7
Candy say
ฝันร้ายของฉันจบลงเมื่อรอยเดินออกนอกบ้าน
ไป!
ฉันมีความลับอยู่อย่างหนึ่ง คือ ฉันชอบใส่ชุด-
นอนเปิดเผยเวลาที่ฉันนอน
วันต่อมา
ฉันคงโดนผีอำซะแล้ว! ฉันรู้สึกหนักบนตัวของ
ฉันอย่างบอกไม่ถูก
แถมฉันหนักมาถึงคอซะด้วย
ฉันเปิดผ้าห่มออก รอย....อีกแล้ว!!
"รอย!"ฉันคิดในใจผมสีน้ำตาลเข้มของหมอนั่น
จั๊กจี้เป็นบ้าเลยมันตั้งๆขึ้นและเเทงคางของฉัน
ฉันชอบเวลาหมอนี่หลับเป็นบ้า! น่ารักแปลกๆ
ตากลมๆของหมอนั่นมีขนตาเยอะเป็นแพ จมูก
โด่งเป็นสัน
"รอย!"หลังจากที่ฉันหายเคลิ้มจากหน้าตาของ---
หมอนั่น
"ตื่นแล้วเหรอ?"รอยถามฉันน้ำเสียงงัวเงีย
Roy say๐
ผมรู้สึกกล้ามเนื้อของผมเกร็งแปลกๆหลังจากที่
ผมรู้ตัวว่าผมขึ้นมาทับแคนดี้
"อึก"ผมได้ยินเสียงแคนดี้กลืนน้ำลาย
"อึก"ผมกลืนน้ำลายตามเธอรู้สึกร้อนไปทั้งตัว---
ทั้งๆที่ในห้องเปิดแอร์เย็นจัด ผมลุกขึ้น
"นายเป็นแฟนของฉันแล้วใช่มั้ยรอย?"แคนดี้
ถามผมน้ำเสียงนั่นเหมือนไม่ใช่เธอเลยมันเป็นน้ำ
เสียงที่เร่าร้อน(หื่นแล้วคับ....คนเขียนชักมีอารมณ์)
"อือ"ผมตอบเสียงอยู่ในลำคอแต่พอได้ยิน
"ฟั่บ"แคนดี้รัดคอผมลงไปหาเธอ
"อะไรวะ!?"ผมคิดในใจ
"รูปเด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลเข้มในกระเป๋าตังค์
ของนายน่ะใครเหรอ?"แคนดี้ถามผม
"แฟนเก่า.."ผมตอบก่อนจะรู้สึกปวดใจ
"ถ้าฉันทำให้นายลืมเรื่องนั้นได้เนี่ยจะดีใจมั้ย
?"แคนดี้ถามผมอีกครั้ง(คนเขียนหื่นอีกแล้ว...)
"ดีสิ"ผมพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าในลำคอ
แคนดี้เลิกกอดผม เธอกระแทกตัวลงนอน---
บนเตียง
ผมนอนข้างๆเธอ
"ฉันคงจะมีวิธีแค่วิธีเดียวที่ทำให้นายลืมมัน"
ผมเริ่มงงแล้วว่าวิญญาณแห่งความเร่าร้อนนั่น
มาจากไหน
ผมก้มหน้าลงไปจูบแคนดี้ มันเป็นครั้งแรกที่--
แคนดี้จูบตอบ
............................................................
คนเขียนเริ่มหื่นแล้วนะคะ
ถ้ามันอิโรติคไปหน่อยก็ว่า
ได้นะคะ....
เม้นท์+โวต เยอะๆน้า
ปล. แคนดี้ได้วิญญาณเร่าร้อน
มาจากความเป็นเพลย์เกิล