ตอนที่ 21

#ปมปริศนาถูกเปิด&เขากลับมาแล้ว!#

[ชื่อตอนแสนจริงจังโดย : Pornnopparat]

                ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นทีละนิด เพราะเหมือนมีแสงมากระทบกับสายตา ก่อนที่จะลืมตาขึ้นได้อย่างเต็มที่ เมื่องมองไปรอบห้องก็พบแต่เพียงความเหม็นอับเฉา และมีของวางอยู่เต็มไปหมด น่าจะเป็นห้องเก็บของ... แสงสว่างที่กระทบตานั้นเป็นเพียงแสงที่เล็ดลอดออกมาจากทางหน้าต่าง เหมือนมือจะถูกมัดด้วย

                “ตื่นแล้วเหรอ” ฉันหันไปมองทางต้นเสียง สายตาโตเรียวงามสีน้ำตาล จมูกนิด ปากหน่อย แก้มป่องๆ ตัวเล็ก ราฃินีรุ่นก่อน! O_O!!

                “ถ้ากล้ามากเลยนะที่ทำให้ฉันต้องโมโห!!”

                “โอ๊ย!” ฉันร้องออกมาดังลั่น เมื่อฝ่ามือของราชินีรุ่นก่อนจิกหัวของฉัน

                เพี๊ยะ!

                “โอ๊ย!” แรงตบนั้นทำให้ตัวของฉันกระเด็นไปชนกับลังของแถวนั้นทันที! เลือดค่อยๆ ไหลลงมาช้าๆ เลือด...เหรอ

                “แกคิดจะทำเป็นแบบพี่แกใช่มั้ย!” ราชินีรุ่นก่อนตะโกนออกมา ดวงตากลมโตเรียวสีน้ำตาลมองฉันอย่างเลือดเย็น

                “ฉันทำอะไร!” ฉันตะโกนออกไป ฉันหมดความอดทนอีกแล้วนะ! ฉันไปทำอะไรผิด... ฮึกๆ ฮือออ

                “แกบังอาจมีความรักเหมือนกับพี่ของแก! แล้วจะทำความพินาศอีกใช่มั้ย!!”

                “พี่ฉันก็แค่มีความรักกับพระราชา! แต่เธอก็มาแย่งความรักของพี่ฉันไปไม่ใช่เหรอ!!”

                “แล้วแกมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน!”

                เพี๊ยะ!

                “เพราะแกมันโง่! น้องฉันเค้าแอบชอบพระราชาแต่แกก็ดันโง่! ยุยงให้เลิกชอบในขณะเดียวกันก็ช่วยให้พระราชากับยัยเจ้าหญิงรุ่นก่อนสมหวัง! ทั้งๆ ที่ฉันก็รักเขาอยู่แท้ๆ!!”

                เพี๊ยะ!

                “เป็นยังไงล่ะผลสุดท้าย! แรงรักน่ะมันทำให้น้องฉันฆ่าพี่แกโดยที่ฉันยุยงแค่นิดเดียว! ฉันก็อุตส่าห์ใจดี...”

                “อย่าพูดออกมานะนังสารเลว!”

                “ฆ่าคนที่ฉันรัก...พระราชารุ่นก่อนไง ให้ไปอยู่กับพี่แกที่นรก!!”

                “อย่าพูดออกมาอีกนะ!” ไม่!! อย่านะ... ฮึกๆ ฮือออ

                “และฉัน...ก็อุตส่าห์โยนความผิดให้คนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ คนที่เธอ...นับว่าเป็นเพื่อนสนิทยังไงล่ะ!!”

                “ไม่! กรี๊ดดดดด” ราชินีรุ่นก่อนก้าวเข้ามาทางฉันอย่างช้าๆ โดยสายตาที่มองมาทางฉันยังคงเลือดเย็นไม่มีคลาย ในมือค่อยๆ ล้วงของออกมา มีด! O_O

                “เพราะฉะนั้น! ถ้าฉันไม่มีความรักเพราะพี่แก แกก็ไม่ต้องมี!!” ฉันรีบดันตัวขึ้นเฮือกสุดท้ายด้วยแรงที่มี ก่อนที่จะรีบหนีจากการปักมีดลงมาเพื่อหมายจะแทงฉันของราชินีรุ่นก่อน!

                “แก๊! เพราะแกแท้ๆ ฉันถึงต้องเสียคนที่รักไป!” มีดมุ่งตรงมาทางฉันอย่างรวดเร็ว แย่แล้ว! จะหลบไม่ทันแล้ว! ฉันรีบหลบเท่าที่แรงจะมี แม้จะรู้ว่าอาจจะหลบไม่ได้ แต่ไม่เสี่ยงก็ไม่รู้หรอก!

