>>Chapter 2 ชะนีป่า Vs. ลิงบ้าน<<
ลิงกินกล้วย~ลิงกินกล้วย~ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว...ลิงกินกล้วย
เสียงเพลงสัญญาณให้รู้ว่าถึงเวลาเข้าเรียนดังขึ้น (นั้นมันเพลงจริงๆเหรอ=_=;)
ใครเป็นคนคิดเพลงวะเนี่ย -_-; ฉันอยู่ที่โรงเรียนนี้มาจะห้าปีอยู่แล้วทำยังไงก็ยังไม่ชินกับเพลงบ้าๆอย่างนี้สักที
อะแฮ่ม
ซิสเตอร์นีน่าเดินเข้ามาพร้อมกับกระแอมเสียงดัง
นักเรียกทุกคนหันไปมองเธอเป็นตาเดียว มีแต่ออมเท่านั้นที่อ่านนิยายทำท่าไม่รู้ไม่ชี้
อะแฮ่ม
ซิสเตอร์กระแอมอีกครั้ง
คงต้องการจะเรียกความสนใจจากออมสินะ คงยากหน่อยนะค่ะซิสเตอร์แต่หนูจะเอาใจช่วย^.,^
อะแฮ่ม
ในที่สุดออมก็เงยหน้าจากนิยาย จึงทำให้มุมปากของซิสเตอร์นีน่ากระตุกขึ้นเล็กน้อย แสดงถึงความพอใจ
ซิสเตอร์เจ็บคอเหรอค่ะ หนูมียาอมแก้เจ็บคอจะเอามั้ย
ออมเงยหน้ามองซิสเตอร์นัยน์ตาใสซื่อ (แต่แฝงไปด้วยความน่าสพึงO_o) ทำเอาซิสเตอร์นีน่าอึ้งอ้าปากหวอ
อ...เอ่อไม่ต้องหรอกจ้ะ
ออมยิ้มให้อาจารย์ก่อนจะหันไปสนใจกับหนังสือนิยายต่อ (เด็กๆไม่ควรเอาอย่างนะจ๊ะ^^)
นักเรียนทุกคนวันนี้มีเพื่อนใหม่ย้ายเข้ามาในห้องเรา
ซิสเตอร์ยังไม่ทันพูดจบก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้น
อยากรู้จังว่านายนั่นพอโตขึ้นแล้วจะหน้าตายังไง คงตัวเตี้ยๆหน้าตาเห่ยๆใส่แว่นกรอบหนาเตอะ @_@ ล่ะมั้ง
เอ้า! เงียบๆก่อน เอ่อ...เธอเข้ามาได้แล้ว
ซิสเตอร์นีน่ากวักมือเรียกให้นักเรียนใหม่ที่ยืนอยู่หน้าห้องให้เข้ามา
ฉันรวมทั้งเพื่อนทุกคน ขอย้ำทุกคน จริงๆขนาดออมยังละสายตาจากหนังสือนิยายมามองที่หน้าประตูเพื่อที่จะดูเด็กใหม่
พอเขาผ่านพ้นประตูเข้ามาฉันก็ถึงกับอึ้ง
นาย!
นั่นไม่ใช่เสียงฉันนะแต่เสียงออมต่างหาก ออมก็คงอึ้งไม่น้อยไปกว่าฉันเหมือนกันเพราะคนที่เพิ่งผ่านพ้นธรณีประตูเข้ามาคือนายคนเมื่อเช้าที่ฉันกับออมมีเรื่องด้วย
ไง!หวัดดี
เขาหันมายิ้มให้ฉันกับออม ทำให้เพื่อนทั้งห้องหันมามองพวกฉันสองคน
เอ่อ...แนะนำตัวสิจ๊ะ
ซิสเตอร์เหมือนถูกลืมไปชั่วขณะเอ่ยขึ้น
สวัสดีครับผมกฤติน เรียกสั้นๆว่าฟรอสก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จัก
นายนั่นยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ให้เพื่อนผู้หญิงในห้องฉัน
ซิสเตอร์ให้ผมไปนั่งไหนดีครับ
เขาหันไปถามซิสเตอร์นีน่าที่กำลังเคลิ้มอยู่กับรอยยิ้มของเขาเช่นกัน
เอ่อ...นั่งไหนก็ได้จ้ะ
ซิสเตอร์พูดจบฟรอสก็มองหาที่นั่ง และแล้วสายตาของเขาก็มาหยุดอยู่เก้าอี้ว่างข้างๆฉัน
เฮ้ย! รู้นะว่ากำลังคิดอะไรเลิกคิดเดี๋ยวนี้นะ! ที่นั่งก็มีตั้งเยอะตั้งแยะจะไปนั่งที่ไหนก็ไปสิ O -
แต่รู้สึกว่าความคิดของฉันจะส่งไปไม่ถึงเขา เพราะฟรอสเดินมาที่ฉันก่อนที่ฉันจะคิดเสร็จซะด้วยซ้ำ
ขอนั่งด้วยคนนะ เขาว่า
ไมให้นั่ง
ฉันตอบพร้อมมองเขาอย่างท้าทาย จะให้นั่งได้ยังไงอ่ะก็ฉันจะเอาไว้วางกระเป๋า มีปัญหาป่ะ - O -
เอ่อ...ฟรอสถ้าพวกนั้นไม่ให้นั่งด้วยก็มานั่งกับเราก็ได้นะ
ยัยแอมเพื่อนร่วมห้องที่ฉันไม่อยากจะนับว่าเป็นเพื่อนร่วมห้องเดินมาดึงแขนฟรอส
ไม่ล่ะ ยังไงฉันก็จะนั่งตรงนี้ เขามองฉันอย่างท้าทายเช่นกัน
ก็บอกแล้วไงว่า...
