นี่แสดงว่าตระกูลเธอมีแต่เจ้าหญิงเหรอ! O_O!! เขาถามฉัน น้ำตายังคงอยู่บริเวณขอบตาของฉัน
ก็ไม่... เลิกถามเรื่องนี้เถอะ ฉันตัดบทเพราะเห็นว่าเขาเริ่มถามเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องและไม่ควรถามแล้ว ถ้ายังถามเรื่องนี้อีก เขาก็คงรับรู้เรื่องที่ไม่น่ารู้เกี่ยวกับฉันอีก...
ฉันค่อยๆ เทแอลกอฮอล์ลงบนแผลเขาไปเลย เพราะฉันแค้นที่เขาบังอาจมาสอดรู้สอดเห็นเรื่องของฉัน! -_-+ ถึงฉันจะดูบ้าแค่ไหนฉันก็ยังมีจิตใจนะ!
โอ๊ย! เบาๆ หน่อยสิยัยบ้า -_-^ เธอคิดจะหาเรื่องกับพระเอกละครเวทีของเธอเลยเหรอ
ก็ช่างสิ ฉันขอร้องให้คนอื่นมาแสดงแทนก็ได้ ฉันตอบอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วละครจะเริ่มซ้อมตอนไหน ฉันเริ่มชวนเขาคุย เมื่อทำแผลเสร็จและยังไม่ลืมส่งท้ายด้วยการตีหัวของเขา - -
เธอนี่มันยัยโหดใช่มั้ย -_-^ ละครน่ะเริ่มซ้อมวันพรุ่งนี้เลยตอนเลิกเรียนที่โรงละครหนึ่ง เพราะยิ่งซ้อมเร็วยิ่งดี -_-^
ยิ่งเจ็บก็ยิ่งจำไง นายรีบออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว ฉันรีบไล่เขาเมื่อเห็นว่าเขาหายดีแล้ว มาเถียงฉันอย่างนี้ก็คงจะหายดีแล้วล่ะ
โธ่ เห็นฉันมีประโยชน์แค่ตอนทำแผล -3-
ได้ข่าวว่านายให้ฉันทำแผลให้นี่นา เขาเปิดหน้าต่างห้องของฉันก่อนที่จะเอานิ้วเรียวของเขาชี้มาที่ตัวของฉัน
ช่างมันๆ ทีหลังเธออย่าลืมสำนึกบุญคุณที่ฉันอุตสาห์เป็นที่รองรับความไม่สบายใจของเธอด้วยการทำแผลอันน่าเจ็บช้ำนี่ก็แล้วกัน T^T เขาว่าพลางปีนออกหน้าต่างไป ปล่อยให้ฉันยืนงงอยู่ว่าฉันทำอะไรผิด - -?
ฉันรีบแต่งตัวขึ้นมาแต่เช้า เพื่อที่ว่าจะได้ไปกินข้าวที่โรงอาหาร แต่ถึงไปเช้าแค่ไหนก็มีที่ให้กินอาหารอยู่หรอก... มั้ง? -_-;
ปลายนิ้วของฉันค่อยๆ จรดลงบนแก้ม ก่อนที่จะค่อยๆ นึกถึงความหลังเมื่อครั้นที่มีไนต์อยู่ เขาทำให้ฉันรักเขาแล้ว ไนต์... นายอยู่ไหน กลับมาดูแลหัวใจของฉันสักที
ก๊อกๆๆ
ไม่ได้ล็อกประตูหรอก ฉันรีบเอามือหุบลงไปทันทีที่พูดจบ ก่อนที่จะยืดตัวตรง ทำตัวให้เหมือนเจ้าหญิงผู้งามสง่า อย่างที่พี่ของฉันเคยทำ... ประตูค่อยๆ ถูกแง้มออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าเนียนใสของยัยไอซ์ อิจฉายัยนี่อ่ะ ฉันเคยลองจับแก้มจับเนื้อแล้ว นุ่มนิ่มเหมือนเด็กเลย ผู้หญิงอะไรน่ารักเกิน -^-
เจ้าหญิงได้เวลาไปรับประทานอาหารแล้วนะคะ ^^ ฉันลุกตัวขึ้นจากโซฟาที่นั่งอยู่ ก่อนที่จะออกไป เพื่อลงไปกินข้าว และไม่ลืมที่จะใช้ลิฟต์ลงไป ไม่เหมือนกับตอนแรกหรอกนะ ไม่ใช่พวกโง่ -_-^
ภายในโรงอาหารแม้ตอนนี้จะเช้าอยู่ แต่ก็มีนักเรียนมากินอาหารมากมาย ฉันสังเกตไปรอบๆ ก็พบว่ามีโต๊ะหนึ่งที่ถูกรุมด้วยสาวๆ มีอะไรอยู่ข้างในน่ะ ที่สำคัญตอนนี้ก็เริ่มมีผู้ชายมามุงอีกแล้ว
