“คัมไป!” เสียงชนแก้วที่ภายในบรรจุไปด้วยแอลกอฮอลล์และน้ำส้มชนแก้วกันอย่างเพลิดเพลิน อย่าเอาเป็นตัวอย่างนะ คุณครูหายไปไหนน่ะ มาห้ามให้ราชินีกับพระราชาเลิกดื่มเหล้ากันได้แล้ว TOT ฉันค่อยๆ ดื่มน้ำส้มอย่างช้าๆ ฉันไม่กินเหล้าหรอกนะ เพราะฉันแพ้แอลกอฮอลล์ ถ้ากินแล้วมันจะเกิด ’โรคประหลาด’ ขึ้นน่ะ -_-;

                “มื้อนี้กินให้เต็มที่เลย อุตส่าห์จับกิ้งก่ายักษ์ได้แล้ว!”

                พรวด! ฉันพ่นน้ำออกมาทันใดที่ได้ยินคำว่า ‘กิ้งก่ายักษ์’ ให้ตายสิ คำๆ นี้มันฝังใจฉันอยู่แน่ ตายล่ะ พอพ่นออกไปดันไปเจอะกับหน้าเหี้ยมของพระราชานี่นะ! =O=!!

                “หญิง -_- ฉันไม่ชอบใจหรอกนะ ที่น้ำมันพ่นใส่หน้าฉันน่ะ อย่าทำอีกนะ ^^”

                “ค่ะ ^^;;” ตายๆ ฉันรอดมาได้ยังไง พระเจ้ามีจริงแฮะ T_T

                “หญิง! >Oเธอก็น่าจะรู้นี่นาว่าไม่ว่าเธอจะทำยังไงพระราชาก็บกโทษให้ ทำไมไม่พรวดให้เหมือนจรวดเลยล่ะ น่าเสียดาย TOT”

                “ไปยุยงทำไม! -_-!! เธอนี่แหละจะแหลกคามือฉันแทน”

                พรวด! น้ำพุ่งอย่างรวดเร็วไปที่หน้าของพระราชาอีกครั้ง ไม่ใช่ฉันแน่นอนนะ T_T เอื๊อก! แทบกลั้นใจดูศพไม่ได้ นายนั่นอีกแล้ว นายร้องเพลงอีกแล้ว! TTOTT!!

                “แก๊!” พระราชารีบไปกระชากคอนายร้องเพลงคนนั้นทันที! อ๊ายยย ฉันจะบอกญาติให้นายมาเก็บศพนะ T_T

                “ก็เห็นขนาดเจ้าหญิงยังทำได้นี่ แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้ ^^”

                “แล้วแกมีน้ำหน้ามาจากไหนวะไอ้ไอค่อน!” ไอ้หยาๆ ไอค่อนเหรอ อย่างนี้ยิ่งแน่ เพราะสงสัยจะเป็นชื่อเล่น นายโดนพระราชาหมายหัวแล้วล่ะ T_T

                หมับ! อยู่ๆ ก็มีมือหนึ่งมาจับฉันให้ลุกขึ้นจากที่นั่ง ฉันตกใจมากเลยรีบหันไปดู ราชินี! OoO

                “เราไปกันเถอะนะเจ้าหญิง ที่นี่จะเละเพราะมีเรื่องชกต่อยในไม่ช้านี้แล้ว” ฉันเดินตามราชินีที่เดินไปเรื่อยๆ ออกมาจากโรงอาหาร ที่ตอนนี้ผู้คนคับแน่น คงจะไปดูการชกต่อยสินะ

                ฉันเดินมาเรื่อยๆ จนถึงหอพัก ราชินีหยุดสักพักก่อนที่จะหันมาพูดกับฉัน “หญิง วันนี้ต้องล็อคประตูให้แน่นนะ ถ้ามีเรื่องอะไรล่ะก็ ร้องขอความช่วยเหลือไปเลย เพราะฉันจัดคนมาเฝ้าที่ประตูหอพักนี้แล้ว เพื่อที่จะกันไม่ให้นายโรคจิตนั่นเข้าไป ^^”

                “ขอบคุณมากนะคะราชินี ^___^”

                “ไม่เป็นไร ดูแลตัวเองดีๆ ก็แล้วกันนะ ^^” แล้วราชินีก็เดินไป ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อราชินีเดินไปลับตาแล้ว ก่อนจะเดินเข้าหอพักที่มีคนเดินวนเวียนอยู่หน้าหอพัก คงจะเป็นคนที่ราชินีให้มาเฝ้าสินะ

                ภายในห้องกว้างขวางสำหรับตำแหน่งฉัน มีห้องน้ำ ห้องนอน ห้องนั่งเล่น และที่สำคัญ ฉันเพิ่งสั่งซื้อที่กลั้นมากลั้นห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่เพื่อทำให้เป็นห้องครัวเข้าไปด้วย เพราะฉะนั้นห้องของฉันจะดีเป็นกรณีพิเศษนี่แหละ รวมทั้งสั่งเครื่องดูดกลิ่น เพื่อเวลาทำครัวจะได้ไม่เหม็นด้วย ฉันล้มตัวนอนลงบนที่นอนแสนกว้าง ที่ฉันนอนคนเดียว

                ก๊อกๆๆ

                เสียงเคาะที่หน้าต่างดังขึ้น เฮ้ย! O_O!! นี่มันชั้นห้านะ ระ...หรือว่า...

                ผี!! O[]O!!

เม้น + โหวตเถิดจะเกิดผล >/\<