เช้าที่แสนสดใส

ฉันคงต้องคิดมากแน่เลยที่เห็นตาชินฉันเดินไปคิดไปจนได้ยินเสียงแตรรถตามด้วนเสียงด่า

"นี่เธออย่ามายืนขวางถนนสิ"

"ฉันไม่ได้ยืนขวางซอยที่นี่แคบจะตาย"ฉันสวนกลับพร้อมกับหันไปมองหน้าผู้ที่ด่าฉันทันที

เฮ้ยนั่นมันตาชินนี่มาอยู่ที่นี้ได้อย่างไร

"อ้าวยัยชนแล้วไม่ขอโทษนี่"

"ใครชนแล้วไม่ขอโทษแล้วฉันก็มีชื่อกรุณาเรียกชื่อให้ถูกด้วย"

"อ้าวเหรอนึกว่าไม่มีชื่อว่าแต่ชื่ออะไร"

"ชื่อริบบิ้นยะ"

"เรียกยากจังเอาเป็นว่าฉันจะเรียกเธอว่ายัยหมูน้อยดีกว่า"

"ใครหมูยะแต่ก็ช่างเถอะเดี๋ยวไปโรงเรียนสาย"

"ก็ขึ้นมาสิเดี๋ยวไปส่ง"

"ไม่มีทาง"

"ขึ้นมาสิพ่อเธอบอกให้ฉันไปส่งเธอนะ"

พ่อนี่ชอบเล่นพิเรนทร์ทุกที

"เออก็ได้"แล้วฉันก็ขึ้นรถหมอนั่นไปโดยที่ฉันไม่รู้เลยว่าที่หมอนั่นทำดีกับฉันไม่ใช่เพราะแม่ของเขาหรอกแต่เป็นเพราะ................. (ยังไม่บอกดีกว่า:คนเขียน)

ที่โรงเรียน

"เอ๊ะยัยนั่นมากับพี่ชินได้ยังไง"

"ไม่รู้ไปถามพี่ชินเถอะ"

"พี่ชินคะยัยนี่เป็นใคร"

“พ่อแม่เราเป็นเพื่อนกันครับ”

ชื่อมีไม่รู้จักเรียกกันเลยใช่ไหม

"แครกเกอร์"ฉันพูดเบาๆเพื่อไม่ให้ใครได้ยิน

"ขอรับนายท่าน"

"ขอคาถาที่ทำให้ล่มที่"

"แอปิรอสคาถาที่ทำให้ล้มขอรับ"

“แอปิรอส”แล้วฉันก็แอบชี้ไม่กายสิทไปที่แม่นั่นหมายถึงคนที่ทำให้ฉันโกรธทันทีที่ฉันชี้ไม้กายสิทใส่ยัยันั่นยัยนั่นก็ล้มทันทีแต่ยัยนั่นก็ยังจะพยายามล้มมาทางชินแต่ชินก็รีบหลบไม่ยอมรับยัยนันแล้วยัยนั่นก็ล้มกระแทกพื้นอย่างแรง

“ฮิฮิ”ฉันหัวเราะ

“หัวเราะทำไมยะ”

“อยากหัวเราะมีไรมั่ย”

“เออน้องครับพี่ว่าน้องไปก่อนเถอะครับ”

“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยอัปลักษ์” (เขียนไม่ถูกอย่าว่ากันนะ: คนเขียน)

“จ้ารีบๆมาเอาคืนนะเดี๋ยวลืม”

“นี่เธอทำอะไรรู้ไหม”

“ฉันทำอะไร”

“เออช่างมันเถอะไปเรียนก่อนนะ”

เอ้ ! วันนี้นายชินดูแปลกๆนะช่างมันเถอะไม่เกี่ยวกับเรานี้

ที่ห้องเรียน

“นี่ฉันง่วงวะเดี๋ยวพักเที่ยงปลุกด้วยนะ”

“วันนี้แกเป็นอะไรวะปกติตั้งใจนี่”

“ช่างเถอะฉันง่วง”

พักกลางวัน(ไวเหมือนGO 6)

“นี่ยัยหมูไปกินข้าวด้วยกันไหม”

“ไม่อะกินไม่ลง”

“ทำไมละ”

“แค่เห็นหน้านายก็อยากอ้วกแล้ว”

“งั้นฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

“ว่ามา”

“ฉัน......ชอบ.......เธอ”

“หา! นายอย่ามาล้อล่นสิ”

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น”

“คบกับฉันนะ”