นั่งสิ
ฉันยังไม่ทันพูดจบออมก็พูดแทรกขึ้น ฉันหันไปมองมันอย่างงงๆแต่ว่ามันกลับมองไปที่ยัยแอมและแสยะยิ้มอย่างนางมารร้าย (น่ากลัวอ่ะ-_-;)
อ๋อ!เข้าใจล่ะ
ฟรอสจัดการนั่งลงแทบจะทันทีที่ออมพูดจบ
กลับไปนั่งที่ของเธอได้แล้วยัยชะนีป่า ออมพูดเสียงเรียบพร้อมสะบัดมือไล่
นี่! อย่ามาเรียกฉันด้วยคำไม่สุภาพอย่างนี้นะ ยัยแอมพูดอย่างโมโห
ฉันว่าชื่อนั้นน่ะเหมาะกับเธออกนะ ชะนีป่า ฉันพูดขึ้นบ้าง ฮิๆ^,.^ มีความสุข
กระ... ยัยแอมทำท่าจะกรี๊ด
แต่ฉันไม่อยากได้ยินสียงร้อยแปดหลอดของชะนีหรอกนะ =_=
ซิสเตอร์มองอยู่นะชะนีป่า อย่าเพิ่มมาร้องเรียกผะ...ผัวแถวนี้เลย ฉันจีบปากจีบคอพูด
ชิ! ถ้าฉันเป็นชะนีป่า พวกเธอก็เป็นยัยลิงบ้านนั้นแหละ ฝากไว้ก่อนนะยัยลิงบ้าน ยัยแอมว่าก่อนเดินกระทืบส้นกลับไปนั่งที่
ฮ่าๆ ดูหน้ายัยนั้นดิสะใจ ^.,^
เวลาเดินอย่างเชื่องช้า เมื่อไหร่จะพักสักทีวะฉันหิวจะตายอยู่แล้ว -_-
ลิงกินกล้วย~ลิงกินกล้วย~ได้เวลากินแล้ว...ลิงกินกล้วย
ฉันเกลียดไอ้เพลงบ้านี่จังเลย=_= เหมือนว่าพวกนักเรียนเป็นลิงยังไงก็ไม่รู้ ว่ามั้ย?
ปะ กินข้าวกันหิวจนตาลายแล้ว
ฉันฉุดมือออมกับน้ำฟ้าลุกขึ้น
เฮ้ย!เห็นใจคนขาหักด้วยเว้ย!!! ออมโวยขึ้น แต่ฉันยังไม่ทันตอบโต้ก็มีเสียงที่ไม่พึงประสงค์ขัดขึ้นซะก่อน
ฟรอสไปกินข้าวกับเรานะ
เสียงแอมดังมากระทบโสตประสาทของฉัน ฮึ้ย!หมั่นไส้เว้ย!!!
