วันที่ : 28 ตุลาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : รักวุ่นๆพิชิตใจยัยเจ้าหญิง #ตอนที่ 13 ก็คนมันไม่มีคู่

                “ฮะๆๆๆ นี่เธอคิดว่าฉันติดยาเสพย์ติดเหรอเจ้าหญิง ^^” เสียงหัวเราะดีใจของราชินีดังขึ้นเมื่อฉันเล่าความจริงตอนเหตุการณ์ห้องน้ำ (ไม่กล้าเล่าเรื่องบนต้นไม้น่ะ เดี๋ยวหมอนั่นจะไม่มีชีวิตอยู่ในโรงเรียนนี้)

                “ราชินีคะ เราหยุดล้อเจ้าหญิงดีมั้ยคะ เจ้าหญิงหน้าแดงแล้วน่ะค่ะ ^^” ไอซ์พูดออกมา เธอเองก็หัวเราะด้วยนะ T-T

                ตอนนี้เราอยู่ที่ห้องพักของราชินี เพราะว่าตอนนี้ฉันยังโดดเรียนอยู่น่ะแฮ่~ =..= อย่าเอาเป็นตัวอย่างนะ ฉันบ้าขนาดนี้แล้วโดดเรียนน่ะไม่เป็นไรหรอก ฮ่าๆๆ ห้องของราชินีน่ะไม่มีใครกล้าเข้ามาง่ายๆ หรอกนอกจากราชินีจะอนุญาติเองหรือไม่ก็พระราชาเข้ามาโดยพลการ สองคนนี้ชอบเข้าห้องฝ่ายตรงข้ามบ่อยๆ ไม่รู้เป็นอะไรรึเปล่า =..=~

                “ไอซ์ แล้วโดดมาแบบนี้ไอซ์ไม่โดนหักคะแนนเหหรอ?” ฉันถามไป เธอส่ายก้น เอ๊ย!ส่ายหน้า -_-; ให้ฉันก่อนจะพูดออกมา “ฉันขออนุญาติว่าป่วยมาแล้วน่ะค่ะเจ้าหญิง ^^” ฉันพยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่ไอซ์พูดก่อนที่ราชินีจะพูดเสริมขึ้นมาอีก “ฉันเป็นคนขอให้เลยนะ เพราะอยากกินขนมนั้นมากเลย >_<”

                “ตรรกละ” เสียงนุ่มดังทุ้มจากข้างหลัง ก่อนที่ราชินีจะรีบหันขวับไปตามเสียงพูดทันที

                “แล้วมันหนักเฮดใครยะ! ไอ้หน้าปลาจวด! >Oหนอย ทำผมสีนี้นึกว่าจ๊าบ เห็นทีไรก็เหมือนกับไอ้แหลมน้ำตาลเดินได้ โธ่! ทุเรศสายตา!! ไปตายสิบชาติยังไม่รู้เลยว่าหน้าจะหล่อขึ้นรึเปล่า!” อึ้ง... ถึงราชินีจะด่าพระราชาบ่อยแต่ก็ไม่ถึงขนาดนี้นี่นา

                “เธอนี่มันจริงๆ เลย ยังไม่หายโกรธเรื่องเมื่อวานเหรอ -_-”

                “ถ้าลืมได้ก็ไม่ใช่ราชินีแล้ว! ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้! >O” ไม่ว่าเปล่าราชินีใช้มือดันหลังพระราชาที่เข้ามาในห้อง เอ...ปกติรินน้ำต้อนรับเลยนี่ - -? แต่ไหงคราวนี้...

                ตุบ!

                เตะไปต้อนรับแทนน้ำเลยล่ะ -_-;

                “โอ๊ย! ฉันอุตส่าห์มาง้อเลยนะเว้ย! เกรงใจเจ้าหญิงกับไอซ์ที่นั่งเป็นตุ๊กตาในห้องเธอหน่อย!” ตุ๊กตา T^T เรียกชื่อจริงฉันทั้งทีดันเปรียบให้เป็นซะแบบนั้น ตกลงฉันจะมีชีวิตในห้องนี้ทำไม เป็นตัวเกะกะเหรอฉันเป็นนางเอกนะเว้ย! T-T เกรงใจนางเอกแสนสวยที่สุดในปฐพีเถอะ ToT

                “งั้นก็ออกไปเคลียร์กันนอกห้องเลย!” พระราชาพูดก่อนที่จะดึงแขนของราชินีออกไป โดยทีราชินีพยายามยื้อ สู้ๆ น้า~ สู้แรงถึกของราชินีให้ได้นะ >O<~

                ในที่สุดพระราชาก็แพ้แรงราชินี (บอกแล้วว่า she แรงเยอะ =..=) ก่อนจะอุ้มราชินีพาดบ่าไปเลย! O_o ก่อนที่จะค่อยๆ ออกไปลิ่วจนลับหน้าห้องแล้ว

                “เราอยู่เป็นคู่กันเนอะไอซ์ มาตั้งสมาคมโสดด้วยกันดีกว่า เพราะพวกนั้นคู่กัน T T~” ฉันครวญออกมาเมื่อทั้งห้องเหลือแค่ฉันกับไอซ์ เพราะฉันกับไอซ์คู่กัน~ U_U

                “ใช่ค่ะเจ้าหญิง T^T เรามันไม่มีคู่ TOT”

                “ฮือ/ฮือ”