                ใบมีดแหลมคมพุ่งผ่านข้อศอกไปอย่างรวดเร็ว ถ้าช้ากว่านี้ล่ะก็ฉันมีหวังโดนปักเสียบคามีดนั่นแน่ๆ เลย ราชินีรุ่นก่อนล้วงมือเข้าไปในกระโปรงอีกครั้งก่อนที่จะเอามีดมาสองเล่ม O_O

                “หลบได้ก็ให้มันหลบได้ตลอดสิ!”

                ปัง! ปัง!

                เสียงปืนดังขึ้นสนั่นหวั่นไหวเป็นเสียงแรกทำให้ราชินีรุ่นก่อนหยุดการกระทำที่จะนำมีดมาปาใส่ฉัน ส่วนเสียงที่สองเป็นเสียงจากแรงถีบประตู ทำให้เริ่มมีแสงสว่างออกมามากขึ้น ฉันมองผู้ที่เข้ามาใหม่อย่างตกใจ

                ไอค่อน และ...ไนต์!!

                ไนต์มาที่นี่ได้ยังไง! OoO เค้าน่าจะเรียนต่อที่เมืองนอกนี่นา ไม่ใช่สินี่ไม่ใช่เวลาที่จะต้องมาคิดแล้ว ไม่ใช่มีแต่พวกเค้าเท่านั้นที่มา แต่เหมือนว่าจะมีเสียงไซเลนดังขึ้นมาอีกด้วย

                “พวกแก!”

                “ราชินีรุ่นก่อนปล่อยเจ้าหญิงไปเถอะ!” ไอค่อนตะโกนออกมา โดยมีไนต์คอยอยู่ด้านหลังมองมาทางนี้ด้วยสีหน้ากระวนกระวายใจ

                “ไม่! เพราะนังนี่! เพราะนังนี่แท้ๆ ที่ทำให้ฉันไม่มีความรัก!!” เมื่อพูดจบ ราชินีรุ่นก่อนก็พุ่งตัวเข้ามาล็อคคอของฉันไว้ และนำมีดมาจ่อไว้ที่คอของฉัน

                “ถ้าไม่อยากให้นังนี่ชะตาขาดพวกแกต้องรีบถอยห่างจากฉันเดี๋ยวนี้!” ทำยังไงดี อย่างนี้ฉันก็เหมือนนางเอกนิยายทั่วไปน่ะสิ ที่ได้แต่จะรอให้พระเอกมาช่วย และผลสุดท้ายก็เหมือนจะเกิดเรื่องสูญเสียทุกที คิดสิๆ มันต้องมีวิธี

                “ปล่อยไปเถอะราชินีรุ่นก่อน...” เสียงเบาหวิวดังขึ้นมาจากปากของไนต์ ดวงตาเรียวคมเริ่มสะกดความโกรธไม่อยู่แล้ว ถ้าระเบิดอารมณ์โกรธอกมาล่ะก็ที่ไหนก็ไม่ไหว

                “ใช่ๆ เรามาพูดจากันดีๆ ก่อนมั้ย” ไอคอนพูดออกมาบ้าง ใบหน้าที่มีแต่รอยยิ้มบัดนี้ไม่มีปรากฎให้เห็น ถึงน้ำเสียงจะดูเหมือนใจเย็นก็จริง แต่สีหน้าและท่าทางไม่ได้ให้เลย

                “หุบปาก! พวกแกน่ะหลงเสน่ห์ของยัยนี่เข้าไปแล้วหรือไง! มาหลงรักอะไรกับผู้หญิงโง่เง่าพรรค์นี้!” ฉันยังคงได้แต่เงียบ เหมือนว่าพี่ของฉันจะเคยสอนเทคนิคของเทควันโดให้อยู่ แต่ทำไมถึงต้องมาลืมในเวลาสำคัญด้วยนะ!

                “อย่างน้อย...เค้าก็ยังมีความรักที่งดงาม” เสียงไนต์ดังออกมาอย่างเบาหวิวแต่ก็ยังคงได้ยินอยู่ แม้จะมีเสียงไซเลนของตำรวจก็ตาม

                “หุบปาก!”

                “เค้าก็เหมือนดอกกุหลาบที่ทิ่มแทงให้เจ็บปวดบางคราวได้ก็จริง...แต่ดอกกุหลาบดอกนี้ก็ไม่เคยกลายเป็นสีดำเป็นจิตใจของเธอหรอก!” ไอค่อนพูดออกมาบ้าง เหมือนว่าไอคอนจะเริ่มสะกดอารมณ์โกรธไม่ไหวแล้ว ทำไมยังนึกไม่ออกนะไอ้สิ่งที่พี่เคยสอนเนี่ย!

