พวกเรามาจาก แฮกิระ!กี้พูดสะบัดใบกระดาษตรงหน้าผู้คุมดังปั่บ
นี่พวกแกเป็นนักฆ่าที่ดีที่สุดเหรอเนี่ย ไอ้พวกเด็กไร้มารยาท!?!ผู้คุมคิดในในใจ
อย่างงุนงงก่อนเปิดประตูเรือนจำออก
น่ากลัวจังเคทพูด
อือริครับ
ไม่เคยมาเหรอไง!?!เซ็นถามเสียงห้วน
ขี้เก๊กพอกับไอ้กี้เลยแม็คคิดในใจกับบุคลิกของเซ็นกับกี้มาเปรียบเทียบกัน
เขาเรียกเย็นชาต่างหากเคทสื่อใจกับแม็ค
เขาเรียกว่าเก๊กแม็คตอบในใจ
สรุปก็กวนตรีนเคทพูด
เออดิแม็คคิด
ฉันไปทางนู้นล่ะแพทซ์ตัดบทกระโดดขึ้นบนเสาอย่างว่องไวพอๆกับแคทวูแมน
ทางที่ผู้คุมสั่งไม่ให้ไปนี่นากี้คิด
แยกกันหาเถอะเซ็นพูดเริ่มเงียบขรึม
ทุกคนเดินไปคนละทาง
และมาหาที่คุกทำไมวะ!?!ริคถามเซ็น
ก้อ อาจารย์สั่งอ่ะ บอกให้มาหาไอ้นักโทษที่ชื่อว่า ฮอค เพื่อให้ช่วยเซ็นอธิบาย
อย่างไม่เข้าใจด้วยเช่นกันมันออกมาทางสีหน้ายุ่งๆของเขา
นักโทษจะมาจับนักโทษด้วยกัน ตลกว่ะแม็คพูด
แต่คนที่มาตามนักโทษคนนี้ไม่มีใครออกจากที่นี่ได้สักคนเซ็นต่อ
ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไม นักโทษคนนี้ถึงไม่หนีออกไปพร้อมกับนักโทษคนอื่นที่แหก
คุกกันทั้งคุก มันน่ามึน มันไม่น่าที่จะเข้าใจได้ง่ายๆเลย
เคทเปิดประตูคุกร้าวๆดู
ระเบิดมันเลยเซ็นคิดโยนระเบิดเข้าไปข้างใน
หมอนี่ไม่กลัวคนตายกี้คิดในใจ
ริคเตะประตูออก
ร่างสีขาวซีดนั่งอยู่ในเสื้อผ้าฉีกขาด บนศีรษะไม่มีผมสักเส้น
ฮอคเหรอครับ? ไม่ต้องกลัวนะ ผมมาจากแฮกิระ ตามคำสั่งของ ริต้า ซาเรียน่า
ริคอธิบายเดินเข้าไปใกล้ร่างนั้นทุกทีๆ
มันหันมากรีดร้อง