------------------------------------------------------------------------------------------------------                                        กาลังมันแต่ไม่ว่างอะไว้จะมาต่อให้

                                        เม้นๆๆๆโหวตๆๆๆๆกันให้เยอะๆๆๆ        

เช้าวันต่อมา

“ไปเรียนแล้วนะคะคุณพ่อ”

“จ้าลูกรีบไปเถอะเดี๋ยวไปสายนะ”

“อ้าววันนี้มาเช้าจัง”

“อือเมือคืนนอนไม่ค่อยจะหลับ”

“คิดมากหรือเปล่ามีเรื่องอะไรบอกเราได้นะ”

เธอคือเพื่อนที่ดีจริงๆTT-TT

 “ไม่มีหรอกขอบใจที่เป็นห่วงนะ”

“’งั้นไปกันเถอะเดี๋ยวโดนเช็คขาดอีก”

“อือ”

ที่ห้องเรียนเคมี

“นั้นมันนายชินไม่ใช่เหรอ”

“ไหนๆ เอ่อใช่จริงๆด้วย”

“ว่าแต่เขามาที่นี้ทำไม”

“มาตามรังควานแกมั้ง”

“จะบ้าเหรอ”

“ล้อเล่นวันนี้ อ.วิชาที่เขาติองเข้าเรียนวันนี้ไปนิเทศเขาเลยต้องมาเข้าเรียนกับเรา”

“อ๋อแต่ทำไมต้องเป็นพวกเราละ”

“ไม่รู้”

“นั้นมัน ยัยที่ชนคนอื่นแล้วไม่รู้จักขอโทษ”

นายชินพูดเพราะเขามานั้งตรงหน้าฉันเองนี้หน่า

“นายว่าใครยะนายชอบขวาง”

เจอก็ด่าเชียวเดี๋ยวแม่สาบให้เป็นคางคกกินแมลงวันซะเลยนี้

“เฮ้ย! อ.มาแล้ว”

พักกลางวัน(ไวเหมือนGO6)

“เฮ้อ! ในที่สุดก็เลิกเรียนเบื่อจังไปกินข้าวกันเถอะข้าวฟ่าง”

“จ้ามาแล้ว”

ที่โรงอาหาร

“โอ้โห! คนเยอะจัง”ฉันบ่นไปพลางเดินไปพลาง

“จะไม่ให้เยอะได้ไงก็นายมาทานอาหารเร็วกว่าปกตินี้”

ก็จริงนะเพราะปกตินายชินจะเลิกช้ากว่าพวกเรา20นาทีเพราะข้าช้ากว่า20นาที

“รีบไปซื้อข้าวเถอะเดี๋ยวไม่มีให้กิน”

กว่าจะหาที่นั้งเจอก็เกือบแย่เพราะมีแต่พวกสาวๆชั้นต่างๆรีบมากินข้าวเพราะอยากเจอตาชินโรคจิต

“กรี๊ดดดดดดดพี่ชินคะขอถ่ายรูปหน่อยคะ”

บังอาจมากรี๊ดใส่หูฉันอยากโดนสาบหรือไงยะอีชะนีพวกนี้

หลังจากนั้นพวกเราก็รีบกินอาหารแล้วรีบออกจากโรงอาหารทันที

“ไปเข้าชมรมกันเถอะ”

“จ๊ะ”

ตอนเย็น

“กลับบ้านกันเถอะข้าวฟ่าง”

“จ้า”

ที่หน้าโรงเรียน

“บายจ้าริบบิ้น”

“บายจ้าข้าวฟ่าง”

ที่บ้าน

“กลับมาแล้วคะ”

“อ้าวพ่อจะไปไหนหรือคะ”

“ไปทักทายเพื่อนบ้านใหม่จ๊ะลูก ลูกจะไปกับพ่อไหม”

“ไปคะ”

ที่ข้างบ้าน

“สวัสดีคะเรามาทักทาย”

“อ้าว! คุณสุรพิณนี้เองย้ายบ้านมาอยู่แถวนี้เหรอครับ”

“ใช่คะ”

“เข้ามานั้งคุยกันก่อนสิคะ”

เอ๊ะทรงผมคุณหรือว่า.....

“พ่อคะหนูกลับก่อนนะคะ”

“จ๊ะลูก”
เราต้องตาฝาดแน่ๆที่เห็นตาชินเฮ้อช่างมันเถอะนอนดีกว่า

- - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

                                                                   ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้เรา

                                                                   และเราจะพยายามมาอัพเร็วๆคะ