ฟรอสไปกินข้าวกับเรานะ
ฉันเดินเข้าไปควงแขนฟรอส
O [ ] O หน้าแอมในขณะนี้
ไปสิฟรอสมิ้นท์อุตส่าห์ชวน
น้ำฟ้า ^o^ เสริม (~ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ~)
อืม! ไปกันเถอะ
ฟรอสก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และเดินลากฉันออกนอกห้องอย่างสบายใจเฉิบ
ปล่อยได้แล้วยะ
ฉันพูดพอเดินมาไกลจากห้องพอสมควร
เด็ดไปเลยอ่ะมิ้นท์ สะใจวะ
ออมเดินมาสมทบหัวเราะคิกคัก
เอ่อ!รู้ว่าสะใจ แต่ไอ้คนที่ฉันควงมันไม่ยอมปล่อยฉันอ่ะดิ -_-;
เอ้ย! มิ้นท์ฉันไปเข้าห้องน้ำนะ ฟ้าไปส่งหน่อยดิ่เดินไม่ไหว
ไปดิ
ฟ้ากับออมเดินแยกออกไปจากฉัน อ้ายยยย!!!!!อย่าปล่อยให้ฉันอยู่กับนายนี่สองคนดิ
นี่นายจะปล่อยดีๆหรือจะปล่อยด้วยน้ำตา
โห~โหดอ่ะ
ดูสิค่ะ มันว่าฉันอ่ะ (แล้วมันจริงมั้ยล่ะ=_=)
แล้วจะปล่อยมั้ยล่ะ
ปล่อยก็ได้
นายฟรอสพูดอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่
เอ่อนาย
ฉันเรียกนายฟรอส เงียบ...ไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียก
นายฟรอส
ห๊ะ! เรียกฉันเหรอ
เอ่อ! ไม่เรียกนายแล้วจะให้เรียกผีที่ไหนล่ะ
ที่หลังเธอก็เรียกชื่อฉันสิ เรียกนายๆฉันไม่ได้ชื่อนายสักหน่อย
ดู้~ดูมันกวนฉัน-_-
นายจะเลิกกวนฉันสักนาทีได้มั้ย
นายฟรอสหยุดเดินกะทันหันฉันที่เดินตามเขามาจึงเดินชนเข้ากันหลังของเขาเต็มๆ
นี่จะหยุดทำไม ฉันโวยขึ้น
ชู่~เงียบๆก่อน มิ้นท์นั่นไม่ใช่เด็กโรงเรียนเราใช่มั้ย
เขาถามขึ้นเสียงเบาลงกว่าเดิมนิดหน่อย
ฉันมองไปตามทางที่เขากำลังมองอยู่ ภาพที่เห็นก็คือผู้ชายใส่ชุดนักเรียนของโรงเรียนอะไรก็ไม่รู้สองคนกำลังส่งถุงบางอย่างให้เด็กโรงเรียนฉันอยู่
นี่มิ้นท์เธอว่าถุงนั้นมันใส่อะไรอยู่
ไม่รู้สิ
ฉันตอบทั้งๆที่ใจคอไม่ดี ฉันกับฟรอสมองดูจนพวกนั้นเดินแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง
ฉันว่าคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ไปกินข้าวกันเถอะ
ฉันพูดและเดินตรงไปที่โรงอาหาร
คาบบ่ายฉันคิดแต่เรื่องเมื่อตอนพักจนไม่ได้ตั้งใจฟังซิสเตอร์พูดเลย มันจะเป็นอย่างที่ฉันคิดมั้ยนะพี่ไวน์หัวหน้า S.C.A เคยพูดไว้เหมือนกันในวันที่เขาได้รับตำแหน่งต่อจากพี่เมฆฝน(พี่น้ำฟ้า) ในวันแรก ว่าให้ระวังเรื่องนี้เอาไว้เพราะว่ามันกำลังระบาดในโรงเรียนละแวกใกล้ๆนี้ แต่ทุกคนคงไม่ได้ติดใจคิดอะไรมากเพราะเด็กโรงเรียนเราไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน
ทุกคนคงยังไม่รู้จัก S.C.A หรือที่ย่อมาจาก Secret Council of Annaria ใช่มั้ย แต่มันก็ไม่แปลกหรอกที่ทุกคนจะไม่รู้จัก เพราะ S.C.A คือสภาลับที่มีอำนาจการในตัดสินใจเรื่องภายในโรงเรียนทั้งหมด และมีเพียงนักเรียนส่วนน้อยกับซิสเตอร์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ และผู้ที่กำลังดำรงตำแหน่งเป็นประธาน S.C.A คนปัจจุบันก็คือ พี่ไวน์
เฮ้ย! มิ้นท์พี่ไวย์เรียกประชุมที่หลังตึก A อ่ะตอนเลิกเรียนนะอย่าลืม
ออมหันมากระซิบกับฉันเพื่อไม่ให้เพื่อนคนอื่นได้ยิน
อืม
ดีเหมือนกันฉันจะได้พูดเรื่องนี้กับพี่ไวน์ด้วย ฉันพยักหน้าให้ออม
*************************************
คุยกันก่อน......
สวัสดีค่ะ เมื่อเสาร์ที่แล้วทรายไม่ได้มาอัพ เพราะเย็นตาโฟร์ดูไม่ปกติ =_=
ดังนั้นทรายจึงขอเลื่อนมาสัปดาห์นี้แทนนะค่ะ
แล้วก็ขอฝากถึงพวกจดหมายลูกโซ่ด้วยนะค่ะ ทรายเบื่อลบดังนั้น
โปรดอย่าโพสจดหมายลูกโซ่
วันนี้ก็ไม่มีอะไรจะคุย ยังไงก็ขอฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ
เม้นไว้เถิดจะเกิดผล ^O^