ตรงนั้นมีอะไรเหรอไอซ์ ฉันหันไปถามไอซ์ที่เดินตามอยู่ข้างหลัง ไอซ์ทำท่าพยักหน้าอย่างเข้าใจที่ฉันพูด ก่อนที่จะเดินเข้าไปในโต๊ะที่มุงกัน เฮ้ๆ ฉันไม่ได้สั่งเพราะอยากให้เธอไปมลสุมกับผู้คนอันแสนน่าอึดอัดนั่นหรอกนะ -_-; และไม่ช้าไอซ์ก็เดินออกมาด้วยใบหน้าชื่นบานราวกับว่ารู้เรื่องมหัศจรรย์
คนๆ นั้นเขาร้องเพลงอีกแล้วน่ะค่ะ เพราะมากเลยนะคะ สนใจฟังมั้ยจะได้ขอเลื่อนเวลานัดกับพระราชา ^^ ฉันส่ายหน้าเขาน้อยๆ ไม่อยากเจอเขาเลย เจอทีไรเขามีแต่เรื่องซวย หรือไม่ฉันก็ซวยซะเอง -_-; ฉันรีบเดินตรงไปที่โต๊ะทันที พบว่าพระราชากำลังรับประทานอาหารอย่างมีมารยาท และพอฉันหันไปทางราชินีฉันก็แทบผงะ ก็ที่บริเวณปากของคุณเธอดันมีแต่เศษอาหาร กินมูมมามไม่เคยอายเลยรึไง ราชินีหันหน้ามาทางฉันก่อนจะรีบหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดและหันมาส่งยิ้มให้ฉัน
มาตั้งแต่เมื่อไหร่เอ่ย ^^ วันนี้อาหารของเธอมีซุปฝรั่งเศสนะ เพราะฉันเชื่อว่าเธอคงจะยังตกใจเรื่องเมื่อคืนไม่หาย ต้องกินของอุ่นๆ เลยสั่งพ่อครัวเป็นกรณีพิเศษเลย >O<
ขอบคุณค่ะ ^^ ฉันนั่งลงบนเก้าอี้แสนนุ่มก่อนที่จะเริ่มลงมือรับประทาน
วันนี้ไนต์ทำอะไรอยู่นะ คิดถึงจังเลย...
ตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในห้องดนตรีที่เงียบสงบที่ตอนนี้ไม่มีคนอยู่ ฉันโดดมาตอนคาบชั่วโมงคณิตศาสตร์น่ะ น่ารำคาญที่จะฟังเรื่องไร้สาระจากคุณครู ก็นะ ฉันขี้เกียจน่ะ -_-
ฉันเดินตรงไปหยิบไวโอลีนที่ฉันซ่อนไว้อย่างดิบดีจนแทบไม่มีใครเห็นก็ยกเว้นฉันไว้คนหนึ่งแหละ ก่อนที่จะหยิบไวโอลีนออกมาจากกล่องและเริ่มนำมาสีเพลง liebesleid
โน้ตค่อยๆ ถูกสีออกมาอย่างช้าๆ ไนต์... นายอยู่ไหนนะ คนที่สอนให้ฉันเล่นเพลงนี้ก็คือนายนะ ฉันอยากให้ไนต์มาฟังจังเลย... ดนตรีที่ฉันเล่นมาด้วยความรู้สึกที่เหมือนกับสายรุ้งที่ฟ้าหลังฝนส่งมา ฉันอยากให้นายฟังจังเลย... เมื่อคิดได้ดังนั้นน้ำตาก็ไหลอีกแล้ว
คิดถึงนายจังเลยไนต์
แกร๊ก!
นั่นใครน่ะ!
ใครคิดถึงพิมก็ขอให้ยกมือขึ้นนนนน >Oไม่ได้อัพนิยายตั้งนานแน่ะ เป็นยังไงบ้างเอ่ย เมื่อวานนี้พิมเชียร์กีฬาสีเสร็จแล้ว เล่นเอาหน้าดำเลย แต่ตัวไม่ดำ เพราะตอนเชียร์เขาให้ใส่เสื้อกันหนาวของแต่ละสี แลกกับร้อน แต่ผิวขาวขึ้น 555+ เอาไว้ถ้ารูปออกมาเมื่อไหร่จะให้ดูเองนะ ^^ พิมว่าเรื่องนี้มันดูยังไงๆ เป็นสิ่งที่อธิบายไม่ถูกยังไงไม่รู้ อาจจะคิดว่าเรื่องนี้ไม่สนุกก็ได้มั้ง เพราะพิมเห็นว่าไม่ค่อยมีคนมาเม้นให้เลย แถมคนอ่านก็ยังน้อยอีก T_T ถ้าไม่สนุกจริงๆ ก็บอกได้นะคะ หรือจะติอะไรก็บอกได้ พิมไม่ว่าอะไรมากมายหรอกค่ะ เผลอๆ อาจจะขอบคุณที่ติชมด้วยเสียอีกนะคะ ^______^
ไวโอลีนเพราะๆ มาให้ฟัง ฟังแล้วเหมือนเจ้าหญิงมาเล่นอยู่ข้างๆ เลย เอ้า! >O
สมัครสมาชิก