       ทำตัวตามสบายเหมือนเช่นทุกที 
ไม่มีทุกข์ร้อนอะไร
พอดนตรีบรรเลงเพลงที่คุ้นเคย
เราเองก็ยังร้องไป
ถึงคล้ายๆ ไม่เป็นไรซักหน่อย
แต่พอมองดูคนที่เขามีใคร
แม้ว่าผู้คนจะรายล้อมอยู่
ยังเผลอเหงาในใจ
       ฉันเงยหน้าขึ้นหลังจากผ่านต้นไม้เพื่อไปที่โรงอาหารแล้วได้ยินเสียงเพลง นายนั่น...อีกแล้ว -_-^ ชีวิตจะผูกพันอะไรกับเพลงนักหนา แล้วดันมาตรงกับฉันที่ไม่มีคู่ตอนนี้ซะด้วย T-T
       *เมื่อไหร่จะมีใครๆ สักคนที่เป็นของเรา
เมื่อไหร่จะมีใครๆ สักคนนะที่รักเรา
เท่านี้ที่ต้องการขอเกินไปตรงไหน
เมื่อไหร่จะมีใครๆ สักคนที่เคียงข้างเรา
แค่อยากจะมีคนที่ทำให้ใจไม่ต้องเหงา
ไม่รู้ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล

       “นายจะมีแต่ร้องเพลงรึไง! >O<” ฉันตะโกนออกไป 
แต่นายนี่ก็ยังคงร้องเพลงต่อไปโดยที่ใบหน้าแต่ก่อนที่เลื่อนลอยแต่ตอนนี้กลับ
หันมาจ้องหน้าฉันแทน
       นาฬิกาเวลาพึ่งจะเที่ยงคืน
ผู้คนก็มากมาย
พอดนตรีบรรเลงเพลงให้เต้นกัน
ใครๆ เขาก็เต้นไป
ยิ้มและทักทายกับคนรู้จัก
แต่คงไม่มีใครนึกซึ้งใจเรา
ทั้งที่ผู้คนก็รายล้อมอยู่
ยังเผลอนึกเบาๆ

       “ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!”  ฉันตะโกนออกไปอีกครั้งแต่นายนี่ก็ยังบรรเลงเพลงต่อไปอีก ฉันที่เริ่มทนไม่ไหวจึงไม่สนใจแล้ว -_-^ 
ไปกินอาหารเลยก็ได้ ทำไมต้องเรียกนายนี่ด้วย! จะให้พูดยังไง
       ‘จูบของนายคราวก่อนช่างดูดดื่มอะไรเช่นนี้  >O<’ 
ฉันไม่ได้หน้าด้านขนาดนั้นหรอกนะ
       ‘ความอบอุ่นยามนายกอดช่างแผ่ซ่านเหมือนเชื้อโรค >_<’ 
ฉันเปรียบอะไรของฉันเนี่ย =()=!
       ‘ทุกอณูลมหายใจของฉันมันคิดถึงแต่นาย’
นี่มันบ้าเกินไปแล้วล่ะ -_-^
       ‘ฉันรักนายนะ’ 
กรี๊ดดดดด นี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย >O
       สรุป!!  ไม่ต้องไปพูดมันก็จบ!!

       “เฮ้! ฉันอุตส่าห์มาร้องเพลงรอเธอเลยนะ! รอบ้างสิ๊!” 
เสียงตะโกนไล่หลังของฉันขึ้นมา ฉันรีบเดินดุ่มๆ ไปโดยที่ไม่รอทันที 
เรื่องอะไรฉันต้องมารอนายนี่ด้วยล่ะ -^-
       “เฮ้! รอด้วยสิ” เหมือนมีแรงฉุดฉันจากด้านหลังจนฉันเซไปซบกับ
อกของนายไอค่อนนี่ก่อนที่เขาจะใช้อีกมือหนึ่งเกี่ยวเอวฉันไว้
       “ก็บอกแล้วไงล่ะ ว่าฉันชอบเธอน่ะ รอก่อนสิ ^^” ระ...รอยยิ้มพิฆาต! 
ToT!! อ๊ากกก มีคนมาเห็นและรีบวิ่งไปแล้ว ถ้าจำไม่ผิดนั่นมันสมุนพระราชานี่
นา T_T นายไอค่อนซวยแล้ว ฉันรีบดันหน้าอกออกทันที เพราะถ้ามาเห็นท่านี้
จริงๆล่ะก็ นายนี่ไม่เหลือ T-T ทำไมแรงเยอะจังเนี่ย!
       “ดันไปก็เสียแรงเปล่าน่า” เขายิ่งกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นอีก T()T! 
อ๊ากกกก ต้องรีบดันออกไปก่อนที่พระราชาจะมา!
       พลั่ก!

       เหมือนมีแรงมหาศาลดึงฉันออกมาฉันรีบมองหน้าคนที่ดึงฉันกลับมา
ทันที
       ราชินี! O_O!!

       “แกต้องตายแน่!! ไอ้เวร#@#@!$*%$#^%$”

       เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังนี้มัน...

       พระราชา!!

 


งอนๆ T_T เมื่องสองวันที่แล้วพิมเปิดมาดูไม่มีคอมเม้นท์เลย 
ก็เลยไม่มาอัพสองวันเลย ไม่รู้ว่าตอนนี้มีรึเปล่า เม้น+โหวตหน่อยเถิ๊ดดดด 
>/\< ไม่รู้เย็นตาโฟเป็นอะไร -_-^ อาจจะดูมั่วๆ หน่อยนะแต่ว่าถ้าพิม
ไม่ทำแบบนี้มันจะอ่านไม่รู้เรื่องเลย
อ่านแบบแปลกยังดีกว่าไม่รู้เรื่องเนอะ ^^
แอบเหงา-เสนาหอย - เสนาหอย 
									   
							 
							 
							 
เขียนโดย pornnopparat : 2008-10-28 08:07:06

/48