยยย เงินๆๆๆ! นายน่ะรู้จักความละเอียดอ่อนของคณะละครสัตว์มั้ย ละครสัตว์นี่แหละ! คือสิ่งมหัศจรรย์ของโลกาสมัยนี้ อี้อี้อี้~!! หายใจทางไหนเนี่ย -__-;; ก็นะ ถ้าจะพล่าม น่าจะหยุดหายใจบ้าง ฉันละกลัวว่าจะขาดอากาศหายใจตายไปเลยน่ะสิ
หญิง อย่าเอาตามยัยบ้าลูกของเจ้าของคณะลูกขุนนะ ดูสิ ยังจะพล่ามต่ออีกแล้ว -__-;; เห็นด้วยอย่างแรง T^T
อ๊ายยยย นี่นายไม่รู้ซึ้งถึงศิลปะของคณะละครสัตว์ที่สืบทอดต่อกันมาตั้งแต่รุ่น $%$$#%#@$%....
ปล่อยให้คุณเธอพล่ามต่อไปเถอะ รำคาญ =__=
ข่าวร้าย~ =_= พิมจะไม่มาอัพทุกวัน (ร้ายมั้ย?) ไม่ใช่อะไรมากค่ะ ก็อัพเหมือนปกตินี่แหละ เพียงแต่ว่า ถ้าเกิดวันไหนพิมมีธุระจำเป็นจริงๆ พิมก็อาจจะไม่มาอัพ ก็เหมือนคราวก่อนไงที่ไปแสกนไสรัส ทำให้ไม่มาอัพ เพราะฉะนั้นมันก็เหมือนไม่ใช่ข่าวอะไร เพียงแค่แจ้งไว้ล่วงหน้าเผื่อมีเหตุฉุกเฉิน จะได้ไม่มาด่าพิมไง =O=~ ยังไงก็อย่าลืมเม้น + โหวต ให้สาวน้อยแสนสวยประเทียบดั่งนาตาลีคนนี้ด้วย *0* (แหวะ!!)
สมัครสมาชิก