                “ฉันบอกให้หุบปากไงไอ้พวกหน้าโง่!”

                “แล้วเธอล่ะ...มีความรักที่บริสุทธิ์รึยัง!” สิ้นเสียงของไนต์ ฉันเหมือนจะนึกท่าที่พี่สอนได้พอดี  ก่อนที่จะใช้ข้อศอกไปกระแทกที่เอวของราชินีรุ่นก่อนอย่างรุนแรงที่สุดเท่าที่แรงของฉันจะมี กอนจะวิ่งไปหาพวกไอค่อนและไนต์

            ‘ข้อศอกเป็นจุดที่แจ็งแกร่งที่สุดในร่างกาย หากถูกทำร้ายในระยะใกล้พอ ต้องใช้ข้อศอกให้เป็นประโยชน์สิ หรือไม่ก็ใช้กำจัดพวกที่เราเหม็นได้ด้วย’ รู้สึกขอบคุณพี่ยังไงก็ไม่รู้ที่สอนมา T^T

                “จบกันแล้วล่ะราชินีรุ่นก่อน” ไนต์กอดฉัน ก่อนจะกระชับวงกอดแน่นยิ่งขึ้น ส่วนไอค่อนเหมือนจะหยิบบางสิ่งออกมา ฉันแอบมองดูเล็กน้อย นั่นมันอะไรน่ะ สเปรย์พริกไทยเหรอ แล้วไอค่อนก็ฉีดตรงไปที่ราชินีรุ่นก่อนทันที!

                “ฮะๆๆ ฮ่าๆๆ ไอ้สเปรย์ของแก ฮะๆๆ ทำ ฮะๆๆ อะไรฉัน ฮะๆๆ ไม่ได้หรอก ฮ่าๆๆ” อะ..อะไรน่ะ หัวเราะใหญ่เลย

                “กรี๊ดด ฮะๆ กรี๊ดด ฮ่าๆๆ กะ... ฮ่าๆ แกเอา ดะ... ฮ่าๆๆ ไดโนโตรเจน ฮ่าๆๆ มอนอก ฮะๆๆ ไซด์มาให้ฉันเหรอ ฮ่าๆๆ” ไดโนโตรเจนมอนอกไซด์เหรอ OoO นายไอค่อนไปเอามาจากไหนกันแน่นะ

                “เออ เรื่องมันจะได้จบแบบแฮปปี้ตามแบบฉบับฉันไง ที่เหลือก็ตำรวจมาจัดการ ^-^” ไอค่อนหันกลับมาทางฉันที่มีไนต์กระชับอ้อมกอดอยู่ ก่อนจะเดินเข้ามา

                “ขอกำลังใจหน่อยสิ ^^” อะ...ไอ้หมอนี่หอมแก้มฉัน! OoO ต่อหน้าไนต์จะๆ เลยนะ นี่มันไนต์คนที่ฉันรักนะ!

                “แก! ไอ้ไอค่อน ถ้าแกไม่อยากให้ฉันไปฟ้องป้าแกก็ทำตัวดีๆ ซะ -_-^” ป้า? O_O

                “ชิ ฉันล่ะซวยที่เป็นญาติกับแก แต่บอกไว้ก่อนนะ ฉันน่ะ...” ญาติ? พวกนี้เป็นญาติกันเหรอ O_O!!

                “อะไรของแกวะไอ้ไอค่อน -_-^” พิษบาดแผลเริ่มรุกรานเข้ามาจนทนไม่ไหว ร่างกายเหมือนจะเหนื่อยล้าไป ก่อนที่จะสลบไปกับอ้อมกอดโดยไม่ได้ยินคำพูดที่ดังตามออกมาทีหลัง

            “ฉันหลงรักเจ้าหญิงของแกเข้าแล้วว่ะ”

ระหว่างไอค่อนกับไนต์ คุณจะเลือกใคร หุหุ เป็นพิม โอ๊ยไม่เลือกยากเลย เหมาทั้งสองคนดีกว่า ทั้งหล่อทั้งน่ารัก 55+ พิมไม่เคยแต่งฉากประเภทต่อสู้อ่ะ ถ้าไม่สนุกก็ขอโทษนะ =O=;; วันนี้ตอนวิชาคอมพิวเตอร์อยู่ เผลอร้องเพลงที่แต่งขึ้นเองอ่ะ แล้วคุณครูนักศึกษาฝึกสอนได้ยินตรงท่อนที่ว่า ‘ยัยแก่ๆ’ พอดี ตางี้เหลือกมาทางพิมเลย -o-;; หนูแค่ร้องเพลงนะคะ เพราะฉะนั้นหนูไม่ผิดดด TT__TT

+เม้น+โหวต+ ขอหน่อยไม่ได้เหรอคะ TT_TT